Monster Hunter: World Review

Ξεκίνησε η κυνηγετική περίοδος

Δεν είμαι σίγουρος σε ποιο αρμόδιο τμήμα πρέπει να απευθυνθώ, αλλά αυτό το κακόγουστο αστείο να κυκλοφορούν παιχνίδια των 50+ ωρών εν μέσω εξεταστικών περιόδων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης πρέπει να σταματήσει. Πόσο δύσκολο είναι για τον υπεύθυνο προγράμματος να λογκάρει στο Unboxholics.com και να τσεκάρει τις gaming κυκλοφορίες του μήνα για να βγάλει τα μαθήματα με τέτοιο τρόπο ώστε να σου αφήνει μια βδομάδα κενό για το παιχνίδι; Δεν είναι, όμως, αυτό το θέμα μας σήμερα. Το θέμα μας είναι το νέο κεφάλαιο στη σειρά Monster Hunter, με την οποία -αρχικά επιτρέψτε μου να αναφέρω- δεν είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ στο παρελθόν. Επομένως, το World είναι η εισαγωγή μου στην σειρά, το οποίο -λαμβάνοντας υπόψιν τα νούμερα πωλήσεων που ανακοίνωσε η Capcom- μπορώ να υποθέσω ότι ισχύει και για μια μεγάλη μερίδα της κοινότητας.

Για τα πρακτικά, το Monster Hunter: World είναι RPG με προοπτική κάμερας τρίτου προσώπου και ανοιχτού κόσμου (περίπου), αναπτύχθηκε και κυκλοφορεί από την Capcom για τις κονσόλες PS4 και Xbox One, καθώς και για τις αναβαθμισμένες εκδόσεις αυτών PS4 Pro και Xbox One X, ενώ η έκδοση για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές αναμένεται μέχρι το τέλος του χρόνου.

Στο Monster Hunter: World είμαστε ένας κυνηγός του Πέμπτου Στόλου, που καταφθάνει ως βοήθεια στον Νέο Κόσμο για την μελέτη και το κυνήγι νέων τεράτων. Λίγο πριν την άφιξή του, όμως, το πλοίο μας δέχεται επίθεση από το κολοσσιαίο Elder Dragon, Zorah Magdaros, κατά την περιοδική αποδημία του από τον Παλαιό Κόσμο. Η Ερευνητική Επιτροπή της Astera, η βάση των αποίκων στον Νέο Κόσμο, ζητά την βοήθεια του κυνηγού και της βοηθού του για τη μελέτη και τη κατανόηση αυτής της συμπεριφοράς. Σαν πλοκή η ιστορία του Monster Hunter: World, δεν έχει να προσφέρει πολλά, είναι αρκετά προβλέψιμη και βρίσκεται εκεί για να σου «συστήνει» συνεχώς μεγαλύτερα και δυνατότερα τέρατα τα οποία πρέπει να κυνηγήσεις. Αν και υπάρχουν μερικοί χαρακτήρες που παρουσιάζουν κάποιο ενδεχόμενο ενδιαφέρον, ποτέ δεν γίνεται εκτεταμένη τριβή μαζί τους. Μετά από μια γρήγορη δοκιμή της επιεικώς μέτριας και ελαφρώς «άψυχης» η αγγλικής μεταγλώττισης, γύρισα γρήγορα την επιλογή στις γιαπωνέζικες φωνές με λίγο καλύτερα αποτελέσματα.

Ο κόσμος του παιχνιδιού αποτελείται από ένα κεντρικό hub, την Astera, όπου βρίσκονται όλοι οι merchants, οι smiths και οι quest givers, και από πέντε περιοχές ικανοποιητικού μεγέθους και σχεδιαστικής ποικιλίας, που φιλοξενούν μικρά και μεγάλα τέρατα, και resources (φυτά, ορυκτά) τα οποία μπορεί να συλλέξει ο παίκτης. Σε αυτές τις περιοχές θα έχετε πρόσβαση είτε ξεκινώντας κάποιο quest (αν και τότε δίνεται ένα χρονικό περιθώριο μεταξύ 30 και 50 λεπτών, ανάλογα την αποστολή) είτε μέσω των expeditions, που σας αφήνουν να ανακαλύψετε τον κόσμο με την ησυχία σας, χωρίς κάποια αντίστροφη μέτρηση.

