TOP 5 | Ταινίες εξωγήινης εισβολής που αξίζει να ανακαλύψετε!

Πάνω από επτά δεκαετίες τώρα, το σινεμά της εξωγήινης εισβολής μάς αφηγείται ιστορίες τρομακτικές, εσωτερικές, απρόβλεπτες και δραματικές, με κεντρικό συναισθηματικό άξονα τον φόβο απέναντι στο άγνωστο, τον φόβο προς τον ουρανό. Από το The Thing from Another World και το War of the Worlds μέχρι το σημερινό Disclosure Day, συνεχίζει να μας τρομάζει αλλά και να μας ταξιδεύει.

Μέσα από το σημερινό μας Top5, θέλουμε να σας προτείνουμε πέντε ταινίες που προσεγγίζουν την εξωγήινη παρουσία με διαφορετικό τρόπο. Άλλες κοιτούν το άγνωστο με δέος, άλλες το μετατρέπουν σε καθαρό εφιάλτη, άλλες το κρύβουν μέσα στην καθημερινότητα και άλλες το χρησιμοποιούν για να μιλήσουν για την επικοινωνία, την ταυτότητα και την ίδια την ανάγκη του ανθρώπου να καταλάβει κάτι που ίσως δεν μπορεί ποτέ να εξηγήσει πλήρως.

Close Encounters of the Third Kind (1977)

Λίγες ταινίες έχουν καταφέρει να αποτυπώσουν το δέος απέναντι στο άγνωστο όπως το Close Encounters of the Third Kind. Εδώ ο Steven Spielberg δεν αφηγείται απλώς μια ιστορία πρώτης επαφής, αλλά χτίζει έναν ολόκληρο κινηματογραφικό κώδικα γύρω από το μυστήριο, τον θαυμασμό και την ανάγκη του ανθρώπου να κοιτάξει πέρα από τα όρια του κόσμου του.

The Abyss (1989)

Μια από τις αγαπημένες προσωπικές ταινίες, το The Abyss μεταφέρει το μυστήριο της εξωγήινης ζωής μακριά από τα αστέρια και στα σκοτεινά βάθη του ωκεανού. Μια ομάδα εργαζομένων σε υποβρύχια πλατφόρμα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας αποστολής που σύντομα εξελίσσεται σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια απλή επιχείρηση διάσωσης.

Η απομόνωση, η πίεση του βυθού και η αίσθηση ότι κάτι παρακολουθεί μέσα από το σκοτάδι δημιουργούν μια μοναδική ατμόσφαιρα.

Invasion of the Body Snatchers (1978)

Εδώ η εξωγήινη απειλή δεν εμφανίζεται μέσα από τεράστια διαστημόπλοια ή καταστροφικές επιθέσεις, αλλά μέσα από ανθρώπους που μοιάζουν απολύτως φυσιολογικοί.

Καθώς οι πρωταγωνιστές συνειδητοποιούν ότι οι γύρω τους αντικαθίστανται από αντίγραφα χωρίς συναισθήματα και προσωπικότητα, η ταινία μετατρέπεται σε έναν εφιάλτη για την απώλεια της ταυτότητας. Η παράνοια, η δυσπιστία και η αίσθηση ότι δεν μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν αποτελούν τον πραγματικό πυρήνα της ιστορίας.

Arrival (2016)

Το Arrival έδωσε νέα πνοή στις ταινίες της πρώτης επαφής και απέδειξε ότι η επιστημονική φαντασία μπορεί να είναι εξίσου συγκινητική όσο και εντυπωσιακή

Αντί να επικεντρωθεί στη σύγκρουση, η ταινία επιλέγει να εξερευνήσει τη γλώσσα, τον χρόνο και την ανθρώπινη εμπειρία, να μιλήσει για τη μνήμη, την απώλεια και τις επιλογές που διαμορφώνουν τη ζωή μας. Πραγματικά εξαιρετική περίπτωση.

The World’s End (2013)

Με την πρώτη ματιά, το The World’s End μοιάζει περισσότερο με κωμωδία παρά με ταινία εξωγήινων. Μια παρέα παιδικών φίλων επιστρέφει στη γενέτειρά της για να ολοκληρώσει μια θρυλική διαδρομή από παμπ σε παμπ που είχε μείνει ανολοκλήρωτη από τα νεανικά της χρόνια.

Πίσω όμως από το χιούμορ και τους γρήγορους διαλόγους κρύβεται μια ευρηματική ιστορία επιστημονικής φαντασίας. Η ταινία χρησιμοποιεί την εξωγήινη εισβολή για να μιλήσει για τη νοσταλγία, την ενηλικίωση και την αντίσταση απέναντι σε έναν κόσμο που απαιτεί από όλους να είναι ίδιοι.