Πώς καταφέρνει ο εγκέφαλος να μαθαίνει κάθε μας κίνηση;

Κάθε μας κίνηση, από το περπάτημα μέχρι το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου, στηρίζεται σε νευρωνικά “δίκτυα μνήμης”. Ωστόσο, για δεκαετίες παρέμενε άγνωστο το πώς δημιουργούνται εξαρχής αυτά τα κυκλώματα.

Η ομάδα του Jun Ding, καθηγητή στο Stanford Medicine, μελέτησε τη διαδικασία σε πειράματα με ποντίκια. Στην αρχή, όταν τα ζώα προσπαθούσαν να μάθουν μια νέα κίνηση, όπως το τρέξιμο σε έναν κινούμενο τροχό, η δραστηριότητα των νευρώνων ήταν χαοτική. Με την εξάσκηση, όμως, αυτή η “ακαταστασία” άρχισε να οργανώνεται και οι νευρώνες σχημάτισαν πιο σταθερά και αποδοτικά μοτίβα. Έτσι δημιουργείται αυτό που συχνά αποκαλούμε “μνήμη κίνησης”.

Παρόμοια ευρήματα κατέγραψαν οι ερευνητές και στον τρόπο που συνεργάζονται διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν την κίνηση. Στην αρχή τα σήματα ήταν ασταθή και ασυντόνιστα, αλλά με την επανάληψη γίνονταν πιο ξεκάθαρα και οργανωμένα.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά Cell Reports και Nature, δείχνουν ότι η μάθηση βασίζεται σε μια διαδικασία σταθεροποίησης των νευρωνικών κυκλωμάτων. Ο Ding επισημαίνει ότι αυτό αλλάζει τον τρόπο που κατανοούμε το Πάρκινσον, καθώς η ασθένεια μπορεί να μην μπλοκάρει απλώς τις κινήσεις, αλλά να αποσταθεροποιεί τις ίδιες τις “μνήμες κίνησης”.

Αν ισχύει αυτό, θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες θεραπείες, που δεν θα στοχεύουν μόνο στη χορήγηση φαρμάκων, αλλά και στη διατήρηση της σταθερότητας αυτών των κυκλωμάτων.