Project CARS - Review

Έχω πολλές αγάπες στη ζωή μου αλλά ένα πράγμα είναι το πάθος μου, το αυτοκίνητο. Αγαπάω κάθε τι που έχει σχέση με τον κόσμο γύρω από αυτό κι έχω αφιερώσει πολλές ώρες της ζωής μου περιπλανώμενος μέσα σε αυτόν. Μια μεγάλη μου αγάπη είναι και τα βιντεοπαιχνίδια και για εμένα είναι “ειδική” περίπτωση όταν κάτι συνδυάζει αυτά τα δύο, όπως το Project CARS. Το παιχνίδι αποτελεί μία δημιουργία της Slightly Mad Studios, η οποία ιδρύθηκε το 2008 και έκτοτε τη μάθαμε μέσα από τη δουλειά της για τα Need for Speed: Shift, Shift 2 και Test Drive: Ferrari Racing Legends. Το Project CARS ξεκίνησε την πορεία του το 2012 με τους fan να εμπλέκονται μέσω crowdfunding και με την συνεργασία της εταιρείας με οδηγούς αγώνων όπως ο Ben Collins (πρώην Stig του αγγλικού Top Gear) και μετά από συνεχόμενες καθυστερήσεις κυκλοφόρησε επιτέλους τον Μάιο του 2015.

Με το που ξεκινάει ο τίτλος για πρώτη φορά θα ζητήσει από τον παίκτη να επιλέξει το επίπεδο χειρισμού που θέλει να έχει ανάμεσα στα Novice, Amateur και Pro. Ο διαχωρισμός των τριών έχει να κάνει κυρίως με τα βοηθήματα που παρέχονται στο gameplay όπως είναι steering assist, breaking assist, Traction Control κ.α και μπορούν να τροποποιηθούν ανά πάσα στιγμή μέσα από τα ειδικά μενού. Στη συνέχεια προχωρά στην αρχική οθόνη στην οποία βρίσκονται όλα τα modes με τα μενού να είναι καλοσχεδιασμένα, εργονομικά και “ξεκάθαρα” χαρίζοντας μία γενικά ευχάριστη πλοήγηση σε αυτά -ουκ ολίγες φορές, βλέπουμε μενού racing τίτλων που σε φορτώνουν σε πληροφορία και...χάνεσαι).

Στην καριέρα ο παίκτης δημιουργεί ένα οδηγό ο οποίος ξεκινά από το μηδέν και στόχος του είναι να φτάσει στην κορυφή μέσα από διάφορες σεζόν στις οποίες μπορεί να εξελιχθεί αναλαμβάνοντας συμβόλαια αγωνιστικών ομάδων για διάφορα πρωταθλήματα αγώνων. Άλλα επίπεδα αποτελούν τα Practice (custom προπόνηση) και Solo (custom αγώνας). Ιδιαίτερη φροντίδα έχει δοθεί στο Online κομμάτι του παιχνιδιού με πολλά επίπεδα όπως το Online και Quick Random να αφορούν αγώνες άλλων χρηστών, το Create να δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας ενός online event, το Leaderboards να αφορά τους top χρόνους άλλων χρηστών και το Driver Network το οποίο αφορά special events για όλη την κοινότητα του παιχνιδιού.

Ένα από τα δυνατά χαρτιά του τίτλου είναι ο τομέας των γραφικών του και όχι άδικα μιας και έχει γίνει εξαιρετική δουλειά από τους βρετανούς. Τα αυτοκίνητα είναι σχεδιασμένα με μεγάλη ακρίβεια και με πολλές λεπτομέρειες όπως π.χ. η κίνηση των ημιαξονίων σε αυτοκίνητα με ανοικτό πίσω μέρος. Οι τοποθεσίες είναι καλoσχεδιασμένες, βρίθουν λεπτομερειών, αλλά αυτό που κλέβει την παράσταση είναι η απεικόνιση των καιρικών συνθηκών που σε συνδυασμό με τον εξαιρετικό κύκλο ημέρας-νύχτας δίνουν μία άκρως ρεαλιστική εμπειρία. Όλα αυτά μαζί δίνουν μία από τις ρεαλιστικότερες και ομορφότερες οπτικές εμπειρίες οδήγησης μέχρι σήμερα σε βιντεοπαιχνίδι, διατηρώντας μία τέλεια ισορροπία μεταξύ τους και δίνοντας μία εξαιρετική οπτική εμπειρία. Στον ηχητικό τομέα το παιχνίδι με εξέπληξε με το πόσο πειστικά αποτυπώνεται ο ήχος των αυτοκινήτων.

Κάθε όχημα έχει το δικό του χαρακτηριστικό ήχο και μέσα σε αυτόν τα ιδιώματα του κάθε κινητήρα είναι αισθητά σε σημείο που με κλειστά μάτια ξεγελάστηκα για το αν ακούω πραγματική μηχανή ή όχι. Επίσης εντύπωση μου προκάλεσε και ο ήχος πέραν του αυτοκινήτου όσον αφορά την πίστα π.χ της βροχής στο κράνος ενός ανοικτού οχήματος. Στα θετικά είναι η έλλειψη μουσικής κατά τη διάρκεια του αγώνα αλλά και η διακριτική μουσική στα μενού η οποία προσθέτει ένα κύρος και μία πρέπουσα -κατά την άποψή μου- σοβαρότητα στο σύνολο. Βέβαια αν κάποιος θέλει να ακούει τη μουσική του υπάρχει λειτουργία συνεργασίας του παιχνιδιού με το Spotify.

