Cyberpunk 2077 Nintendo Switch 2 Edition Review – Ένα εξαιρετικό port, αλλά…

Η περίπτωση του Cyberpunk 2077 είναι μία από τις πιο διαβόητες και, εν τέλει, από τις πιο συναρπαστικές ιστορίες εξιλέωσης στη σύγχρονη ιστορία του gaming. Το καταστροφικό του λανσάρισμα το 2020, ειδικά στα PlayStation 4 και Xbox One, κατέληξε να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή. Η κατάσταση ήταν τόσο άσχημη που το παιχνίδι είχε φτάσει στο σημείο να αποσυρθεί από τα καταστήματα και είχε ξεκινήσει μέχρι και επίσημο πρόγραμμα επιστροφής χρημάτων!

Μιας και το review αυτό εστιάζει κατά κύριο λόγο στη διαμόρφωση του τεχνικού τομέα, σε περίπτωση που θέλετε να φρεσκάρετε τη μνήμη σας, μπορείτε να διαβάσετε το review του Σάκη Καρπά για την αρχική πολυσυζητημένη έκδοση του Cyberpunk 2077 πατώντας εδώ.

Μετά, λοιπόν, από χρόνια μεγάλων patches, προσθηκών περιεχομένου και μιας πλήρους ανανέωσης σχεδόν όλων των βασικών συστημάτων της εμπειρίας, η CD Projekt Red κατάφερε με κόπο να ξαναχτίσει τη φήμη του τίτλου. Και τώρα, παραδόξως, από τα κάκιστα ports των κονσολών της προηγούμενης γενιάς, η πολωνική εταιρεία παρέδωσε ένα από τα καλύτερα ports που έχουμε δει τελευταία, μέσα από την εξαιρετική έκδοση του Cyberpunk 2077 που συνόδευσε στην αγορά το ολοκαίνουργιο Nintendo Switch 2.

Είναι, για να το θέσω όσο πιο απλά μπορώ, απίστευτα εντυπωσιακό από μόνο του το γεγονός ότι αυτό το παιχνίδι μπορεί να τρέχει σε μια υβριδική κονσόλα που καταναλώνει μόλις 10W ενέργειας σε φορητή λειτουργία. Και το Cyberpunk 2077 δεν «τρέχει» τσίμα-τσίμα στο Switch 2, όπως πολλές φορές είδαμε να συμβαίνει με third-party κυκλοφορίες στο αρχικό Switch, αλλά αντιθέτως αγγίζει ένα επίπεδο ποιότητας που του επιτρέπει να κοιτάζει στα μάτια κονσόλες τρέχουσας γενιάς, όπως το Xbox Series S. Το port αυτό ξεκάθαρα δεν είναι απλώς μια ακόμη αρπαχτή, αλλά αντιθέτως αποτελεί την πρώτη χειροπιαστή απόδειξη για το μέλλον των third-party κυκλοφοριών στη νέα κονσόλα της Nintendo.

Η CD Projekt Red έχει προφανώς καταβάλει τεράστια προσπάθεια για το optimization και τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. Το μυστικό, όμως, είναι αναμφίβολα το DLSS της NVIDIA, το οποίο κάνει θαύματα για να ανασυνθέσει μια ευκρινή και καθαρή εικόνα από μια σημαντικά χαμηλότερη εσωτερική ανάλυση. Τα «νούμερα» έχουν ως εξής για το υβριδικό σύστημα:

Docked (Quality Mode): 1080p/30 FPS (με DLSS από μια τυπική ανάλυση 720p∼635p)
Docked (Performance Mode): 1080p/∼40 FPS (από 635p∼540p)
Handheld (Quality Mode): 1080p/30 FPS (από 635p∼504p)
Handheld (Performance Mode): 720p/∼40 FPS (από 540p∼480p)

