Read later
  • Written by 
  • Βιντεοπαιχνίδια και επιλογές

    Βιντεοπαιχνίδια και επιλογές

    "We all make choices but in the end our choices make us."

    Η πορεία της ωριμότητας του ανθρώπου ακoλουθεί ένα σταθερό μοτίβο εξέλιξης με το πέρασμα των χρόνων. Το μοτίβο αυτό, επηρεάζει άμεσα και την κλίμακα διαλλακτικότητας του κάθε ανθρώπου. Όσο μεγαλώνουμε, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ωριμάζουμε. Και όσο ωριμάζουμε, γινόμαστε πιο διαλεκτικοί και πιο διαλλακτικοί με τα πιστεύω μας. Συμβιβαζόμαστε πιο εύκολα και η εφηβική ακλόνητη ισχυρογνωμοσύνη μας υποχωρεί σταδιακά. Αναπόφευκτα λοιπόν, επηρεάζονται οι επιλογές μας. Όσες φορές κι αν έχω πει πως δεν θα κάνω κάτι, άλλες τόσες και παραπάνω έχω βρεθεί να το διαψεύδω. Και ενώ μου συμβαίνει, και πιστεύω σε όλους μας συμβαίνει, σε κάθε τομέα της ζωής, θέλω να επικεντρωθώ στα βιντεοπαιχνίδια.

    Συνήθιζα να ασχολούμαι με 2-3 είδη παιχνιδιών. Επέλεγα πάντα παιχνίδια από ένα είδος που είναι κοντά στο γούστο μου. Παιχνίδια που ως ένα βαθμό, ξέρω να αντιμετωπίζω ή έστω γνωρίζω τί να περιμένω από αυτά. Και ήμουν εντάξει με αυτό. Ένιωθα μια σταθερότητα οριοθετώντας το χώρο μου. Είχα και μεγαλύτερο έλεγχο στο χώρο αυτό. Ήξερα τις κυκλοφορίες, ήξερα τί έχω σκοπό να παίξω, τί ήταν καλό και τί όχι. Είχα μια αίσθηση ελέγχου, μια αίσθηση ελευθερίας που μόνο ελευθερία δεν ήταν. Καλώς ή κακώς όταν επιλέγουμε παιχνίδια, κυριαρχεί μια δεδομένη αρχή στο μυαλό μας: «Η αρχή της ελευθερίας». Επιλέγουμε, δηλαδή, όποια παιχνίδια θέλουμε. Άλλωστε πρέπει να πιστεύουμε στη ελεύθερη βούληση. Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Βέβαια οι επιλογές μας επηρεάζονται από παράγοντες όπως η τιμή, η διάρκεια του παιχνιδιού, καθώς και η δημοτικότητά του. Εν τέλει, λοιπόν, έχουμε τη ψευδαίσθηση μιας ελευθερίας της επιλογής που το μόνο που κάνει είναι να μικραίνει την γκάμα των επιλογών μας, περιορίζοντάς την, ώστε να ικανοποιεί τους παράγοντες που την επηρεάζουν. Σε μια τέτοια ήδη περιορισμένη κατάσταση ερχόμαστε εμείς και βάζουμε όρια, με αποτέλεσμα να περιοριστεί παραπάνω. Εάν με βάση τους παράγοντες που προαναφέραμε μπορούσα να παίξω 20 παιχνίδια, προσθέτοντας τους περιορισμούς μου, κατέληγα να επιλέγω ανάμεσα σε 5.

    Φυσικά δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να βάζεις κριτήρια επιλογής. Στο μυαλό μου πριν μερικά χρόνια, το να επιλέξω να παίξω παιχνίδια που ικανοποιούσαν και τον οικονομικό παράγοντα, και ήταν δημοφιλή, και είχαν αρκετή διάρκεια, και μου άρεσαν, και ήταν καινούργια, και ήταν ανάμεσα στα 2-3 είδη που ασχολούμαι και ξέρω ότι απολαμβάνω, και είχαν καλές κριτικές, ήταν το ιδανικό. Κι ακόμα είναι. Αν υπάρχει τέτοιο παιχνίδι, βέβαια. Κανείς όμως δεν μπορεί να τα έχει όλα. Και μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα ότι βάζοντας όλα αυτά τα κριτήρια, το αίσθημα του ελέγχου υποχωρεί και καταλήγω να νιώθω δέσμια των ίδιων αυτών των κριτηρίων.