Το σημαντικότερο, όμως, κομμάτι ενός τέτοιου τίτλου είναι η οδήγηση. Εδώ το Project CARS είναι που διαχωρίζεται από τα κοινά racing games και περνάει στο κομμάτι του ρεαλισμού. Το μοντέλο φυσικών δυνάμεων είναι εξαιρετικό και ρεαλιστικό όσον αφορά το κάθε αυτοκίνητο με τα τελευταία να έχουν ξεχωριστή συμπεριφορά ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους και επηρεάζονται αισθητά από τις συνθήκες που επικρατούν στην πίστα αλλά και από τον τρόπο οδήγησης του παίκτη. Κάτι τέτοιο είναι, σαφώς, ευπρόσδεκτο αλλά νομίζω πως θα μπορούσε να υλοποιηθεί καλύτερα και με περισσότερη λεπτομέρεια. Ο καιρός έχει ένα ρόλο, όχι όμως σημαντικό ως προς τη δημιουργία στρατηγικής και την επιλογή ρυθμίσεων, οι οποίες αν και πολλές, υστερούν σε κάποια σημεία όπως είναι ο τομέας της ρύθμισης των αεροδυναμικών κομματιών.

Όσον αφορά την αίσθηση της οδήγησης, νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με έναν από τους καλύτερους τίτλους της κατηγορίας. Από το Shift κιόλας, η εταιρεία είχε δείξει ότι μπορεί να παραδώσει οδήγηση που “την νιώθεις” και αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι όντως πίσω από ένα πραγματικό τιμόνι, πόσο μάλλον τώρα που δεν έχουμε ένα arcade racing, αλλά έναν -σχεδόν- εξομοιωτή οδήγησης. Από τα γραφικά, τα physics, τις ρεαλιστικές πίστες και τα backgrounds, μέχρι το γεγονός ότι στον ασύρματο σου μιλάνε συνέχεια οι τεχνικοί και σε πληροφορούν διαρκώς γι' αυτά που πρέπει να γνωρίζεις (στο PS4 η φωνή αυτή ακούγεται από το ηχειάκι του DualShock 4), η εμπειρία που χαρίζονται μέσω του Project CARS είναι εκπληκτική. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, αυτά τα παιχνίδια ξεδιπλώνουν τις αρετές τους με κάποια τιμονιέρα.

Μιας και αναφέρθηκα στα περιφερειακά, να σημειώσω πως στον τομέα του χειρισμού υπάρχει μεγάλο εύρος ρυθμίσεων για την εύρεση του ιδανικού setup, όσον αφορά τη χρήση χειριστηρίου ή τιμονιέρας, με τη λίστα των υποστηριζόμενων συσκευών να είναι πραγματικά πολύ μεγάλη. Το μοντέλο ζημιών είναι ικανοποιητικό και θυμίζει προηγούμενες δουλειές της εταιρείας με ρεαλιστικό damage, τόσο εμφανισιακά, όσο και λειτουργικά. Η τεχνητή νοημοσύνη του Project CARS βρίσκεται σε πολύ αποδεκτά πλαίσια, ωστόσο τη βρήκα σε σημεία λιγάκι “χαλαρή” καθώς έζησα περιπτώσεις που οι αντίπαλοι έκαναν παράλογες κινήσεις για έναν αγώνα ταχύτητας χωρίς να υπάρχει κάποια ποινή για αυτό. Πληρέστατη θεωρώ πως είναι και η λίστα των διαθέσιμων καμερών/ προοπτικών κατά την οδήγηση, με την helmet cam να αποτελεί την προσωπικά αγαπημένη μιας και τοποθετεί τον παίκτη στη θέση οδήγησης.

Και περνάω στο κομμάτι του παιχνιδιού το οποίο, κατ' εμέ, αποτελεί και το σημαντικότερο μειονέκτημα του Project CARS. Αναφέρομαι στη λίστα των διαθέσιμων οχημάτων, τα οποία με δυσκολία ξεπερνούν τα 70 (τα περισσότερα εξ' αυτών είναι licensed). Παρά το γεγονός ότι αυτή η φτωχή λίστα έχει και μερικές ευχάριστες εκπλήξεις, όπως είναι τα οχήματα της Marek και της RWD, θεωρώ πως θα μπορούσε να έχει καλύτερες προσθήκες. Αυτοκίνητα όπως τα RUF RGT8 και RUF CTR3, Lykan Hypersport και Mercedes-Benz A45 AMG, δεν είναι αυτοκίνητα που θα έπρεπε να έχει ένας racing τίτλος εξαρχής και θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από οχήματα τα οποία έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα εντός πίστας.

Για να είμαι, όμως, δίκαιος, η εταιρία έχει υποσχεθεί ότι κάθε μήνα θα δίνει δωρεάν, μέσω DLC, νέα οχήματα, οπότε η λίστα σύντομα θα αρχίσει να μεγαλώνει. Κατά τα άλλα η προσπάθεια μεταφοράς οχημάτων που δεν είχαν τη δυνατότητα αδειών, όπως είναι τα μονοθέσια, έχει γίνει εξαιρετικά, καθώς επίσης και η δημιουργία φανταστικών εταιρειών που έχουν να κάνουν με την αυτοκίνηση είναι μία ωραία πινελιά στο παιχνίδι. Στα των διαθέσιμων πιστών, για την ώρα υπάρχουν περισσότερες από 30 τοποθεσίες (με τις διάφορες παραλαγές των layouts), οι δέκα εξ' αυτών να αποτελούν μία φανταστική υλοποίηση πραγματικών πιστών. Τέλος, οι περισσότερες θρυλικές πίστες, όπως αυτή του Nurburgring, θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένες.