The Legend of Zelda: Breath of the Wild Review

  • Written by 
  • Read later

    Όταν το παιδί ήταν παιδί

    Περπατάω ανάμεσα σε πολλά δέντρα, σε μια περιοχή που μοιάζει με μικρό άλσος. Δεν θυμάμαι πως βρέθηκα εδώ αλλά δεν με απασχολεί τη δεδομένη στιγμή. Έχω εντοπίσει στον ορίζοντα ένα camp με εχθρούς και λέω να πάω να δω μήπως έχουν ένα όπλο που μου ζήτησε να του δείξω ένα παιδί που συνάντησα προηγουμένως στο Hateno Village. Είναι νύχτα, σκέφτομαι, θα κοιμούνται και η έντονη βροχή σχεδόν καλύπτει τον ήχο των βημάτων μου, οπότε είναι καλή ευκαιρία να τους αιφνιδιάσω. Ανάμεσα στη διακριτική βαβούρα της βροχής “πιάνω” ξαφνικά τον αμυδρό ήχο ενός ακορντεόν. Κοκκαλώνω. Ψάχνω το τηλεκοντρόλ για να ανεβάσω την ένταση της φωνής. Καλά άκουσα, από κάπου έρχεται μια μουσική. Προσπαθώ να την ακολουθήσω. Τελικά αντιλαμβάνομαι τη σωστή κατεύθυνση και πλησιάζω προς την πηγή. Ένας περίεργος χαρακτήρας παίζει μόνος του ακορντεόν πάνω σε μια πέτρα και όσο τον πλησιάζω νιώθω μέσα μου μια “ζεστασιά”. Του μιλάω φυσικά. Μου λέει ότι ξέρει ένα τραγούδι για αυτήν την περιοχή που κρύβει μέσα του ένα μυστικό. Τρία λεπτά μετά και βρίσκομαι στην κορυφή ενός λόφου ψάχνοντας για στοιχεία που θα με βοηθήσουν να καταλάβω που πρέπει να ψάξω. Στα ανατολικά βλέπω κάτι να λαμπυρίζει και αναρωτιέμαι τι να έχει εκεί κάτω. Κατευθύνομαι αυθόρμητα μέχρι εκεί με το glider μου. Δεν έχω ιδέα που βρίσκομαι ακριβώς αλλά δεν με απασχολεί τη δεδομένη στιγμή. Κάπου εδώ πιο κάτω πρέπει να είδα εκείνο το φως… Μέσα σε αυτό το δεκάλεπτο των εναλλαγών στα κίνητρά μου, βρίσκεται όλη η μαγεία του Breath of the Wild. Μια μαγεία που όσο “τετριμμένη” ή τυχαία φαίνεται τώρα που την περιγράφω, τόσο δύσκολη είναι στην επίτευξή της εντός ενός παιχνιδιού. Αλλά προτού περάσω λεπτομέρειες για το πώς, κατά την δική μου ερμηνεία, επιτυγχάνεται όλο αυτό, θέλω να μείνω λίγο ακόμα στο συναίσθημα που προκύπτει γιατί θεωρώ πως είναι το πιο σημαντικό.

    Ο Einstein κάποτε είπε πως “το πιο όμορφο πράγμα που μπορούμε να βιώσουμε είναι το μυστήριο”. Το μυστήριο παρέα με το μικρό του “αδελφάκι”, την περιέργεια (και το μακρινό τους “ξαδελφάκι”, το δέος) είναι συνυφασμένα σε απόλυτο βαθμό με την ανθρώπινη φύση. Και αν στους περισσότερους ενήλικες μπορεί να μην κυριαρχεί πια στη ζωή τους, στα παιδιά το μυστήριο βρίσκεται παντού. Είναι εξάλλου ένας από τους βασικότερους μηχανισμούς ανάπτυξής μας: αυτό υποκινεί την επιθυμία να εξερευνήσουμε, να ανακαλύψουμε, να μάθουμε και να κατευνάσουμε για λίγο τη φλόγα του αγνώστου που καίει ασταμάτητα μέσα μας. Τα παιδιά τέρπονται αφάνταστα από το μυστήριο και γι’ αυτό το θρέφουν πολλές φορές από μόνα τους. Όλοι είχαμε μικροί ιστορίες για στοιχειωμένα σπίτια, “τρελούς”, τρομακτικά νεκροταφεία, σκοτεινά δάση. Το παραμικρό ερέθισμα γεννούσε ένα μικρό ή μεγάλο μυστήριο. Μεγαλώνοντας, η λογική και οι γνώσεις μας, βάζουν ένα χαλινάρι σε αυτά, ωστόσο, το συναίσθημα παραμένει εξίσου δυνατό έστω κι αν δεν ενεργοποιείται με την ίδια ευκολία. Κατά την ταπεινή μου άποψη, σε αυτήν την παιδική έκφανση αυτού του παντοδύναμου συναισθήματος βρίσκεται η ουσία της σειράς Zelda, που με το Breath of the Wild επιστρέφει στην πιο αγνή αναπαράστασή της: την παιδική περιπέτεια. Διότι η αυθεντική παιδική περιπέτεια, δεν ξεκινάει με την υπόσχεση της δράσης, ούτε της πρόκλησης αλλά με την υπόσχεση ενός μυστηρίου. Προσέξτε όμως, δεν αναφέρομαι στην παιδιάστικη, αλλά στην παιδική. Έχει μεγάλη διαφορά. Η παιδιάστικη απευθύνεται και έχει απήχηση αποκλειστικά στις μικρές ηλικίες, η παιδική “μιλάει” απ’ ευθείας στο παιδί που όλοι ανεξαιρέτως κρύβουμε μέσα μας. Σε αυτό που κι ένα τόσο δα ερέθισμα είναι αρκετό για να γεννήσει μυστήριο και θέληση για εξερεύνηση. Σε αυτό που θα ακολουθήσει αυθόρμητα την περιέργειά του. Σε αυτό που, στα μάτια του, μπορεί να υπάρχει μια έκπληξη σε κάθε γωνιά του κόσμου.

    Το Breath of the Wild καταφέρνει λοιπόν ένα υπέροχο πράγμα: να μας κάνει να βλέπουμε τον κόσμο του μέσα από το παιδικό μας φίλτρο. Το πώς το κάνει αυτό τώρα, είναι ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Η δική μου σύντομη απάντηση είναι: φτιάχνοντας έναν από τους πιο ζωντανούς και συστημικά πλούσιους εικονικούς κόσμους που έχουμε επισκεφτεί, σχεδιάζοντας χωρίς συμβιβασμούς με γνώμονα την ελευθερία και επιδεικνύοντας τεράστια αποθέματα δημιουργικότητας. Δεν είναι τυχαίο πως για πρώτη φορά ο υπότιτλος ενός παιχνιδιού της σειράς δεν εμπνέεται από την ιστορία που αφηγείται αλλά αναφέρεται στον κόσμο του. Αυτός είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής εδώ, μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία. Και είναι ο πρωταγωνιστής γιατί όλος ο σχεδιασμός έχει στηθεί γύρω από την αλληλεπίδραση και την εξερεύνησή του. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον που δεν χορταίνεις. Τελείωσα το παιχνίδι στις 95+ ώρες –αναγκαστικά για να γράψω το κείμενο- και ακόμα νιώθω την ίδια όρεξη να ψαχουλέψω τον κόσμο του όπως στην αρχή. Τι ακριβώς είναι αυτό κάνει τον κόσμο του τόσο ξεχωριστό; Ας τα πάρουμε επιτέλους από την αρχή, λοιπόν.

