Οι άνθρωποι και τα Λαμπραντόρ είναι πιο επιρρεπείς στην παχυσαρκία

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ εντόπισαν γονίδια που σχετίζονται με την παχυσαρκία τόσο στα Λαμπραντόρ όσο και στους ανθρώπους. Το γονίδιο που συσχετίστηκε περισσότερο με την παχυσαρκία στους σκύλους είναι το DENND1B, το οποίο παρεμβαίνει σε έναν εγκεφαλικό μηχανισμό ρύθμισης της ενεργειακής ισορροπίας, γνωστό ως οδός λεπτίνης-μελανοκορτίνης. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το ίδιο γονίδιο εμπλέκεται και στην παχυσαρκία των ανθρώπων, επηρεάζοντας τον έλεγχο της όρεξης και του σωματικού βάρους.

Οι σκύλοι με γενετική προδιάθεση για παχυσαρκία έδειξαν αυξημένο ενδιαφέρον για το φαγητό και συχνότερη αναζήτηση τροφής. Το ίδιο μοτίβο παρατηρείται και στους ανθρώπους με γενετική προδιάθεση στην παχυσαρκία, γεγονός που υποδηλώνει κοινά μονοπάτια ρύθμισης της όρεξης μεταξύ των δύο ειδών.

Παρά τη γενετική προδιάθεση, η έρευνα ανέδειξε ότι οι ιδιοκτήτες που εφάρμοζαν αυστηρό έλεγχο στη διατροφή και την άσκηση των σκύλων τους κατάφεραν να αποτρέψουν την παχυσαρκία, ακόμη και σε σκύλους υψηλού γενετικού κινδύνου. Το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους, οι οποίοι μπορούν να μετριάσουν τον κίνδυνο με πειθαρχία στη διατροφή και τη φυσική δραστηριότητα.

Η μελέτη υπογραμμίζει ότι η παχυσαρκία δεν είναι απλώς αποτέλεσμα ατομικής βούλησης, αλλά επηρεάζεται από γενετικούς παράγοντες. Ωστόσο, η σωστή διαχείριση του τρόπου ζωής μπορεί να μετριάσει τις επιπτώσεις. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι το συγκεκριμένο γονίδιο δεν αποτελεί προφανή στόχο για φαρμακευτική παρέμβαση, καθώς ρυθμίζει και άλλες σημαντικές βιολογικές λειτουργίες που δεν θα έπρεπε να διαταραχθούν.

Η μελέτη παρατηρεί ότι η αύξηση της παχυσαρκίας στους ανθρώπους συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση στα κατοικίδια, καθώς περίπου 40-60% των σκύλων είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Αυτό ενισχύει την υπόθεση ότι περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η υπερκατανάλωση στη τροφή και η μειωμένη άσκηση, συμβάλλουν εξίσου με τη γενετική προδιάθεση.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science (μπορείτε να τη βρείτε και εδώ, από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ) και αναμένεται να συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση της παχυσαρκίας, ανοίγοντας τον δρόμο για πιο αποτελεσματικές στρατηγικές πρόληψης και διαχείρισης.