Pete Docter: Στο μυαλό του σπουδαίου δημιουργού των "Ψηλά στον Ουρανό" και "Soul" 

Συν μερικά facts που δεν γνωρίζατε για τις ταινίες του σπουδαίου παραμυθά της Pixar

Pete Docter: Στο μυαλό του σπουδαίου δημιουργού των "Ψηλά στον Ουρανό" και "Soul"

Το χαρακτηριστικό που κάνει τον Pete Docter να ξεχωρίζει αυτή τη στιγμή στον χώρο του animation, είναι ότι οι ιστορίες που διαλέγει να μας διηγηθεί, είναι κάτι παραπάνω από γλυκές παιδικές ταινίες -είναι μαθήματα ζωής. Αν σκεφτεί κανείς τις θεματικές που έχει καταπιαστεί όλα αυτά τα χρόνια που συνεργάζεται με την Pixar, θα δει ότι τον ενδιαφέρει να δώσει απαντήσεις σε ζητήματα όπως οι παιδικές φοβίες, ο θάνατος αγαπημένων προσώπων, οι μεταβάσεις στην ζωή των ανθρώπων και τελικώς, το νόημα της ζωής. Αυτές οι καταστάσεις, λοιπόν, αφορούν τόσο τα παιδιά όσο και τους περισσότερους ενήλικες.

Σε αντίθεση με την συνηθισμένη φόρμουλα αφήγησης που έχουμε συναντήσει στα σενάρια της Disney, ο Docter επικεντρώνεται σε ιστορίες προσωπικές με πιο βαθύ και πολύπλοκο περιεχόμενο. Δεν διστάζει να κοιτάξει κατάματα τόσο την χαρούμενη όσο και την στενάχωρη πλευρά της ζωής, όπως στο Inside Out, όπου μας λέει πως, η χαρά, όσο ανάγκη κι αν την έχουμε στην ζωή μας, υπάρχουν στιγμές που μόνο μέσα από τα δάκρυα μπορεί να έρθει η ψυχική κάθαρση.

Ή όπως στο Up, όπου καταλαβαίνουμε ότι το μοναδικό αντίδοτο για τον πόνο, την θλίψη αλλά και τις πληγές που δημιουργεί η απώλεια ενός αγαπημένου μας ανθρώπου, είναι να κοιτάμε μπροστά και τιμώντας την μνήμη τους, να ετοιμαστούμε για καινούργιες περιπέτειες.

Ο Peter Docter αποτελεί ίσως, τον πιο ευαίσθητο "παραμυθά" του Χόλιγουντ. Όπως έχει δηλώσει κι ίδιος άλλωστε, τα σενάρια του λειτουργούν ως ένα είδος κάθαρσης όχι μόνο για τους ήρωες και το κοινό αλλά και για τον ίδιο. Για πάμε όμως παρέα να μάθουμε μερικά ενδιαφέροντα και γλυκά facts για τις ταινίες που έχει σκηνοθετήσει και γράψει.


ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΕΛΑΦΡΩΣ SPOILERS! ΠΡΟΧΩΡΗΣΤΕ ΜΟΝΟ ΕΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΤΕ


Monsters, Inc. ("Μπαμπούλας Α.Ε.", 2001)

Ηχογράφησαν την Mary Gibbs όταν έπαιζε με τα παιχνίδια της

Η νεαρή ηθοποιός που δάνεισε την φωνή της για τον ρόλο της Boo, Mary Gibbs, ήταν τόσο μικρή στην ηλικία που ήταν αδύνατον να την κάνουν να σταθεί στο στούντιο ηχογράφησης για τόσες πολλές ώρες. Αντ’ αυτού, αποφάσισαν να την ακολουθούν απλώς με ένα μικρόφωνο και να την ηχογραφούν καθώς έπαιζε με τα παιχνίδια της.