    Αρχικά πρέπει να σημειωθεί ο μελετημένος τρόπος που έχει στηθεί γεωμορφολογικά. Από τη μία, δεν θυμάμαι στιγμή που να μην έβλεπα κάπου, έστω ένα, σημείο ενδιαφέροντος που θα ήθελα να εξερευνήσω, αλλά και από την άλλη, σπάνια υπήρχε στιγμή που να έβλεπα σε κοντινή απόσταση, τόσα ώστε να με “πνίγει” και να μην ξέρω που να πρωτοπάω. Η ισορροπία και οι αποστάσεις μεταξύ των οπτικών ερεθισμάτων στο παιχνίδι είναι πολύ λειτουργικές. Βέβαια, για να μην υπερβάλλουμε κιόλας, το ότι τα shrines και οι πύργοι λειτουργούν και σαν σημεία τηλεμεταφοράς, επέβαλε τον σωστό διαμερισμό τους στον κόσμο για να διευκολύνουν την πρόσβαση σε κάθε πιθανό σημείο, ωστόσο, δεν λογίζονται μόνο αυτά ως ενδιαφέροντα ερεθίσματα οπότε, δεν έγιναν όλα αυτόματα. Πιο σημαντικό ακόμα, η γεωμετρία του κόσμου έχει την κατάλληλη ποικιλία για να εξυπηρετεί τους σκοπούς του σχεδιασμού που είναι στημένος γύρω από την εναλλαγή των μηχανισμών του σκαρφαλώματος και του glider (το μικρό ανεμόπτερο που μας εξυπηρετεί στις μετακινήσεις στον αέρα). Έχει δηλαδή την κατάλληλή “καθετότητα” για να επιβραβεύσει (με θέα, προσανατολισμό και νέα ενδιαφέροντα σημεία) αυτό το σκαρφάλωμα.

    Δεύτερον, η γνώση πως μπορείς να πας οπουδήποτε εξάπτει τη φαντασία. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως περιορισμός και πολλές φορές η σκέψη ότι μπορεί να βρεθείς κάπου που δεν είναι ακόμα για τα “κυβικά” σου, δημιουργεί μια άλλη ένταση συναισθημάτων. Τρίτον, το σύστημα των ανταμοιβών είναι αρκετά καλά στημένο και υποστηρίζει κατάλληλα όλη αυτήν την “οικονομία” που στήνει το παιχνίδι γύρω από την εξερεύνηση. Κοινώς, το ψάξιμο πάντα ανταμείβεται. Άλλοτε με κάτι μικρό, άλλοτε με κάτι μεγάλο, αλλά πάντα με κάτι. Μετά από πολλές ώρες, είναι δεδομένο πως η ισορροπία αυτής της οικονομίας αλλοιώνεται και είναι λογικό αν σκεφτούμε την κλίμακα του χάρτη και το πλήθος των ανταμοιβών που επιβάλλει για να μην φαντάζει άδειος ο κόσμος. Δηλαδή, το να κουβαλάς μαζί σου 15 όπλα αντί για 14 ή να έχεις 16 καρδιές αντί για 15 ή να έχεις μια πανοπλία με +3 παραπάνω στα στατιστικά (όλα, πιθανές ανταμοιβές της εξερεύνησης), δεν έχει μεγάλη σημασία, διότι το παιχνίδι δεν προσφέρει την ανάλογη πρόκληση για να φανεί αυτή η διαφορά. Παρόλα αυτά, η εξερεύνηση συνεχίζει να προσφέρει την ίδια ευχαρίστηση, χάρη στην απρόβλεπτη συνεργεία των συστημάτων του αλλά και τις ατελείωτες λεπτομέρειες που έχουν σχεδιάσει οι δημιουργοί σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού. Η συχνότητα με την οποία αυτό που κάνεις ή συμβαίνει μπροστά σου σε εκπλήσσει, είναι πρωτοφανής και αυτό σου δίνει κίνητρο να συνεχίσεις να εξερευνείς, να πειραματίζεσαι, να σκέφτεσαι αντισυμβατικά και στην πορεία, αυτή η εξερεύνηση και αυτός ο πειραματισμός γίνονται από μόνα τους, η ανταμοιβή σου. Και αυτό ακριβώς είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του Breath of the Wild. Καταφέρνει να ξεφύγει από το στεγνό και οπορτουνιστικό “τι θα κερδίσω”, να ξεφύγει από τα συστήματά του, από τα στατιστικά και το τυφλό κυνήγι βελτιώσεων και όλα αυτά τα “μεγαλίστικα” κίνητρα, εγείροντας αβίαστα μια πραγματική αίσθηση του τόπου, του “βρίσκεσθαι” που μετατρέπει το ίδιο το ταξίδι και την διαδικασία της ανακάλυψης, σε αγνή παιδική διασκέδαση. Ακόμα και τώρα, σχεδόν εκατό ώρες μέσα σε αυτόν τον κόσμο, ανακαλύπτω κάθε φορά που παίζω καινούργια πράγματα. Και ακόμα έχω το ίδιο χαζό χαμόγελο στο πρόσωπό μου.

    Και αυτό με φέρνει στα δύο επόμενα σημεία που είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα παραπάνω. Πρώτον, το παιχνίδι έχει πλήρη αντίληψη του τι θέλει να προσφέρει και γι’ αυτό δεν μπαίνει στην διαδικασία να εξηγήσει παρά τα απολύτως απαραίτητα. Δεν σου βάζει βελάκια ή σηματάκια στον χάρτη για τις αποστολές, δεν σε βάζει σε “ράγες”, δεν σε παίρνει “από το χεράκι” για κανέναν απολύτως λόγο. Πρέπει όλα να τα κάνεις μόνος σου, έχοντας κάθε φορά, τη χαρά της ανακάλυψης. Από το πιο απλό όπως το να προσανατολιστείς και να καταλάβεις που πρέπει να πας, μέχρι να στήσεις ένα camp χτυπώντας με μεταλλικό αντικείμενο μια –ειδική- πέτρα πάνω σε ξύλα -που έχεις κόψει ο ίδιος- ή ολόκληρο το σύστημα του μαγειρέματος (που δεν στηρίζεται στην αποστήθιση συνταγών αλλά στην κατάκτηση της λογικής ενός συστήματος) ή να κατευθύνεις μια σχεδία με τον άνεμο ή ακόμα και να ξαναπιάσεις το boomerang όταν αυτό επιστρέφει. Όλα περνάνε από το χέρι σου. Όλα τα μαθαίνεις είτε από πειραματισμό, είτε από συζητήσεις με τους διάφορους χαρακτήρες που κατοικούν στον κόσμο, είτε από κάποια tips όταν το παιχνίδι φορτώνει. Αυτή η απουσία εξηγήσεων καταδεικνύει επιπλέον και πόσο φυσικά μεταφέρονται οι κανόνες αυτού του κόσμου, που πατούν πάνω στον ρεαλισμό και την κοινή λογική περισσότερο απ’ όσο φαντάζεσαι αρχικά. Απόδειξη πως τις περισσότερες φορές αυτό που ανακαλύπτεις σου φαίνεται μετά απόλυτα προφανές και απορείς με τον εαυτό σου πως δεν το είχες σκεφτεί προηγουμένως. Αυτή η γενικότερη εμπιστοσύνη στον παίκτη, πάντως, είναι μια σημαντική παράμετρος της εμπειρίας που δίνει αξία σε κάθε μας επίτευγμα και σίγουρα, μια πολύ ευχάριστη απομάκρυνση από την εκ διαμέτρου αντίθετη φιλοσοφία του Skyward Sword.

