Natural Doctrine - Review

Η αγορά των video games στην Ιαπωνία έχει συνδεθεί άμεσα με την κατηγορία των RPG παιχνιδιών και όχι άδικα φυσικά. Μία γνωστή μίξη του συγκεκριμένου genre είναι όταν το tactical strategy στοιχείο αποτελεί και αυτό συστατικό αυτής της συνταγής. Το Natural Doctrine της Kadokawa Games είναι μία από τις νέες προσπάθειες στο χώρο των tactical strategy RPGs και βασίζεται χωρίς αμφιβολία στο σύστημα μάχης του για να καταφέρει να προσελκύσει το κοινό αυτής της κατηγορίας. Το Natural Doctrine υπάγεται σε μία κατηγορία παιχνιδιών όπου η απουσία μίας δυνατής και ελκυστικής ιστορίας ίσως να είναι κάτι που κάποιος θα μπορούσε να παραλείψει σε αυτό το genre, αλλά καθ’όλη την διάρκεια του παιχνιδιού ήταν κάτι που ένιωθα πως έλειπε. Ειδικά αφού το πρώτο πράγμα που άρχισε να με κάνει να υποπτεύομαι για τη γενικότερη ποιότητα του τίτλου είναι το voice acting, το οποίο βρίσκεται σε επίπεδα κάτω του μετρίου. Οι περισσότερες ατάκες των ηθοποιών αποδίδονται με έναν τρόπο που δεν τραβάνε την προσοχή του παίκτη και ίσως σε αυτό να ευθύνεται και το κακό γράψιμό τους.

Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, το εν λόγω πρόβλημα το συναντάμε πλέον στα περισσότερα παιχνίδια του είδους και νομίζω πως οφείλεται στην πολύ κακή -και δύσκολη- μεταφορά της Ιαπωνικής γλώσσας, τόσο ως προς το "χρώμα" της, όσο και ως προς το ύφος της. Όμως, το Natural Doctrine μου έδωσε γρήγορα σημάδια πως η καρδιά του χτυπάει στον gameplay τομέα. Το παιχνίδι κάνει χρήση ενός turn based συστήματος και η δράση λαμβάνει χώρα σε ένα γραμμικό επίπεδο που χωρίζεται σε ένα grid όταν οι ήρωες μάχονται. Αρχικά, το παιχνίδι με τοποθέτησε μαζί με μία ομάδα άλλων μαχητών στα Kleine Ruins και μου εξήγησε τους μηχανισμούς του. Το σύστημα μάχης του παρουσιάζει ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό σε αντίθεση με άλλα tactical strategy RPGs και αυτό είναι η σύνδεση των επιθέσεων των χαρακτήρων για ένα αποτελεσματικότερο χτύπημα. 

Μπορεί κάτι τέτοιο να μην γίνεται αντιληπτό τόσο έντονα στην αρχή λόγω των αδύναμων και εύκολων αντιπάλων, αλλά αργότερα στο παιχνίδι βρήκα τον εαυτό μου να πρέπει να σκεφτεί την κάθε του κίνηση, το πώς θα χρησιμοποιούσα αποτελεσματικά το linking σύστημα και αν άξιζε, σύμφωνα με τις συνθήκες της μάχης, να το εκμεταλλευτώ. Μετά από αρκετές μάχες, κατάλαβα πως το Natural Doctrine βασίζεται ξεκάθαρα στο trial and error μοτίβο και στο χρόνο που θα αφιερώσει ο παίκτης για να μελετήσει μία μάχη.

Από τη μία πλευρά, το επίπεδο της αφοσίωσης που απαιτείται θα εκτιμηθεί από τους σκληροπυρηνικούς του είδους αλλά όχι από τους αρχάριους, οι οποίοι θα νιώσουν πραγματικά "έξω από τα νερά" τους. Ο τίτλος της Kadokawa Games χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως το Dark Souls της κατηγορίας του λόγω της υψηλής πρόκλησης, μιας και όταν ένα μέλος της ομάδας ηττηθεί, τότε αυτομάτως η μάχη τελειώνει. Προσωπικά, δεν το βρήκα τόσο σαδιστικό όσο άλλοι και εφόσον το παιχνίδι μου έδωσε τη δυνατότητα να επιλέξω το επίπεδο δυσκολίας, δεν αποτέλεσε ποτέ πρόβλημα για εμένα.

Πέρα από το κομμάτι του gameplay, το Natural Doctrine είναι φτωχό σε όλα τα υπόλοιπα σημεία του. Τόσο σε θέμα level design αλλά όσο και στην έλλειψη ενός βαθύτερου και λεπτομερέστερου κόσμου. Σίγουρα, το σύστημα μάχης δίνει μία διαφορετική νότα από την καθιερωμένη και οι φανατικοί της strategy RPG κατηγορίας θα το εκτιμήσουν δεόντος. Ωστόσο δε θα είναι σε θέση να παραμελήσουν το κακό voice acting, την scripted τεχνητή νοημοσύνη, την έλλειψη βάθους, τους αδιάφορους χαρακτήρες, το μονότονο σχεδιασμό των επιπέδων και τον ιδιαίτερα αμελητέο τεχνικό τομέα του.

Πολλοί, όμως, ίσως αγαπήσουν τον σκληροπυρηνικό χαρακτήρα του που απαιτεί τεράστιες δόσεις υπομονής για τη σωστή ή τουλάχιστον ικανοποιητική  εξέλιξη της μάχης. Οι αρχάριοι του είδους σίγουρα θα πρέπει να μείνουν μακριά από το Natural Doctrine διότι απευθύνεται σε ένα κοινό που κατά κύριο λόγο λατρεύει τα anime και τα strategy RPG.