Life is Strange 2: Episode 3 Review - Η μηχανή αργεί να πάρει μπρος

Και πέφτει σε λακκούβες

Μετά από μια αναμονή τεσσάρων μηνών το τρίτο επεισόδιο του Life is Strange 2 Wastelands είναι επιτέλους εδώ συνεχίζοντας την δραματική περιπέτεια των μικρών πρωταγωνιστών του. Το παιχνίδι μας μεταφέρει δύο μήνες μετά τα γεγονότα του προηγούμενου επεισοδίου τα οποία οδήγησαν τα αδέρφια Diaz στο δάσος Redwood της Καλιφόρνια. Ο στόχος τους να φτάσουν στο Μεξικό με σκοπό να βρουν τους συγγενείς τους, λαμβάνει μια μεγάλη παύση αφού δεν έχουν τους πόρους ούτε τα χρήματα γι’ αυτό το ταξίδι. Ωστόσο μια παρέα από περιπλανώμενους περιθωριακούς και προβληματικούς νέους θα αποτελέσουν την προσωρινή τους οικογένεια που θα τους βοηθήσει και θα τους δώσει στέγη στον καταυλισμό που έχουν στήσει στο δάσος.

Τα αδέρφια θα εκτεθούν σε νέες εμπειρίες και μάλιστα σε όχι και τόσο νόμιμες δραστηριότητες που ενώ δεν προχωρούν την βασική ιστορία σημαντικά πλην του τελευταίου δεκαπενταλέπτου, θα τους φέρει μπροστά σε ένα μονοπάτι το οποίο θα σφυρηλατήσει την εμπιστοσύνη μεταξύ τους και θα εξερευνήσει νέες πτυχές στη σχέση τους όπως τη ζήλεια και την υπευθυνότητα. Οι εμπειρίες και τα νέα πρόσωπα θα φέρουν ρήξη στη σχέση τους και οι αποφάσεις που πήραμε στα δυο προηγούμενα επεισόδια όσο αφορά τις ηθικές ή όχι βάσεις στην ανατροφή του μικρού Daniel αρχίζουν να έχουν αποτέλεσμα.

Ωστόσο το γεγονός ότι πήραμε κάποιες αποφάσεις και θέσαμε κάποιους κανόνες δεν πάει να πει ότι ο μικρός θα τους ακολουθήσει ή ότι δεν θα επηρεαστεί από τους γύρω του αμφισβητώντας την κρίση μας. Το γεγονός αυτό και ο αγώνας που δίνει ο Sean να γίνει σωστός κηδεμόνας ενώ στη ουσία είναι και ο ίδιος ακόμα παιδί είναι για άλλη μια φορά η σφαίρα γύρω απ’ την οποία κινείται το Wastelands.

Το τρίτο επεισόδιο δείχνει να αποτραβιέται ακόμα περισσότερο από την έντονη πολιτική χροιά του πρώτου. Το «Roads» εστίαζε στο σύγχρονο υπό την προεδρία Trump μεταναστευτικού κλίματος που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Αμερική. Ο ρατσισμός και ο πουριτανισμός συνεχίζουν βέβαια να αποτελούν βασικό στοιχείο στο σενάριο, τείνοντας μάλιστα να περιλαμβάνει κι άλλα κοινωνικά ταμπού όπως τη σεξουαλικότητα, όμως από πιο μακρινή σκοπιά αυτή τη φορά. Ωστόσο η ιστορία κυλά απελπιστικά αργά και πέφτει στην παγίδα της έντονης φλυαρίας σε σημείο που με έκανε για πρώτη φορά στο παιχνίδι να βαριέμαι οικτρά.

Το κακό με το Life is Strange 2 σε αντίθεση με το 1 είναι πως τα πρόσωπα γύρω από τα αδέρφια αλλάζουν συνεχώς από επεισόδιο σε επεισόδιο χωρίς να μπορεί πλην τη μεταξύ τους σχέση να χτίσει ισχυρούς δεσμούς για να κάνει τον παίκτη να νοιαστεί και να του κρατήσει το ενδιαφέρον. Καταλαβαίνω ότι η Dontnod το κάνει αυτό για να μας συστήσει τους νέους χαρακτήρες ώστε να έχουν αντίκτυπο σ’ αυτό που σκέφτεται να κάνει στα επόμενα, όπως επίσης καταλαβαίνω πως η φύση του σεναρίου (το ταξίδι στο Μεξικό) δεν αφήνει πολλά περιθώρια να επενδύσει στις σχέσης σταθερών προσώπων. Δεν λέω ότι ήταν εντελώς αδιάφορες οι προσωπικές τους ιστορίες, ίσα-ίσα είχαν το ενδιαφέρον τους και κάποιες από αυτές συνέβαλλαν αρκετά στο κλίμα που χτίζεται ως το φινάλε.

Παρόλο που ξεκάθαρα μπορείς να προβλέψεις που το πάει το στούντιο και τι θα γίνει στη συνέχεια, η μάχη που δίνει ο Sean να το αποτρέψει ενώ παράλληλα παραγκωνίζει τα δικά του θέλω για να γίνει το σωστό (ή όχι) πρότυπο στα μάτια του μικρού του αδερφού, καθώς και το γεγονός ότι το σενάριο κόβει τον μεταξύ τους ομφάλιο λώρο ώστε να μας αφήσει να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είναι πρωταγωνιστές μας και τι θέλουν να γίνουν, ήταν η κινητήριος δύναμη που με κράτησε για να μη πεθάνω από τη βαρεμάρα. Όμως πλέον είμαστε στο τρίτο επεισόδιο και περίμενα για να είμαι ειλικρινής να δω μια συναρπαστική ιστορία να εξελίσσεται σύμφωνα με τις βάσεις που έχει χτίσει το παιχνίδι έως τώρα. Αντ’ αυτού είδα ένα slow-paced επεισόδιο με υποτονικούς ρυθμούς και από αδιάφορα ως ανούσια mini-games χωρίς ουσιαστική συμμετοχή του παίκτη.

