Στο σημερινό Top 5 θυμόμαστε πέντε σκηνές που απέδειξαν πως ένα σωστό jumpscare μπορεί να σε ταράξει πραγματικά, αρκεί να χτιστεί με τον κατάλληλο τρόπο!
Ο Alfred Hitchcock το έχει περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο. Είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή του ότι «Δεν υπάρχει τρόμος στο μπαμ, αλλά μόνο στην αναμονή για αυτό». Το αποτελεσματικό jump-scare δηλαδή, κρίνεται από τα κατάλληλα στοιχεία που έχει τοποθετήσει ο δημιουργός στο χτίσιμό του μέχρι την τελική κλιμάκωση της σκηνής. Μια χαρακτηριστική τρομακτική μουσική, η περιορισμένη εικόνα στο πλάνο, ένα σκοτεινό δωμάτιο, όλα αυτά είναι στοιχεία που μπορείς να ακολουθήσεις και σε προετοιμάζουν για το μεγάλο μπαμ το οποίο εάν είναι αποτελεσματικό, θα μείνει μαζί σου μέχρι το τέλος της ταινίας.
Παρακάτω, στο σημερινό Τop 5, θα βρείτε μερικές σκηνές που μας δείχνουν ότι, εάν η τεχνική αυτή εφαρμοστεί την κατάλληλη στιγμή και με τον κατάλληλο τρόπο, τότε το αποτέλεσμα είναι άκρως τρομακτικό.
Mulholland Dr. (2002) – Creepy Hobo Scene
Τα υπνωτιστικά μοτίβα του David Lynch διαπερνούν σχεδόν κάθε έργο του, είτε μιλάμε για τον κινηματογράφο είτε για την τηλεόραση. Το Mulholland Dr. παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες του, με θεατές σε όλο τον κόσμο να προσπαθούν ακόμη να αποκρυπτογραφήσουν όσα συμβαίνουν μέσα της. Αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη σκηνή τόσο αξέχαστη είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Lynch χειρίζεται την αναμονή πριν από το ξάφνιασμα, χτίζοντας μια αίσθηση απειλής που μοιάζει να μεγαλώνει δευτερόλεπτο με δευτερόλεπτο.
LOTR: The Fellowship of the Ring (2001) – Bilbo Baggins Scene
Και όμως, το The Lord of the Rings, παρότι δεν ανήκει στο είδος του τρόμου, κατάφερε με μία και μόνο σκηνή να προσφέρει ένα από τα πιο αναπάντεχα jump-scares όλων των εποχών, μέσα από τη γλυκιά φιγούρα του Bilbo Baggins. Η στιγμή λειτουργεί τόσο καλά για δύο λόγους. Από τη μία, έρχεται εντελώς ξαφνικά, χωρίς η σκηνή να έχει προετοιμάσει τον θεατή για κάτι τέτοιο. Από την άλλη, μέσα από αυτό το σύντομο σοκ, γίνεται αμέσως ξεκάθαρο πόσο βαθιά μπορεί το Δαχτυλίδι να αλλοιώσει ακόμη και έναν τόσο αγαπητό χαρακτήρα.
The Exorcist III (1990) – The Nurse Station Scene
Εδώ έχουμε μια ταινία από ένα ακόμη θρυλικό franchise, αυτό του The Exorcist, το οποίο έχει αφήσει το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στο είδος του τρόμου. Το The Exorcist III, σε σκηνοθεσία του William Peter Blatty, θεωρείται από πολλούς ένα από τα πιο αδύναμα κεφάλαια της σειράς, όχι άδικα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν διαθέτει στιγμές που μένουν χαραγμένες στη μνήμη, όπως η σκηνή στον σταθμό των νοσοκόμων. Εκεί, η κάμερα παραμένει ακίνητη για αρκετή ώρα, ο θεατής νιώθει πως κάτι πλησιάζει, αλλά δεν γνωρίζει ούτε τι ούτε πότε. Όταν τελικά συμβαίνει, το αποτέλεσμα είναι πραγματικά…σοκαριστικό.
The Shining (1980) – Dick Halloran's Death Scene
Όταν η σκηνοθετική ιδιοφυΐα του Stanley Kubrick συνάντησε την ανατριχιαστική γραφή του Stephen King, το αποτέλεσμα ήταν μια ταινία-σταθμός για το σινεμά τρόμου. Για το The Shining έχουν γραφτεί αμέτρητες αναλύσεις και κριτικές, όμως η δύναμή του παραμένει αμείωτη ακόμη και δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του. Ανάμεσα στις πολλές εμβληματικές σκηνές του, ο θάνατος του Dick Halloran στους σκοτεινούς διαδρόμους του ξενοδοχείου Overlook ξεχωρίζει, ακριβώς επειδή έρχεται απότομα, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η αγωνία έχει ήδη φτάσει στα όριά της.
Jaws (1975) – You're Gonna Need a Bigger Boat Scene
Ο μετρ του σασπένς Alfred Hitchcock γνώριζε πολύ καλά ότι, εάν δεν δείξει το «κακό» αλλά αφήσει τον θεατή να το φανταστεί, τότε ο τρόμος και η αγωνία του θα έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τον ίδιο χειρισμό αποφάσισε να χρησιμοποιήσει και ο Steven Spielberg στην ταινία ‘Jaws’. Αντί να δείχνει τον καρχαρία να κατασπαράζει τους ανθρώπους, άφηνε την φαντασία του θεατή ελεύθερη και τους έδειχνε να χαροπαλεύουν μέσα στα νερά με το αίμα να απλώνεται γύρω τους, εκτός βέβαια από την εμβληματική σκηνή, όπου ο καρχαρίας κάνει την πρώτη του εμφάνιση.
