Dragon Ball: Sparking! Zero Review - Το ιστορικό franchise επέστρεψε!

Παρασκευή μεσημέρι, σχολείο. Το κουδούνι χτυπάει, μαζεύω τα τετράδια και τρέχω σπίτι, περιμένοντας υπομονετικά να τελειώσει η μέρα για έναν και μοναδικό λόγο. Να έρθει το Σάββατο! Τι θα γίνει με τον Cell; Πώς θα τον κερδίσουν; Τι θα γίνει με τον Goku; Θα τα καταφέρει; Θα συνεργαστεί με τον Vegeta; Η παραπάνω ιστορία από τα παιδικά μου χρόνια είναι για να πάρετε μια μικρή γεύση από την τεράστια αγάπη που τρέφω προς το δημιούργημα του Akira Toriyama. Το Dragon Ball είναι αυτό που “άναψε” για πρώτη φορά τον έρωτά μου προς τα anime και κακά τα ψέμματα αποτελεί και τον πατέρα πολλών Shōnen που ακολούθησαν μέχρι και σήμερα.

Εκμεταλλευόμενοι  την ασταμάτητη επιτυχία του anime για την τότε εποχή, αναμενόμενα κυκλοφόρησαν και πολυάριθμα παιχνίδια με τις περιπέτειες του Goku. Όμως, αυτό που ξεχώρισε περισσότερο ήταν δίχως αμφιβολία το Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi. Ένα anime arena fighter παιχνίδι που ήρθε και “τρύπωσε” στα σπίτια των fans του Dragon Ball -συμπεριλαμβανομένου και εμένα- το 2005, επί εποχές PlayStation 2. Το παιχνίδι αυτό μάς σύστησε σε έναν διαφορετικό αλλά συνάμα εκθαμβωτικό τρόπο να βιώσουμε από πρώτο χέρι τα σκίτσα που τόσο αγαπήσαμε. Ένα παιχνίδι στο οποίος ο μικρός “Δημήτρης” αφιέρωσε αμέτρητες ώρες, έχοντας κάθε φορά ένα διαφορετικό μικρό χαμόγελο. Αυτή η αγάπη δυστυχώς δεν είχε την διάρκεια που περιμέναμε μιας και τον Φεβρουάριο του 2008 το Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 3 ήταν το τελευταίο παιχνίδι της συγκεκριμένης σειράς, η οποίες μπήκε σε μια “χειμερία νάρκη”, κλείνοντας από τότε τις ψηφιακές της πόρτες.

Όχι, αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δεν υπήρξαν διάφορα άλλα Dragon Ball παιχνίδια. Ωστόσο, πέρα από το Dragon Ball FighterZ, το οποίο είναι μία εντελώς διαφορετική και πιο ώριμη -αν θέλετε- προσέγγιση στο μυαλό του Akira Toriyama, αυτό το παιδικό χαμόγελο είχε σβηστεί εδώ και χρόνια, αποδεχόμενος το γεγονός πως το Budokai τελείωσε, ή μάλλον, ολοκληρώθηκε το 2008. Αυτή την αποδοχή ήρθε να διαγράψει το Dragon Ball: Sparking! Zero. Τι είναι αυτό; Είναι το επόμενο Budokai Tenkaichi. Ναι, πολύ σωστά διαβάσατε! Σχεδόν 16 χρόνια μετά, η Spike Chunsoft μαζί φυσικά με την Bandai Namco, αποφάσισαν να επαναφέρουν την σειρά από το “κώμα” και πιστέψτε με, δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερα!

Μην σας μπερδεύει η διαφορετική ονομασία, καθώς στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου η  Budokai Tenkaichi σειρά συστήθηκε και αγαπήθηκε ως Dragon Ball Z: Sparking! (Dragon Ball Z: Sparking! Neo και Dragon Ball Z: Sparking! Meteor για το 3ο κεφάλαιο). Επομένως, μιλάμε για ένα πραγματικό sequel. Για εμένα αυτά τα arena fighters παιχνίδια έχουν δύο στοιχήματα να κερδίσουν και πόσο μάλλον το Sparking: Zero. Να γυρίσουν τους fans στην παιδική τους ηλικία, αλλά και να συστήσουν το εκάστοτε σύμπαν που “ζωντανεύουν” σε ένα νεότερο κοινό, χωρίς να είναι απαραίτητα anime fans. Δίχως καθυστέρηση, η απάντηση για τα παραπάνω είναι ναι και...ναι!

