Far Cry 5 Review

Το παραθρησκευτικό spin off του Duck Dynasty

Vaas, Pagan Min, Joseph Seed. Στα Far Cry πραγματικός πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ο κύριος ανταγωνιστής μιας και ο χαρακτήρας που ελέγχουμε συνήθως είναι -πρακτικά- ανώνυμος και βουβός (ή έχει πιο ρηχή προσωπικότητα και από ξεφλούδιστη πατάτα). Από τον πειρατή-δουλέμπορο που μας έκανε να παπαγαλίσουμε τον ορισμό της παράνοιας πιο εύκολα και από τις εξαιρέσεις των ρημάτων με κατάληξη «-αίνω», στην ασιατική έκδοση διάσημου Έλληνα σχεδιαστή ρούχων. Τα αδέρφια Seed, αυτή την φορά, κάνουν την αναπόφευκτη πολιτική συζήτηση στο πασχαλιάτικο τραπέζι, με τον παππού να αναπολεί τις χρυσές ημέρες του Ανδρέα Παπανδρέου (ή του βασιλιά για τους πιο σκληροπυρηνικούς) και τη γιαγιά να αναρωτιέται πότε θα παντρευτείς για να δει δισέγγονα, να φαντάζει με το φυσιολογικότερο πράγμα στον κόσμο. Αρχηγός είναι ο Joseph Seed, που θεωρεί τους πάντες αμαρτωλούς (sinners), μεγάλη κουβέντα για κάποιον που κυκλοφορεί έξω με το αντρικό κεφτεδάκι στο κεφάλι (κατά κύριο λόγο γνωστό και ως man bun), και είναι πεπεισμένος ότι του μιλάει ο Θεός.

Φανταστείτε πόσο πιο μπερδεμένα θα ήταν τα πράγματα αν ο αδερφός σας νόμιζε ότι είναι ένας νέος Τζίζους που ήρθε στην γη για να ετοιμάσει τους ανθρώπους για την μεγάλη Κατάρρευση (Collapse) ιδρύοντας μια εξτρεμιστική αίρεση και παίρνοντας με την βία υπό τον έλεγχο του μια ολόκληρη επαρχία της Montana, ενώ επιμένει να τον αποκαλούν όλοι μπαμπά (Father) - και μετά λένε εμένα περίεργο επειδή δεν τρώω αρνί. Ο μεγαλύτερος από τα αδέρφια, ο Jacob , είναι βετεράνος του Αμερικανικού στρατού και υπεύθυνος για την στρατολόγηση στην αίρεση του αδερφού του (συνήθως με την βία), ενώ έχει αναλάβει και την ασφάλειά της. Χωρίς να έχω κάποιο δίπλωμα ψυχολόγου (έχω παρακολουθήσει ωστόσο αρκετά βιντεάκια από το Ted Talk), είμαι σχεδόν σίγουρος ότι πάσχει από μετατραυματικό στρες. Ο μικρός, John, είναι αμετανόητος σαδιστής που έχει αναλάβει τον ρόλο του βαπτιστή και του εξομολογητή της θρησκείας του Ιωσήφ. Τέλος, η Faith, που τεχνικά δεν συνδέεται βιολογικά με τους υπόλοιπους, απλά την «υιοθέτησαν» ως αδερφή τους, δεν έχει αφήσει χέρι ατρύπητο και γραμμή αρούφηχτη, με την βοήθεια του παραισθησιογόνου ναρκωτικού «Bliss» επιβλέπει την γραμμή παραγωγής άμυαλων στρατιωτών τύπου zombie της «Eden's Gate».

Το Far Cry 5 αποτελεί συνέχεια της ομώνυμης σειράς, η βασική του ανάπτυξη έγινε από τα στούντιο της Ubisoft στο Μόντρεαλ και το Τορόντο, υπό την επίβλεψη του Dan Hay (lead producer του Far Cry 3) ενώ το συγγραφικό του λιθαράκι έβαλε και ο Drew Holmes (Bioshock Infinite). Για άλλη μία φορά έχουμε να κάνουμε με παιχνίδι σε προοπτική πρώτου προσώπου που λαμβάνει χώρα σε ανοιχτό κόσμο, έχει αρκετά Action και μερικά RPG στοιχεία και τρέχει σε μια έκδοση της μηχανής γραφικών Dunia. Για τα πρακτικά, το Far Cry 5 κυκλοφορεί στα Playstation 4, Xbox One (και τις αναβαθμισμένες εκδόσεις αυτών) καθώς και στους υπολογιστές με λειτουργικό Windows.

