Ένας αστροναύτης έχασε τη βέρα του στο διάστημα και τη βρήκε με τον πιο απίθανο τρόπο

To 1972, κατά τη διάρκεια της 11ήμερης αποστολής Apollo 16 στη Σελήνη, ο πιλότος του σκάφους, Ken Mattingly, ανέφερε πως έχασε τη βέρα του. Το πλήρωμα έψαξε διεξοδικά μέσα στο σκάφος, αλλά το δαχτυλίδι δε βρέθηκε.

Οι αστροναύτες ίσως να είναι οι πιο προετοιμασμένοι – για οτιδήποτε - άνθρωποι που υπάρχουν. Ξέρουν απ’έξω και ανακατωτά όλα τα στοιχεία του σκάφους, εκπαιδεύονται για χρόνια για την πιο απειροελάχιστη πιθανότητα και σενάρια. Αλλά αυτό ήταν κάτι για το οποίο δεν είχαν προετοιμαστεί.

Μέχρι την επόμενη μέρα το δαχτυλίδι δεν είχε βρεθεί και είχε φτάσει η ώρα για την προσελήνωση. Ο Charlie Duke και ο διοικητής John Young ήταν οι δύο που βγήκαν έξω από την άκατο.

Ο Young και εγώ περάσαμε τρεις μέρες στη Σελήνη, πριν γυρίσουμε πίσω στο σκάφος και ο Mattingly ακόμα έψαχνε τη βέρα του.

Η αποστολή ξεκίνησε την επιστροφή της προς τη Γη και την επόμενη μέρα η ομάδα βγήκε έξω από το σκάφος για ένα διαστημικό περίπατο. Με την καταπακτή ανοικτή, ο Mattingly αιωρούνταν έξω από το σκάφος πραγματοποιώντας ένα βιολογικό πείραμα, δεμένος σε ένα στύλο τριών μέτρων. Ο Duke τον ακολούθησε για να τον επιβλέπει.

Ήταν εκπληκτικά εκεί έξω. Η Σελήνη ήταν πίσω από τον αριστερό μου ώμο, περίπου 80.000 χιλιόμετρα μακριά και ήταν τεράστια. Κάτω δεξιά ήταν η Γη, μία μικρή κουκίδα μπλε και λευκού, ήταν απίστευτο.

Καθώς γύρισε για να κατευθυνθεί ξανά στο σκάφος, κάτι μικρό και γυαλιστερό από τον ήλιο έβγαινε αργά από την καταπακτή και προκάλεσε την προσοχή του. Ήταν το χαμένο δαχτυλίδι! Προσπάθησε να το πιάσει με το μεγάλο γάντι του αλλά δεν τα κατάφερε. “Αυτό ήταν” σκέφτηκε. “Χάθηκε στο διάστημα”.

Αναλογιστείτε πως όλα, το σκάφος, οι αστροναύτες που ήταν δεμένοι σε αυτό και το δαχτυλίδι, ταξίδευαν στο διάστημα με ταχύτητα χιλίων χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Λόγω της έλλειψης αντίστασης, όλα κινούνταν μαζί.

Καθώς λοιπόν ο Duke κοιτούσε το δαχτυλίδι να απομακρύνεται από αυτόν, διαπίστωσε πως κατευθυνόταν προς το πίσω μέρος του κράνους του Mattingly. Απορροφημένος στο πείραμά του, ο Mattingly δεν κατάλαβε καν το δαχτυλίδι όταν τον χτύπησε και άλλαξε πορεία 180 μοίρες, κατευθυνόμενο πάλι προς την καταπακτή. Περίπου τρία λεπτά μετά, ο Charlie το έπιασε με το γάντι του.

Το αν ήταν θεία θέληση ή απλά φυσική δεν πρόκειται να απαντηθεί ποτέ. Αλλά οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο με τον τρόπο που έγινε, είναι…διαστημικές.