Ουρακοτάγκος εφάρμοσε βοτανοθεραπεία σε πληγή του (ΕΙΚΟΝΕΣ+ΒΙΝΤΕΟ)

Έως τώρα μόνο δύο είδη έχουν καταγραφεί να χρησιμοποιούν υλικά της φύσης για την περιποίηση πληγών: οι άνθρωποι και οι χιμπατζήδες. Τώρα, έρχεται να προστεθεί ακόμα ένα είδος, οι ουρακοτάγκοι.

Αυτή η έρευνα είναι η πρώτη συστηματική καταγραφή για περιποίηση ενός τραύματος με μία βιολογικά ενεργή ουσία φυτού σε μη ανθρώπινο είδος.

Το 2022, ερευνητές του Max Planck Institute παρατήρησαν έναν αρσενικό ουρακοτάγκο ονόματι Rakus, να αφιερώνει πάνω από μισή ώρα στην προετοιμασία, κατανάλωση και επαναλαμβανόμενη εφαρμογή ενός γνωστού βοτάνου με θεραπευτικές ιδιότητες, σε μία ανοιχτή πληγή στο πρόσωπό του.

Ο 30χρονος Rakus, απέκτησε την πληγή από μία αψιμαχία με έναν άλλο αρσενικό ουρακοτάγκο. Τρεις μέρες αργότερα, οι ερευνητές τον είδαν να σκαρφαλώνει σε δέντρα του είδους Fibraurea tinctoria και να συλλέγει προσεκτικά τα φύλλα του. Μάσησε τα φύλλα και άπλωσε με τα δάχτυλά του το χυμό τους στην πληγή του πολλαπλές φορές, μέχρι να καλυφθεί όλη η επιφάνεια της πληγής. Καθώς δεν άπλωσε την ουσία σε κανένα άλλο σημείο του σώματός του, οι επιστήμονες συμπέραναν πως η ενέργεια ήταν εσκεμμένη με σκοπό να θεραπεύσει την πληγή.

Μία ανάλυση της χημικής σύστασης του φυτού έδειξε πως έχει αντιβακτηριδιακές, αντιφλεγμονώδεις, αντιμυκητιακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Καθώς το F. tinctoria έχει ισχυρή αναλγητική δράση, ο ουρακοτάγκος μπορεί να ένιωσε μία άμεση ανακούφιση από τον πόνο και έτσι να επανέλαβε αυτή τη συμπεριφορά πολλές φορές, μέχρι που τοποθέτησε και στερεά ουσία πιθανώς για να καλύψει την πληγή ως μία προστασία από τις μύγες.

Στις μέρες που ακολούθησαν, οι ερευνητές δεν εντόπισαν κάποια φλεγμονή της πληγής και μετά από περίπου ένα μήνα η πληγή είχε κλείσει αφήνοντας μόνο μία ελαφριά ουλή. Μάλιστα σε αυτήν την περίοδο, ο Rakus ξεκουραζόταν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, κάτι που δεν συνάδει με τις περιόδους ξεκούρασης που είχαν καταγραφεί πριν την αψιμαχία.

Παραμένει άγνωστο αν ο Rakus ανακάλυψε μόνος τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού ή τις έμαθε από τον πληθυσμό των ουρακοτάγκων στον οποίο γεννήθηκε.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports.