Pokémon Legends: Z-A Review – Αυτό δεν είναι ένα κλασσικό Pokémon!

Πέρασαν κιόλας τρία χρόνια από την κυκλοφορία του Pokémon Legends: Arceus (Ιανουάριος 2022) και του Pokémon Scarlet & Violet (Νοέμβριος 2022) και ούτε που κατάλαβα πώς πέρασε ο καιρός. Η Game Freak επιστρέφει τώρα με το νέο μεγάλο κεφάλαιο της λατρεμένης σειράς, το Pokémon Legends: Z-A. Το παιχνίδι κυκλοφορεί στις 16 Οκτωβρίου για τα Nintendo Switch και Nintendo Switch 2 και έχοντας την έκδοση του Switch 2 στα χέρια μου εδώ και περίπου μια εβδομάδα, ήρθε η ώρα να δούμε τα… “καμώματα” της Game Freak.

Αρχικά, θέλω να σας πω ότι από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε το παιχνίδι (με το πρώτο trailer του δηλαδή) μου κίνησε πολύ την περιέργεια για να δω πως θα είναι. Επειδή μου άρεσε το Pokémon Legends: Arceus, ήθελα πολύ να δω τι έχει ετοιμάσει αυτή τη φορά η Game Freak για την Legends σειρά. Φαίνεται πως είχα πέσει μέσα παλιότερα που είχα πει ότι τα “Legends” παιχνίδια θα διαφέρουν από τα κεντρικά κεφάλαια και δε θα ακολουθούν την γνωστή και πετυχημένη συνταγή. Αντ’ αυτού, όντως, τελικά, δοκιμάζουν νέα πράγματα και τρόπους για να προσεγγίσουν τόσο τους σκληροπυρηνικούς fans, όσο και τους νέους παίκτες.

Και γιατί το λέω αυτό: το Pokémon Legends: Z-A δεν είναι ένα κλασσικό RPG, με πολλές και διαφορετικές περιοχές, με γυμναστήρια και την ελευθερία να εξερευνήσετε έναν μεγάλο ανοιχτό κόσμο. Το νέο κεφάλαιο της σειράς διαδραματίζεται μόνο σε μία πόλη, την Lumiose City, την οποία γνωρίσαμε πριν από περίπου 12 χρόνια στα Pokémon X και Pokémon Y. Ναι, σωστά διαβάσατε. Το Z-A διαδραματίζεται σε μια πόλη, οπότε μην περιμένετε, dungeons, σπηλιές, γυμναστήρια, εμβλήματα, και την κλασσική φόρμουλα των Pokémon RPG. Η Lumiose City έχει αναβαθμιστεί και ανανεωθεί και είναι πραγματικά απολαυστική σε…σημεία – όχι πάντα. Πρόκειται για την κεντρική πόλη του Kalos, εμπνευσμένη ξεκάθαρα από το Παρίσι — με το Prism Tower (που θυμίζει τον πύργο του Άιφελ) να βρίσκεται στο κέντρο της. Ωστόσο, είχα αρκετά παράπονα από την Lumiose City (θα σας πω παρακάτω).

Κεντρικός σκοπός μας σε αυτό το παιχνίδι είναι να ανεβούμε Rank, από το Rank Z στο Rank A, και να έρθουμε αντιμέτωποι με άλλους εκπαιδευτές. Αυτό το μαθαίνουμε από τα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού, μόλις φτιάξουμε χαρακτήρα (μέσα από ένα τυπικό customization) και μόλις πατήσουμε το πόδι μας στην πόλη. Ο χαρακτήρας μας γνωρίζει την Taunie, μια trainer που τον πείθει σχεδόν από την αρχή να μπει στην δική της ομάδα και να κατακτήσουν μαζί το Z-A Royale, ένα τουρνουά που περιλαμβάνει τους καλύτερους εκπαιδευτές της πόλης. Όπως φαντάζεστε, ο χαρακτήρας μας πείθεται και ξεκινάει το ταξίδι του. Το κεντρικό “hub” της ομάδας μας είναι το Hotel Z, ένα ξενοδοχείο στο οποίο μπορούμε να κοιμόμαστε ή να κάνουμε συσκέψεις.

Αλλά πως ανεβαίνουμε level και πως πιάνουμε Pokémon αν το παιχνίδι λαμβάνει χώρα μόνο μέσα σε μία πόλη; Τα πράγματα είναι απλά και ίσως το έχετε καταλάβει μέσα από τα trailers του παιχνιδιού. Ο χάρτης της πόλης (ο οποίος είναι μεγάλος και έχει και teleports) είναι χωρισμένος σε Zones (ζώνες). Υπάρχει η τυπική εξερεύνηση στα σοκάκια της πόλης και στις…ταράτσες, ενώ υπάρχουν και τα Wild Zones (πολύ μικρές περιοχές), όπου αν μπούμε μέσα, βλέπουμε τα Pokémon να ζουν ελεύθερα. Μέσα από αυτά τα Zones μπορούμε να κάνουμε απλές μάχες με άλλους trainers ή να πιάνουμε Pokémon – με το στιλ του Arceus (δηλαδή ελεύθερα). Όσο προχωράει η ιστορία του παιχνιδιού, τα Zones γίνονται όλο και περισσότερα με πιο δυνατά levels.

