Ανακαλύφθηκε αράχνη στην Αυστραλία που χρησιμοποιεί παγίδες σαν καταπέλτη

Μια μικροσκοπική αράχνη που ζει στα τροπικά δάση της Αυστραλίας έχει τραβήξει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας χάρη σε μια κυνηγετική στρατηγική που θυμίζει περισσότερο μηχανική κατασκευή παρά συμπεριφορά ζώου. 

Επιστήμονες λοιπόν από το Macquarie University περιέγραψαν ένα νέο είδος αράχνης που στήνει μια παγίδα παρόμοια με καταπέλτη, η οποία εκτοξεύει τη λεία κατευθείαν στον ιστό της.

Το νέο είδος δεν έχει ακόμη λάβει επίσημη ονομασία, όμως οι ερευνητές το αποκαλούν προσωρινά ballista spider, εμπνευσμένοι από την αρχαία πολιορκητική μηχανή που εκτόξευε βλήματα στα πεδία των μαχών. Η αράχνη φαίνεται να ανήκει στο γένος Propostira, το οποίο μέχρι σήμερα περιλάμβανε μόλις δύο γνωστά είδη.

Η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή επειδή η αράχνη τρέφεται αποκλειστικά με ένα μόνο είδος μυρμηγκιού, το μυρμήγκι Oecophylla smaragdina. Τα συγκεκριμένα μυρμήγκια θεωρούνται επικίνδυνη λεία για τις περισσότερες αράχνες, αφού διαθέτουν χημικές άμυνες και μπορούν να καλέσουν γρήγορα εκατοντάδες ακόμη μέλη της αποικίας τους σε περίπτωση απειλής.

Μάλιστα η μελέτη μας εξηγεί και τον τρόπο που σκαρώνει την παγίδα της. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, η αράχνη παραμένει κρυμμένη κάτω από τα φύλλα των δέντρων και, μόλις πέσει το σκοτάδι, κατεβαίνει περίπου μισό μέτρο χαμηλότερα, όπου αρχίζει να υφαίνει μια κωνική κατασκευή από 15 έως 60 μεταξωτές ίνες που μένουν τεντωμένες μέχρι τη στιγμή που θα ενεργοποιηθεί η παγίδα.

Όταν τα πράσινα μυρμήγκια πλησιάσουν και δαγκώσουν την κατασκευή, οι τεντωμένες ίνες απελευθερώνουν ακαριαία την ενέργεια που έχουν αποθηκεύσει, με αποτέλεσμα το θήραμα να εκτοξεύεται στον αέρα με εξαιρετικά μεγάλη δύναμη και να καταλήγει κατευθείαν στον κύριο ιστό της αράχνης.

Σύμφωνα με τους ερευνητές πρόκειται πιθανότατα για τη μοναδική γνωστή περίπτωση όπου ένας ιστός έχει εξελιχθεί ώστε να συλλαμβάνει αποκλειστικά ένα συγκεκριμένο είδος θηράματος και όπου ο ίδιος ο οργανισμός που κυνηγιέται ενεργοποιεί την παγίδα.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology.