Nέα θεωρία που εξηγεί τα μικροσκοπικά χέρια του T. Rex

Τα μικροσκοπικά χέρια του Tyrannosaurus rex αποτελούν εδώ και δεκαετίες ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, αλλά και αινιγματικά στοιχεία της εικόνας του.

Τώρα, νέα επιστημονική μελέτη από ερευνητές του University College London και του Πανεπιστημίου του Cambridge προτείνει μια διαφορετική εξήγηση: τα χέρια δεν συρρικνώθηκαν τυχαία, αλλά επειδή ο ρόλος τους στην επίθεση μειώθηκε δραστικά με την εξέλιξη των πανίσχυρων κρανίων και των ισχυρών δαγκωμάτων.

Η έρευνα εξέτασε 82 είδη θηρόποδων δεινοσαύρων και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μείωση των μπροστινών άκρων εμφανίστηκε ανεξάρτητα σε πέντε διαφορετικές ομάδες. Το στοιχείο αυτό ενισχύει την άποψη ότι πρόκειται για εξελικτική προσαρμογή και όχι για απλή συνέπεια του μεγάλου μεγέθους των ζώων.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η εμφάνιση τεράστιων φυτοφάγων δεινοσαύρων, όπως οι σαυρόποδοι, πιθανόν άλλαξε τον τρόπο κυνηγιού των θηρευτών. Αντί να αρπάζουν το θήραμα με νύχια και άκρα, φαίνεται πως βασίζονταν ολοένα περισσότερο στη δύναμη του κρανίου και των σιαγόνων τους. Με απλά λόγια, το κεφάλι ανέλαβε τον ρόλο του βασικού όπλου.



Για να εξετάσουν τη θεωρία τους, οι ερευνητές ανέπτυξαν νέα μέθοδο αξιολόγησης της αντοχής του κρανίου, λαμβάνοντας υπόψη τη δύναμη δαγκώματος, το σχήμα και τη δομή των οστών. Ο T. rex κατέλαβε την πρώτη θέση σε «ανθεκτικότητα» κρανίου, ενώ ακολούθησε ο Tyrannotitan. Η μελέτη δείχνει επίσης ότι η εξέλιξη των μικρών άκρων δεν ακολούθησε την ίδια πορεία σε όλα τα είδη.

Σε ορισμένες ομάδες μειώθηκαν κυρίως τα χέρια, ενώ σε άλλες συρρικνώθηκε ολόκληρο το μπροστινό άκρο πιο ομοιόμορφα. Παρότι οι επιστήμονες τονίζουν ότι δεν αποδεικνύεται άμεσα σχέση αιτίας και αποτελέσματος, τα δεδομένα ενισχύουν την ιδέα μιας εξελικτικής «κούρσας εξοπλισμών» ανάμεσα σε θηρευτές και τεράστια θηράματα, όπου η δύναμη του κρανίου αποδείχθηκε τελικά πιο χρήσιμη από τα χέρια.