Peter Pan's Neverland Nightmare Review - Άλλη μια σκοτεινή διασκευή ενός κλασικού παραμυθιού!

Το The Twisted Childhood Universe (TCU) είναι ένα κινηματογραφικό σύμπαν τρόμου που παίρνει κλασικούς παιδικούς ήρωες και τους μετατρέπει σε αδίστακτους δολοφόνους. Η Jagged Edge Productions, η ανεξάρτητη βρετανική εταιρεία παραγωγής ταινιών, γνωστή κυρίως για τις χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες τρόμου της, αλλά και υπεύθυνη για τη δημιουργία του συγκεκριμένου σύμπαντος, συνεχίζει να επεκτείνει την ιδέα της, φέρνοντας στη μεγάλη οθόνη διαστρεβλωμένες εκδοχές κλασικών χαρακτήρων.

Ο μεγαλύτερος εμπορικός τους θρίαμβος μέχρι στιγμής είναι το Winnie-the-Pooh: Blood and Honey. Παρότι χαρακτηρίστηκε ως μία από τις χειρότερες ταινίες όλων των εποχών και απέσπασε πέντε Χρυσά Βατόμουρα, συμπεριλαμβανομένου του Χειρότερου Φιλμ, κατάφερε να σημειώσει εμπορική επιτυχία, αποφέροντας 7,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό μόλις 100.000 δολάρια.

Το πιο πρόσφατο κεφάλαιο αυτής της ιδιαίτερης σειράς ταινιών είναι το Peter Pan's Neverland Nightmare, σε σκηνοθεσία του Scott Chambers και σενάριο του Rhys Frake-Waterfield. Ο Martin Portlock πρωταγωνιστεί ως ο ομώνυμος χαρακτήρας, ενώ η Megan Placito υποδύεται τη Wendy. Σε δευτερεύοντες ρόλους εμφανίζονται οι Kit Green, Peter DeSouza-Feighoney, Charity Kase, Teresa Banham, Nicholas Woodeson, Kierston Wareing και Olumide Olorunfemi.

Για όσους αναρωτιούνται πώς φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε αυτούς τους κλασικούς χαρακτήρες από παιδικά βιβλία να μετατρέπονται σε αιμοσταγείς δολοφόνους, να πούμε ότι πλέον ανήκουν στο public domain, πράγμα που επιτρέπει στους δημιουργούς να τους επαναχρησιμοποιούν με νέες, συχνά σκοτεινές, εκδοχές. Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον σε εμπορικό επίπεδο, η ιδέα φαίνεται να αποδίδει. Ωστόσο, υπάρχει ένα πρόβλημα με την ποιότητα, καθώς πολλές από αυτές τις ταινίες έχουν δεχτεί σφοδρές αρνητικές κριτικές για τη σκηνοθεσία, το σενάριο και τις ερμηνείες, δίνοντας την εντύπωση ότι προτεραιότητα τους είναι  η δημιουργία φθηνών, σοκαριστικών ταινιών παρά στην καλλιτεχνική τους αξία.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, τα δυνατά σημεία της είναι αναμφίβολα τα πρακτικά εφέ και το προσθετικό μακιγιάζ, καθώς και ο γρήγορος ρυθμός στη σκηνοθεσία. Φαίνεται να εμπνέεται από ταινίες τύπου Terrifier, με το τελικό αποτέλεσμα (όπως αναφέρθηκε και παραπάνω) να αποτελείται από σοκαριστικές σκηνές γεμάτες gore και βασανιστήρια διάφορων χαρακτήρων που βρίσκονται εκεί μόνο για να πεθάνουν. Επίσης, ένα κοινό χαρακτηριστικό που συναντάμε σε αυτές τις ταινίες είναι η έλλειψη συνοχής, κυρίως στην πλοκή. Ωστόσο, παρά την σχετικά προβλέψιμη πορεία της, εδώ, μάλλον καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή μέχρι το τέλος σε αντίθεση με τους προκατόχους της.

Τελικά, το Peter Pan's Neverland Nightmare απευθύνεται σε λάτρεις του τρόμου που αναζητούν μια πιο ιδιαίτερη εμπειρία και θα εκτιμήσουν την προσοχή που έχει δοθεί στο gore στοιχείο, καθώς και την προσπάθεια να συνδυαστεί ο ψυχολογικός τρόμος με έντονες και σκληρές σκηνές βίας.  Όσον αφορά μια ενδεχόμενη συνέχεια της ιστορίας αυτού του σαδιστικού Peter Pan, όπως και στην περίπτωση του Winnie the Pooh: Blood and Honey, η ταινία πρέπει πρώτα να σημειώσει εμπορική επιτυχία πριν το project λάβει επίσημα το πράσινο φως.