Το Stranger Things δεν είναι απλώς μια σειρά που έφερε τρόμο και sci-fi στη μικρή οθόνη, είναι μια ωδή στο σινεμά των ’80s, τότε που οι παρέες παιδιών γίνονταν οι πιο απρόσμενοι ήρωες.
Οι Duffer Brothers άντλησαν ξεκάθαρα έμπνευση από εκείνη την εποχή, ξαναζωντανεύοντας την αθωότητα, τη νοσταλγία αλλά και τον τρόμο που κρύβεται πίσω από τις πιο απλές φιλίες. Και κατάφερε να γίνει ένα φαινόμενο της εποχής μας, γιατί δεν μας θύμισε μόνο τα ’80s, αλλά και το πώς νιώθαμε όταν ήμασταν παιδιά και πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε οτιδήποτε.
Η αρχή έγινε με τον Steven Spielberg και το θρυλικό E.T. (1982), όπου ένα αγόρι προστάτευε έναν εξωγήινο φίλο του από την κυβέρνηση. Λίγα χρόνια αργότερα, το The Goonies (1985) μάς χάρισε την πιο αξέχαστη ομάδα παιδιών που κυνηγούσαν χαμένο θησαυρό, γεμάτο παγίδες και περιπέτειες. Και βέβαια, το Stand by Me (1986) του Stephen King, μια ιστορία ενηλικίωσης που μας έδειξε ότι το ταξίδι και η φιλία αξίζουν περισσότερο από τον προορισμό.
Στην ίδια δεκαετία, εμφανίστηκαν και πιο cult διαμάντια. Το Explorers (1985) έβαλε μια παρέα πιτσιρικάδων να χτίζει το δικό της διαστημόπλοιο, ενώ το The Monster Squad (1987) τους έβαλε αντιμέτωπους με τους πιο εμβληματικούς κινηματογραφικούς κακούς, από τον Δράκουλα μέχρι τον Λυκάνθρωπο. Και φυσικά, το The Lost Boys (1987) έφερε μια πιο σκοτεινή νότα με εφήβους να πολεμούν βρικόλακες σε μια ιστορία που έγινε cult.
Η παράδοση δεν έμεινε στα ’80s. Το Now and Then (1995) έδωσε μια γυναικεία εκδοχή του Stand by Me, ενώ δεκαετίες αργότερα είδαμε ταινίες όπως το βρετανικό Attack the Block (2011), με εφήβους να υπερασπίζονται τη γειτονιά τους από εξωγήινους και φυσικά το It (2017), όπου το Losers’ Club έδωσε μια πιο σκοτεινή διάσταση στη δύναμη της φιλίας.
Το Stranger Things κάπως μάζεψε όλα αυτά τα στοιχεία και τα έμπλεξε σε μια ιστορία που μιλά για το ίδιο πράγμα που μιλούσαν όλες αυτές οι ταινίες: ότι οι μεγαλύτερες μάχες κερδίζονται όταν στέκεσαι δίπλα στους φίλους σου.