Ο βασικός κορμός του παιχνιδιού είναι το looting/ crafting και το grinding. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή ο σκοπός σας θα είναι να σκοτώνετε τέρατα αυξανόμενης δυσκολίας, ώστε να πάρετε τα υλικά που θα σας επιτρέψουν για να φτιάξετε καλύτερες πανοπλίες και όπλα, τα οποία θα χρησιμοποιήσετε για να σκοτώσετε ακόμα μεγαλύτερα και δυνατότερα τέρατα. Αν και είμαι περιοδικός λάτρης αυτής της κατηγορίας παιχνιδιών (συνήθως κατά τους αργούς καλοκαιρινούς μήνες), πρέπει να ομολογήσω ότι τις περισσότερες φορές είμαι αρκετά καχύποπτος. Πολλά είναι τα παραδείγματα παιχνιδιών του είδους που θέλουν να προσφέρουν ώρες διασκέδασης χρησιμοποιώντας grinding. Η διαφορά μεταξύ των περισσοτέρων από αυτών και του Monster Hunter: World, είναι ότι αυτό δεν παρατείνει τον χρόνο ενασχόλησης με τεχνητά μέσα (τυχαίες ανταμοιβές με lootboxes ή engrams που μετατρέπονται σε τυχαίο εξοπλισμό), αλλά με αρκετή ουσιαστική ποικιλία σε εχθρούς, όπλα, πανοπλίες και δραστηριότητες και σπάνια σε κάνει να νιώθεις ότι προσπαθείς να τελειώσεις μια ατέρμονη αγγαρεία.

Τα όπλα χωρίζονται σε 14 κατηγορίες με μία βασική επιλογή από την κάθε μία να είναι διαθέσιμη από την αρχή του παιχνιδιού. Η κάθε κατηγορία όπλων έχει το δικό της set επιθέσεων και combo, ενώ η παραμετροποίηση γίνεται μέσω του συστήματος crafting εισάγοντας και τις παραμέτρους της Elemental ζημιάς (Fire, Water, Ice, Thunder, Dragon). Η προσέγγιση στην μάχη αλλάζει δραματικά ανάλογα με την κατηγορία του όπλου, καθώς αρκετές δεν προσφέρουν κάποια αμυντική προστασία. Η επιλογή γίνεται με βάση τις αδυναμίες και τις κινήσεις τέρατος που σκοπεύετε να κυνηγήσετε, καθώς και τα όπλα που χρησιμοποιεί το υπόλοιπο party (αν δεν παίζετε solo). Μεγάλος είναι ο αριθμός και των διαφορετικών επιλογών στις πανοπλίες, με τις περισσότερες να έχουν και κάποιες High Rank παραλλαγές μεγαλύτερου επιπέδου, που εκτός από μείωση της λαμβανόμενης ζημιάς και αντίσταση στα Elemental στοιχεία, είναι και ο τρόπος απόκτησης των passive skills του χαρακτήρα σας. Τον εξοπλισμό συμπληρώνουν μια πληθώρα από charms και mantles. Παρόμοια ποικιλία παρουσιάζει και ο εξοπλισμός του Palico σας, το κατοικίδιο με γατίσια χαρακτηριστικά που σας βοηθάει κατά την διάρκεια του παιχνιδιού.

Η μάχη, για κάποιον νέο στην σειρά, αρχικά θυμίζει κλασικό action RPG (π.χ. Souls παιχνιδιών), με μια άγαρμπη και αρκετά αργή αίσθηση, μόλις όμως σταματήσεις να την συγκρίνεις με αυτές άλλων παιχνιδιών και αποδεχθείς ότι είναι ένα νέο «τέρας» (παν ιντέντιτ) που πρέπει να μάθεις από την αρχή για να το νικήσεις, γίνεται αρκετά διασκεδαστική. Ο καλύτερος όρος με τον οποίο θα μπορούσα να την χαρακτηρίσω είναι «Γιαπωνέζικη», έχει δηλαδή πολλά τερτίπια και φτιάχτηκε για να αρέσει σε ένα αρκετά συγκεκριμένο κοινό.