Ξεκινώντας, έχουμε το παραδοσιακό και έξυπνα φτιαγμένο story mode. Κάθε χαρακτήρας του νέου τίτλου έχει λάβει την πρέπουσα προσοχή, έχοντας το δικό του κεφάλαιο, όπου μέσω επεισοδίων ο παίκτης καλείται να ξαναζήσει τις θρυλικές στιγμές του anime. Υπάρχουν τέτοια κεφάλαια για τον Goku και τον Vegeta, μέχρι και τον Goku Black και διάφορους ακόμη χαρακτήρες-κλειδιά. Σε γενικές γραμμές, το Dragon Ball: Sparking! Zero δεν κάνει κάτι το οποίο δεν έχουμε ξαναδεί όσον αφορά την ιστορία του. Σε κάθε κεφάλαιο του εκάστοτε μαχητή, ο παίκτης αναμετρείται στα παραδοσιακά canon events του θρυλικού anime, ζώντας ξανά τις ιστορικές στιγμές που βίωσε μικρός, μέσω ενός όμορφου animated slider, ή με ένα σύντομο cinematic βίντεο. Σαφώς, μιας και το anime έχει συνεχιστεί μπορείτε να περιμένετε να δείτε και τις πιο πρόσφατες σχετικά προσθήκες, όπως το Tournament of Power, ενώ όπως καταλαβαίνετε η ιστορία αφηγείται σε περιληπτική μορφή καλύπτοντας τα βασικά Arcs.

Όμως, αυτή τη φορά υπάρχει και κάτι που έρχεται για να διαφοροποιήσει ακόμη περισσότερο το εν λόγω mode. Ένα “what if” σενάριο! Δηλαδή, όσες σκόρπιες σκέψεις κάνατε μικροί σχετικά με το τι θα γινόταν αν οι χαρακτήρες έπαιρναν μία διαφορετική απόφαση και ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αυτής, τώρα γίνονται πραγματικότητα. Αυτό επιτυγχάνεται με ένα σύστημα διαλόγου. Ο παίκτης καλείται να πάρει μία απόφαση, η οποία θα φέρει και ένα διαφορετικό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, στην μάχη με τον Cell στο σενάριο του Goku, ο παίκτης μπορεί να επιλέξει να βοηθήσει τους συμμάχους του και εφόσον κερδίσει, το μέλλον σαφώς θα αλλάξει! Ουσιαστικά, μιλάμε για το φαινόμενο της πεταλούδας, όπου αυτή η διαφορετική απόφαση που θα πάρετε θα οδηγήσει σε εντελώς διαφορετικά μονοπάτια και όχι μόνο σε αυτό που είδαμε στην anime σειρά. Επιπροσθέτως, θαρρώ πως μέσω των ‘Episode Battles’ και με τον τρόπο αναπαράστασης των γεγονότων γενικότερα, το παιχνίδι έχει την δεξιότητα να δώσει την ανάλογη τροφή σε έναν παίκτη με μηδενική επαφή με το anime, έτσι ώστε να του ανάψει αυτή την σπίθα και να τον καλωσορίσει στον κόσμο του Dragon Ball.

Όπως ανέφερα, το story mode δεν επαναστατεί. Όμως, αυτή η “what if” μεταβλητή προσφέρει για εμάς που γνωρίζουμε το lore του Dragon Ball μία όμορφη προσθήκη, εμπλουτίζοντας τις νοσταλγικές αναμνήσεις της παιδική μας ηλικίας ακόμη περισσότερο.

