Longlegs Review - Ο Nicolas Cage όπως δεν τον είδατε ποτέ ξανά!

Ο Oz Perkins δεν είναι ξένος στο είδος του τρόμου. Για την ακρίβεια οι δεσμοί του με αυτό ξεκινάνε πριν καν ακόμα γεννηθεί, τότε που ο πατέρας του Anthony Perkins ανέλαβε τον εμβληματικό ρόλο του Norman Bates στο κλασικό πλέον “Psycho”, του μετρ του σασπένς Alfred Hitchcock. Στο sequel μάλιστα ανέλαβε κι ο ίδιος να περάσει για λίγο από το ρόλο που καθιέρωσε το μπαμπά του, υποδυόμενος τον Bates ως παιδί σε κάποια σχετικά flashback. Αν και μας συστήθηκε λοιπόν ως ηθοποιός μέσα από μια σειρά δεύτερων ρόλων που ακολούθησαν, το 2015 έκανε ένα πολύ ενδιαφέρον σκηνοθετικό ντεμπούτο με το “The Blackcoat's Daughter”. Μένοντας πάντα στα γνώριμα νερά του horror, ακολούθησαν τα “I am the Pretty Thing That Lives in the House” το 2016 και το “Gretel & Hansel” το 2020.

Αν και όλες του οι ταινίες διέθεταν μια συμπαγή αποπνικτική ατμόσφαιρα, περισσότερο έμοιαζαν με δείγματα γραφής κάποιου δημιουργού που διαθέτει σίγουρα ταλέντο αλλά δεν έχει βρει ακόμη τους ρυθμούς του. Ήταν περισσότερο υποσχέσεις ενός potential, παρά ολοκληρωμένες απόπειρες. Στο “Longlegs” οι υποσχέσεις αυτές φαίνεται πως βρίσκουν επιτέλους το αντίκρισμά τους.

Τοποθετημένο στην προσφιλή δεκαετία του ‘90 (στ’ αλήθεια μια υπέροχη εποχή για το είδος του τρόμου), το “Longlegs” αφηγείται την ιστορία της πράκτορα του FBI Lee Harker, που προσπαθεί να ανακαλύψει και να σταματήσει τον ψυχοπαθή δολοφόνο που κρύβεται πίσω από μια σειρά ειδεχθών φόνων που μοιάζουν να γίνονται στα πλαίσια κάποιου σατανικού τελετουργικού. Όσο τα αποκρυφιστικά στοιχεία που συνδέουν τους φόνους έρχονται στην επιφάνεια, τόσο περισσότερο η πράκτορας Harker καταλαβαίνει πως τη συνδέουν προσωπικοί δεσμοί με τον δράστη. Η ίδια θα πρέπει να δώσει μάχη με το χρόνο, ώστε να προλάβει την επόμενη αιματηρή κίνηση του δολοφόνου πριν αυτός σκορπίσει κι άλλα θύματα στο διάβα του.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο της πράκτορα Harker δεν είναι τυχαίο που συναντάμε την Maika Monroe. Όπως και ο σκηνοθέτης της, έχει κι αυτή κερδίσει τα εύσημά της στο πεδίο του horror κι ίσως ακόμη περισσότερα: Αλησμόνητο final girl του instant classic “It Follows”, συμμετέχουσα στο ατμοσφαιρικό “The Guest” και πρωταγωνίστρια του “αθόρυβου” αλλά εν τέλει εξαιρετικού “The Watcher”, η Monroe δεν αποτελεί μόνο ερμηνευτική εγγύηση αλλά - με τις κατ’ εξακολούθηση επιτυχημένες επιλογές της - και ένα διαπιστευτήριο της γενικότερης ποιότητας μιας ταινίας. Εδώ βέβαια, αν και σηκώνει όπως συνήθως το εγχείρημα στις πλάτες της, ο μεγαλύτερος “κράχτης” στο cast δεν είναι αυτή, αλλά ο Nicolas Cage στον ομώνυμο ρόλο του “Longlegs”. Μετά από μια σειρά επιτυχημένων ερμηνευτικών ρίσκων (“Mandy”, “Colour Out Of Space”) κι έχοντας πλέον καθαρίσει το όνομά του από τη στάμπα του mainstream σταρ, αναλαμβάνει με χάρη το δύσκολο έργο να υποδυθεί έναν από τους πιο ιδιόρρυθμους και τρομακτικούς serial killer που είδαμε ποτέ επί της οθόνης.

Η ταινία τόσο λόγω σεναρίου, όσο και εποχής (εφόσον διαδραματίζεται στα 90’s) κουβαλάει ξεκάθαρα vibes από την εμβληματική “Σιωπή των Αμνών”. Η ανατριχιαστική της ατμόσφαιρα δεν είναι προϊόν ενός εύκολου στυλιζαρίσματος, αλλά αποτέλεσμα ενός έμφυτου ταλέντου του Perkins να βουτάει στο υποσυνείδητο του θεατή ανασύροντας το υλικό που συνθέτει τους χειρότερους εφιάλτες του. Ένα ταλέντο που διέθετε και καλλιεργούσε πάντα, αν ρίξουμε μια ματιά στα πλάνα του “The Blackcoat's Daughter”, μόνο που τώρα καταφέρνει στ’ αλήθεια να το αναδείξει, υποβοηθούμενος και από ένα πιο συνεκτικό σενάριο. To arc των δύο κεντρικών ανταγωνιστικών χαρακτήρων και ο τρόπος που οι ιδιοσυγκρασίες τους δεν έρχονται τόσο σε αντίθεση, όσο ακουμπάνε η μία την άλλη, είναι υποδειγματικά γραμμένο και αποτελεί έναν στέρεο αφηγηματικό πυρήνα. Πάνω σε αυτήν την τροχιά δρομολογούνται και οι περιφερειακές τρομακτικές εκπλήξεις του φιλμ, που είναι ικανές να ταράξουν και τον πιο μυημένο στον τρόμο σινεφίλ.

Εν κατακλείδι, το “Longlegs”, δεν είναι απλώς μια ταινία που θα ικανοποιήσει τους οπαδούς του είδους και θα τους προσφέρει μια ευχάριστη έξοδο σε θερινό, αλλά ένας πραγματικός εφιάλτης που κατάφερε να αποτυπωθεί στο σέλιλοιντ και θα σε στοιχειώνει για καιρό μετά τη θέασή του.