Νέο επιστημονικό μοντέλο προβλέπει ποιοι εξωπλανήτες μπορούν να φιλοξενούν ζωή

Καθώς τα νέα διαστημικά τηλεσκόπια αυξάνουν θεαματικά τις δυνατότητές μας, οι αστροβιολόγοι χρειάζονταν ένα πιο ακριβές εργαλείο για να ξεχωρίσουν τους πιο υποσχόμενους κόσμους. Μια διεθνής επιστημονική ομάδα από τα πανεπιστήμια της Αριζόνα και της Ουάσινγκτον, με επικεφαλής τους Daniel Apai και Rory Barnes και στο πλαίσιο της NASA μέσω του προγράμματος NExSS, παρουσιάζει τώρα ένα καινοτόμο υπολογιστικό μοντέλο που αξιολογεί ποιοι εξωπλανήτες διαθέτουν τις κατάλληλες συνθήκες για την ύπαρξη ζωής με βάση τις ανάγκες συγκεκριμένων οργανισμών. Η νέα μέθοδος εγκαταλείπει τις γενικές εικασίες και υπολογίζει την πιθανότητα επιβίωσης, φέρνοντάς μας πιο κοντά από ποτέ στον εντοπισμό κατοικήσιμων κόσμων.

Το νέο αυτό μοντέλο λειτουργεί σαν ένα έξυπνο εργαλείο που συγκρίνει δύο πράγματα. Πρώτα, τι ξέρουμε για τον κάθε πλανήτη, όπως τη θερμοκρασία ή αν έχει νερό. Δεύτερον, τι χρειάζεται ένας οργανισμός για να ζήσει, όπως μικρόβια που ζουν σε δύσκολες συνθήκες στη Γη. Με αυτές τις πληροφορίες, το μοντέλο υπολογίζει πόσο πιθανό είναι να επιβιώσει κάτι ζωντανό σε κάθε πλανήτη. Έτσι, οι επιστήμονες μπορούν να διαλέξουν πιο εύκολα πού να ψάξουν για ζωή.

Η ομάδα που το ανέπτυξε βασίστηκε σε παραδείγματα από οργανισμούς της Γης που ζουν σε ακραία περιβάλλοντα, όπως μικρόβια στους πάγους ή κοντά σε ηφαίστεια στον βυθό της θάλασσας. Μελετώντας πως αυτοί οι οργανισμοί επιβιώνουν, οι επιστήμονες δημιούργησαν μοντέλα που δείχνουν αν θα μπορούσαν να ζήσουν σε μέρη όπως ο Άρης ή οι παγωμένοι ωκεανοί της Ευρώπης, ενός φεγγαριού του Δία.

Αυτό τους επιτρέπει να κάνουν πιο στοχευμένες προβλέψεις, ακόμα κι όταν έχουν λίγα και ασαφή δεδομένα για έναν μακρινό πλανήτη.