Hunters Review - Οι Ναζί τρέμουν στη θέα του Al Pacino και της παρέας του    

Η σειρά του Amazon κήρυξε ένα αμείλικτο κυνηγητό!

Hunters Review - Οι Ναζί τρέμουν στη θέα του Al Pacino και της παρέας του   

Το Amazon μετράει ήδη στο βαρύ πυροβολικό του αρκετά φρέσκα δυνατά σόου όπως φερειπείν το ‘The Boys’, το ‘Hanna’, το ‘Carnival Row’ κ.ά., προσθέτοντας μόλις πέρυσι μία ακόμη εξίσου αξιόλογη τηλεοπτική δουλειά, αυτήν του Hunters. Στο εν λόγω ατμοσφαιρικό δράμα εκδίκησης καθήκοντα δημιουργού επωμίζονται η Nikki Toscano και ο David Weil (Moonfall) ο οποίος συνέλαβε και την αρχική ιδέα εμπνεόμενος από αληθινά γεγονότα. Επιπλέον, την υπογραφή του βάζει και ο βραβευμένος με Όσκαρ, Jordan Peele (Get Out) που επιστρατεύτηκε εν προκειμένω ως εκτελεστικός παραγωγός. Πίσω από την παραγωγή βρίσκεται η Monkeypaw Productions του Peele, η Sonar Entertainment, και η Amazon Studios.

Σε πρωταγωνιστικό ρόλο-κλειδί ξεχωρίζει βέβαια ο διάσημος αστέρας της υποκριτικής, Al Pacino, ο οποίος μετά το The Irishman και το Once Upon a Time in Hollywood, διευρύνει κι άλλο την γκάμα των χαρακτήρων που έχει υποδυθεί μέχρι πρότινος, όμως εδώ ουσιαστικά είναι και η πρώτη του φορά που ο βετεράνος ηθοποιός παίζει σε project της μικρής οθόνης.

Φυσικά, συμμετέχουν και άλλα δημοφιλή ονόματα του θεάματος όπως ο υποψήφιος για Emmy, Dylan Baker (The Good Wife), η Jerrika Hinton (Grey’s Anatomy), ο Greg Austin (Class), ο Josh Radnor (How I Met Your Mother), η Catherine Tate (The Office), η Tiffany Boone (Beautiful Creatures), ο Saul Rubinek (Warehouse 13), η Lena Olin (Enemies), Carol Kane (Hester Street), Louis Ozawa και η Kate Mulvany.

Η πλοκή η οποία αναπτύσσεται συνολικά μέσα από δέκα επεισόδια, μας μεταφέρει στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 στη Νέα Υόρκη, με τον Logan Lerman (Perks of Being a Wallflower) να ερμηνεύει τον ‘Jonah Heidelbaum’, έναν νεαρό που οι περιστάσεις το φέρνουν έτσι ώστε προσχωρήσει σε μία ετερόκλητη μυστική ομάδα Κυνηγών η οποία από το 1977 εντοπίζει και εξοντώνει Ναζί. Το όλο πράγμα προσλαμβάνει ακόμη πιο μεγάλες διαστάσεις και ενδυναμώνεται σαν προσπάθεια ύστερα από μία συνταρακτική ανακάλυψη.

Παλιά όργανα και συνεργάτες του Άξονα που επέζησαν αλλάζοντας όνομα και τόπο διαμονής, εξακολουθούν να μηχανορραφούν οραματιζόμενοι να επιβάλλουν το Τέταρτο Ράιχ στις Η.Π.Α. Έτσι, η επαναστατική οργάνωση που αγωνίζεται να βάλει φρένο στα παραπάνω φρικτά σχέδια, στήνει μία ειδική αποστολή εξολόθρευσης των στελεχών των SS. Ο μέντορας του γκρουπ (Al Pacino) καθοδηγεί μεθοδικά και εκπαιδεύει εντατικά τα μέλη που συντάσσονται με τον σκοπό του ώστε να μη δουν κανένα άλλο ξημέρωμα οι Ναζί.

Το Hunters συνιστά ένα υποβλητικό, αγωνιώδες και γεμάτο περιπέτεια δράμα εκδίκησης το οποίο παντρεύεται και με ιστορικά στοιχεία, ενώ το παιχνίδι ανάμεσα στο είναι και στο φαίνεσθαι εντείνεται σταδιακά σε αυτήν την ιδιαίτερη αφήγηση ενάντια στον φανατισμό και το τυφλό μίσος του φασισμού.

Το σενάριο της σειράς φέρει έναν αισθητό συγκινησιακό τόνο αλλά όχι με την έννοια ενός κραυγαλέου μελοδραματισμού. Ίσα ίσα προσεγγίζει προσεκτικά το θέμα του διαγενεακού τραύματος και των αλγεινών μνημών που προέκυψαν από τον διωγμό και τα απερίγραπτα βασανιστήρια που βίωσαν χιλιάδες οικογένειες Εβραίων επί Ναζισμού και το οποίο αναμφίβολα δεν παύει να αποτελεί μία από τις πιο μελανές σελίδες του ανθρώπινου γίγνεσθαι μέχρι σήμερα. Τα flash backs που συντελούνται ειδικά ως προς το συγκεκριμένο κομμάτι είναι όντως συναισθηματικά φορτισμένα αλλά όχι στον βαθμό της υπερβολής, ενώ δρουν επεξηγηματικά βοηθώντας να διαφωτιστούν περισσότερο κάποια ερωτηματικά ή αθέατες πτυχές ενώ ξετυλίγεται το κουβάρι.