Συγκριτικά, ενώ το Xbox Series S στοχεύει σε υψηλότερες αναλύσεις και έχει performance mode στα 60 FPS, το Switch 2 συχνά διατηρεί προβάδισμα όσον αφορά την ποιότητα της εικόνας. Το DLSS δείχνει πραγματικά τα δόντια του, κάνοντας την ανωτερότητά του έναντι του FSR της AMD εμφανή. Με απλά λόγια, η ποιότητα της εικόνας στο Switch 2 είναι συχνά εφάμιλλη με το Xbox Series S, το οποίο ξεπερνά κιόλας σε μερικούς τομείς. Για παράδειγμα, τα textures είναι πιο καθαρά και συχνά δείχνουν καλύτερα από ό,τι στο Series S, την ώρα που και η ποιότητα του ambient occlusion διατηρείται στο performance mode, ενώ η μικρότερη κονσόλα της Microsoft αναγκάζεται να κάνει θυσίες.

Το port του Switch 2 μπορεί να υπερηφανεύεται ακόμη και για το πολύ ικανοποιητικό draw distance και level of detail. Προφανώς, η εμπειρία σε έναν “τερματισμένο” υπολογιστή με όλες τις ray tracing τεχνολογίες ενεργοποιημένες είναι κλάσεις ανώτερη, αλλά εκεί μιλάμε για διαφορετική τάξη μεγέθους. Συνολικά, το Cyberpunk 2077 δείχνει κουκλί στο Switch 2, με την πόλη γεμάτη NPCs, την οθόνη να γεμίζει εφέ στις μάχες, τα ταξίδια με τα οχήματα και τις καταδιώξεις από την αστυνομία να γίνονται χωρίς κολλήματα και τα loading times να μην είναι υπερβολικά μεγάλα. Θεωρώ πως ένας παίκτης που θα αποφασίσει να παίξει το παιχνίδι φορητά σε αυτή τη μορφή θα το καταευχαριστηθεί και δεν θα νιώθει ότι παίζει μια κατακρεουργημένη έκδοση που τρέχει με το ζόρι. Προσωπικά περίμενα να γίνουν περισσότερες θυσίες όταν είχα πρώτο ακούσει για το port, μιας και μιλάμε για ένα από τα πιο εντυπωσιακά οπτικά παιχνίδια εκεί έξω ακόμη και σήμερα.

Φυσικά, αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν και υποχωρήσεις. Ο στόχος των 40 FPS του performance mode είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια, αλλά συχνά παρουσιάζει διακυμάνσεις, πέφτοντας προς τα 30 FPS σε απαιτητικές σκηνές και μερικές φορές ακόμη και πιο κάτω. Αυτό το κάνει να δείχνει σαφώς λιγότερο ομαλό από τα 60 FPS που προσφέρουν τα Series Χ|S και PS5. Δυστυχώς, φαίνεται πως υπάρχει και κάποιο θέμα με την VRR τεχνολογία, μιας και όταν ο ρυθμός ανανέωσης πέφτει κάτω από τα 40 FPS, τα frame drops είναι ξεκάθαρα ενοχλητικά, ενώ δεν θα έπρεπε.

Σε σύγκριση με το Steam Deck τώρα, το Switch 2 προσφέρει υψηλότερη συνολική ανάλυση, καλύτερο φωτισμό και πιο πυκνά περιβάλλοντα. Ωστόσο, το Steam Deck παίρνει το προβάδισμα με ανώτερη ποιότητα στις σκιές και σημαντικά ταχύτερους χρόνους φόρτωσης. Τα load times του Switch 2 βρίσκονται κάπου στη μέση γενικά — οι χρόνοι είναι δύο φορές πιο γρήγοροι από το παλιό PS4 Pro, αλλά περίπου δύο φορές πιο αργοί από τους εσωτερικούς SSDs των PS5 και Xbox Series S.

Όλη αυτή η τεχνική συζήτηση καταλήγει στο εξής: το παιχνίδι δείχνει και τρέχει εξαιρετικά στη μεγάλη οθόνη του Switch 2, με τα ζωηρά της χρώματα. Στη δική μου εμπειρία, προτίμησα το Quality Mode. Τα σταθερά 30 FPS παρέχουν μια πιο συνεπή και απολαυστική εμπειρία από το κυμαινόμενο framerate του Performance Mode, αλλά μένω με την ελπίδα ότι το θέμα του VRR θα λυθεί μελλοντικά.

