Η βαρύτητα στο φεγγάρι αλλάζει και οι επιστήμονες βρήκαν κάτι που δεν περίμεναν κάτω από την επιφάνεια

Μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη από επιστήμονες του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA και του Πανεπιστημίου της Αριζόνα αποκάλυψε νέα στοιχεία για την εσωτερική δομή της Σελήνης. Αναλυτικότερα, η έρευνα υποδηλώνει την ύπαρξη ενός μερικώς λιωμένου στρώματος μεταξύ του βραχώδους μανδύα της Σελήνης και του συμπαγούς μεταλλικού πυρήνα της, αμφισβητώντας τη μακροχρόνια πεποίθηση ότι η Σελήνη είναι συμπαγής σε όλο της το μήκος της! Το εύρημα αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην κατανόηση της εξέλιξης της Σελήνης και της θερμικής της ιστορίας.

Η μελέτη, η οποία χρησιμοποίησε νέα δεδομένα από το Gravity Recovery and Interior Laboratory (GRAIL) της NASA και το Lunar Reconnaissance Orbiter, εξέτασε πώς το σχήμα και το βαρυτικό πεδίο της Σελήνης μετατοπίζονται υπό την επίδραση της βαρύτητας της Γης και του Ήλιου. Οι μετρήσεις αυτές επέτρεψαν στους ερευνητές να εκτιμήσουν τις σεληνιακές παλιρροϊκές μεταβολές σε ετήσια βάση, υποδεικνύοντας την παρουσία μιας ζώνης χαμηλού ιξώδους (LVZ) βαθιά κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης. Η ζώνη αυτή, που βρίσκεται στη βάση του σεληνιακού μανδύα, φαίνεται να συμπεριφέρεται παρόμοια με τις παλιρροϊκές κινήσεις της Γης, με μια παχιά, μερικώς λιωμένη περιοχή που ανεβαίνει και κατεβαίνει.

Η ανακάλυψη αυτού του στρώματος εγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με την προέλευσή του και τον τρόπο με τον οποίο παραμένει θερμαινόμενο. Μια υπόθεση που προτάθηκε από την ερευνητική ομάδα είναι ότι το ορυκτό οξείδιο τιτανίου-σιδήρου ‘ilmenite’ μπορεί να παίζει ρόλο στη διατήρηση της θερμότητας σε αυτή την περιοχή. Να σημειωθεί ότι παρόμοιες διαδικασίες έχουν παρατηρηθεί και στον Άρη, όπου πρόσφατα εντοπίστηκε μερική τήξη. Βέβαια, οι ερευνητές πιστεύουν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία του φαινομένου αυτού.

Αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα για τη μελλοντική εξερεύνηση της Σελήνης. Σε περίπτωση που δημιουργηθεί μόνιμη βάση στη Σελήνη, οι σεισμικές μετρήσεις που θα ληφθούν από την επιφάνεια θα μπορούσαν να παράσχουν λεπτομερέστερα στοιχεία για την εσωτερική δομή της. Η κατανόηση αυτών των διαδικασιών είναι ζωτικής σημασίας, καθώς η ύπαρξη της LVZ θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά την κατανόηση της θερμικής κατάστασης της Σελήνης και της γεωλογικής της εξέλιξης κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών.

Η εν λόγω μελέτη έχει τίτλο ‘A Low-Viscosity Lower Lunar Mantle Implied by Measured Monthly and Yearly Tides’ και αναρτήθηκε στο επιστημονικό περιοδικό AGU Advances στις 14 Σεπτεμβρίου. Μπορείτε να τη βρείτε πατώντας εδώ.