Τι θα συμβεί αν ο Bennu συγκρουστεί με τη Γη το 2182;

Ένας από τους πιθανώς επικίνδυνους αστεροειδείς για τη ζωή στη Γη, είναι ο Bennu, ο οποίος σε 157 χρόνια, το Σεπτέμβριο του 2182 δηλαδή, έχει μια πιθανότητα να συγκρουστεί με τη Γη. Οι πιθανότητες βέβαια είναι πολύ μικρές, μόλις 1 στις 2.700 ή αλλιώς 0.04%.

Ωστόσο επειδή δεν είναι μηδενικές, επιστήμονες από τη Νότια Κορέα προχώρησαν σε μία προσομοίωση σύγκρουσης του Bennu με τη Γη.

Ο Bennu έχει διάμετρο 500 μέτρων, σημαντικά μικρότερος από τα εκτιμώμενα 10-15 χιλιόμετρα του αστεροειδή που αφάνισε τους δεινοσαύρους, αλλά και πάλι τα αποτελέσματα είναι ανησυχητικά.

Οι προσομοιώσεις μας, δείχνουν πως θα διοχετευθούν 400 εκατομμύρια τόνοι σκόνης στη στρατόσφαιρα, θα διαταραχθεί το κλίμα, η ατμοσφαιρική χημεία και η φωτοσύνθεση σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι παγκόσμιες θερμοκρασίες θα πέσουν κατά 4 βαθμούς Κελσίου και η παγκόσμια βροχόπτωση θα μειωθεί κατά 15%. – Lan Dai, Pusan National University

Οι επιστήμονες τονίζουν πως δεν είναι η σύγκρουση καθεαυτή που θα φέρει την καταστροφή στη Γη, αλλά αυτό που θα ακολουθήσει. Πέρα από τα παραπάνω που ανέφερε ο Dai, αναμένεται και μείωση του όζοντος κατά 32%, κάτι που θα καταστρέψει τα φυτά της Γης.

Ο απότομος συγκρουσιακός χειμώνας θα προσφέρει συνθήκες στις οποίες τα φυτά θα δυσκολευτούν να ανταπεξέλθουν, οδηγώντας σε μία αρχική μείωση της φωτοσύνθεσης σε επίγεια και θαλάσσια οικοσυστήματα, της τάξης του 20% με 30%. Αυτό θα έχει ως επίπτωση μία μαζική διαταραχή στην παγκόσμια ασφάλεια τροφίμων.

Ενώ τα φυτά θα αργήσουν να επανέλθουν από αυτό το σοκ, η άλγη θα επανέλθει σχετικά γρήγορα, μέσα σε λίγους μήνες, ξεπερνώντας τα επίπεδα που έχει σε κανονικές κλιματικές συνθήκες. Αυτό οφείλεται στην πλούσια σε σίδηρο σκόνη του αστεροειδούς.

Κατά μέσο όρο, μεσαίου μεγέθους αστεροειδείς συγκρούονται με τη Γη κάθε 100 με 200 χιλιάδες χρόνια. Αυτό σημαίνει πως οι πρώτοι πρόγονοί μας μπορεί να έζησαν ένα τέτοιο συμβάν, το οποίο μπορεί να αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα στην ανθρώπινη εξέλιξη και στο γενετικό μας υλικό.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Science Advances.