It: Welcome to Derry - Ep. 1 Review: Ο τρόμος επιστρέφει πιο σκοτεινός και διεστραμμένος από ποτέ

Το It: Welcome to Derry αποτελεί την πιο φιλόδοξη τηλεοπτική προσαρμογή του κόσμου του Stephen King μετά το Castle Rock και επιχειρεί να λειτουργήσει ως προοίμιο για τις δύο κινηματογραφικές ταινίες του Andy Muschietti. Η αφήγηση τοποθετείται στο 1962 και εστιάζει στην απαρχή του Κακού μέσα από την εξαφάνιση ενός παιδιού, του Matty Clements, που γίνεται το κέντρο μιας ανεπίσημης έρευνας από μια μικρή ομάδα φίλων.

Η σειρά περιλαμβάνει 8 επεισόδια, καθένα διάρκειας περίπου 55 λεπτών, και διαθέτει ένα πολυπληθές καστ μεταξύ άλλων, όπως ο Jovan Adepo στον ρόλο του Major Hanlon, η Taylour Paige, ο Chris Chalk, η Clara Stack και η Amanda Christine, ενώ ο Bill Skarsgård επιστρέφει στον ρόλο του Pennywise.

Η σκηνοθεσία του Andy Muschietti στο πρώτο επεισόδιο δείχνει από την αρχή πρόθεση να μετατρέψει το Derry σε αυτόνομο πρωταγωνιστή και να εξετάσει τις ρίζες της διαχρονικής παρουσίας του Pennywise μέσα στο περιβάλλον της πόλης, με την δομή του επεισοδίου να είναι αυστηρά σχεδιασμένη ώστε να καθιερώσει τη μικροκοινωνία του Derry ως μια κοινωνία που αποσυντίθεται εσωτερικά. Η επιτυχία αυτού του αποτελέσματος οφείλεται στο γεγονός ότι η δεκαετία του 1960 αποδίδεται με σαφή ιστορική ακρίβεια μέσα από τα σκηνικά, τα κοστούμια και τη γλώσσα των χαρακτήρων, ενώ το Derry παρουσιάζεται ως τυπική αμερικανική επαρχιακή πόλη της εποχής, μέσα στην οποία ο Ψυχρός Πόλεμος, η κοινωνική ανισότητα και η πολιτισμική αναταραχή διαμορφώνουν το υπόβαθρο του υπερφυσικού τρόμου που κυριαρχεί στην αφήγηση.

Όσον αφορά το ύφος και το σύμπαν μέσα στο οποίο τοποθετείται ο θεατής, η πρώτη σκηνή δείχνει ξεκάθαρα τι είδος σειράς παρακολουθούμε, αφού μια φαινομενικά συνηθισμένη οικογένεια που δέχεται να μεταφέρει ένα παιδί με το αυτοκίνητο καταλήγει σε μια σκηνή ωμής και αιφνίδιας βίας που καθορίζει εξ αρχής τον τόνο ολόκληρης της αφήγησης. Ο τρόμος εδώ δεν είναι αποτέλεσμα αιφνιδιασμού αλλά μια σταδιακή αποδόμηση της ασφάλειας, ένα στοιχείο που σίγουρα εντάσσεται στα θετικά τόσο της σειράς αλλά και του σκηνοθέτη της. 

Όπως και ο τρόπος που προσεγγίζει το Κακό, ως αφηρημένη δύναμη και όχι ως φυσική οντότητα, κάτι που διαφοροποιεί τη σειρά από τις προηγούμενες ταινίες και την τοποθετεί πιο κοντά στην τηλεοπτική λογική του ψυχολογικού τρόμου. 

Εν κατακλείδι, το It: Welcome to Derry καταφέρνει να λειτουργήσει ως προσεγμένη και συνεκτική εισαγωγή στο σύμπαν του Stephen King, καθώς αποφεύγει τις υπερβολές και δίνει έμφαση στη δομή και στην ατμόσφαιρα. 

Η πρεμιέρα διατηρεί τεχνική συνέπεια και αξιοποιεί αποτελεσματικά τις ερμηνείες του καστ, επιβεβαιώνοντας τη σκηνοθετική ωριμότητα του Andy Muschietti, ενώ παρά τον βαρύ ρυθμό σε ορισμένα σημεία η σειρά παρουσιάζει θεματικό βάθος, σαφές ιστορικό υπόβαθρο και σταθερή καλλιτεχνική ταυτότητα που ενισχύει τη θέση της μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των τηλεοπτικών μεταφορών του Stephen King.