Συνεχίζοντας, όσον αφορά την δυσκολία της AI. Όποιος περιμένει πως στο Dragon Ball: Sparking! Zero θα πιάσει το χειριστήριο και θα ξεκινήσει να “μασάρει” δίχως σταματημό και θα περνάει από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, -επιτρέψτε μου- ας...αλλάξει πλευρό. Όχι, το παιχνίδι δεν είναι εφιαλτικά δύσκολο. Όχι, δεν είναι άδικο. Όχι, δεν χρειάζεται  patch για να διορθώσει κάτι όσον αφορά τον τομέα της δυσκολίας. Απλά σέβεται τον παίκτη. Σέβεται πως με θέληση και εργατοώρα θα μπορέσει να βελτιωθεί. Όταν έβρισκα τον εαυτό μου να αντικρίζει το “Retry” μήνυμα έκανα το αυτονόητο. Χρησιμοποιούσα την παραδοσιακή συνταγή που μας μεγάλωσε σε κάθε fighting παιχνίδι. Training. Ξανά και ξανά και...καλά μαντέψατε, ξανά! Με λίγα λόγια, “συν Αθηνά και χείρα κίνει”.

Όσο και να έμπαινα στο training όμως, κάτι το οποίο μπορώ να πω ότι με προβλημάτισε και γιατί όχι, με δυσκόλεψε, ήταν το βιαστικό και αδιάφορο tutorial του τίτλου. Για κάθε fighting παιχνίδι, είτε παραδοσιακό, είτε arena fighting, είναι νόμος να παρέχει στον παίκτη ένα αναλυτικό tutorial, εξηγώντας με απλό τρόπο και σωστά παραδείγματα όλους τους μηχανισμούς. Στο πόνημα της Spike Chunsoft, ναι μεν υπάρχει ένα υποτυπώδες tutorial, αλλά είναι… αρχάρια απλό. Δηλαδή, κατ' εμέ θεωρώ πως η ομάδα ανάπτυξης ολοκλήρωσε τους βασικούς πυλώνες του παιχνιδιού και έφτιαξε βιαστικά ένα γρήγορο tutorial, απλά για να ολοκληρώσει το παζλ της ανάπτυξης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα είτε κάποιος είναι βετεράνος της σειράς είτε, ακόμη χειρότερα, είναι ένας καινούριος παίκτης, να δυσκολεύεται. Γενικά θα χρειαστεί να αναζητήσετε την πολύτιμη βοήθεια του διαδικτύου για να εμπλουτίσετε ακόμη περισσότερο τις γνώσεις σας, οπότε σας προετοιμάζω από τώρα, “Google is your friend”.

Ήρθε η ώρα να αφήσουμε τα ορεκτικά όμως και να περάσουμε στο κυρίως πιάτο. Φυσικά αναφέρομαι στο gameplay. Αν με ρωτήσει κάποιος να του περιγράψω σύντομα και με λίγες λέξεις την εμπειρία μου στο Dragon Ball: Sparking! Zero έχω να πω το εξής. Είναι ένα εξελιγμένο Budokai. Είναι θεαματικό, γρήγορο, αλλά συνάμα μεθοδικό. Κατάφερε δίχως κόπο να με βάλει στα ψηφιακά “παπούτσια” των χαρακτήρων που μεγάλωσα, αλλά μου προσέφερε παράλληλα και μία ολοκληρωμένη fighting εμπειρία. Η ραχοκοκκαλιά του συστήματος μάχης αποτελείται από τα εξής: ένα πλήκτρο για γροθιές και ένα για μακρινές επιθέσεις. Όμως, τα παραπάνω δύο σε συνδυασμό μπορούν να δημιουργήσουν μία ποικιλία από combos. Ως βάση για τις περισσότερες επιθέσεις έχουμε το Ki, μία μπάρα όπου οι μαχητές μας συγκεντρώνουν ενέργεια για να μπορούν από το να κινούνται στο πεδίο μάχης μέχρι να εκτελούν και τις ανάλογες θεαματικές τους κινήσεις. Γεμίζοντας την μπάρα αυτή στο μέγιστο έχουμε το ‘Sparking Mode’, όπου ουσιαστικά ξεκλειδώνεται και η μέγιστη -αν θέλετε- δύναμη του εκάστοτε μαχητή, με καλύτερα combos και πρόσβαση στην ακόμη μεγαλύτερη και πιο κινηματογραφική super move. Μέρος των στρώσεων του fighting συστήματος αποτελούν και τα ανάλογα counters, dashes, λαβές, Z counter, vanishes (μιας και μιλάμε για Dragon Ball) και οι blocking μηχανισμοί. Μην σας κουράζω με τους μηχανισμούς όμως. Η πρόταση που πρέπει να κρατήσετε είναι ότι όσον αφορά το gameplay, το Dragon Ball: Sparking! Zero έχει “ψωμί” για όλους.