Για πρώτη φορά σε Far Cry παιχνίδι βρισκόμαστε τόσο κοντά στον πολιτισμό. Στο 5ο κεφάλαιο της σειράς, ως παιδική χαρά ενηλίκων έχουμε την Hope County, μια επαρχία της πολιτείας της Montana, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο των αδερφών Seed και της αίρεσης/ σέκτας που έχουν ιδρύσει. Παίρνουμε τον ρόλο του Junior Deputy στην αρχή μίας αποστολής για την σύλληψη του Joseph Seed, η οποία -αναμενόμενα- δεν πηγαίνει και πολύ καλά, με αποτέλεσμα να καταλήξουν οι συνάδελφοί μας αιχμάλωτοι της σέκτας. Ο χάρτης της Hope County χωρίζεται σε 3 μεγάλες περιοχές, κάθε μία υπό τον έλεγχο ενός εκ των «υπαρχηγών» του Joseph, και οι κύριες αποστολές της ιστορίας (που τις περισσότερες φορές είναι απλά cut scenes) ξεκλειδώνονται αφού κερδίσουμε αρκετούς Resistance Points, απελευθερώνοντας φυλάκια, ολοκληρώνοντας είτε «κύριες-δευτερεύουσες» αποστολές, είτε «δευτερεύουσες-δευτερεύουσες» αποστολές, είτε απλά random events (τα οποία είναι αρκετά και συχνά).

Έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα cut scenes, με ένα βαθμό κινηματογραφικότητας τον οποίο βλέπαμε σπάνια στους προηγούμενους τίτλους της σειράς. Οι αποστολές παρουσιάζουν ικανοποιητική ποικιλία, χωρίς ωστόσο να βλέπουμε κάτι επαναστατικό για τα δεδομένα των open world, δίνοντας αραιά και που τις απαραίτητες δόσεις χιούμορ που δεν θα συναντήσετε στην κύρια ιστορία του παιχνιδιού. Σε γενικές γραμμές, σε επίπεδα gameplay, κινούμαστε στα ίδια νερά με τα προηγούμενα Far Cry. Έχουμε στην κατοχή μας μια πληθώρα όπλων και οχημάτων (σημαντική προσθήκη τα αεροπλάνα) και απελευθερώνουμε σιγά-σιγά όλο τον χάρτη, γινόμαστε δυνατότεροι ξεκλειδώνοντας perks και αγοράζοντας καλύτερο εξοπλισμό. Ευτυχώς, υπάρχουν κάποιες αλλαγές οι οποίες αν και αρχικά μοιάζουν μικρές, καταφέρνουν να απαλλάξουν το παιχνίδι από το 80% των στοιχείων που θα το καθιστούσε αγγαρεία. Έτσι, δεν υπάρχουν πλέον radio towers στους οποίους πρέπει να σκαρφαλώσουμε για να δούμε ένα κομμάτι του χάρτη, τα σημεία ενδιαφέροντος και τα fast travel points γίνονται διαθέσιμα αφού τα πλησιάσουμε αρκετά, ή μιλώντας με φιλικά NPCs.

Το κυνήγι των ζώων και το ψάρεμα είναι προαιρετικό και δεν απαιτείται για την αναβάθμιση του εξοπλισμού. Παρελθόν αποτελεί το animation του χαρακτήρα όταν έκανε loot, το οποίο απλά καθυστερούσε την ροή χωρίς να έχει να προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην εμπειρία, το loot πλέον γίνεται με τρόπο παρόμοιο με τους Assassin's Creed Origins. Δεν υπάρχουν levels (στο single player) και οι πόντοι για την απόκτηση των διάφορων Perks γίνεται με την ολοκλήρωση Challenges (σχετικά απλών που βγαίνουν αρκετά φυσικά, χωρίς να απαιτούν κάποια μεγάλη αλλαγή από τον συνηθέστερο τρόπο παιξίματος) και την ενασχόληση με το Far Cry Arcade (multiplayer/ co-op/ solo επίπεδα δημιουργημένα από την κοινότητα). Κάτι σχετικά νέο, αν και είχαμε δει μια πρώιμη μορφή αυτού στο Far Cry Primal, είναι το party που μπορεί να δημιουργήσει ο παίκτης, καλώντας ένα (ή δύο με το κατάλληλο Perk) npc για να τον ακολουθήσει και να τον βοηθήσει στην εξερεύνηση και τις μάχες του. Εκτός από τους κλασικούς generic στρατιώτες, δίνεται μια ικανοποιητική ποικιλία διαφορετικών χαρακτήρων, με μοναδικές ικανότητες, που αλλάζουν εώς ένα βαθμό τον τρόπο παιξίματος, αλλά λιγότερο από όσο περιμένετε/ ελπίζετε. Μεταξύ αυτών είναι η κυνηγός Jess Black, ο redneck Hurk, ο πιλότος Nick Rye, το αθόρυβο λιοντάρι Peaches, o «fire enthusiast» Sharky, και η διαβητική αρκούδα ονόματι Cheeseburger.

