Saints Row: Διασκέδαση με πολλά προβλήματα - Review

Αξίζει τελικά ο νέος τίτλος του γνωστού θεότρελου franchise;

Τα Saints Row παιχνίδια έχουν διαγράψει τη δική τους πορεία από το 2006, έχοντας αποκτήσει το δικό τους φανατικό κοινό, το οποίο τα αγάπησε για την τρέλα και το καυστικό τους χιούμορ. Η Volition μαζί με την Deep Silver αποφάσισαν να κάνουν ένα reboot και να ξεχάσετε μια για πάντα όλα όσα είχατε δει στα παλιά κεφάλαια της σειράς, μιας και το νέο κεφάλαιο ήθελε να είναι πιο προσγειωμένο. Αρχικά να σας πω ότι δεν έχω ασχοληθεί με όλα τα κεφάλαια της σειράς, αλλά μόνο με το Saints Row 3, το οποίο μπορώ να πω ότι μου άρεσε. Έχω στα χέρια μου εδώ και περίπου μία εβδομάδα το reboot και ασχολήθηκα μαζί του για περίπου 25 ώρες, στο Xbox Series S.

Το Saints Row λαμβάνει χώρα στη φανταστική πόλη Santo IIeso, που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Αμερικής. Η ιστορία μας βάζει από την αρχή στα βαθιά, αφού κουμάντο κάνουν εδώ τρεις εγκληματικές συμμορίες: η Los Panteros, που είναι αρκετά επιθετική προς τους Saints, οι Idols, μια συμμορία αναρχικών με ανάλαφρο στιλάκι και χωμένοι στη νυχτερινή ζωή, καθώς και η Marshall Defense Industries, μια διεθνής ιδιωτική στρατιωτική εταιρία με έδρα το Santo Ileso, που είναι γνωστή για τα προηγμένα όπλα υψηλής τεχνολογίας της.

Εμείς ως παίκτης παίρνουμε τον έλεγχο του “The Boss”, ενός πρώην μέλους της Marshall Defense Industries, ο οποίος μετά από κάποια γεγονότα αποφασίζει να φτιάξει τη δική του συμμορία και να είναι αυτός που θα βρίσκεται στο θρόνο του Santo Ileso. Για να το καταφέρουμε όμως αυτό, έχουμε πλάι μας τρεις ακόμη κεντρικούς χαρακτήρες, ο καθένας με τη δική του ιστορία και τα δικά του προσωπικά προβλήματα. Την Neenah που είναι ειδική μηχανικός και είναι οδηγός της συμμορίας μας, τον Kevin, έναν άμυαλο DJ που ήταν παλιότερα με τους Idols, καθώς και τον Eli που σχεδιάζει όλες τις δραστηριότητες του gang μας. A! Και στο party έχουμε και μία γλυκιά γατούλα!

Η ιστορία είναι αυτή πάνω-κάτω και δε θέλω να σας κάνω κάποιο spoiler σε περίπτωση που ενδιαφέρεστε, αλλά μη νομίζετε ότι χάνετε και κάτι σημαντικό. Η ιστορία του νέου Saints Row είναι απλή, καθόλου μελετημένη και αρκετά προβλεπόμενη από την αρχή μέχρι το τέλος. Καθόλου μελετημένες και αρκετά επαναλαμβανόμενες είναι και οι κεντρικές αποστολές του παιχνιδιού με εξαίρεση μερικές εξ αυτών. Δυστυχώς, η ομάδα ανάπτυξης θα έπρεπε να δουλέψει περισσότερο αυτό το κομμάτι του τίτλου, διότι μιας και η ιστορία αυτή καθ’ αυτή δεν είναι αξιομνημόνευτη, θα έπρεπε τουλάχιστον να παραδώσει αποστολές, τις οποίες ο παίκτης «θα πορώνεται» και δε θα βαριέται κατά τη διάρκειά τους.

Παραδείγματος χάρη, είναι πέντε αποστολές -περίπου- στις οποίες παίρνουμε μέρος σε ένα IRL -τύπου- Dungeons & Dragons παιχνίδι, όπου ο χαρακτήρας μας φοράει μία συγκεκριμένη ενδυμασία (και όλο το crew) και πηγαίνουμε και μαλώνουμε με άλλα clans ή κατακτούμε τα κάστρα τους. Αυτές οι συγκεκριμένες και λιγοστές αποστολές μου άρεσαν πάρα πολύ, με διασκέδασαν και ξεχώρισαν πολύ, από τον επαναλαμβανόμενο χαμό που ακολουθεί μετά. Σε όλες τις υπόλοιπες μέχρι και στο φινάλε, έκανα το ίδιο πράγμα: πήγαινα σε μία τοποθεσία που γινόταν κάτι. Σκότωνα τους πάντες. Έφευγα. Αυτά τα τρία βήματα -κατά σειρά- γίνονται από την αρχή μέχρι το τέλος. Ήθελα σίγουρα περισσότερη φαντασία σε αυτό το κομμάτι.