    Δεν είναι κακό να είναι κανείς επιλεκτικός με τα βιντεοπαιχνίδια. Τον βοηθά να έχει υπολογιστικό μυαλό και να είναι προσεκτικός με τις αγορές του. Ψάχνει πρώτα αρκετά, επιλέγει πάντα συνειδητά και όχι τυχαία, και λαμβάνει υπό την όψη του τα πάντα. Μαθηματικά και μόνο, έχει περισσότερες πιθανότητες να παίξει ένα παιχνίδι που θα του αρέσει. Αλλά αυτό ακριβώς που ακούγεται σαν θρίαμβος του gaming, είναι το βασικό πρόβλημα που μας τρώει αθόρυβα και δεν το καταλαβαίνουμε. Όταν δεν ρισκάρεις με παιχνίδια που έχουν πιθανότητες να μην σου αρέσουν, τότε δεν θα πέσεις ποτέ επάνω σε παιχνίδια που δεν θα σου αρέσουν.

    «Και ποιος θέλει να ασχολείται με παιχνίδια που πιθανότατα να μην του αρέσουν;» Θα ρωτήσει κανείς. «Και πως μπορεί κανείς να ξέρει τι του αρέσει πραγματικά όταν δεν έχει παίξει και κάτι που δεν του αρέσει;» Θα απαντήσω εγώ. Κακά τα ψέματα το καλό παιχνίδι δεν υπάρχει χωρίς το κακό. Ούτε κι εμείς μπορούμε να έχουμε ένα υγιέστατο τρόπο σκέψης και επιλογής όταν δεν ανοίγουμε λίγο τους αυστηρούς ορίζοντές μας. Στο κάτω-κάτω, πιστεύω πως πολλοί έπαιξαν τυχαία κάποιο παιχνίδι που δεν φαινόταν ότι τους ικανοποιεί, αλλά το λάτρεψαν. Μάλιστα, τα αγαπημένα μου παιχνίδια εδώ και χρόνια είναι αυτά που πριν τα δοκιμάσω έλεγα πως δεν είναι του στυλ μου. Όμως τα λάτρεψα, και εν μέρει διαμόρφωσαν την προσωπικότητά μου.

    Ο φόβος μην πέσουμε έξω από το τετραγωνάκι που έχουμε συνηθίσει να είμαστε, είναι ένας φόβος ανθυγιεινός. Μας αποτρέπει από ρίσκα και δεν ανοιγόμαστε σε νέα πράγματα. Η «αρχή της περιέργειας», που πάει μαζί με την αρχή της ελευθερίας, και συνήθως παραγκωνίζεται λόγω των κινδύνων της, πρέπει να έρθει στην επιφάνεια. Πόσα παιχνίδια μας τράβηξαν την προσοχή για να μάθουμε περί τίνος πρόκειται, και τελικά δεν τα δοκιμάσαμε ποτέ επειδή φοβηθήκαμε; Μην είναι κακά παιχνίδια, μην δώσουμε τόσα χρήματα ενώ είναι μικρά, μήπως δεν είναι ωραία επειδή δεν διαφημίστηκαν πολύ κλπ. Βέβαια, ο φόβος για το ρίσκο στηρίζεται σε ένα λογικό υπόβαθρο, μιας και κανείς δεν θέλει να χαλάσει το χρόνο, την όρεξη και τα χρήματα του, κάπου που δεν θα του αρέσει. Γιατί να είμαστε όμως κολλημένοι και διστακτικοί; Γιατί φοβόμαστε την απογοήτευση; Όλα τα παιχνίδια είναι εμπειρίες. Πάντα κάτι παίρνουμε από αυτά. Συνήθως οι κακές εμπειρίες έχουν πιο πολλές πιθανότητες να μας βοηθήσουν να στήσουμε τις απόψεις μας καλύτερα. Η βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών είναι δύσκολη και αφιλόξενη καμιά φορά. Έχει όμως, πολλά θετικά και πρέπει να μάθουμε να βρισκόμαστε σε αυτή και να έχουμε μια ολιστικότερη αντίληψη για τη θέση μας.