Αν και RPG, στο Monster Hunter World δεν παραμετροποιείτε τον χαρακτήρα σας (εκτός από την εξωτερική του εμφάνιση) άμεσα επηρεάζοντας κάποιο set με skills που μπορεί να διαθέτει, αλλά όλα τα χαρακτηριστικά του είναι αποτέλεσμα του εξοπλισμού του και τον buffs που έχει λάβει πριν και κατά την διάρκεια της μάχης. Μπορεί να ξενίσει φανατικούς του είδους, το βρίσκω, όμως, αρκετά θετικό, αφού έτσι αποφεύγεται ο πονοκέφαλος του να διαλέξεις το ιδανικό class για το playstyle σου πριν καν δεις πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί του παιχνιδιού.

Τα τέρατα στο Monster Hunter: World χωρίζονται σε δύο κατηγορίες δυσκολίας, Low Rank και High Rank. Έμπνευση για τον σχεδιασμό τους αντλείται τόσο από την πραγματικότητα (δεινόσαυροι, εξωτικά πουλιά και ερπετοειδή) όσο και από την φαντασία (δράκοι). Μελετώντας τα ίχνη τους στον κόσμο του παιχνιδιού, ξεκλειδώνονται πληροφορίες σχετικά με τα τρωτά σημεία τους, τις αδυναμίες τους, το ενδεχόμενο loot που προσφέρουν και τα μέρη στα οποία συχνάζουν. Κατά την διάρκεια της μάχης έχουν σημεία (ουρά, κέρατα) στα οποία αν γίνει αρκετή ζημιά σπάνε για επιπρόσθετες ανταμοιβές. Δεν υπάρχει μπάρα υγείας, ο τρόπος για να τα καταλάβεις αν έχεις κάνει αρκετή ζημιά στον στόχο σου είναι από την αλλαγή στις κινήσεις του (αρχίζει να κουτσαίνει, φαίνεται κουρασμένος) και από τα σημάδια που δημιουργούνται στο σώμα του (πληγές, μελανιές).

Αν και το αρχικό δέος που νιώθει κανείς όταν αντιμετωπίζει ένα νέο τέρας χάνεται μόλις βρει την τακτική για την βέλτιστη εξόντωσή του (ή την αιχμαλωσία του), ο ρυθμός στο οποίο κάνουν την εμφάνισή τους νέοι κίνδυνοι και περιοχές στις πρώτες 60 -περίπου- ώρες είναι αρκετά προσεγμένος για να μην σε αφήσει να προλάβεις να βαρεθείς. Στην μάχη εκτός από τα αντανακλαστικά του παίκτη και το επίπεδο του εξοπλισμού του, καθοριστικό ρόλο παίζει και το ίδιο το περιβάλλον. Από περιοχές με κινούμενη άμμο στις οποίες μπορείτε να δελεάσετε τα τέρατα, σε υπερυψωμένες πλατφόρμες από τις οποίες μπορείτε να κάνετε εναέριες επιθέσεις μέχρι την αλλαγή των weaknesses του στόχου (για παράδειγμα, όταν ένα τέρας καλύπτεται με λάσπη η αδυναμία του σε Lighting επιθέσεις μετατρέπεται σε Water), χωρίς να λείπει από την συνταγή ή πιθανή εμπλοκή άλλων τεράτων στην μάχη, η οποία αν χρησιμοποιηθεί έξυπνα μπορεί να προκαλέσει μεγάλα ποσά ζημιάς με σχετικά λίγο κόπο.