Η ιστορία της Max ναι μεν μας είχε πεθαίνει στα δυο πρώτα με την φλυαρία και το teen drama, όμως στο τρίτο επεισόδιο είχε πάρει φωτιά! Εδώ τι περιμένουν; Μένουν μόνο δυο ακόμα επεισόδια και μάλιστα με τεράστια χρονική απόσταση μεταξύ τους (Αύγουστο και μετά Δεκέμβριο). Τα θεμέλια έχουν ήδη μπει από το «Rules», έπρεπε η μηχανή της ιστορίας να έχει πάρει μπρος, όχι να πατήσει φρένο. Από την άλλη μεριά οι διακλαδώσεις και η τροπή που μπορεί να πάρει το σενάριο στα τελευταία δραματικά 15 λεπτά είναι περισσότερες από κάθε άλλη φορά. Μπορεί να μη του φαίνεται αλλά κάθε επιλογή σε κάθε διάλογο που θα κάνετε όσο ανούσιος ή βαρετός μπορεί να φαίνεται, θα έχει αντίκτυπο τόσο στη σχέση μεταξύ των Diaz και των γύρω χαρακτήρων, όσο και στην ίδια την ιστορία του φινάλε και συνεπώς στη μετέπειτα.

Δε μπορώ να πω με σιγουριά ότι άξιζε όλη αυτή φλυαρία και το teen drama που βίωσα στις 2 και κάτι ώρες που διήρκησε συνολικά μέχρι εκείνο το σημείο το επεισόδιο (ειδικά όταν με είχε καλομάθει στην απουσία τους στα δυο πρώτα), όμως θέλω πιστεύω ότι το studio δε θα μας απογοητεύσει. Για να το κάνει αυτό θεωρώ πως πρέπει να σταματήσει να μας κατακλύζει με νέους χαρακτήρες και νέα προσωπικά δράματα και να εστιάσει σε αυτούς που έχει ήδη παρουσιάσει. Πλέον δεν προλαβαίνει. Η ιστορία αν θέλει να είναι αντάξια της ιστορίας της Max δεν πρέπει απλά να πάρει φωτιά, πρέπει να γίνει μπουρλότο! Ωστόσο το φινάλε ήταν ομολογουμένως αρκετά δυνατό και μας άφησε σε τεράστιο cliffhanger, ενώ και η τελευταία σκηνή μετά τους τίτλους τέλους προμηνύει ισχυρή καταιγίδα στον ορίζοντα.

Η Unreal Engine 4 συνεχίζει να κάνει τα μαγικά της χαρίζοντάς μας μια υπέροχη οπτική εμπειρία παρά την έλλειψη του HDR. Τα γραφικά της σειράς δεν ήταν ποτέ τόσο όμορφα όσο στο Life is Strange 2. Το τοπίο ειδικά στο δάσος είναι τόσο μαγευτικό που πολλές φοράς σταματούσα για να παρατηρήσω το παιχνίδι του ήλιου στις φυλλωσιές. Τεχνικά προβλήματα πέρα από κάποια μικρά glitches ήσσονος σημασίας για να είμαι ειλικρινής δεν εντόπισα, ενώ και το lip-sync είναι αρκετά ικανοποιητικό. Στον τομέα του ήχου δεν έχω να πω πολλά. Ο Jonathan Morali συνεχίζει να γοητεύει με τις μελωδίες του και να συμπληρώνει στο εξαιρετικό οπτικοακουστικό αποτέλεσμα του τίτλου.

Συνοψίζοντας : Το τρίτο επεισόδιο Wastelands αυτή τη φορά πατά φρένο στη δράση, αμβλύνοντας παράλληλα τον κοινωνικό περίγυρο των δυο αγοριών. Νέα πρόσωπα εμφανίζονται ξανά στην ιστορία και μαζί με αυτά οι ιστορίες τους που πρέπει η Dontnod να μας παρουσιάσει για να δημιουργήσει δεσμούς και να μας κάνει νοιαστούμε για την εξέλιξη του σεναρίου. Δυστυχώς ενώ απουσίαζε μέχρι τώρα η φλυαρία και το teen drama, εδώ συνυπάρχουν σε απελπιστικό βαθμό που κουράζουν πολύ και προκαλούν βαρεμάρα. Ωστόσο εξερευνώνται νέες πλευρές και συναισθήματα τόσο στον Sean όσο και στον Daniel που ευτυχώς κρατά κάπως το ενδιαφέρων. Το επεισόδιο έχει ένα εκρηκτικό τελευταίο δεκαπεντάλεπτο που οδηγεί σε ένα αναπάντεχο φινάλε και υπόσχεται δραματικές εξελίξεις στη συνέχεια. Βέβαια αν η ιστορία του Life is Strange 2 θέλει να είναι αντάξια της ιστορίας της Max, πρέπει επειγόντως στα επόμενα επεισόδια να πάρει φωτιά. Ας το ελπίσουμε.
Box Art
Tested on : PS4
Developer : Dontnod Entertainment
Publisher : Square Enix
Distributor : CD Media S.A.
Available for : PS4, Xbox One, PC
Release date : 09-05-2019

2 comment(s)