    Από την άλλη μεριά είναι κι αυτοί που παθιάζονται με ένα μόνο είδος ή τα παιχνίδια μιας εταιρίας, και οι επιλογές τους εάν και δυνητικά μπορεί να έχουν ποικιλία σε είδη και ποιότητα, ο τρόπος σκέψης τους είναι χειρότερος. Είμαστε gamers. Αγαπάμε τα παιχνίδια και παίζουμε για τον εαυτό μας. Για καμιά πολυεθνική, για κανένα studio. Δεν έχει νόημα να είμαστε κομπλεξικοί και μεροληπτικοί. Ούτε πολιτική είναι το gaming, ούτε άθλημα με ομάδες τις εταιρίες.

    Στόχος μας είναι να παίρνουμε εμπειρίες και να έχουμε όσο το δυνατόν καλύτερη άποψη για το χόμπι με το οποίο ασχολούμαστε. Ανάλογα τις δυνατότητές του, ο καθένας πρέπει να κατασκευάσει ένα προσωπικό ζύγι με το χρόνο, τα χρήματα, και τη διάθεση του, και να λάβει υπόψη του, πέρα από νούμερα και διαφημίσεις, την περιέργειά του και την έλξη που νιώθει για τα παιχνίδια. Θα πέσει έξω, σίγουρα, θα φάει τα μούτρα του, βεβαίως, θα πάρει όμως πολλές εμπειρίες που θα τον βοηθήσουν να στέκεται καλύτερα και να μπορεί να κρίνει ορθότερα αυτό με το οποίο ασχολείται και αγαπάει.

    Συνειδητοποίησα, ότι μεγαλώνοντας, η έκταση των πιθανών επιλογών μου μεγάλωσε. Έγινα λιγότερο αυστηρή και έφτασα σε σημείο να δέχομαι να παίξω και να εκτιμώ για το περιεχόμενο τους ακόμη και τα πολύ μέτρια παιχνίδια. Μπορεί να μην είναι οι πιο ευχάριστες εμπειρίες, αλλά σίγουρα με βοήθησαν πολύ να χτίσω την ταυτότητα μου στο χώρο αυτό. Η σημασία των review για τη διαδικασία αυτή είναι τεράστια. Και μιλάω καθαρά από την μεριά του αναγνώστη στην οποία ήμουν και είμαι τόσα χρόνια. Οι κριτικές των παιχνιδιών έχουν πολύπλευρο λειτουργικά ρόλο. Δίνουν όσες πληροφορίες χρειάζεται κανείς για να ζυγίσει ένα παιχνίδι και να αποφασίσει εάν θα ασχοληθεί με αυτό ή όχι. Τα review των καλών παιχνιδιών φυσικά προτείνουν την ενασχόληση, αλλά τα review των μέτριων και κακών παιχνιδιών δεν την απαγορεύουν.