Ας περάσουμε όμως τώρα στα σημεία του παιχνιδιού από τα οποία έχω κάποια παράπονα. Αρχικά, δεν υπάρχει αρκετή επεξήγηση των βασικών μηχανισμών, ακόμα και αν για όλους δίνεται μια σύντομη περιγραφή σχετικά με την λειτουργία τους. Για τους περισσότερους κατάφερα να βρω στοιχεία καταφεύγοντας στους γκουρού του Internet, σε θέματα σχετικά με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς. Ίσως, εδώ βοηθούσε μια σύντομη και προαιρετική σειρά αποστολών (των 4-5 ωρών), ένας μπούσουλας για τους νέους παίκτες, που οι βετεράνοι θα μπορούσαν να παραλείψουν άφοβα. Στο δεύτερο, και ίσως αρκετά σημαντικότερο, κομμάτι το οποίο με απογοήτευσε ελαφρώς είναι ο τρόπος και η ποιότητα της online συνδεσιμότητας. Ο τρόπος που το Monster Hunter: World συνδέει παίκτες είναι να σε πετάει σε ένα Online Session με άλλα 15 άτομα. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι με αυτά τα άτομα μπορεί να μην βρίσκεστε στο ίδιο στάδιο της ιστορίας, αν είναι σε προηγούμενη αποστολή μπορείτε να τους βοηθήσετε, αλλά αν βρίσκονται σε μία επόμενη δεν μπορείτε να συμμετέχετε καν στο party. Ο μόνος τρόπος (εκτός του να μπεις με κάποιο γκρουπ φίλων) για να ολοκληρώσεις τις αποστολές με ομάδα ατόμων είναι να είσαι τυχερός και κάποιος που βρίσκεται στην ίδια αποστολή να χρησιμοποιήσει μία φωτοβολίδα SOS, αν και ακόμα και τότε, αν δεν προλάβεις να συμμετέχεις στα πρώτα 10 λεπτά της αποστολής, η ολοκλήρωσή της δεν θα μετρήσει για τον χαρακτήρα σου. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό σε αυτόν τον τρόπο σύνδεσης των παικτών, μου φαίνεται πολύ πιο βολικό και αρκετά πιο απλό να υπήρχε ένα κλασικό matchmaking queue για την κάθε αποστολή.

Στα τεχνικά χαρακτηριστικά. Στην απλή έκδοση του PS4 το framerate είναι κλειδωμένο στα 30fps με λίγα framedrops όταν υπάρχουν παραπάνω από ένα τέρατα στην οθόνη και χρησιμοποιούν γραφικώς απαιτητικές επιθέσεις. Οι τυχεροί κάτοχοι των PS4 Pro και Xbox One X έχουν την επιλογή να βιώσουν το παιχνίδι δίνοντας προτεραιότητα στο framerate, για την ιδανική εμπειρία των 60 fps. Στο υπόλοιπο παιχνίδι, οι λεπτομέρειες είναι αρκετές στα τέρατα και στους κυνηγούς, ενώ στο περιβάλλον περνάν αρκετά εύκολα την βάση χωρίς, ωστόσο, να ρίχνουν σαγόνια. Ο σχεδιασμός εξυπηρετεί επάξια την θεματολογία κάθε περιοχής και το γενικότερο art style.

Συνοψίζοντας : Το Monster Hunter: World με εξέπληξε ευχάριστα, διαψεύδοντας γρήγορα την αρχική μου εκτίμηση ότι απευθύνεται σε μια μικρή μερίδα παικτών. Αν και δεν θα το πρότεινα εύκολα σε όλους, σίγουρα το ενδεχόμενο κοινό του είναι σχετικά μεγάλο. Υπάρχουν τομείς που θα μπορούσαν να δουν κάποια βελτίωση μελλοντικά (κυρίως η ιστορία και το online matchmaking), αλλά κερδίζει πολλούς πόντους στα μάτια μου με την προσοχή που δόθηκε στα σημεία που πραγματικά μετράνε (gameplay, ποικιλία ποιοτικού περιεχομένου). Μένει να δούμε το μέγεθος και την ποικιλία που θα έχουν τα μελλοντικά DLC, το πρώτο θα διατεθεί την άνοιξη υπό την μορφή δωρεάν update, καθώς και το κατά πόσο θα επηρεάσουν τα υπάρχοντα microtransactions (τα οποία μέχρι στιγμής είναι πολύ λίγα στον αριθμό και περιορίζονται σε cosmetic αντικείμενα). Προσδοκώ cross-play μεταξύ των οικιακών κονσολών -ή τουλάχιστον cross-play μεταξύ μιας από τις δύο δημοφιλείς πλατφόρμες και της PC έκδοσης όταν αυτή κυκλοφορήσει αργότερα μέσα στην χρονιά- και κυνήγιν του μέλλοντος αιώνος, αμήν.
Box Art
Tested on : PS4
Developer : Capcom
Publisher : Capcom
Distributor : CD Media
Available for : Xbox One, PS4
Release date : 2018-01-26

16 comment(s)