Μια τροπική πεταλούδα ίσως αλλάξει όσα ξέρουμε για τη γήρανση

Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ ίσως προσφέρει στους επιστήμονες ένα ασυνήθιστο φυσικό μοντέλο για τη μελέτη της μακροζωίας, με ορισμένες τροπικές πεταλούδες του γένους Heliconius, που ζουν στα δάση της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής, να φαίνεται ότι έχουν εξελίξει έναν τρόπο να ζουν πολύ περισσότερο από συγγενικά είδη και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να διατηρούν τη σωματική τους κατάσταση χωρίς εμφανή σημάδια φθοράς με την ηλικία.  

Οι περισσότερες πεταλούδες ζουν ως ενήλικα έντομα μόλις λίγες εβδομάδες, όμως στην περίπτωση των Heliconius οι ερευνητές κατέγραψαν είδη που ζουν κατά μέσο όρο περίπου τρεις φορές περισσότερο από στενούς συγγενείς τους, με ορισμένα άτομα να πλησιάζουν σχεδόν τον έναν χρόνο ζωής. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα ήταν το Heliconius hewitsoni, που έφτασε τις 348 ημέρες, ενώ το συγγενικό Dione juno έζησε μόλις 14 ημέρες.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον ήταν το εύρημα για το Heliconius hecale, ένα είδος που δεν εμφάνισε μετρήσιμη σωματική πτώση όσο μεγάλωνε. Οι επιστήμονες εξέτασαν τη φυσική του κατάσταση με δοκιμές δύναμης πρόσφυσης, δηλαδή με έναν τρόπο μέτρησης του πόσο καλά μπορεί να κρατηθεί ή να ασκήσει δύναμη. Τα μεγαλύτερα άτομα είχαν αντίστοιχες επιδόσεις με τα νεότερα, σε αντίθεση με το συγγενικό Dryas iulia, που παρουσίασε σαφή πτώση με την ηλικία.

Οι Heliconius είναι γνωστές και για μια σπάνια διατροφική συνήθεια. Σε αντίθεση με τις περισσότερες πεταλούδες, που τρέφονται κυρίως με νέκταρ, αυτές μπορούν να καταναλώνουν και γύρη. 

Ωστόσο, το συμπέρασμα των ερευνητών είναι ότι η μακροζωία τους δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο από τη διατροφή αλλά πιθανότατα συνδέεται και με βαθύτερες εξελικτικές αλλαγές. Για αυτόν τον λόγο, (όπως μας λένε) οι Heliconius θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα νέο πολύτιμο μοντέλο για την κατανόηση της υγιούς γήρανσης στη φύση.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Nature Communications.