Για να μπορέσουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με έναν trainer που βρίσκεται μέσα στο μεγάλο τουρνουά (και για να ανεβούμε Rank), το παιχνίδι μάς δίνει την αποστολή να συγκεντρώσουμε κάποιους πόντους, ώστε να πάρουμε το εισιτήριο για να μπορούμε να πολεμήσουμε με τον εκάστοτε εκπαιδευτή. Οι πόντοι αυτοί συγκεντρώνονται μόνο μέσα από τις κόκκινες ζώνες, τα Battle Zones, που εμφανίζονται μόνο το βράδυ. Παραδείγματος χάρη, στην αρχή, ένα εισιτήριο για να πολεμήσουμε τον τάδε trainer του Rank Y θέλει τους τάδε πόντους.

Οι πόντοι συγκεντρώνονται μέσα από πολλές μάχες στα Battle Zones (ο κάθε trainer δίνει τάδε πόντους). Μόλις συγκεντρωθούν οι πόντοι, μιλάμε στον εκπαιδευτή του Rank Y και κάνουμε την μάχη. Και αυτό είναι όλο. Έτσι ανεβαίνει το Rank από το Z στο A. Μετά από ένα σημείο καταντάει αρκετά επαναλαμβανόμενη και κουραστική αυτή η διαδικασία, διότι παράλληλα τρέχει και μια ιστορία που οκ έχει το ενδιαφέρον της, αλλά μετά από ένα σημείο κάπως με έχασε.

Βασικά σε αυτό το παιχνίδι τρέχουν πολλά πράγματα μαζί και συνέχεια με είχε στην “τσίτα”. Από τη μια να πρέπει να φτάσω Rank A και από την άλλη να... παίζουν διάφορα, όπως το να ανακαλύψω τι ακριβώς συμβαίνει με κάποιους κρυστάλλους στην πόλη και τα Mega Evolution, τα οποία επιτέλους (!) επιστρέφουν στο παιχνίδι μετά από χρόνια και είναι καλύτερα από ποτέ. Αυτό το κεντρικό κομμάτι του παιχνιδιού πιστεύω ότι ίσως ξενίσει πολλούς παίκτες. Για να το πω πιο απλά: για να ανέβεις Rank, πας το βράδυ στα Battle Zones, νικάς άλλους εκπαιδευτές, παίρνεις το εισιτήριό σου και παλεύεις με άλλον, πιο δυνατό εκπαιδευτή, για να πάρεις το Rank του. Αυτό είναι το κεντρικό main mission σε όλο το παιχνίδι, αν και υπάρχουν και άλλες αποστολές που το “σπάνε” λίγο, αλλά δεν βελτιώνουν την επαναληψιμότητα του πράγματος. Στο παιχνίδι υπάρχουν και άλλα tasks, όπως δευτερεύουσες αποστολές που δίνουν κάποια NPCs.

Στο κομμάτι που διαπρέπει το Z-A είναι στο gameplay του. Η Game Freak παρέδωσε ίσως το καλύτερο gameplay που έχουμε δει μέχρι σήμερα στη σειρά. Είναι δυναμικό, γρήγορο, ελεύθερο μέσα στη μάχη (real-time), ενώ και τα εφέ των επιθέσεων είναι φανταστικά. Οι κινήσεις των Pokémon έχουν πλέον cooldown και εξακολουθούν να είναι τέσσερις που μπορούμε να έχουμε εξοπλισμένες – ενώ μπορούμε να τις αλλάζουμε μέσα από τα μενού όταν βρούμε κάποιες καλύτερες. Βασικά, για να το θέσω πιο απλά, αυτό είναι το καλύτερο Pokemon παιχνίδι (για εμένα) όσον αφορά το gameplay! Το real-time combat έχει αναβαθμιστεί με τις επιθέσεις που όλοι γνωρίζουμε και αγαπάμε τόσα χρόνια, να είναι καλύτερες από ποτέ. To Z-A είναι ένα παιχνίδι που επικεντρώνεται αποκλειστικά στις μάχες καθ’ όλη τη διάρκειά του. Εκεί κάνει focus. Οπότε, αν είστε από εκείνους που προτιμάτε να πιάνετε Pokémon, όπως στο Arceus ή εξερευνείτε κόσμους όπως στις Scarlet/Violet, εδώ ίσως απογοητευτείτε, διότι και το Pokedex δεν είναι τόσο πλήρες (δεν θέλω να σας πω πόσα Pokémon υπάρχουν, αλλά μπορείτε να ψάξετε πόσα έχει επιβεβαιώσει η Nintendo).