Σε αυτό το σημείο θέλω να αναφερθώ και σε κάτι ακόμη που αποδεικνύει, στα δικά μου μάτια, την ιδιαίτερη φροντίδα που απόλαυσε το συγκεκριμένο port. Η CD Projekt θα μπορούσε να είχε σταματήσει απλώς στο να κάνει το παιχνίδι να τρέχει, αλλά προχώρησε παραπέρα, ενσωματώνοντας χαρακτηριστικά που αγκαλιάζουν τη μοναδική φύση του Switch 2. Για παράδειγμα, η οθόνη αφής μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλήρως για την πλοήγηση στα μενού με έξυπνες συντομεύσεις, όπως το άγγιγμα του minimap για το άνοιγμα του κεντρικού χάρτη. Παράλληλα, υπάρχει και gyro aiming που επιτρέπει περισσότερη ακρίβεια στη στόχευση για όσους το έχουν συνηθίσει. Βέβαια, για όσους θέλουν ακόμη περισσότερη ακρίβεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το δεξί Joy-Con 2 για στόχευση τύπου mouse, μια φανταστική προσθήκη για όσους την προτιμούν.

Σε μια ακόμη κίνηση που δείχνει βαθύ σεβασμό προς τους καταναλωτές και τους συλλέκτες φυσικών εκδόσεων, ολόκληρη η Cyberpunk 2077: Ultimate Edition περιλαμβάνεται στην game card των 64GB, χωρίς να απαιτείται κανένα download.

Αυτό το port είναι, εν ολίγοις, φάρος ελπίδας για το μέλλον του Switch 2. Αποδεικνύει ότι με σημαντική προσπάθεια στο optimization και τη δύναμη του DLSS, ακόμη και τα πιο απαιτητικά AAA open-world παιχνίδια του σήμερα μπορούν να βρουν στέγη στην υβριδική κονσόλα της Nintendo. Αν τώρα οι φήμες ότι η Nintendo θα απελευθερώσει περισσότερους πόρους CPU και RAM για τους developers είναι αληθινές, το μέλλον φαντάζει ακόμη πιο λαμπρό.

Δυστυχώς όμως, υπάρχει και ένα μεγάλο «αλλά». Η Ultimate Edition περιλαμβάνει το αναγνωρισμένο από τους κριτικούς και τους παίκτες Phantom Liberty expansion, αλλά στο Switch 2, αυτό το περιεχόμενο είναι πρακτικά unplayable. Σε κομβικές περιοχές του expansion, το framerate καταρρέει ακόμη και κάτω από τα 20 FPS, μετατρέποντας την εμπειρία σε… ταλαιπωρία.

Η υποβάθμιση της απόδοσης είναι τόσο σοβαρή που δεν είναι κάτι που μπορείς απλά να «αντέξεις». Είναι μια ασυγχώρητη παράλειψη να πωλείται ένα προϊόν όπου ένα σημαντικό του μέρος είναι θεμελιωδώς μη λειτουργικό, και στα μάτια μου αμαυρώνει σοβαρά ένα κατά τα άλλα ποιοτικό port.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα τελευταίο χαρακτηριστικό που παρέχει μια λύση: τα cross-platform saves. Μπορείτε ανά πάσα στιγμή να ανεβάσετε το save σας από το Switch 2 και να συνεχίσετε το ταξίδι σας σε PC, PS5 ή Xbox Series X|S. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι έχετε τη δυνατότητα να απολαύσετε το αριστοτεχνικά φτιαγμένο βασικό παιχνίδι εν κινήσει, και όταν έρθει η ώρα να βουτήξετε στο Phantom Liberty, μπορείτε να μεταβείτε σε μια πιο ισχυρή πλατφόρμα για να ζήσετε το expansion όπως του αξίζει.