Κι όμως, υπήρξε μια εποχή στην Ευρώπη όπου γουρούνια, ποντίκια και ακρίδες οδηγούνταν σε δίκες όπως και οι άνθρωποι και, αν κρίνονταν ένοχα, κατέληγαν στη φυλακή ή ακόμη χειρότερα, σε θανατική ποινή. Από τον ύστερο Μεσαίωνα μέχρι και τα τέλη του 18ου αιώνα, οι λεγόμενες δίκες ζώων αποτελούσαν μια παράξενη αλλά πραγματική πρακτική σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης.
Τότε, τα ζώα δεν αντιμετωπίζονταν απλώς ως ιδιοκτησία κάποιου ανθρώπου, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις θεωρούνταν υπεύθυνα για τις πράξεις τους, σαν να είχαν πρόθεση και ηθική ευθύνη. Οι πιο συχνοί κατηγορούμενοι ήταν οι χοίροι, κυρίως επειδή ζούσαν κοντά στα σπίτια και πολλές φορές κυκλοφορούσαν ελεύθεροι στους δρόμους των χωριών όπου υπήρχαν επιθέσεις σε παιδιά και ανθρώπους.

Ακόμη πιο αλλόκοτες ήταν οι υποθέσεις που αφορούσαν έντομα και τρωκτικά. Για παράδειγμα, ακρίδες, ποντίκια και αρουραίοι μπορούσαν να βρεθούν απέναντι σε δικαστήρια, με την κατηγορία ότι είχαν καταστρέψει σοδειές και προκαλέσει μεγάλες ζημιές σε καλλιέργειες. Έτσι, αν κρίνονταν ένοχα, συχνά αφορίζονταν ή τους επιβαλλόταν η παράδοξη ποινή να εγκαταλείψουν την περιοχή και να μεταφερθούν κάπου όπου δεν θα προκαλούσαν ζημιές στις καλλιέργειες.
Βέβαια, μία από τις πιο παράξενες υποθέσεις αφορά τους αρουραίους της επισκοπής του Autun, στη Βουργουνδία, στις αρχές του 16ου αιώνα. Οι αρουραίοι είχαν κατηγορηθεί ότι κατέστρεψαν τη σοδειά κριθαριού, όμως όταν ήρθε η ώρα να εμφανιστούν στο δικαστήριο, οι κατηγορούμενοι απλώς δεν παρουσιάστηκαν.
Τότε ο δικηγόρος τους παρουσίασε μια απίθανη υπερασπιστική γραμμή. Υποστήριξε ότι οι αρουραίοι δεν μπορούσαν να φτάσουν με ασφάλεια στο δικαστήριο, επειδή στη διαδρομή παραμόνευαν... γάτες.
Must Read
Στο πιο αρχαίο νησί της Γης ζουν μερικά από τα πιο αλλόκοτα ζώα
Αυτές οι φωτογραφίες με αλιγάτορες στο σκοτάδι θα σας… παγώσουν το αίμα!
Ποιο ζώο κρατά την αναπνοή του περισσότερο κάτω από το νερό