Υπάρχουν διάφορα bosses μέσα στο παιχνίδι, τα οποία είναι υποχρεωτικά λόγω της ιστορίας -εκτός από το τουρνουά. Τα bosses είναι ουσιαστικά οι Rogue Mega Evolution μορφές ορισμένων Pokemon, που είναι ακόμη πιο δυνατά, έχουν μπάρα ζωής και μόλις τα νικάμε παίρνουμε την ειδική πέτρα τους, έτσι ώστε και εμείς να μπορούμε να μεταμορφώσουμε το συγκεκριμένο Pokemon σε Mega Evolution. Για παράδειγμα, το πρώτο boss είναι το Pokémon Absol. Μόλις ολοκληρώσουμε τη μάχη, παίρνουμε την πέτρα του, και μπορούμε έπειτα να έχουμε την Mega Evolution μορφή του στο party μας. Όλες οι μάχες με τα Rogue Mega Evolution Pokemon είναι φανταστικές, έχουν τακτική και ιδιαίτερο σύστημα και ήταν για εμένα το highlight.

Σε γενικές γραμμές, το Pokemon Legends: Z-A δεν είναι κακό, αλλά ίσως ξενίσει τους παίκτες που περίμεναν ένα καθαρόαιμο RPG παιχνίδι. Αυτό το κεφάλαιο επικεντρώνεται περισσότερο στην μάχη και όχι τόσο στο να πιάσουμε Pokemon, παραδείγματος χάρη όπως είδαμε στο Arceus. Επίσης, επενδύει πολύ στα boss battles με τις Mega Evolution μορφές, αλλά και στο online του πράγματος μέσω του multiplayer, που δυστυχώς δεν είχα τη δυνατότητα να παίξω. Η Game Freak πειραματίζεται με την Legends συνταγή και είναι ένα κεφάλαιο που είτε θα γοητεύσει, είτε θα απογοητεύσει τους fans. Εγώ πέρασα όμορφα όσο ασχολήθηκα μαζί του, αλλά δεν μπορώ να πω ότι με άγγιξε τόσο, όσο έκανε το Pokemon Legends: Arceus. Ωστόσο, δεν είναι κακό παιχνίδι, αυτό που κάνει το κάνει καλά, αν και πολλές φορές επαναλαμβάνεται.

Όσον αφορά το οπτικό κομμάτι του πράγματος, έχω κάποια μικρά παράπονα. Παρόλο που το παιχνίδι ήταν κουκλί στο Nintendo Switch 2, τα κτήρια της πόλης (μιας και μιλάμε για ένα παιχνίδι που διαδραματίζεται ΜΟΝΟ μέσα σε μια μεγάλη πόλη), θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα σχεδιασμένα. Τα μπαλκόνια, τα παράθυρα, οι πόρτες, τα τζάμια — τα περισσότερα δίνουν μια “flat” αίσθηση και συχνά επαναλαμβάνονται, σαν να έκανε κάποιος “copy-paste” για να τελειώνει. Από την άλλη, οι χαρακτήρες και τα Pokemon είναι καλύτεροι από ποτέ, με ωραίες λεπτομέρειες και ομαλό animation. Επιπλέον, υπάρχει και ένα ικανοποιητικό draw distance, χωρίς να ρίχνει σαγόνια.

Ωστόσο, είδα αρκετές φορές μερικά NPCs να κάνουν αυτό που λέμε “pop-up” μπροστά στα μάτια μου και αυτό με έβγαζε εκτός κλίματος. Ένιωθα λες και έκαναν respawn εκείνη τη στιγμή και αυτό ήταν λίγο άβολο, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι η πόλη δεν ήταν και τόσο γεμάτη από κόσμο, κάτι που επίσης μου φάνηκε παράξενο, ειδικά αφού το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε μια τόσο μεγάλη πόλη.

Πριν κλείσω αυτό το κείμενο, θέλω να αναφέρω ότι δεν γνωρίζω πως τρέχει το παιχνίδι στο αρχικό Nintendo Switch. Δυστυχώς, δεν είχα τη δυνατότητα να δω τη συγκεκριμένη έκδοση. Πάντως, στο Nintendo Switch 2, το παιχνίδι έδειχνε κρύσταλλο, δεν συνάντησα κανένα bug ή glitch και έτρεχε σταθερά στα 60FPS σε 4K ανάλυση σε docked mode, ενώ το ίδιο κουκλί ήταν και σε handheld. Η έκδοση του Switch 2 έτρεχε ομαλά, με αστραπιαία loadings, τα οποία εμφανίζονταν μόνο αν έμπαινα σε κάποιο κτήριο. Μέσα στην πόλη, δεν υπήρχε κανένα.

Τέλος, το soundtrack του Z-A είναι -για εμένα προσωπικά- από τα καλύτερα που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια στη σειρά. Τόσο στις απλές μάχες μέσα στα Zones, τόσο και στα boss battles, η μουσική του παιχνιδιού είναι δυναμική και άκρως απολαυστική και δεν την βαρέθηκα ποτέ.