Ξεσπά ο biohacker Bryan Johnson: «Ο κόσμος θέλει να πεθάνω»

Πρώτο θέμα συζήτησης παραμένει στα social media ο Bryan Johnson, ο  εκατομμυριούχος επιχειρηματίας και biohacker που έχει μετατρέψει το ίδιο του το σώμα σε ένα διαρκές πείραμα μακροζωίας. Σε περίπτωση που δε τον γνωρίζετε, ο Johnson ακολουθεί ένα εξαιρετικά αυστηρό πρόγραμμα διατροφής, άσκησης, ύπνου, εξετάσεων και αμφιλεγόμενων θεραπειών, έχοντας θέσει ως στόχο να επιβραδύνει —και, όπως υποστηρίζει, κάποια στιγμή να νικήσει— τη διαδικασία της γήρανσης.

Το τελευταίο διάστημα, όμως, ο άνθρωπος που έγινε παγκοσμίως γνωστός και μέσα από το ντοκιμαντέρ Don’t Die του Netflix, βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ο Johnson αποκάλυψε ότι διαγνώστηκε με αυτοάνοση γαστρίτιδα, μια χρόνια πάθηση για την οποία δεν υπάρχει σήμερα οριστική θεραπεία και κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα του στομάχου.

Η είδηση έκανε γρήγορα τον γύρο του διαδικτύου, προκαλώντας χιλιάδες αντιδράσεις. Ανάμεσα στα μηνύματα συμπαράστασης ωστόσο, υπήρχαν και πολλά ειρωνικά ή επιθετικά σχόλια από ανθρώπους που αντιμετώπισαν τη διάγνωσή του ως απόδειξη ότι η πολυσυζητημένη προσπάθειά του να «ζήσει για πάντα» απέτυχε.

Ο ίδιος φαίνεται πως διάβασε μεγάλο μέρος αυτών των σχολίων και αποφάσισε να απαντήσει μέσα από μια μακροσκελή και ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση στο X. Ο Johnson υποστήριξε ότι πολλοί δεν περιορίστηκαν στο να εκφράσουν χαιρεκακία για την περιπέτεια της υγείας του, αλλά θεώρησαν ότι η ασθένεια ήταν κάτι που πραγματικά «του άξιζε», επειδή τόλμησε να αμφισβητήσει τη θνητότητα.

Στην ίδια ανάρτηση συνέδεσε τις αντιδράσεις εναντίον του με αρχαίους μύθους και θρησκευτικές αφηγήσεις, συγκρίνοντας τον εαυτό του με τον Ιησού. Παράλληλα, αναρωτήθηκε εάν ο φυσικός θάνατος θα μπορούσε κάποτε να πάψει να θεωρείται αναπόφευκτος και εάν ο ίδιος θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως σύμμαχος της ανθρωπότητας και όχι ως απειλή.

Αναλυτικά, ο Johnson έγραψε:

Ο κόσμος θέλει να πεθάνω. 

Η διάγνωση της ανίατης ασθένειάς μου έγινε παγκόσμια είδηση. Ήταν πανταχού παρούσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και γράφτηκαν 1.900 άρθρα μέσα σε λίγες μέρες.

Πολλοί λυπήθηκαν. Ωστόσο, η χαρά κυριάρχησε στα σχόλια.

Οι άνθρωποι αναφέρθηκαν στη «χαιρεκακία», τη χαρά για την αποτυχία του άλλου. Ναι, υπάρχει και αυτό. Υπάρχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά των ανθρώπων που λατρεύει να βλέπει τους άλλους να αποτυγχάνουν, ειδικά όταν η παρουσία αυτού του ατόμου απειλεί με κάποιο τρόπο τη δική τους ψυχολογική σταθερότητα ή τους βοηθά να νιώθουν καλύτερα για τον εαυτό τους.

Αλλά, αν ρίξετε μια ματιά στα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα που με αφορούν, θα διαπιστώσετε αυτό το μοτίβο: «Του άξιζε.»

Το άξιζα επειδή προκάλεσα τον θάνατο. Το πλήθος ακολουθούσε ένα βαθιά ριζωμένο ψυχολογικό σενάριο που αντιπροσωπεύει τις παλαιότερες, πιο βαθιά ριζωμένες ιστορίες της ανθρώπινης κουλτούρας.

Αυτή ήταν η πρώτη ιστορία που καταγράφηκε ποτέ, πριν από 4.000 χρόνια. Ο Γκιλγκαμές αναζήτησε την αιώνια ζωή αφού έχασε κάποιον που αγαπούσε, μόνο για να του κλέψει ένα φίδι το φυτό της νεότητας ενώ έκανε μπάνιο. Αφήνοντάς τον να αποδεχτεί τη θνητότητά του.

Ο Ασκληπιός έγινε τόσο επιδέξιος στην αναζωογόνηση που ανέστησε νεκρούς. Ως τιμωρία, ο Δίας τον χτύπησε με κεραυνό για να επιβάλει την εξουσία του πάνω στη ζωή και το θάνατο.

Αυτή είναι η ιστορία του Ιησού. Ο Πόντιος Πιλάτος πρόσφερε την επιλογή ανάμεσα σε έναν ληστή και τον σωτήρα, και το πλήθος απαίτησε την εκτέλεση του.

Οι άνθρωποι χρειάζονται αυτό το τέλος της ιστορίας για να διατηρήσουν τη λογική τους. Ο ανταγωνιστής πρέπει να χάσει και η ήττα πρέπει να φαίνεται δίκαιη. Είναι μια ασπίδα αυτοσυντήρησης.

Διότι αν ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, η ύπαρξή τους και αυτή των αγαπημένων τους δικαιολογείται και είναι αναπόφευκτη. Αν ο θάνατος δεν είναι αναπόφευκτος, τίποτα στην πραγματικότητά τους δεν είναι ασφαλές.

Κατέχω την ίδια φιλοσοφική και αρχετυπική θέση με τον Γκιλγκαμές, τον Ασκληπιό και τον Ιησού.

Αυτή η δήλωση θα προκαλέσει οργή και κατηγορίες για βλασφημία, ύβρη και ναρκισσισμό. Παρ’ όλα αυτά, είναι το μοτίβο που επαναλαμβάνεται εδώ και χιλιάδες χρόνια.  Ο θάνατος αποτελεί την πανταχού παρούσα ανησυχία του ανθρώπινου γένους. Συγκεντρώνει τους μεγαλύτερους φόβους, τη χαρά και την περιέργειά μας. Ο λόγος γύρω από αυτόν αλλάζει με την πάροδο του χρόνου· ωστόσο, τα βασικά στοιχεία παραμένουν αμετάβλητα. Αυτό που διαφέρει σε αυτή τη στιγμή, και που την κάνει να μην μοιάζει με καμία άλλη, είναι ότι ο φυσικός θάνατος ίσως να μην είναι πλέον αναπόφευκτος.

Κι αν δεν μου αξίζει αυτό; Και αν είμαι σύμμαχός σου και όχι απειλή;

The world wants me to die.

My incurable disease diagnosis became global news. It was omnipresent on social media and 1,900 articles were written in a matter of days.

Many were saddened.

However, joy dominated the commentary.

People pointed to schadenfreude, the pleasure…

— Bryan Johnson (@bryan_johnson) July 12, 2026