Ο Pete Docter έπαιζε με διάφορες κάλτσες και κούκλες για να κάνει την Mary Gibbs να γελάσει

Όσο εύκολο κι αν ακούγεται το να κάνεις ένα μωρό να γελάσει, κάποιες φορές είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Για να καταφέρει λοιπόν ο Peter Docter να κάνει τη Mary Gibbs να γελάσει την στιγμή των ηχογραφήσεων, έπρεπε ο ίδιος να παίζει με κούκλες/κάλτσες μαριονέτες μπροστά της.

O Randy Newman και το πρώτο Όσκαρ

Ο μουσικοσυνθέτης Randy Newman, κέρδισε το πρώτο του Όσκαρ για το τραγούδι "If I Not Have You". Ήταν υποψήφιος στις κατηγορίες Best Score και Best Song 15 φορές στην καριέρα του, αλλά τελικά, κατάφερε να κερδίσει το χρυσό αγαλματίδιο με την ταινία Monsters, Inc.

O Billy Crystal και o John Goodman ηχογραφούσαν στο ίδιο δωμάτιο

Ο John Goodman και ο Bill Crystal μερικές φορές ηχογραφούσαν τους διαλόγους τους στο ίδιο δωμάτιο μαζί, μια ασυνήθιστη κίνηση για ταινίες κινουμένων σχεδίων, όπου συνήθως οι ηθοποιοί ηχογραφούν μόνοι τους.


Up! (Ψηλά στον Ουρανό, 2009)

Στην μνήμη της μικρής Colby

Πριν από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας, η Pixar ευχήθηκε στην 10χρονο τότε Colby Curtin να δει την ταινία πριν πεθάνει. Η μικρή Colby είχε διαγνωστεί με καρκίνο και ήταν πολύ άρρωστη για να πάει στο κινηματογράφο εκείνη την ημέρα. Ένας υπάλληλος της Pixar ταξίδεψε αεροπορικώς στο σπίτι των Curtin με ένα DVD της ταινίας ώστε να την παρακολουθήσει η μικρή. Η Colby δυστυχώς έφυγε από τη ζωή επτά ώρες μετά την προβολή της ταινίας.

Η πρώτη animation ταινία που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών

Το Up, έγινε η πρώτη animation ταινία που έπαιξε στο Φεστιβάλ των Καννών. Όταν η ταινία τελείωσε, το κοινό του Φεστιβάλ παρέμεινε εντελώς σιωπηλό. Η ηθοποιός Tilda Swinton ήταν εκείνη που έσπασε τη σιωπή χειροκροτώντας και οδηγώντας στην συνέχεια το υπόλοιπο κοινό σε standing ovation.

Από που εμπνεύστηκε την ιστορία ο Pete Docter;

Ο Pete Docter έχει πει σε συνέντευξη του ότι την ιστορία την εμπνεύστηκε από την ταινία The Station Agent με πρωταγωνιστή τον Peter Dinklage, γνωστό σε όλους μας, στον ρόλο Tyrion Lannister, του Game of Thrones.

Ο Pete Docter και η συμμετοχή της κόρης του στη ταινία

Πολλές από τις ζωγραφιές στο βιβλίο περιπέτειας της Ellie σχεδιάστηκαν από την κόρη του σκηνοθέτη Peter Docter – η οποία δάνεισε επίσης την φωνής της για τον χαρακτήρα της νεαρής Ellie.


Inside Out ("Τα Μυαλά που Κουβαλάς", 2015)

Τα συναισθήματα βασίζονται σε συγκεκριμένα σχήματα

Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη Pete Docter, κάθε συναίσθημα βασίζεται σε συγκεκριμένα σχήματα: Η χαρά βασίζεται σε ένα αστέρι, η θλίψη σε ένα δάκρυ, ο θυμός σε ένα φλεγόμενο τούβλο, ο φόβος σε νευρώνα εγκεφάλου και η αηδία σε μπρόκολο.

