Μπορεί να σκοτώσαμε κατά λάθος ζωή που βρήκαμε στον Άρη

Μέχρι σήμερα, η αναζήτηση ζωής στον Άρη έχει αποβεί άκαρπη. Αλλά τη δεκαετία του ’70, όταν τα δύο Viking landers προσεδαφίστηκαν στον Άρη, μπορεί να ήρθαμε πολύ κοντά. Μία νέα έρευνα του Dirk Schulze-Makuch του Technical University στο Βερολίνο, υποστηρίζει πως εντοπίσαμε μικροβιακή ζωή την οποία σκοτώσαμε με τις ερευνητικές μας μεθόδους.

Όταν προσεδαφίστηκαν τα Viking στον Άρη το 1976, είχαν μία σειρά αποστολών. Μία από αυτές ήταν να πραγματοποιήσουν μία σειρά πειραμάτων για να βρουν βιο-υπογραφές στο έδαφος, ίχνη μορίων τα οποία μπορεί να υποδεικνύουν την παρουσία ζωής. Μέχρι σήμερα, αυτά ήταν τα μόνα αποκλειστικά βιολογικά πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στον Άρη.

Το πείραμα GCMS λοιπόν, εντόπισε οργανικές ενώσεις χλωρίου. Εκείνη την εποχή, το αποτέλεσμα μεταφράστηκε ως μόλυνση από ανθρώπινες δραστηριότητες και δε λήφθηκε υπόψη ως σημάδι βιολογίας. Σήμερα όμως ξέρουμε πως οι οργανικές ενώσεις χλωρίου υπάρχουν στον Άρη, αν και δε γνωρίζουμε ακόμα αν προέρχονται από βιολογικές ή μη βιολογικές διεργασίες.

Αυξάνονται οι φωνές λοιπόν που υποστηρίζουν πως τα βιολογικά πειράματα στον Άρη προκάλεσαν καταστροφές. Το GCMS έπρεπε να θερμάνει τα δείγματα για να τα διαχωρίσει από τα υπόλοιπα υλικά και σύγχρονες αναλύσεις δείχνουν πως μπορεί να έκαψε τις οργανικές ενώσεις που ήλπιζε να βρει. Επιπλέον, τα πειράματα που περιλάμβαναν την ανάμιξη αρειανών δειγμάτων με υγρό για εντοπισμό μεταβολισμού και φωτοσύνθεσης, επίσης καταστράφηκαν από την πυρόλυση.

Εκείνη την εποχή υποθέταμε πως η ζωή στον Άρη θα είναι όπως στη Γη και θα αναπτύσσεται στην παρουσία νερού. Αλλά όπως μάθαμε με τα χρόνια, η ζωή μπορεί να αναπτυχθεί και σε εξαιρετικά ξηρό κλίμα.

Τώρα ας αναρωτηθούμε τι θα γινόταν αν ρίχναμε νερό σε αυτά τα μικρόβια τα οποία είχαν προσαρμοστεί στην ξηρασία. Θα ήταν σαν να τα πνίγαμε. Θα ήταν σαν να σας έβρισκε ένα εξωγήινο σκάφος μισοπεθαμένο στη μέση της ερήμου και να αποφάσιζαν πως “οι άνθρωποι θέλουν νερό. Ας τον βάλουμε στη μέση του ωκεανού για να τον σώσουμε”.

Το συμπέρασμα είναι πως ο σχεδιασμός των επόμενων πειραμάτων πρέπει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη την οικολογία του Άρη.