Γενικότερα, η μαγεία του Dragon Ball: Sparking! Zero έχει να κάνει με την κίνηση στο περιβάλλον. Έχει αποδοθεί φοβερή λεπτομέρεια στο πως οι χαρακτήρες πετούν στο πεδίο της μάχης. Μιλάμε για μία ξεκάθαρα anime χορογραφία κραυγών που εγώ προσωπικά λάτρεψα. Το κλειδί είναι να βρεθείτε στην πλάτη του αντιπάλου, όπου εκεί το “χρέωμα” είναι βαρύ. Ναι, το νέο παιχνίδι της Bandai Namco δεν έρχεται να προσφέρει κάποιο απύθμενο βάθος και να επαναστατήσει στο χώρο των fighting παιχνιδιών, ούτε να ανακαλύψει τον τροχό. Το ωραίο ξέρετε όμως ποιο είναι; Πως δεν χρειάζεται να το κάνει. Η ομάδα δίνει ακριβώς το νόημα που πρέπει να περάσει στον παίκτη και το κάνει άριστα. Με λίγα λόγια μιλάμε για ένα “easy to learn, simple to master” arena anime fighting παιχνίδι που κλείνει το μάτι στους fans και μη του κόσμου του Akira Toriyama. Το καλό με αυτό; Ότι μπορεί να προσεγγίσει και τις δύο μερίδες παικτών. Αυτούς που απλά θέλουν να πιάσουν το χειριστήριο και να έχουν μία νοσταλγική εμπειρία, αλλά και όσους έχουν αυτή την λίγο πιο “ανταγωνιστική δίψα” μέσα τους.

Για το balance των χαρακτήρων δεν νομίζω να αξίζει να αναφερθώ ελέω του τύπου του παιχνιδιού. Αναμενόμενα, ανάμεσα σε 182 χαρακτήρες που εμπλουτίζουν το ρόστερ, σαφώς υπάρχουν και οι πιο αν θέλετε...broken, κάτι που φυσικά έχει αντίκτυπο και στην online εμπειρία που θα αναλύσω στις πιο κάτω γραμμές. Ιδιαίτερη μνεία εννοείται πως αξίζουν οι Super κινήσεις όλων αυτών των χαρακτήρων. Πρόκειται για τα mini animated κινηματογραφικά βίντεο που μιλούν στην καρδιά κάθε Dragon Ball fan. Όση ψυχραιμία και να διαθέτω, κάθε φορά που βλέπω τον Vegeta να εκτελεί το θρυλικό Final Flash δεν μπορώ να μην χαμογελάω σαν τον ίδιο  “παιδικό” Δημήτρη που ξυπνούσε από το πρωί τα Σ/Κ για να παρακολουθήσει την συνέχεια του anime. Από την άλλη, δεν γινόταν να λείπουν τα fusions και οι μεταμορφώσεις. Σαφώς και μπορείτε να λάβετε τον έλεγχο των Vegito, Gotenks, Gogeta και οποιαδήποτε άλλη μορφή υπάρχει στο σύμπαν του Dragon Ball.