Φυσικά μιας και μιλάμε για ένα open world παιχνίδι, εκτός από τις κεντρικές αποστολές, ο χάρτης γεμίζει με υπερβολικά πολλά εικονίδια, διάφορες δραστηριότητες και secondary objectives που καλούμαστε να ολοκληρώσουμε αν θέλουμε. Δυστυχώς, όμως, εγώ δεν ασχολήθηκα τόσο πολύ με το εξτρά περιεχόμενο γιατί δεν έχει και τόσο πολύ ουσία κατά τη δική μου γνώμη. Το μόνο που έκανα, ήταν τα περισσότερα quests από τα «ventures». Τα Ventures είναι ουσιαστικά κάποια καταστήματα ας το πω έτσι, τα οποία ανοίγουμε σε διάφορες τοποθεσίες του χάρτη, για να αποκτούμε συνέχεια περισσότερα χρήματα και διάφορα άλλα καλούδια. Για να ένα venture πρέπει να δώσουμε ένα πόσο στην αρχή για το κτήριο.

Όλα τα ventures έχουν τη δική τους ιστορία και τις δικές τους συγκεκριμένες αποστολές, οι οποίες βέβαια δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό πάρα κάποιο εξοπλισμό ή λεφτά και XP. Μιας και μίλησα για XP, ο χαρακτήρας μας ανεβαίνει level κάθε φορά που ολοκληρώνουμε μία αποστολή και με τους πόντους που κερδίζουμε μπορούμε να βάλουμε διάφορα abilities, τα οποία γίνονται on the fly με το RB κουμπί του χειριστηρίου. Το κάθε skill έχει τη δική του ιδιαιτερότητα που θα σας φανεί χρήσιμη ανάλογα το playstyle σας.

Το Saints Row έχει ένα τεράστιο οπλοστάσιο για όλα τα γούστα. Από μικρά πιστόλια, από melee όπως clubs, από snipers και UZIs, μέχρι και special weapons που ξεκλειδώνονται σταδιακά, όπως είναι οι πύραυλοι που εκτοξεύουν τους εχθρούς στον αέρα (που παίρνουμε από τα quest του Eurekabator Venture). Πραγματικά σε αυτό το κομμάτι το παιχνίδι δεν απογοητεύει. Σε αυτό που απογοητεύει είναι σίγουρα κατά την άποψή μου το shooting κομμάτι. Μοιάζει ψεύτικο και δύστροπο και σε βάζει από την αρχή να πειράξεις τις ρυθμίσεις θες δε θες, για να φέρεις το στόχο στα μέτρα σου και να απενεργοποιήσεις το κακό “auto aim” που έχει, καθώς πραγματικά κουράζει. Μιας και μιλάμε για ένα shooting gallery παιχνίδι, με αμέτρητα όπλα και “fun to play”, η ομάδα ανάπτυξης θα έπρεπε να είχε ρίξει περισσότερη δουλειά και να ανεβάσει επίπεδα την εμπειρία από τα προηγούμενα κεφάλαια της σειράς. Αντ’ αυτού έμεινε στα ίδια και δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω. Τα πάντα γίνονται μέσα από ένα ειδικό smartphone (GTA 5 κανείς;), από το οποίο μπορούμε να κάνουμε fast travel στην κεντρική βάση-hub, να επιλέξουμε αποστολές, να κάνουμε cash out από την τράπεζα, να καλέσουμε τους συνεργάτες μας κ.ο.κ.

Συνάντησα αρκετά τεχνικά προβλήματα που με ανάγκασαν να κάνω restart ουκ ολίγες φορές την κονσόλα. Είτε ο παίκτης κολλούσε μέσα στα αυτοκίνητα και δεν είχα άλλη επιλογή, είτε κολλούσαν τα όπλα και δεν μπορούσα να πυροβολήσω (μάλιστα αυτό έχει συζητηθεί και στο ίντερνετ) και πολλά ακόμα. Το παιχνίδι είναι γεμάτο με bugs και πολλές φορές έπιανα τον εαυτό μου να κάνει restart σε κάποιες αποστολές. Εκτός από τα άπειρα όπλα και όλα τα παραπάνω, ο τίτλος είναι γεμάτος και με διάφορα οχήματα που εκτός από αυτοκίνητα και μηχανάκια, θα μπορείτε να οδηγήσετε από ελικόπτερα μέχρι και…πατίνια! Πραγματικά όσον αφορά το περιεχόμενό του, είναι ατελείωτο και δεν είχα κανένα παράπονο πάνω σε αυτό το κομμάτι.

