Η τραγωδία του Titan: Πέντε ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα

Το υποβρύχιο Titan της Oceangate πρόσφερε τη δυνατότητα σε πέντε επιβάτες να καταδυθούν στον Ατλαντικό σε βάθος 3.800 μέτρων για να επισκεφθούν το ναυάγιο του Τιτανικού. Καθώς όμως προσέγγιζε τον πυθμένα στις 18 Ιουνίου του 2023, χτύπησε η καταστροφή και τα πέντε μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν ακαριαία.

Χρειάστηκαν τέσσερις μέρες για να ανακαλυφθεί ό,τι απέμεινε από το υποβρύχιο, μόλις 500 μέτρα μακριά από την πλώρη του Τιτανικού. Και παρόλο που ξέρουμε πλέον ότι το Titan υπέστη ενδόρρηξη μετά από 1 ώρα και 45 λεπτά από την κατάδυση, πέντε κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα.

Ήξεραν οι επιβάτες πως κάτι δεν πήγαινε καλά;

Το Titan παρέμενε σε επαφή με το σκάφος επιφανείας μέσω γραπτών μηνυμάτων, ενώ είχε και μικρόφωνα στο σκαρί του για να παρακολουθούν ίχνη καταπόνησης. Αν κάτι δεν πήγαινε καλά, θα υπήρχε μία ακουστική ειδοποίηση. Θα είχε όμως το πλήρωμα χρόνο να αντιδράσει; Η ίδια η ενδόρρηξη ήταν αστραπιαία και οι επιβάτες δεν είχαν χρόνο να καταλάβουν τι έγινε. Είχαν όμως κάποια προειδοποίηση πριν από αυτό;

Ποιο κομμάτι του Titan ήταν το μοιραίο;

Οι ειδικοί που ερευνούν το ναυάγιο δεν έχουν βρει το σημείο της αστοχίας. Το design του όμως ήταν προβληματικό. Το φινιστρίνι του ήταν πιστοποιημένο μόνο για βάθος 1.300 μέτρων, αλλά το Titan καταδυόταν σε τριπλάσιο βάθος. Το Titan είχε επίσης ασυνήθιστο σχήμα – κυλινδρικό αντί για σφαιρικό. Τα περισσότερα υποβρύχια έχουν σφαιρικό σκαρί για να διανέμεται ομοιόμορφα η συντριπτική πίεση του βυθού.

Το υλικό κατασκευής ήταν επίσης ασυνήθιστο για ένα βαθυσκάφος, αφού αντί για τιτάνιο ήταν κατασκευασμένο από ανθρακονήματα. Κάθε φορά που έκανε μία κατάδυση στον Τιτανικό, τα ανθρακονήματα συμπιέζονταν και έσπαγαν, καθιστώντας το σταδιακά και πιο αδύναμο. Οι ενώσεις ήταν κι αυτές θέμα ανησυχίας, αφού τα ανθρακονήματα συνδέονταν με δύο δακτυλίους τιτανίου, δημιουργώντας δύο αδύναμα σημεία.

Επηρέασαν οι ήχοι του ωκεανού την αναζήτηση;

Με το που χάθηκε η επαφή με το Titan, πλοία, αεροπλάνα και ρομποτικά υποβρύχια στάλθηκαν προς αναζήτησή του. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησης εντοπίστηκαν υποβρύχιοι ήχοι κάνοντας μερικούς να πιστέψουν πως το πλήρωμα ήταν ακόμα ζωντανό. Ακόμα δε γνωρίζουμε τι ήταν αυτοί οι ήχοι, αλλά ο ωκεανός είναι ένα θορυβώδες μέρος, ειδικά κατά τη διάρκεια μίας τέτοιου μεγέθους επιχείρησης.

Πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ εντόπισε με το sonar σήμα που έμοιαζε με ενδόρρηξη, ακριβώς τη στιγμή που χάθηκε η επαφή με το Titan. Η πληροφορία όμως ήρθε μέρες αφού βρέθηκε ό,τι απέμεινε από το Titan. Δεν είναι ξεκάθαρο αν η ακτοφυλακή ενημερώθηκε, ενώ δεν είναι ξεκάθαρο αν έμαθαν κάτι οι συγγενείς οι οποίοι επί τέσσερις τραγικές μέρες είχαν ελπίδες πως οι δικοί τους μπορεί να είναι ζωντανοί και ζούσαν με την αγωνία.

Γιατί αγνοήθηκαν από την Oceangate οι ανησυχίες ασφαλείας;

Φόβοι για την ασφάλεια του Titan υπήρχαν από πριν. Ακόμα και ο πρώην διευθυντής θαλάσσιων επιχειρήσεων της Oceangate, David Lochridge, είχε εκφράσει τους φόβους του στην εταιρία από το 2018. Μηχανικοί της Marine Technology Society είχαν πει σε επιστολή πως η πειραματική προσέγγιση της Oceangate μπορεί να καταλήξει σε αρνητικά αποτελέσματα, από μικρά μέχρι καταστροφικά.

Η εταιρία είχε απορρίψει τις ανησυχίες ως μία προσπάθεια των “παικτών της βιομηχανίας” να σταματήσουν την καινοτομία.

Γιατί επέτρεψαν οι Αρχές στο Titan την κατάδυση;

Η Oceangate επέλεξε να μη θέσει το υποβρύχιό της για επιθεώρηση από τις αρμόδιες αρχές καθώς κάτι τέτοιο “θα επιβράδυνε την καινοτομία”. Οι περισσότερες εταιρίες επιλέγουν να πιστοποιούν τα υποβρύχιά τους, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι υποχρεωτικό.

Σε ένα email, ο CEO της εταιρίας φέρεται να λέει πως δε χρειάζεται ένα κομμάτι χαρτί για να του πει πως το Titan είναι ασφαλές και πως τα δικά του πρωτόκολλα και η ενημέρωση και συναίνεση των επιβατών ήταν αρκετά. Κάθε επιβάτης πλήρωνε έως $250.000 για μία θέση στο Titan και όλοι υπέγραφαν συμβόλαιο που απάλλασσε την εταιρία από κάθε ευθύνη.