Γιατί οι Μάγια έθαβαν δόντια των νεκρών σε σπηλιές μακριά από τους τάφους τους

Μια νέα επιστημονική μελέτη παρουσιάζει άγνωστες πτυχές από τον τρόπο που οι αρχαίοι Μάγια τιμούσαν τους νεκρούς τους και δείχνει τις ιδιαίτερες αντιλήψεις τους για τη ζωή μετά τον θάνατο.

Σύμφωνα με τα ευρήματα των ερευνητών, μέλη της ελίτ των Μάγια φαίνεται πως θάβονταν σε δύο διαφορετικά σημεία, στο πλαίσιο ενός πολύπλοκου τελετουργικού που πιθανότατα συνδεόταν με το ταξίδι της ψυχής στον κάτω κόσμο.

Πιο συγκεκριμένα, οι αρχαιολόγοι μελέτησαν 341 σκελετικά δείγματα που αντιστοιχούσαν σε 107 άτομα από το αρχαιολογικό σημείο Muklebal Tzul στο σημερινό Μπελίζ. Από αυτά, 24 άτομα είχαν ορισμένα από τα δόντια τους θαμμένα σε μια σπηλιά με την ονομασία Bats’ub, η οποία βρίσκεται περίπου 26 χιλιόμετρα μακριά, στην άλλη πλευρά των ορεινών περιοχών των Μάγια.

Στη σπηλιά εντοπίστηκαν συνολικά 226 δόντια, ανάμεσα τους και τα 24 που ανήκαν στα άτομα που είχαν ταφεί στο Muklebal Tzul. Εκεί βρέθηκε επίσης το σώμα μιας ενήλικης γυναίκας χωρίς κεφάλι, ενώ στη θέση του είχε τοποθετηθεί ένα αγγείο που περιείχε μία μόνο χάντρα από νεφρίτη. Κοντά στη λεκάνη της βρέθηκαν ακόμη γνάθοι χωρίς δόντια, μεμονωμένα δόντια και πέντε σπόροι κακάο.

Η γενετική ανάλυση αποκάλυψε ότι η γυναίκα αυτή ήταν πρόγονος ορισμένων από τις ισχυρές οικογένειες που είχαν ταφεί στους ελίτ τάφους της περιοχής. Με βάση τα νέα στοιχεία, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η μεταφορά επιλεγμένων οστών και δοντιών σε μια τόσο απομακρυσμένη σπηλιά δεν ήταν τυχαία.

Οι σπηλιές είχαν ξεχωριστή θέση στις πεποιθήσεις των Μάγια, αφού θεωρούνταν πύλες προς τον κάτω κόσμο και τόποι όπου κατοικούσαν οι πρόγονοι, γι’ αυτό οι ερευνητές παρότι δεν γνωρίζουν ακόμη γιατί επιλέχθηκαν συγκεκριμένα τα δόντια, εκτιμούν ωστόσο ότι η επιλογή της συγκεκριμένης σπηλιάς δεν ήταν τυχαία αλλά συνδεόταν με τη θρησκεία, το κύρος και την εξουσία των ισχυρών οικογενειών της εποχής.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε σε μορφή προδημοσίευσης στο bioRxiv.