    Έχει μεγάλη σημασία το ποιές πληροφορίες κρατάει κανείς από αυτό, και πώς τις διαχειρίζεται. Ειδάλλως, θα γίνονταν review μόνο για τα καλά παιχνίδια. Ένα κείμενο κριτικής  είναι μια προσωπική άποψη, άρα θα μπορούσε το παιχνίδι να είναι καλύτερο εάν ασχολούταν άλλος. Η ενασχόληση, λοιπόν, με ένα, από την πλευρά των review μέτριο ή κακό παιχνίδι, δίνει την ευκαιρία  να τεθεί στη δική μας κρίση και να επιβεβαιώσουμε τη γνώμη ενός άλλου, ή να διαφωνήσουμε με αυτή. Ότι κι αν γίνει, οι κερδισμένοι σε πλευρά εμπειριών είμαστε εμείς, όσο δεν μετανιώνουμε, αλλά εκτιμούμε όσα έχει να μας προσφέρει ακόμη και ένα μέτριο βιντεοπαιχνίδι. Τότε, οι επιλογές μας είναι πραγματικά πιο ελεύθερες. Όταν ζυγίζουμε σωστά, και όσο το δυνατόν λιγότερα, και αφήνουμε την περιέργεια και το ένστικτο να καθορίσουν τις επιλογές μας, όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Βάσω Κοζαδίνου

    Βρείτε τη συντάκτρια: vasokozanidou@unboxholics | Facebook

    Login to post comments
    Comments (18)
    Refresh Comments
    Choose Order:
    • Comment Link
      Koroum
      Koroum 17/11/2017 02:30:31
      Φοβερό άρθρο! Πολύ όμορφη άποψη, συγχαρητήρια!
    • Comment Link
      Throrin
      Throrin 15/11/2017 17:47:28
      Ωραίο άρθρο Βάσω.

      Πλέον στα 42 μου χρόνια με λίγο πάνω από 30 χρόνια εμπειρίας στο gaming και με κάνα 2~3 χιλιάδες παιχνίδια στο ενεργητικό μου (ίσως και λίγο παραπάνω) μπορώ να πω ότι δεν έβαλα ποτέ περιορισμό στο τι θα παίξω. Έχω παίξει "τα πάντα" και πάντα θα αποκομίσω μία εμπειρία.

      Αν μετράει σε κάτι ο λόγος μου θα σας προέτρεπα να μην φοβάστε γενικά στη ζωή σας για τίποτε. Πόσο μάλλον για τις επιλογές σας στον χώρο του gaming που είναι "άκακος". Δοκιμάστε να βγείτε από τα νερά σας μερικές φορές και σίγουρα κάποιες από αυτές θα εκπλαγείτε από τα διαμάντια που θα πέσουν στα χέρια σας.
    • Comment Link
      NikeFerrari
      NikeFerrari 15/11/2017 16:41:07
      Ωραίο κείμενο Βάσω και θέτεις αρκετούς εύστοχους προβληματισμούς.

      Αρκετοί (ευτυχώς για μένα) δεν με αγγίζουν ή απασχολούν. Έχω αγαπημένα genres αλλά δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχω και μισητά ή αντιπαθητικά. Πάντα ήμουν ανοιχτός σε όλα και δεν το μετάνιωσα ακόμη. Θα παίξω τα πάντα και ότι μου έρθει και ξέρω ότι το κάθε παιχνίδι, ακόμη και μέτριο, ακόμη και λιγότερου συμπαθή genre να είναι, έχει κάτι μοναδικό να μου δώσει και κάθε φορά μου δίνει, εδώ και 30+ χρόνια. Με τέτοια gaming προϊστορία, δεν ταλαιπωρούμαι ή αγχωνομαι για τις όποιες επόμενες gaming επιλογές. Προέχουν φυσικά κάποια πιο αγαπημένα genres στην "to-play" λίστα αλλά θα σφηνώσω ανάμεσα τους και κάποιο πιο "underground" ή ιδιομορφο ή παράξενο indie, κτλ ή ότι προκύψει για τον Α ή Β λόγο και ότι προλάβω.

      Το κακό με το τόσο μεγάλο φάσμα γούστου θεωρώ είναι ότι τον μήνα λιώνω 5 εμπειρίες αλλά βγαίνουν 10 νέες και ενδιαφέρουσες. Για κάποιον αυτό είναι ίσως θέμα. Προσωπικά όμως δεν ασκείται κάποια πίεση σε μένα απο μένα ή απο το οτιδήποτε. Ένας είμαι και ότι προλάβω. Ας αυξάνεται η λίστα με τα to-play όσο θέλει. Εδώ και 30+ χρόνια συνεχίζω να ξεκινώ κάποιο (και 1 κάθε φορά), το λιώνω όσο γουστάρω και προχωράω στο επόμενο. Άπλά και ωραία! Και όσα και όποτε προλάβω. No problem.
    • Comment Link
      άρτεμις.καρδούλα
      άρτεμις.καρδούλα 15/11/2017 13:45:34

      Εγώ πάντως όσο μεγαλώνω τόσο πιο επιλεκτικός γίνομαι στα παιχνίδια που παίζω.
      Επίσης, πολλοί από τους προβληματισμούς για το αν ένα παιχνίδι ταιριάζει στα γούστα κάποιου θα μπορούσαν να λυθούν αν πολλά παιχνίδια έδιναν και κάποιο demo με την κυκλοφορία τους. Βέβαια τα άπειρα βίντεο που πλημμυρίζουν το youtube μπορούν επίσης να βοηθήσουν πολύ τον υποψήφιο αγοραστή να διαμορφώσει άποψη.


      Arrow μόνο
    • Comment Link
      LadyPeg
      LadyPeg 15/11/2017 02:13:29
      Ισχύει οτι όσο μεγαλώνουμε αναθεωρούμε πολλά! υποσυνείδητα ενιωθα "τύψεις" όταν επαιζα games εκτός των νερών μ ... ανόητο ξέρω αλλά είναι κάτι π πλέον επιλέγω επιτουτου να κάνω!σαυτο με βοήθησαν πολύ τα solo nights, π παίζει ο Σάκης διαφορά games, και είναι το ένα πιο ξεχωριστο από το άλλο! Δν ήξερα να ψάχνω games πάρα μόνο στο είδος π ξέρω κ με ξέρει...κ τα τελευταία 2 χρόνια έχω παίξει games π δν πίστευα ποτέ ότι θα επέλεγα! Εκπληκτικό άρθρο Βάσω μ σευχαριστουμε ❤️ κ ευχαριστώ ξεχωριστά κ τον Σακη για τους λόγους π προανέφερα ❤️
    • Comment Link
      inboygr
      inboygr 15/11/2017 00:24:53
      Μεγαλώνοντας είμαι περισσότερος αυστηρός αλλά περισσότερο ανοικτός σε διαφορετικά είδη, βασικά επιδιώκω την ποικιλία.
    • Comment Link
      only_human1987
      only_human1987 14/11/2017 23:44:14
      Μου έλειψαν αυτά τα άρθρα απο τον Μπάμπη και τη Βάσω!Εγώ πλέον στα 30 μου ανήκω σε μια σπάνια κατηγορία που ξέρω τι θέλω πραγματικά απο τα παιχνίδια και το ψάχνω συνεχώς.Απογοητεύομαι κάπως όταν δεν το βρίσκω όμως είναι αρκετά παιχνίδια που μου το προσφέρουν και με γεμίζουν.Αφήνοντας χώρο και για νέες εμπειρίες παίζοντας είδη παιχνιδιών που δεν έχω ξαναπαίξει.

      Όμως έχω κάποιες σταθερές αξίες και δεν παίζω αρκετά παιχνίδια,δημοφηλή και με high score που ο κόσμος θεωρεί παιχνιδάρες του αιώνα.Δεν διαφωνώ μαζί τους απλά γνωρίζω τον εαυτό μου πολύ καλά και αποφεύγω κάποια συναισθήματα που δεν θα μου κάνουν καλό.

