Από τα πρώτα οράματα του Georges Méliès μέχρι τα σκοτεινά σύμπαντα του Ridley Scott, η επιστημονική φαντασία υπήρξε πάντα ο καθρέφτης της ανθρώπινης αγωνίας για το μέλλον. Ένα είδος που γεννήθηκε από την ανάγκη του ανθρώπου να κατανοήσει την πρόοδο, τον φόβο και τα όρια του, καθώς στις αρχές του 20ού αιώνα το σινεμά ανακάλυψε πως μπορούσε να ενώσει τη φαντασία με την τεχνολογία και να δημιουργήσει κόσμους που μοιάζουν απίθανοι και μακρινοί αλλά τελικά είναι τόσο κοντά στο δικό μας παρόν.
Πάμε να δούμε μαζί 5 ταινίες του είδους που κουβαλούν ακόμη τη λάμψη, τη φαντασία και την ανησυχία ενός σινεμά που δεν φαίνεται να έχει ημερομηνία λήξης.
The Terminator (1984)
Ένας από τους πιο πετυχημένους εμπορικά σκηνοθέτης της βιομηχανίας, ο James Cameron, μας παρουσιάζει μια ιστορία όπου η μηχανή στρέφεται εναντίον του δημιουργού της και ο Arnold Schwarzenegger ενσαρκώνει με υποδειγματικό τρόπο τη μεταλλική απειλή που δεν έχει γνωρίσει συναίσθημα. Τα εφέ μπορεί να φανερώνουν την ηλικία της ταινίας, όμως το θέμα της τεχνητής νοημοσύνης και η εμμονή με τον χρόνο παραμένουν πιο σύγχρονα από ποτέ. Το The Terminator λειτουργεί σαν μια σκοτεινή αλληγορία για το τέλος του ανθρώπου και ταυτόχρονα σαν μια υπενθύμιση ότι ακόμη και μέσα στο μέλλον υπάρχει περιθώριο για λύτρωση.

Blade Runner (1982)
Εδώ ο Ridley Scott, o μετρ της ΕΦ, χτίζει μια μελαγχολική μητρόπολη βυθισμένη στη βροχή όπου οι άνθρωποι δεν διαφέρουν πια από τις ρέπλικες που δημιούργησαν. Το Blade Runner ξεπερνά τα όρια της επιστημονικής φαντασίας και μετατρέπεται σε μια υπαρξιακή ταινία για τη μνήμη, την ταυτότητα και την επιθυμία για ζωή. Κάθε του πλάνο αποπνέει νοσταλγία και μοναξιά, ενώ η μουσική του αείμνηστου Βαγγέλης Παπαθανασίου να συνοδεύει αρμονικά τα σκηνικά, τις ιστορίες των χαρακτήρων και του μελαγχολικού αυτού κόσμου.

The Matrix (1999)
Το Matrix ξετυλίγει έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα βρίσκεται υπό τον έλεγχο των μηχανών και ο άνθρωπος παλεύει να ανακαλύψει την αλήθεια που κρύβεται πίσω από την ψευδαίσθηση. Μια καινοτομία όχι ως ιδέα αλλά ως υλοποίηση, λες και οι Wachowskis διέσχισαν μια αόρατη μεμβράνη από μία άλλη εποχή και μας παρουσίασαν μια εμπειρία που άλλαξε για πάντα τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την εικόνα, την κίνηση και τον ίδιο τον κόσμο.

2001: A Space Odyssey (1968)
Ο Stanley Kubrick δημιουργεί ένα μνημειώδες έργο που συνδυάζει την επιστήμη, τη μεταφυσική και την αγωνία του ανθρώπου απέναντι στο άπειρο. Η αυστηρή αισθητική, η σιωπή του διαστήματος και η ψυχρή παρουσία του HAL 9000 συνθέτουν μια εμπειρία πέρα από τον χρόνο. Το 2001 θα είναι για πάντα το σημείο αναφοράς για ολόκληρο το είδος επειδή δεν ακολούθησε την εποχή του αλλά τη διαμόρφωσε και μας πρόσφερε μια οπτική για την εξέλιξη που συνεχίζει να συγκινεί και να προβληματίζει μέχρι και σήμερα.

Alien (1979)
Το Alien του Ridley Scott, μετατρέπει το ταξίδι στο διάστημα σε εφιάλτη εγκλεισμού και φόβου, κάνοντας την απόλυτη σύνδεση της επιστημονικής φαντασίας με τον τρόμο με τρόπο που κανείς δεν είχε επιχειρήσει ως τότε. Η Ripley της Sigourney Weaver ενσαρκώνει την ανθρώπινη δύναμη και την επιμονή μέσα στην απόλυτη απομόνωση, ενώ το εξωγήινο πλάσμα λειτουργεί ως σύμβολο ενός φόβου που ξεπερνά το φανταστικό, μιας απειλής που γεννιέται από τα σκοτεινά ένστικτα του ίδιου του ανθρώπου.

Must Read
Η NASA αποκαλύπτει τις λιγότερο ρεαλιστικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Το πρόγραμμα της Disney μέχρι το 2029 αποκαλύπτει τα πιο δυνατά της χαρτιά
Οι 5 χειρότερες ταινίες του Netflix σύμφωνα με το Letterboxd