Στο ‘The Longest Night’ μία άγρια πολιορκία ξεκινά έξω από μία φυλακή | Review  

Και κανείς δεν ξέρει πώς θα καταλήξει

Στο ‘The Longest Night’ μία άγρια πολιορκία ξεκινά έξω από μία φυλακή | Review

Το νέο αστυνομικό θρίλερ-δράμα The Longest Night (πρωτότυπος τίτλος: La noche s larga) του Netflix, φέρει την υπογραφή των Víctor Sierra και Xosé Morais Rodríguez, οι οποίοι αναλαμβάνουν εν προκειμένω καθήκοντα δημιουργού, ενώ στην καρέκλα της σκηνοθεσίας κάθεται ο Oscar Pedraza. Στη μίνι αυτή σειρά που αποτελείται συνολικά από έξι επεισόδια, του cast ηγούνται οι Luis Callejo (Vis a vis), Alberto Ammann (Narcos), José Luis García Pérez (El Cid) και η Bárbara Goenaga. Παίζουν επίσης οι: Roman Rymar, María Caballero, Daniel Albaladejo, César Mateo,  Cecilia Freire, Sabela Arán, Xavier Deive και η Lucía Díez.

Η πλοκή λαμβάνει χώρα στο σήμερα, κατά την παραμονή των Χριστουγέννων στην ψυχιατρική φυλακή ‘Monte Baruca’. Τις εγκαταστάσεις αυτές περικυκλώνει μια ομάδα ένοπλων ανδρών που αποκόβουν εντελώς τους φυλακισμένους από τον έξω κόσμο αχρηστεύοντας κάθε μέσο επικοινωνίας που έχουν. Η επίθεση αυτών των μισθοφόρων αποσκοπεί στη σύλληψη ενός σατανικά έξυπνου κατά συρροή δολοφόνου, τον ‘Simón Lago’ που είναι έγκλειστος εκεί. Το θέμα είναι ότι ο διευθυντής της φυλακής, ‘Hugo’ (Ammann) αρνείται να παραδώσει τον κρατούμενο και ετοιμάζεται να προβάλει σθεναρή αντίσταση. Καταρχάς, αξίζει να σημειωθεί ότι βλέποντας τον Alberto Ammann (Narcos: xico) να πρωταγωνιστεί σε ένα άγριο σκηνικό με φόντο ένα σωφρονιστικό ίδρυμα για hardcore εγκληματίες, δεν γίνεται να μην σου έρθουν στο μυαλό εικόνες και από το εμβληματικό Celda 211 (2009).

Βλέπεις να εκτυλίσσονται μπροστά σου στιγμές χάους, νεύρου, έντασης, σασπένς και δράσης! Και ναι σίγουρα το μοτίβο του εγκλωβισμού κάποιου σε ένα άχαρο μέρος, και του ασφυκτικού κλοιού που σφίγγει γύρω του έχει παίξει αρκετά τα τελευταία χρόνια, αλλά απ’ ότι φαίνεται καλά κρατεί! Ο τρόμος, το μαύρο χιούμορ, και η έκρηξη αδρεναλίνης θυμίζουν κάτι από Prison Break και το La Casa De Papel. Η συναρπαστική ροή των τεκταινόμενων ακολουθεί ασθματικά γοργούς ρυθμούς και δε σε αφήνει να πλήξεις ή να δυσανασχετήσεις. Σε γενικές γραμμές το πανδαιμόνιο, ο παράγοντας του απρόβλεπτου και οι εκπλήξεις ενισχύουν το κομμάτι της ανατροπής. Η πάλη σώμα με σώμα αυξάνει την αγωνία αν και υπάρχουν φορές που μοιάζει κάπως ψεύτικη ή επιτηδευμένα δραματική.

Μεταξύ άλλων, υπογραμμίζεται ότι η βία και η μάχη για επιβίωση μπορεί να μεταμορφώσει τον άνθρωπο στο πιο ανήμερο θηρίο, ικανό για τα πάντα! Επιπλέον, η εναλλαγή ανάμεσα στην αίσθηση της ασφάλειας και της απειλής είναι κυρίαρχη στην όλη εξιστόρηση, ενώ οι λεπτομέρειες-κλειδιά που αποκαλύπτονται σταδιακά σου εξάπτουν περισσότερο την περιέργεια για το ποια θα είναι η τελική έκβαση των γεγονότων. Τον πυρήνα της ιστορίας συνέχουν ορισμένα διάσπαρτα ερωτήματα που διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού μέχρι τέλους. Ο θεατής δεν μπορεί να μην μπει στον πειρασμό να προσπαθήσει να μαντέψει ποιος κινεί στ’ αλήθεια τα νήματα στην υπόθεση, ποια είναι τα κίνητρα, οι επιθυμίες και οι προθέσεις κάθε χαρακτήρα.

Οι συμφωνίες κάτω από το τραπέζι και οι διάφορες μηχανορραφίες συμβαίνουν γιατί ο καθένας τους διεκδικεί τη δική του μεγάλη ευκαιρία. Τα όρια ανάμεσα σε ήρωες και αχρείους θολώνουν επικίνδυνα. Πόσο μακριά είναι διατεθειμένος να φτάσει κάποιος και να κάνει την υπέρβαση; Μάλιστα, τόσο οι βασικοί, όσο και οι δευτερεύοντες δρώντες στην πλειονότητά τους σκιαγραφούνται πολύ επιτυχημένα και σε κερδίζουν, ειδικά, όταν αναλογίζεται κανείς την βασική περσόνα του ‘Simón Lago’! Βέβαια, σε κάποια σημεία παρέχονται πολλά παραπάνω στοιχεία απ’ όσο χρειάζεται για την προϊστορία των προσώπων, ώστε κάπου κάπου να παρατηρείται μία ανεπαίσθητη κοιλιά.

Σίγουρα, αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι δεν θα μπορούσαν να λείπουν από εδώ τα κλισέ του είδους αλλά και ορισμένες υπερβολές ή αναντιστοιχίες όπως π.χ. ότι κάποιος που δεν ξέρει να χειρίζεται όπλο, σε άλλα πλάνα δείχνει να το κατέχει καλά και να έχει τέλειο σημάδι! Πάντως, το φινάλε του The Longest Night ολοκληρώνεται με έναν cliffhanger επίλογο που μας αφήνει να αναρωτιόμαστε για την τύχη των κύριων μορφών της τηλεοπτικής αυτής μυθοπλασίας, ώστε η τελευταία πράξη να μπορεί να λειτουργήσει κάλλιστα ως ενδεχόμενη πάσα και για μία 2η σεζόν.