Παγωμένοι κρύσταλλοι στο διάστημα ίσως ξαναγράψουν την ιστορία του νερού και της ζωής

Επιστήμονες από το UCL και το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μελέτησαν τον πιο συνηθισμένο τύπο πάγου στο διάστημα και βρήκαν ότι δεν είναι εντελώς άμορφος όπως θεωρούταν μέχρι σήμερα. Μέσα από προσομοιώσεις και πειράματα διαπίστωσαν ότι περιέχει πολύ μικρούς κρυστάλλους, περίπου στο μέγεθος ενός μορίου DNA.

Ο πάγος αυτός, που βρίσκεται σε κομήτες, σε παγωμένους δορυφόρους και νέφη, θεωρούταν πλήρως άμορφος λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, όμως η νέα μελέτη δείχνει πως περιέχει μικρές περιοχές με τάξη και συνοχή, γεγονός που μπορεί να επηρεάζει τον σχηματισμό πλανητών και τη μεταφορά μορίων στο διάστημα.

Τα νέα δεδομένα, σύμφωνα με τους ερευνητές, δίνουν μια νέα προοπτική για το πώς δομείται η ύλη σε ακραία περιβάλλοντα, ενώ ταυτόχρονα γεννούν ερωτήματα για το αν αυτός ο πάγος μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο μεταφοράς βασικών συστατικών της ζωής. Αν οι μικροί κρύσταλλοι περιορίζουν τον χώρο όπου μπορούν να παγιδευτούν μόρια όπως τα αμινοξέα, τότε ίσως πρέπει να ξαναδούμε ορισμένες εκδοχές της θεωρίας της Πανσπερμίας.

Το σημαντικό, πάντα σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι ότι ο πάγος που μέχρι σήμερα θεωρούταν ένα απλό και απολύτως κατανοητό υλικό, αποδεικνύεται τελικά πολύ πιο σύνθετος και ενδιαφέρων απ’ όσο νομίζαμε.