Η ένταση χτίζεται βαθμιαία από τους δημιουργούς οι οποίοι μέσα από στρατηγικά τοποθετημένα μικρά ή μεγάλα σοκ, παίρνουν τον χρόνο τους να πλάσουν μία στιβαρή, με συνοχή και παλμό ιστορία αυτοδικίας αποφεύγοντας όσο το δυνατόν περισσότερο να σκοντάψουν σε κλισέ ή νοηματικά κενά που ενδεχομένως να έκαναν τον δέκτη να αισθανθεί αμήχανα ή να δυσανασχετήσει με την εξέλιξη της υπόθεσης.

Μάλιστα, το ενδιαφέρον διατηρείται αμείωτο αφενός μέσα από τεκταινόμενα όπου ο παράγοντας του απρόβλεπτου μεσολαβεί σε πολύ καίρια σημεία, και αφετέρου μέσα από το μαύρο χιούμορ που ψέγει τα κακώς κείμενα του τότε καιρού την ίδια ώρα που καυτηριάζει όσα ζητήματα έχουν έντονα αναφερόμενα και στην σύγχρονη εποχή, προσδίδοντας έτσι ενίοτε ένα πιο επίκαιρο και ανάλαφρο ύφος χωρίς να το παρακάνει. Το σασπένς και το μυστήριο αποτελούν βασικά συστατικά του εγχειρήματος αυτού, με ποικίλα σκηνικά να ενισχύουν την αίσθηση του κινδύνου και του αβέβαιου, φουντώνοντας την αδημονία του θεατή για το τί έπεται στη συνέχεια.

Ως προς το κοινωνικό περικείμενο της μυθοπλασίας, σχολιάζεται εύστοχα μία πολύ ασταθής περίοδος για την Αμερική, με ισχυρούς κοινωνικο-πολιτικούς τριγμούς. Το διάστημα εκείνο οι εξεγέρσεις των Αφροαμερικανών πλήθαιναν ενάντια στις αδικίες, την καταπίεση και τον ρατσισμό που υφίσταντο από τους λευκούς ώστε να κλιμακώνονται τα άγρια επεισόδια και οι έκρυθμες καταστάσεις στους δρόμους. Συν τοις άλλοις, το σόου καταπιάνεται και με τις έμφυλες διακρίσεις καθώς και με την κοινωνική υποκρισία μίας χώρας που υποτίθεται ότι πρεσβεύει την πρόοδο, την αποδοχή και το ανοιχτό πνεύμα αλλά στην πραγματικότητα οι οπισθοδρομικές τάσεις, η καχυποψία, η ξενοφοβία και ο ακραίος συντηρητισμός είναι βαθιά ριζωμένα σε αυτήν. Μεταξύ άλλων, αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι σημειώνεται με πολύ επιτυχημένο τρόπο μία έξυπνη σύνδεση με το ιστορικό μπλακάουτ της 13ης Ιουλίου μέσα στο λεγόμενο “Καλοκαίρι του Sam”, το 1977 στη Νέα Υόρκη.

Οι ερμηνείες του κύριου cast αποδίδουν με απίστευτη άνεση κάθε λογής ιδιοσυγκρασία, με τον καθέναν τουςνα έχει και το δικό του χαρακτηριστικό σήμα-κατατεθέν ως φιγούρα. Υποκειμενικά μιλώντας, με κέρδισε ο τολμηρός, καταφερτζής και με εκρηκτικό ταπεραμέντο ‘Lonny Flash’ τον οποίο ενσαρκώνει ο σταρ του How I Met Your Mother, Josh Radnor. Με αυτήν του την επαγγελματική επιλογή ειλικρινά εκπλήσσει ευχάριστα παίζοντας έναν τελείως κόντρα ρόλο και αποτινάσσοντας εν πολλοίς από πάνω του τα απομεινάρια του ‘Ted’.

Οδεύοντας προς το τέλος, μεσολαβεί μία τρομερή διαπίστωση σχετικά με τη μορφή που υποδύεται ο Al Pacino κάτι που ως plot twist αποδεικνύεται αρκετά αμφιλεγόμενο και ενδεχομένως να διχάσει. Εντούτοις, η ανατροπή που επισφραγίζει τον επίλογο ως τελευταία πράξη αποζημιώνει το κοινό για το παραπάνω μούδιασμα και λειτουργεί ως ένα βαρβάτο cliffhanger φινάλε για μία πιθανή 2η σεζόν.

Στο Hunters το φονικό τάγμα των εκτελεστών των Ναζί ανασυντάσσεται δεσμευόμενο με ακόμη μεγαλύτερη θέρμη να διαλύσει το αυγό του φιδιού πριν προλάβει να εκκολαφθεί! Θα τους ευνοήσει ωστόσο, η τύχη για το τελειωτικό χτύπημα;

Βρείτε τη σειρά στo IMDB

0 σχολια