Ο Ήλιος είχε κάποτε δακτύλιους σαν τον Κρόνο  

Γι’ αυτό δε ζούμε σε μία υπεργαία

Ο Ήλιος είχε κάποτε δακτύλιους σαν τον Κρόνο

Μία νέα μελέτη αποκαλύπτει πως πριν να δημιουργηθούν οι πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος, ο Ήλιος περιβαλλόταν από δακτυλίους σκόνης όπως αυτοί του Κρόνου. Μάλιστα, αυτοί οι δακτύλιοι είναι και ο λόγος που δεν έχουμε μία υπεργαία στο Ηλιακό σύστημα, έναν τύπο βραχώδων πλανητών που φτάνουν έως και 10 φορές τη μάζα της Γης όπως την ξέρουμε.

Οι υπεργαίες βρίσκονται στο 30% των αστρικών συστημάτων που έχουν άστρα σαν τον Ήλιο και αυτό δημιούργησε την απορία στους επιστήμονες, γιατί δεν έχουμε μία και στο δικό μας Ηλιακό σύστημα. Η απάντηση ήρθε από μία προσομοίωση υπερυπολογιστή για τη δημιουργία του Ηλιακού συστήματος.

Οι προσομοιώσεις έδειξαν πως περιοχές υψηλής πίεσης αερίων και σκόνης περικύκλωσαν τον Ήλιο όταν δημιουργήθηκε. Ξεχώρισαν τρεις ζώνες όπου τα στερεά σωματίδια εξαϋλώνονταν σε αέρια. Η πιο κοντινή ζώνη στον Ήλιο είχε πυρίτιο, η μεσαία πάγο και η πιο μακρινή μονοξείδιο του άνθρακα. Αν αυτές οι ζώνες πίεσης δεν υπήρχαν, ο Ήλιος θα είχε “καταπιεί” αυτά τα υλικά χωρίς να αφήσει τους “σπόρους” για την ανάπτυξη των πλανητών.

Με το πέρασμα του χρόνου, τα αέρια και η σκόνη ψύχθηκαν και συμπυκνώθηκαν σε μέγεθος αστεροειδών, οι οποίοι ενώθηκαν για να δημιουργήσουν τους πλανήτες. Σύμφωνα με την προσομοίωση, η πιο κοντινή ζώνη επέτρεψε τη δημιουργία των εσωτερικών πλανητών, Ερμή, Αφροδίτη, Γη και Άρη, καθώς και τη Ζώνη Αστεροειδών. Η μεσαία ζώνη δημιούργησε τους πλανήτες των εξωτερικών πλανητών, ενώ μακρινή ζώνη δημιούργησε τους κομήτες, τους αστεροειδείς και άλλα ουράνια σώματα στη μακρινή Ζώνη Κάιπερ, μετά τον Ποσειδώνα.

Αν λοιπόν καθυστερούσε ο σχηματισμός του μεσαίου δακτυλίου, θα μπορούσαν να είχαν σχηματιστεί και υπεργαίες στο Ηλιακό Σύστημα και ίσως να είχαμε έναν Άρη 10 φορές μεγαλύτερο από τη Γη. Η προσομοίωση όμως σωστά πρόβλεψε τον Άρη να έχει το 10% της μάζας της Γης, επειδή δημιουργήθηκε σε ένα σημείο χαμηλής μάζας του δακτυλίου.

Μέχρι να δημιουγηθούν αυτές οι ζώνες πίεσης, αρκετή από τη μάζα που θα είχε ήδη εισβάλλει στο εσωτερικό σύστημα, θα ήταν αρκετή για να δημιουργήσει υπεργαίες. Οπότε ο χρόνος που σχηματίστηκε η μεσαία ζώνη πίεσης ήταν καθοριστική για το Ηλιακό σύστημα.

Η προσομοίωση προσφέρει και μία πειστική απάντηση για τη χημική διαφορά των εσωτερικών πλανητών με τους εξωτερικούς, καθώς και την παρουσία της Ζώνης Αστεροειδών ανάμεσα στον Άρη και τον Δία.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy.