5 ταινίες που η μουσική του Angelo Badalamenti μας στοίχειωσε!  

Φέτος γιόρτασε τα 85α γενέθλια του

5 ταινίες που η μουσική του Angelo Badalamenti μας στοίχειωσε!

Γεννημένος το 1937 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ξεκίνησε να γράφει τις πρώτες του συνθέσεις για το NBC και το παιδικό τηλεοπτικό θέατρο του δικτύου, ενώ το κινηματογραφικό του ντεμπούτο θα γίνει το 1973 με το ψευδώνυμο “Andy Badale”, για την ταινία Gordon's War. Στην συνέχεια της καριέρας του θα συνεργαστεί με διάφορους καλλιτέχνες όπως ο David Bowie, η Nina Simone, οι Anthrax, οι Pet Shop Boys, αλλά και με έναν από τους πρωτοπόρους της ηλεκτρονικής μουσικής Jean-Jacques Perrey. Γενικότερα, αν κανείς θέλει να ψαχουλέψει περισσότερο το συνολικό έργο του Ιταλοαμερικανού μουσικοσυνθέτη, θα βρει το όνομα του πίσω από διάφορα projects εκτός κινηματογράφου και τηλεόρασης.

Ήταν το 1989 όταν ο David Lynch και ο Angelo Badalamenti θα βρεθούν μπροστά από ένα παλιό Fender Rhodes και θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μαζί τους ήχους και τις μελωδίες για τον παράξενο κόσμο του Twin Peaks, την σειρά που με την πρεμιέρα της στις αρχές της δεκαετίας του ’90, κατάφερε να αλλάξει τα δεδομένα στο τηλεοπτικό πεδίο για πάντα. Οι δυο τους όμως δεν έχουν συνεργαστεί μόνο για την τηλεόραση, μαζί έχουν σκοράρει μουσική αρκετές φορές και για τον κινηματογράφο. Για τον Badalamenti, κάθε νότα πρέπει να χειραγωγεί το συναίσθημα και κάθε μελωδία να αφηγείται μία ιστορία. Έχοντας αυτό ως αρχή κατάφερε να δώσει μορφή στις ονειρικές σκηνοθετικές ματιές όχι μόνο του Lynch αλλά κι άλλων avant-garde σκηνοθετών.

Στην λίστα που ακολουθεί θα βρείτε 5 κινηματογραφικές στιγμές που κατάφερε με τα μουσικά του θέματα να μας στοιχειώσει τα αυτιά, αλλά και να αναβαθμίσει την συνολική εμπειρία.

Blue Velvet (1986)

Σκηνοθεσία: David Lynch

Παρά το γεγονός ότι δεν είχε την ανάλογη εμπειρία στον χώρο, το 1986, αποφασίζει να συνεργαστεί για πρώτη φορά με τον Lynch για την ταινία Blue Velvet. Μετά από την συγκεκριμένη συνεργασία, οι δυο τους θα συνεχίσουν να ενώνουν τις σκέψεις και τις ιδέες τους σε κάθε ταινία του σκηνοθέτη μέχρι to Inland Empire του 2006. Όσον αφορά το score της ταινίας, από τις πρώτες κιόλας νότες, ο Badalamenti μάς υπενθυμίζει το πόσο σημαντικό εργαλείο είναι τελικά για τα χέρια του σκηνοθέτη η μουσική. Το κεντρικό μουσικό θέμα είναι αυτό που θέτει την ατμόσφαιρα και τον τόνο για τον θεατή.


The City of Lost Children (1995)

Σκηνοθεσία: Marc Caro & Jean-Pierre Jeunet

Εδώ ο Badalamenti συνθέτει ένα στοιχειωμένο νανούρισμα για την ταινία The City of Lost Children και το σουρεαλιστικό όραμα των Marc Caro & Jean-Pierre Jeunet. Η προσφορά του είναι τόσο σημαντική που σχεδόν δεν μπορείς να σκεφτείς κάποια σκηνή της ταινίας με την μουσική του να απουσιάζει, είναι από εκείνες τις ιδιαίτερες περιπτώσεις που οι μελωδίες της “παίζουν” για αρκετό καιρό μέσα στο κεφάλι σου μετά το φινάλε της. Το μουσικό θέμα L'anniversaire d'Irvin είναι αυτό που ξεχωρίζει μεταξύ άλλων από το συγκεκριμένο άλμπουμ, δημιουργώντας ένα περιβάλλον απειλητικό, μυστηριακό, αλλά και ονειρικό για τους χαρακτήρες της ταινίας.


The Straight Story (1999)

Σκηνοθεσία: David Lynch

Λίγο τα νοσταλγικά του βιολιά, λίγο η ψυχή κι η καρδιά που βάζει ο Lynch στην σκηνοθεσία του, κάνουν το The Straight Story μία από τις πιο ειλικρινείς δημιουργίες των δυο καλλιτεχνών. Εδώ ο Badalamenti, με τις συνθέσεις του, εξυπηρετεί στον απόλυτο βαθμό την ταινία και καταφέρνει να δώσει σχήμα στην μοναξιά, ζεστασιά στους απέραντους ορίζοντες και την απαραίτητη μελαγχολία στην αναζήτηση της συγχώρεσης. Στο μουσικό θέμα Laurens Walking, μάλλον βρίσκεται η ψυχή ολόκληρης της ταινίας.


Mulholland Drive (2001)

Σκηνοθεσία: David Lynch

Μία ακόμη συνεργασία με τον στενό του συνεργάτη David Lynch, αυτή την φορά για τον εφιαλτικό κόσμο του Mulholland Drive με πρωταγωνίστρια την Naomi Watts. Περισσότερο ατμοσφαιρικός, ο Badalamenti γράφει κομμάτια που καθορίζουν τον τόνο και την ατμόσφαιρα της ταινίας, δεν αφήνει πολλά περιθώρια στον θεατή, αλλά τον βυθίζει όλο και βαθύτερα στο σκοτεινό όραμα του Lynch. Η σκηνή που ακούγεται το Silencio είναι σίγουρα μία από τις πιο ιδιαίτερες και αποκαλυπτικές στιγμές της ιστορίας και αυτός είναι ο λόγος που το ξεχωρίσαμε.


A Very Long Engagement (2004)

Σκηνοθεσία: Jean-Pierre Jeunet

Το 2004, Jeunet και Badalamenti συναντιούνται και πάλι, αυτή την φορά όμως για το σάουντρακ του ρομαντικού πολεμικού δράματος A Very Long Engagement. Η σκηνοθετική χρήση της μουσικής του εδώ γίνεται με πιο δυναμικό τρόπο. Με μελωδίες πολύ συγκεκριμένες, ξεφεύγει από την λογική του ονείρου που συνήθως μπορούσες να διακρίνεις στη δουλειά του και μας παρουσιάζει έναν πιο κλασικό χαρακτήρα. Το Mathilde's Theme είναι αυτό που παρά τις επικές στιγμές του, καταφέρνει να συνδυάσει την θλίψη της απώλειας με την κρυφή ελπίδα, αναδεικνύοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις ανάγκες του εν λόγω φιλμ.