Creepypasta: Ο ψηφιακός λαογραφικός τρόμος του διαδικτύου

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ από πού προέρχονται μύθοι όπως ο Slenderman, το χαμένο επεισόδιο των Simpsons ή το καταραμένο βιντεοπαιχνίδι με το όνομα BEN Drowned; Αυτές οι ιστορίες δεν προήλθαν από κάποιο βιβλίο ούτε από κινηματογραφικό στούντιο. Δημιουργήθηκαν από ανώνυμους χρήστες στο διαδίκτυο και διαδόθηκαν γρήγορα μέσα από φόρουμ, blogs και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ανήκουν δηλαδή, σε μια ιδιαίτερη κατηγορία ψηφιακής μυθοπλασίας που ονομάζεται creepypasta.

Αρχικά, αυτά τα κείμενα ήταν σύντομες φάρσες ή αστείες ιστορίες αλλά σύντομα εξελίχθηκαν σε πιο σκοτεινές αφηγήσεις με μυστηριώδη πλοκή και εικόνες που προκαλούσαν αμηχανία ή φόβο.

Με τον καιρό, τα creepypasta άρχισαν να θυμίζουν σύγχρονους θρύλους, αφού μοιάζουν με ιστορίες που κάποτε θα λέγονταν από στόμα σε στόμα, μόνο που σήμερα ταξιδεύουν από οθόνη σε οθόνη.

Τα creepypasta χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες, με κάποιες ιστορίες να παρουσιάζονται ως προσωπικές εμπειρίες, όπου ο αφηγητής διηγείται κάτι παράξενο ή τρομακτικό που του συνέβη και φαίνεται να είναι αληθινό, ενώ άλλες παίρνουν τη μορφή τελετουργικών οδηγιών που ισχυρίζονται ότι αν κάποιος ακολουθήσει συγκεκριμένα βήματα σε καθορισμένο χρόνο και τόπο, θα προκαλέσει ένα ανεξήγητο ή υπερφυσικό γεγονός.

Μερικά από τα πιο γνωστά και χαρακτηριστικά creepypasta που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο είναι ιστορίες που έχουν μείνει στη μνήμη των χρηστών για τη σκοτεινή τους ατμόσφαιρα και την αληθοφανή τους παρουσίαση. Ο πιο διάσημος από όλους είναι ο Slenderman, μια ψηλόλιγνη φιγούρα χωρίς πρόσωπο, με μακριά χέρια και μαύρο κοστούμι, που λέγεται ότι εμφανίζεται στα δάση και καταδιώκει παιδιά.

Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το BEN Drowned, μια ιστορία για μια μεταχειρισμένη έκδοση του βιντεοπαιχνιδιού Zelda: Majora’s Mask, η οποία φέρεται να είναι στοιχειωμένη και να προκαλεί παράξενα φαινόμενα μέσα στο παιχνίδι, φτάνοντας στο σημείο να επικοινωνεί με τον παίκτη με έναν αλλόκοτο και ανατριχιαστικό τρόπο.

Το ίδιο ισχύει και για το Squidward’s Suicide, μια ιστορία που περιγράφει ένα υποτιθέμενο χαμένο επεισόδιο του Μπομπ Σφουγγαράκη στο οποίο ο Καλαμάρης Πλοκάμιας παρουσιάζεται με κατάθλιψη και τελικά αυτοκτονεί.

Πραγματικά, ο κόσμος των creepypasta είναι ένας χώρος μέσα στον οποίο μπορεί κανείς να χαθεί για ώρες, διαβάζοντας, εξερευνώντας και ανακαλύπτοντας ιστορίες που σε κάνουν να ανατριχιάζεις, να αμφιβάλλεις και να κοιτάς δύο φορές πίσω από την οθόνη σου. Είτε πρόκειται για καταραμένες εικόνες, στοιχειωμένα βιντεοπαιχνίδια ή «χαμένα» επεισόδια, κάθε ιστορία έχει τον τρόπο της να σε παρασύρει σε ένα μέρος όπου τίποτα δεν είναι βέβαιο και η γραμμή ανάμεσα στο αληθινό και το φανταστικό γίνεται επικίνδυνα λεπτή. 

Τα creepypasta είναι μάλλον η απόδειξη ότι ο φόβος προσαρμόζεται στην εποχή του. Από τις ιστορίες γύρω από τη φωτιά, φτάσαμε πλέον στο σημείο των ψηφιακών θρύλων που ταξιδεύουν από οθόνη σε οθόνη, στοιχειώνοντας τη φαντασία μας με κάθε κλικ.