Τα μαθηματικά εξηγούν το ‘’κρακ’’ στις αρθρώσεις μας

Ερευνητές ανέπτυξαν ένα μαθηματικό μοντέλο το οποίο περιγράφει τις αρθρώσεις μας βοηθώντας να κατανοήσουμε με ποιον ακριβώς τρόπο οι φυσαλίδες μέσα στις αρθρώσεις ευθύνονται για αυτόν τον τόσο χαρακτηριστικό ήχο.

Ας κάνουμε όμως πρώτα μια σύντομη ιστορική αναδρομή και να δούμε με ποιον τρόπο οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ευθύνονται φυσαλίδες για το κρακ και πώς προκαλούν αυτόν τον ήχο. Μία από τις πρώτες προσπάθειες για την κατανόηση του φαινομένου έγινε από ένα ζευγάρι Βρετανών ερευνητών το 1947. Με τη λήψη ακτινογραφιών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο ήχος προκαλείται από την δημιουργία φυσαλίδων μέσα στο αρθρικό υγρό που υπάρχει για να λιπαίνει και να θρέφει την αρθρική κοιλότητα, εξαιτίας ενός φαινομένου που λέγεται σπηλαίωση.

Οι παρατηρήσεις τους κυριάρχησαν και υιοθετήθηκαν από την επιστημονική κοινότητα για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που το 1971 η κατάρρευση των φυσαλίδων και όχι η δημιουργία τους κατηγορήθηκε για τον ήχο του ‘’κρακ’’. Μετέπειτα και πιο κοντά στην σύγχρονη εποχή μελέτες, που έγιναν με την χρήση MRI και υπερήχων τείνουν να υποστηρίζουν τη δημιουργία φυσαλίδων παρά το σκάσιμο τους για την εξήγηση του φαινομένου.

Με όλα αυτά τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν υπέρ της θεωρίας της δημιουργίας φυσαλίδων, πολλοί θεώρησαν πως το θέμα έληξε και το φαινόμενο εξηγήθηκε. Σύμφωνα όμως με τον V. Chandran Suja του Stanford University και τον Abdul Bakarat από το École Polytechnique υπάρχουν ακόμη κάποια πράγματα που θα μπορούσαμε να ερευνήσουμε. Η προσέγγισή τους ήταν εντελώς διαφορετική από ότι έχει γίνει μέχρι σήμερα και δεν περιείχε κάποιον πανάκριβο εξειδικευμένο εξοπλισμό, αλλά πολλά μαθηματικά.

Στην μέθοδό τους αναπαρέστησαν τη γεωμετρία των αρθρώσεων με μαθηματικές εξισώσεις γεγονός που τους επέτρεψε να υπολογίσουν τις δυνάμεις που δρουν στο αρθρικό υγρό και να τις συγκρίνουν με την ακουστική του ήχου του κρακ έτσι ώστε να καταλάβουν την προέλευσή του. Τα ευρήματά τους ήρθαν σε αντίθεση με τις θεωρίες που επικρατούσαν μέχρι σήμερα. Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σύμφωνα με το ακουστικό αποτύπωμα των ήχων που καταγράφονται, το ‘’κρακ’’ προέρχεται από την κατάρρευση των φυσαλίδων και όχι από την δημιουργία τους. Επίσης αποδείχθηκε ότι μια φυσαλίδα δε χρειάζεται να καταρρεύσει τελείως για να παραχθεί ο ήχος, εξηγώντας με αυτόν τον τρόπο το φαινόμενο της παρατήρησής τους μετά το ‘’κρακ’’ σε παλιότερες έρευνες.

Αν και υπάρχουν φόβοι ότι οι δυνάμεις που εμπλέκονται σε ένα ‘’κρακ’’ θα μπορούσαν να προκαλέσουν κάποιο πρόβλημα μακροπρόθεσμα, γενικά θεωρείται άκακη συνήθεια από πολλούς. Αυτός ο γιατρός έκανε ‘’κρακ μόνο το αριστερό και όχι το δεξί του χέρι για να αποδείξει ότι το φαινόμενο δε συμβάλει στην αρθρίτιδα και βραβεύτηκε με Nobel.