Να πω κάπου εδώ πως και τα μοντέλα των χαρακτήρων επαναλαμβάνονται διαρκώς και έτυχα πολλές φορές μία μάχη ας πούμε 15 ατόμων που είχαν σχεδόν όλοι την ίδια «φάτσα». Δεν ξέρω γιατί το στούντιο δεν πρόσεξε ούτε αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού. Θέλω να αναφέρω εδώ ότι το παιχνίδι υποστηρίζει και co-op για να παίζετε με τους φίλους σας και εκείνοι παίρνουν τον έλεγχο ενός άλλου μέλους του gang. Μάλιστα, υπάρχει ειδική ενότητα στην κεντρική οθόνη, έτσι ώστε να παίξετε απευθείας co-op.

Τα γραφικά του Saints Row δε θυμίζουν καθόλου νέα γενιά -να σημειωθεί ότι το έπαιξα στο Xbox Series S- και πέρα από τις γυαλάδες και τα όμορφα τοπία δεν έχει να προσφέρει κάτι παραπάνω. Το παιχνίδι έχει αρκετά bugs και glitches και γενικώς τεχνικά θέματα, καθώς όπως σας προείπα με ανάγκασαν αν προβώ σε restart της κονσόλας. Επίσης, προβληματικός είναι και ο ρυθμός ανανέωσης, τουλάχιστον στην κονσόλα που το έπαιξα εγώ, καθώς όταν βρισκόμουν μόνος είχα σταθερά 30-40FPS, ενώ όταν γινόταν χάος στην οθόνη με αυτοκίνητα να ανατινάζονται, με πολλούς εχθρούς κλπ, είχα αρκετά framedrops και τα FPS άγγιζαν τα 20-25.

Αυτό ευτυχώς βελτιώθηκε αρκετά με το day one patch που κυκλοφόρησε πριν κάτι μέρες, αλλά και πάλι δεν διορθώθηκε εντελώς. Ήθελα κάτι παραπάνω και στον τεχνικό τομέα δεν το κρύβω, αλλά δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς και συμβιβάστηκα για το λόγο, ότι στο παιχνίδι γίνεται πραγματικά ένας χαμός συνέχεια, με δεκάδες εχθρούς στην οθόνη ταυτοχρόνως. Αυτή είναι και η φύση του βέβαια, να μη σε αφήνει σε ησυχία σχεδόν καθόλου. Να σας πω κάπου εδώ, πως στο Xbox Series S, δεν είχα τη δυνατότητα να πειράξω τα γραφικά πχ σε Fidelity Mode ή Performance Mode. Τα πράγματα εδώ είναι καλύτερα αν παίξετε σε PC ή σε PlayStation 5 και Xbox Series X. Όσον αφορά τον ήχο του δεν είχα κάποια ιδιαίτερα προβλήματα και μπορώ να πω μάλιστα ότι οι σταθμοί των οχημάτων είχαν εκπληκτικά τραγούδια, αρκετά γνωστά κιόλας.

Αυτό που με χάλασε, εν τέλει, σε αυτό το παιχνίδι είναι τα τεχνικά του προβλήματα και οι αρκετά επαναλαμβανόμενες αποστολές με μηδαμινή ουσία. Πραγματικά «λυπάμαι» για την τύχη του διότι παίζει μόνο του τώρα τον Αύγουστο και τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν πάει καλύτερα. Αυτό το franchise απέχει ακόμα πολλά μέτρα μακριά από άλλα παιχνίδια του είδους, όπως τα Grand Theft Auto της Rockstar Games, τα οποία και θεωρώ τα κορυφαία στο είδος τους. Θα περάσετε ωραία με κάποιες πτυχές του νέου Saints Row, όπως το ατελείωτο χάος που επικρατεί συνέχεια, αλλά θα σας έλεγα να περιμένετε να πέσει η τιμή του.

Συνοψίζοντας : Τελικά καταφέρνει να δώσει κάτι καινούργιο το reboot του Saints Row; Κυριολεκτικά όχι. Κουβαλάει την ίδια συνταγή από εποχές PlayStation 3 και δεν την έχει εξελίξει σχεδόν καθόλου. Τα τεχνικά προβλήματα πάνε την εμπειρία δύο βήματα πίσω, μιας και συνάντησα αρκετά bugs και μετά το day one patch. Τα γραφικά και οι αποστολές του επίσης θα έπρεπε να είχαν δουλευτεί περισσότερο. Για εμένα, η ομάδα ανάπτυξης θα έπρεπε να δουλέψει τον τίτλο για τουλάχιστον ένα χρόνο ακόμα και ίσως θα μιλούσαμε για ένα από τα καλύτερα κεφάλαια στο franchise. Αν είστε fans και θέλετε ένα ακόμα open world Saints Row με ό,τι συνεπάγεται αυτό, επενδύστε, στους υπόλοιπους θα έλεγα να περιμένουν κάποια πτώση τιμής ή μέχρι να βγουν αρκετά patches και να βελτιώσουν όλα τα τεχνικά θέματα.
Box Art
Developer : Deep Silver Volition
Publisher : Deep Silver
Release date : 23-08-2022