      Ναι μεν συμφωνώ με τη Βάσω στο οτι πρέπει να είμαστε πιο ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες όπως στη ζωή έτσι και στο gaming.Όμως να έχουμε και κάποιες σταθερές αξίες,που να μην αλοιώνονται με το hype,τις γνώμες φίλων,κλπ.Γιατί όταν άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε,δεν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας κι αυτό σημαίνει οτι δεν γνωρίζουμε πραγματικά τι θέλουμε απο τα videogames κι απο την ίδια τη ζωή.
    • Comment Link
      Captain_Zaraki
      Captain_Zaraki 14/11/2017 23:08:34
      Μπράβο Βάσω, φοβερό άρθρο για ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα!!!
    • Comment Link
      stelios.stamatakis
      stelios.stamatakis 14/11/2017 22:57:36
      Πολύ ωραίο άρθρο..ότι αναγράφεται μέσα είναι η όμορφη πραγματικότητα του gaming, η οποία βασίζεται στις επιλογές που κάνει ο καθενας..μπράβο και πάλι Βάσω..!
    • Comment Link
      Richter
      Richter 14/11/2017 18:36:00
      Απολαυστικότατο άρθρο! Προβληματίζει ευχάριστα και βάζει κάποιες μερίδες να δουν πιο σφαιρικά ορισμένα πράγματα.
    • Comment Link
      Chole10
      Chole10 14/11/2017 18:15:57
      Αυτο που με εντυπωσιασε περισσοτερο με το αρθρο της Βασως,ειναι οτι βρηκε τις καταλληλες λεξεις για καθε σκεψη / επιχειρημα που ηθελε να μοιραστει με εμας τους αναγνωστες και εμενα προσωπικα με εκανε να εμπεδωσω τις σκεψεις αυτες αβιαστα! (που ειναι και το πιο σημαντικο κατα τη γνωμη μου το τελευταιο)

      Στην δικια μου περιπτωση και οταν ημουν πιο πιτσιρικας(13 - 14 χρονων) ασχολιομουν αποκλειστικα με shooters και FIFA,και οσο μεγαλωνα το πολυ πολυ να επαιζα τα πιο εμπορικα-επιτυχημενα επικαιρα παιχνιδια,πχ God of War 3,Assassins Creed,Uncharted κτλ.