Θαυμάσια βρήκα και τα interactions ανάμεσα στους μαχητές. Πραγματικά οι developers έχουν σκεφτεί την παραμικρή λεπτομέρεια. Αν για παράδειγμα επιλέξετε ως κύριο μαχητή τον Vegeta και από την απέναντι πλευρά τον Trunks (είτε την εφηβική του έκδοση είτε την ενήλικη) θα υπάρξει εννοείται και μία όμορφη στιχομυθία. Η έμφαση στην λεπτομέρεια είναι τόσο πλουσια που μέχρι και στα “mirror matches” οι ατάκες είναι διαφορετικές. Πριν προχωρήσω στο online κομμάτι, θέλω να κάνω μια ακόμη αναφορά στο offline. Αυτό είναι πολύ πλούσιο, αφού απαρτίζεται από το Story Mode, τις μάχες ενάντια στη CPU, έχει customization, Tournament και πολλά ακόμη. Θετικό το γεγονός πως το παιχνίδι κυκλοφόρησε και χωρίς microtransactions εν έτει 2024 (αν και υπάρχουν κάποια DLCs). Ωστόσο, αν είμαι ειλικρινής, δεν εμπιστεύομαι πως τα “κεφάλια” στην Bandai Namco θα το κρατήσουν έτσι, με το πιο τρανό παράδειγμα για αυτό να αποτελεί το Tekken 8.

Ας περάσουμε στο Online κομμάτι. Εδώ τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Το multiplayer του τίτλου το βρήκα εξαιρετικά λειτουργικό με λίγες στιγμές lag, ενώ παράλληλα δεν μου έτυχε κάποια αποσύνδεση. Όπως και στην offline μεριά, το online μέρος του Dragon Ball: Sparking! Zero απαρτίζεται από διάφορα πλούσια modes και της ranked μορφής αλλά και των απλών αναμετρήσεων. Υπάρχει όμως ένα σημαντικό αγκάθι που ίσως απογοητεύσει αρκετούς. Ποιο είναι αυτό; Η απουσία crossplay ανάμεσα στις πλατφόρμες που κυκλοφόρησε το παιχνίδι. Δυστυχώς, αν μέλη της παρέας σας παίζουν σε διαφορετικές πλατφόρμες, δεν θα μπορείτε να αναμετρηθείτε μαζί τους. Τώρα, αν αυτό αλλάξει στο μέλλον μέσω ενός κάποιου μεγάλου update μένει να φανεί. Για τους “broken” χαρακτήρες που ανέφερα πιο πάνω, τα πράγματα για όσους ασχολείστε με τέτοιου είδους παιχνίδια, ή με fighting γενικότερα, τα πράγματα είναι όπως τα περιμένετε. Όσο ανεβαίνετε στα ranks οι αντίπαλοι που θα αντιμετωπίζετε είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι. Μην πείτε πως δεν σας προειδοποίησα.

Τέλος θα περάσουμε στον οπτικοακουστικό τομέα της νέας κυκλοφορίας της Spike Chunsoft. Εδώ νομίζω τα λόγια δεν προσδίδουν την απαραίτητη δικαιοσύνη στο δημιούργημα της εταιρίας. Το Dragon Ball: Sparking! Zero είναι αναμφίβολα ένα από τα θεαματικότερα arena fighting παιχνίδια που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Από τα κρυστάλλινα animated γραφικά, τα ομαλά animations και τα πεδία μάχης που μάλιστα περιλαμβάνουν κτίρια που μπορούν να καταστραφούν, στα πολύχρωμα εφέ και στην Dragon Ball παλέτα χρωμάτων, η εμπειρία μου στην PlayStation 5 έκδοση του παιχνιδιού ήταν δίχως υπερβολές, άψογη! Εντύπωση μου έκανε ειδικά η συγκέντρωση του Ki των μαχητών, αφού το εφέ της αύρας που τους περιβάλλει είναι πραγματικό θαυμάσιο. Καθ’ όλη την διάρκεια ενασχόλησής μου δεν μπορώ να πω ότι συνάντησα κάποιο bug ή θέμα που να μου αμαυρώσει αυτή την εμπειρία.

Στα της μουσικής υπάρχουν και τα ανάλογα ανεβαστικά κομμάτια, αλλά αντίστοιχα και ορισμένα που είναι απλά “άγευστα”. Ο πυρήνας της λάμψης βρίσκεται βέβαια στο voice acting. Οποιαδήποτε πλευρά είναι της αρεσκείας σας (είτε το αγγλικό cast είτε το ιαπωνικό), οι φωνές που αγαπήσατε είναι και πάλι εδώ, ζωντανεύοντας τους μαχητές με το ίδιο ακριβώς πάθος και αγάπη προς το anime που μεγαλώσαμε.