Την μουσική του παιχνιδιού έχει επιμεληθεί ο Dan Romer, με ήχους αρκετά επηρεασμένους από την Αμερικανική «Νότια» κουλτούρα, με την κάθε διαφορετική περιοχή του παιχνιδιού να εμπλουτίζεται από το δικό της score. Μιας και είμαστε στον ακουστικό τομέα, να αναφέρω ότι βρήκα τον ήχο κάποιον όπλων σχετικά υποτονικό, ενώ το voice acting (κυρίως κατά την διάρκεια των cut scenes της κύριας ιστορίας) αρκετά ικανοποιητικό.

Στον τεχνικό τομέα, έπαιξα το παιχνίδι στην απλή έκδοση του PS4 και δεν αντιμετώπισα κάποιο σοβαρό πρόβλημα (bug/glitch) ούτε κάποια εκτεταμένη πτώση του framerate. Το μοναδικό μου παράπονο είναι η τεχνητή νοημοσύνη των npc (τόσο των φιλικών όσο και των εχθρικών). Κύριο πρόβλημα βρήκα στην αντίδραση των ζώων (μερικά έδειξαν να μην ενοχλούνται όταν τα πετύχαινα με το τόξο), ενώ πιο έντονο γίνεται το πρόβλημα με τα npc του party όταν τους ζητάς να οδηγήσουν το αυτοκίνητο την ώρα που εσύ έχεις επανδρώσει το turret στο πίσω μέρος. Ακόμα και σε ήρεμες συνθήκες (χωρίς να σε πυροβολάει ή κυνηγάει κανείς) δεν θα διστάσουν να χτυπήσουν αθώους πεζούς, να βγουν από τον δρόμο ή να στουκάρουν πάνω σε κόκκινα βαρέλια. Ωστόσο, μια μικρή βελτίωση υπήρξε μετά το patch που βγήκε λίγες μέρες μετά την επίσημη κυκλοφορία του παιχνιδιού.

Συνοψίζοντας : Μπορώ να φανταστώ το Far Cry 5 σε κάποια Game of the Year λίστα στο τέλος της χρονιάς; Δύσκολο, αλλά όχι απίθανο. Ίσως ήμουν λίγο πιο ενθουσιώδης αν αυτό ήταν το κεφάλαιο της σειράς που είχε ακολουθήσει το Far Cry 3. Το σίγουρο είναι ότι με το Far Cry 5 (όπως και σε μεγαλύτερο βαθμό με το Assassin's Creed Origins) βλέπω μια Ubisoft η οποία επιτέλους ακούει στην κριτική. Μπορεί να μην έπαιξα κάτι επαναστατικό στην άρτια απεικόνιση της «κοκκινολαίμικης» επαρχίας της Μοντάνα, αλλά είδα το «ρεφινάρισμα» της συνταγής παιχνιδιών ανοιχτού κόσμου που έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς στο genre τα τελευταία χρόνια. Αν η σειρά δεν σας είχε συγκινήσει στο παρελθόν, κατά πάσα πιθανότητα θα σας αφήσει ξανά αδιάφορους, αλλά σε όσους πατούσε μερικά κουμπιά και απλά κουράστηκαν με την στασιμότητά της, το Far Cry 5 είναι μια πολύ καλή πρόταση.
Box Art
Tested on : PS4
Developer : Ubisoft Montreal, Ubisoft Toronto
Publisher : Ubisoft
Distributor : CD Media
Available for : PS4, Xbox One, PC
Release date : 2018-04-27

9 comment(s)