Από που εμπνεύστηκε το σενάριο ο Pete Docter;

Το σενάριο της ταινίας, ο Pete Docter το εμπνεύστηκε παρατηρώντας την 11χρονη κόρη του. Είχε πει σε συνέντευξη του ότι μέχρι να φτάσει έντεκα χρονών, η κόρη του ήταν το πιο χαρούμενο παιδί στον κόσμο. Όταν όμως έγινε έντεκα, όλη αυτή η χαρά εξαφανίστηκε και κάνανε την εμφάνιση τους ο θυμός και η θλίψη. Και κάπως έτσι του δημιουργήθηκε το ερώτημα: Που να πήγε άραγε η χαρά της; Αυτό το ερώτημα ήταν ένας από τους λόγους που ξεκίνησε να γράφει για την ταινία.

Τα ρούχα της μικρής Riley αντιπροσωπεύουν την διάθεση της

Καθώς η Riley εξελίσσεται καθόλη τη διάρκεια της ιστορίας και γίνεται πιο θλιμμένη και μπερδεμένη, οι επιλογές των ρούχων της αλλάζουν από φωτεινά και πολύχρωμα σε πιο σκούρα και πιο απλά.

Ο Bing Bong και τα χρώματα στο λουλούδι έχουν ιδιαίτερη σημασία

Τα χρώματα στο λουλούδι του φανταστικού φίλου της μικρούλας Riley, Bing Bong αντιπροσωπεύουν τα χρώματα των συναισθημάτων: Κίτρινο για χαρά, πράσινο για αηδία, κόκκινο για θυμό, μπλε για θλίψη και μωβ για φόβο.


Soul (2020)

Η έμπνευση πίσω από την σκηνή του μετρό

Ο Peter Docter έχει αναφέρει σε συνέντευξη του ότι η σκηνή που γυρνάει ο Joe στο σπίτι του με το μετρό, μόνος του κι προβληματισμένος, μετά από την συναυλία με την Dorothea, είναι εμπνευσμένη από μια προσωπική εμπειρία του Trent Reznor. O Reznor λοιπόν, του είχε πει ότι πίστευε πως το μοναδικό πράγμα που θα τον έκανε ευτυχισμένο κι ολοκληρωμένο σαν άνθρωπο ήταν να παίξει μουσική σε ένα στάδιο γεμάτο κόσμο. Τελικά αυτό συνέβη αλλά το κενό του δεν καλύφθηκε και γύρισε σπίτι μόνος του, συνεχίζοντας να αναρωτιέται ποιο είναι τελικά αυτό το πράγμα που θα τον κάνει ευτυχισμένο κι ολοκληρωμένο.  

Οι τεχνικοί σύμβουλοι που προσέλαβε η Pixar

Προκειμένου να απεικονιστεί με ακρίβεια η αφροαμερικανική κουλτούρα στην ταινία, οι παραγωγοί της Pixar προσέλαβαν αρκετούς συμβούλους με τους οποίους συνεργάστηκαν στενά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ανάμεσά τους ήταν οι μουσικοί Herbie Hancock, Terri Lyne Carrington, Quincy Jones και Jon Batiste, ο εκπαιδευτικός Johnnetta B. Cole, και πρωταγωνιστούν οι Questlove και Daveed Diggs.

Η ατάκα που άλλαξε την τελευταία στιγμή

Σύμφωνα με τον επίσης σεναριογράφο του φιλμ, Kemp Powers, η τελευταία ατάκα της ταινίας γράφτηκε αρχικά ως «Δεν είμαι σίγουρος, αλλά ξέρω ότι θα απολαμβάνω κάθε λεπτό της.» αλλά τελικά, μετά και την παρότρυνση ενός animator, άλλαξε σε «Δεν είμαι σίγουρος, αλλά ξέρω ότι θα ζήσω κάθε λεπτό της.» επειδή όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε, η ζωή έχει και αρκετές δύσκολες και οδυνηρές στιγμές που πρέπει να ζήσουμε.

Ο πρώτος αφροαμερικανός πρωταγωνιστής σε Pixar ταινία

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Joe Gardner είναι ο πρώτος πρωταγωνιστής αφροαμερικανικής καταγωγής σε ταινία της Pixar.

6 comment(s)

End of content

No more pages to load