Ποιό είναι το μυστικό πίσω από την σκηνοθεσία του David Fincher;

Η κοφτερή σκηνοθετική ματιά και η σχολαστικότητα του David Fincher αποδεικνύεται περίτρανα μέσα από τις ταινίες του. Η επιμονή του στην λεπτομέρεια πολλές φορές μαρτυράει την τελειομανία του σε σχέση με ο,τιδήποτε επιλέγει να καταπιαστεί. Συνήθως τα φιλμ του διακρίνονται για τις ιδιαίτερες θεματικές τους, το εικαστικό τους στυλ και τους χρωματικούς τόνους που κοσμούν το κινηματογραφικό κάδρο.

Όμως ένα πρόσφατο βίντεο του The Nerdwriter αποπειράται να διεισδύσει πίσω από το μυστηριώδες πέπλο της μεθοδολογικής προσέγγισης του Fincher. Εν προκειμένω επιδιώκεται να αποκαλυφθεί το στοιχείο εκείνο το οποίο διέφευγε έμμεσα της προσοχής μας και που συνεισφέρει στην μανιέρα που είναι σήμα-κατατεθέν του σκηνοθέτη.

Προφανώς ενώ παρακολουθεί κάποιος μία μυθοπλασία της μεγάλης οθόνης , χρειάζεται να επικεντρώσει την προσοχή του στις εικόνες που εναλλάσσονται μπροστά στα μάτια του ώστε να συμβαδίζει ο νους του με την όλη πλοκή. Η διαδικασία πρόσληψης που είναι υποκειμενική, είναι και αρκετά απαιτητική τόσο ως προς τις εισροές, τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε όσο και ως προς τις εκροές, την επεξεργασία και την νοηματοδότηση των εισερχόμενων μηνυμάτων στα οποία προσδίδουμε μία ορισμένη σημασία κατά την επεξεργασία τους.

Όσον αφορά τις δουλειές του Fincher για να κατανοήσει κανείς τις τεχνικές που μετέρχεται, είναι απαραίτητο να ακολουθήσει τις κατευθυντήριες γραμμές του οι οποίες διαθέτουν κάποια σαφή χαρακτηριστικά. Ως προς τις πρακτικές του εφαρμόζει λεπτές και χρονομετρημένες κινήσεις της κάμερας με σκοπό ο θεατής να συντονίζεται με τους χαρακτήρες ενώ ενεργούν μόνοι τους ή αλληλεπιδρούν με άλλους, αντικατοπτρίζοντας την εικόνα και την δράση. Ο Fincher με μία αμυδρή αλλαγή στην γωνία λήψης του κινηματογραφικού φακού απαθανατίζει την στιγμιαία έκπληξη, την ταραχή ή όποιο άλλο συναίσθημα του ήρωα. Συνεπώς θέτει υποσυνείδητα τον δέκτη σε εγρήγορση την ώρα που βλέπει και σημασιοδοτεί αναλόγως τις αντιδράσεις των δρώντων.

Όσον αφορά την ευρηματική αυτή τεχνοτροπία, ο David Fincher χρωστάει πολλά στον κινηματογραφιστή Jeff Cronenweth, με τον οποίο διατηρεί μία αγαστή συνεργασία ήδη από το Fight Club, μετά το οποίο ακολούθησαν και άλλες κοινές επαγγελματικές τους συναντήσεις για παραγωγές όπως το Gone Girl, το The Social Network και το The Girl With the Dragon Tattoo.

Αυτή τους η σύμπνοια διαμόρφωσε εν πολλοίς το ύφος των ταινιών του Fincher, με αποτέλεσμα αυτομάτως να διακρίνουμε τί αποτελεί προϊόν της δικής του “κλακέτας” και τί όχι. Αρκετές φορές εξαιτίας αυτής της σχεδόν μιμητικής αναπαράστασης των προσώπων και του ωμού ρεαλισμού του, ο Fincher έχει περιγραφεί κατά διαστήματα και ως ένας ψυχρός δημιουργός. Προβαίνοντας σε στοιχειώδεις χειρισμούς κλίσης, πανοραμικής περιστροφής και εστίασης της κάμερας, αξιοποιεί στο έπακρο κάθε της μανουβράρισμα. Οπότε ο εν λόγω δεξιοτέχνης κάνει δικά του τα παραπάνω εργαλεία και ενορχηστρώνει με μοναδικό τρόπο κάθε υπόθεση.

Από τα ανωτέρω δεν εξαιρείται φυσικά και το πιο πρόσφατο project με το οποίο ασχολείται ο Fincher αυτόν τον καιρό, την αστυνομική σειρά Mindhunter που προβάλλεται στο Netflix. Ο πρώτος κύκλος της μας έχει εισάγει για τα καλά στα μονοπάτια της εγκληματολογικής ψυχολογίας, που το ’70 άρχιζε να κερδίζει μεγαλύτερο έδαφος στις έρευνες του FBI.

Παρακάτω ακολουθεί το σχετικό βίντεο που επιμελήθηκε το The Nerdwriter: