"Τσάντες" γεμάτες με αισθητήρες για την πλάτη μελισσών 

Θα βοηθούν τους αγρότες να παρακολουθούν τις σοδειές τους

Η νέα γενιά αγροτών χρησιμοποιεί μέχρι και drones για την παρακολούθηση των σοδειών τους, ωστόσο ο μικρός χρόνος πτήσης είναι περιοριστικός παράγοντας. Έτσι, το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον σκέφτηκε να επιστρατεύσει τις μέλισσες προς βοήθεια των αγροτών. Ανέπτυξαν μικροσκοπικές “τσάντες πλάτης” βάρους 0.1 γραμμαρίων, οι οποίες περιέχουν διάφορους αισθητήρες και προσαρμόζονται πάνω σε μέλισσες. Έτσι συγκεντρώνονται δεδομένα επί εφτά ώρες κάθε φορά και σε σχετικά μεγάλες αποστάσεις. Η φόρτιση γίνεται ασύρματα, μόλις η μέλισσα επιστρέψει στην κυψέλη.

Η ανίχνευση της θέσης της μέλισσας δε γίνεται με GPS (το οποίο απαιτεί και αρκετή ενέργεια) αλλά με τριγωνισμό. Πολλαπλές κεραίες τοποθετημένες στην περιοχή που μας ενδιαφέρει μπορούν να εντοπίσουν με ακρίβεια τη θέση βάσει της ισχύος του σήματος. Τα ιδιότυπα backpacks μπορούν να αποθηκεύσουν μόλις 30Kb δεδομένων, οπότε περιορίζονται σε μετρήσεις όπως υγρασία, φως και θερμοκρασία. Άλλος ένας περιοριστικός παράγοντας είναι πως δεν μπορείς να ελέγξεις τη μέλισσα όπως ένα drone, οπότε τα backpacks θα συλλέγουν δεδομένα μόνο όταν η μέλισσα εισέρχεται στην περιοχή που μας ενδιαφέρει.

Οι ερευνητές ισχυρίζονται πως τα backpacks δεν επηρεάζουν τις μέλισσες, οι οποίες μπορούν ακόμα να φάνε, να ελέγξουν την πτήση τους και να πραγματοποιήσουν άλλες “κανονικές” για τις μέλισσες συμπεριφορές.

Το να έχεις έντομα να κουβαλούν αυτά τα συστήματα αισθητήρων μπορεί να είναι επωφελές για τις φάρμες, επειδή οι μέλισσες αισθάνονται πράγματα που τα ηλεκτρονικά αντικείμενα, όπως τα drones, δεν μπορούν. Με ένα drone, απλά πετάς τυχαία, ενώ η μέλισσα ελκύεται από συγκεκριμένα πράγματα, όπως τα φυτά που προτιμά να γονιμοποιήσει. Και εκτός του ότι μαθαίνουμε για το περιβάλλον, μπορούμε να μάθουμε πολλά για τη συμπεριφορά των μελισσών. – Shyam Gollakota, καθηγητής UW

1 σχολιο(α)