      Μεγαλωνοντας ομως και εχοντας φτασει στα 19 πλεον,εχω μαθει να εκτιμω περισσοτερο τα παιχνιδια.
      Για παραδειγμα,με ενα παιχνιδι σαν το Hellblade δεν υπηρχε περιπτωση να ασχοληθω πριν καποια χρονια,αλλα τωρα η πλοκη και τα ζητηματα με τα οποια ασχολειται,με ιντριγκαρουν πολυ περισσοτερο απο το να ασχοληθω με ενα ακομα shooter της σειρας ή το The Division ξερω εγω
    • Comment Link
      don87
      don87 14/11/2017 18:15:32
      Ωραιο αρθρο...Οσο μεγαλωνει κανεις αλλαζουν και τα γουστα παντως.Στα 30 πλεον καλο ενα wolfenstein το μεσημερακι μετα την δουλεια αλλα και ενα war of mine to βραδακι ειναι οτι πρεπει...δοκιμαστε οποτε ολα τα ειδη και το διαμαντακι θα το βρειτε αργα η γρηγορα,μην κολλατε σε κριτικες και γραφικα...
    • Comment Link
      μαρία.παπαγιάννη
      μαρία.παπαγιάννη 14/11/2017 17:14:00
      Πολύ δυνατό άρθρο, σίγουρα σου δίνει τροφή για σκέψη! Well Done, Βάσω!
    • Comment Link
      seit
      seit 14/11/2017 15:15:44
      Ωραίο άρθρο πού σηκώνει συζητήσει..παλαιότερα επειδής δεν υπήρχε η ενημέρωση που δίνει το ιντερνετ,έπεφτα σε πολλά άθλια παιχνίδια ,δεν ειμαι περήφανος για αυτο, ουτε με ωρίμασαν η μου προσφερανε κατι το οποίο με βελτιωσανε ,ισα ισα τα έριξα μια μουτσα πόσο μάλλον τώρα που η εποχές αλλάξανε και ακομα και λεφτα να εχεις ,με οτι βλεπουμε γυρο μας δεν μπορουμε εμεις να είμαστε στον κοσμο μας ,μαζευεσαι που λενε.. Φυσικα και θα συγχαρώ θα χειροκροτήσο ενα στουντιο για αυτο που με πρόσφερε ,δεν ειναι και το ποιό εύκολο να δημιουργησεις ενα παιχνιδι,σκέψου μοναχα οτι καπιοι κανουνε κατι χρονια για ενα παιχνιδι οποτε αυτοι χωρις την στήριξη μας δεν θα υπαρχουνε ,μικρο παράδειγμα το που ειναι η visceral,iguana,rare,,τεραστιες εταιρίες αλλά οι αριθμοί καλος η κακος τις φαγανε,και σκεφτομαι μήπως πρεπει να είμαστε περισοτερο επιλεκτικοι?ισως και να υπειρχανε ακομη αν δεν πηγαίναμε σε αλλά μονοπατια..Αν ενα παιχνιδι ποδοσφαιρου δυο ωρων εχει να δώσει τοσα πολλα για συζητήσει,το gaming με εκατο τριαντα ωρες εχει να δώσει πολύ τροφη για συζητήσει,και σαν θερμοαιμοι εμεις οι Μεσογειακοί λογικες η υγιείς αντιπαραθέσεις..
    • Comment Link
      DarthAltair
      DarthAltair 14/11/2017 14:16:20
      Πολύ καλό άρθρο.Θα ήθελα βέβαια να μάθω και ποιοι τίτλοι ήταν αυτοί που σου άρεσαν αν και "μέτριοι".
      Ένα παιχνίδι που λάτρεψα,ήταν το Dark Sector.Άφησα ΤΟ Bioshock στη μέση για χάρη του.Ποιο είναι καλύτερο παιχνίδι;Φυσικά το δεύτερο.Ποιο λάτρεψα;Το πρώτο.
      Επίσης αυτό που λες για τίτλους που δεν ξέρουμε αν θα μας αρέσουν το είχα κι εγώ.Είχα κάνει τις επιλογές μου και είχα πει θα παίζω συγκεκριμένα παιχνίδια μόνο.Είδα λοιπόν τα Shadow of the Colossus & Okami κι ενώ διάβαζα ότι είναι καλά κλπ,έλεγα δεν είναι για μένα.Ευτυχώς,έπεσε στα χέρια μου ντέμο με τα συγκεκριμένα παιχνίδια μέσα κι έτσι αποφάσισα να επενδύσω στα ίσως πιο αγαπημένα μου παιχνίδια για εκείνη την γενιά.
    • Comment Link
      Dr3ams
      Dr3ams 14/11/2017 13:56:43
      Πάρα πολύ ωραίο το άρθρο σου Βάσω, μακάρι να μπορούσαν να βλέπαν έτσι την ενασχόλησή τους με αυτό το χόμπυ το οποίο μοιραζόμαστε περισσότεροι εδώ μέσα. Εύγε!
    • Comment Link
      dimitris21
      dimitris21 14/11/2017 13:52:58
      Εγώ πάντως όσο μεγαλώνω τόσο πιο επιλεκτικός γίνομαι στα παιχνίδια που παίζω.
      Επίσης, πολλοί από τους προβληματισμούς για το αν ένα παιχνίδι ταιριάζει στα γούστα κάποιου θα μπορούσαν να λυθούν αν πολλά παιχνίδια έδιναν και κάποιο demo με την κυκλοφορία τους. Βέβαια τα άπειρα βίντεο που πλημμυρίζουν το youtube μπορούν επίσης να βοηθήσουν πολύ τον υποψήφιο αγοραστή να διαμορφώσει άποψη.
    • Comment Link
      evansicaria
      evansicaria 14/11/2017 13:21:28
      ωραιο αρθρο!!!
    MSI GS 63

    Gaming News

    Tech & Science News