    Δεύτερον, το Hyrule δεν είναι σε καμία στιγμή ένα διακοσμητικό background όπου εξελίσσεται η δράση αλλά μια ζωντανή οντότητα συνεχών μεταβολών. Τα καιρικά φαινόμενα έχουν άμεσο αντίκτυπο στο gameplay (η βροχή δυσκολεύει το σκαρφάλωμα, οι αστραπές έλκονται από μεταλλικά αντικείμενα, οι πολύ υψηλές και πολύ χαμηλές θερμοκρασίες επηρεάζουν αναλόγως, ο αέρας δυσκολεύει ή διευκολύνει την μετακίνηση με το glider) και τα αντικείμενα διαθέτουν τις φυσικές τους ιδιότητες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δίνονται στον παίκτη από την αρχή του παιχνιδιού διάφορα εργαλεία για να αλληλοεπιδράσει με τον κόσμο κατά βούληση. Γύρω από αυτά τα εργαλεία έχουν στηθεί όλοι οι “γρίφοι” του παιχνιδιού. Κάπως έτσι “κουμπώνει” ο βασικός σχεδιαστικός κανόνας που ανατρέπει μια από τις μεγαλύτερες συμβάσεις της σειράς Zelda: την πρόοδο με βάση τα αντικείμενα. Εξαιρώντας το A Link Between Worlds που προσπάθησε να αλλάξει αυτό το δεδομένο με πλάγιο τρόπο (με τον μηχανισμό του δανεισμού των αντικειμένων ανά πάσα στιγμή, που δημιουργούσε όμως αισθητά προβλήματα στην δομή), στα προηγούμενα Zelda υπήρχε ένα dungeon αφιερωμένο σε ένα αντικείμενο, το οποίο μετά θα άνοιγε τον δρόμο και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Στο Breath of the Wild μπορείς να πας παντού από την αρχή και το μόνο που μπορεί να ανατρέψει την πορεία σου είναι η δυσκολία των εχθρών. Αυτό το σύστημα έχει τα θετικά και τα αρνητικά του, ωστόσο κατά την άποψή μου αποτελούσε μονόδρομο για τους στόχους που είχαν θέσει οι δημιουργοί για τον τίτλο. Σίγουρα αυτή η αλλαγή αφαιρεί την χαρά της ανακάλυψης ενός νέου αντικειμένου που πάντα ήταν σημαντική στα Zelda, ενώ, και στον τομέα της δυσκολίας δεν είναι όλα ρόδινα. Το παιχνίδι προσπαθεί διακριτικά να σε κατευθύνει μέσα από NPCs αλλά όταν υπάρχει απόλυτη ελευθερία είναι πολύ εύκολο να μην το αντιληφθείς ποτέ. Παραδοσιακά, αυτή η δομή δημιουργεί προβλήματα στην διαχείριση της δυσκολίας. Επειδή δεν υπάρχει σταθερή σειρά είναι δύσκολο να δημιουργηθεί η κατάλληλη κλιμάκωση στην πρόκληση. Το παιχνίδι προσπαθεί κάποια πράγματα (όπως την εισαγωγή πιο δυνατών εχθρών μετά από ένα σημείο) αλλά δεν τα καταφέρνει σε απόλυτο βαθμό. Σύμφωνα με τη δική μου εμπειρία μέχρι τώρα, το παιχνίδι ξεκινάει με υψηλή δυσκολία, ισορροπεί για αρκετές ώρες και καταλήγει με σαφώς χαμηλότερη. Σίγουρα δεν βοηθάει καθόλου το γεγονός πως το σύστημα του μαγειρέματος, που μπορεί να σου προσφέρει μεγάλα πλεονεκτήματα, δεν κρατά πάντα τις σωστές ισορροπίες. Το να μπορείς ας πούμε, να φτιάξεις με πολύ κοινά υλικά, γεύματα που αναπληρώνουν ολόκληρη την ζωή και προσθέτουν άλλες 4 (μπορεί και παραπάνω) καρδιές, σημαίνει πως με την κατάλληλη προετοιμασία, μπορείς να διευκολύνεις πολύ την οποιαδήποτε κατάσταση.

    Πολλά από τα παραπάνω όμως, στην τελική, είναι το τίμημα ενός ολόκληρου συστήματος που πάνω απ’ όλα έχει φτιαχτεί για να υπηρετεί την ελευθερία. Και έχει να αντιπαραβάλει ένα σημαντικό πλεονέκτημα που θεωρώ πως δικαιολογεί την ύπαρξή αλλά και την συνέχισή του σε μελλοντικά παιχνίδια της σειράς που θα ασπάζονται την ίδια φιλοσοφία. Μετατρέπει το οποιοδήποτε εμπόδιο συναντά ο παίκτης, όχι σε έναν γρίφο που οφείλει να λυθεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο, αλλά ουσιαστικά, σε ένα πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει με ελευθερία. Κάθε φορά που μιλάω με φίλους μου αντιλαμβάνομαι πως ο τρόπος που προσεγγίσαμε την κάθε κατάσταση διαφέρει πολλές φορές ριζικά. Ακόμα και στα shrines που είναι πιο δομημένες καταστάσεις που θυμίζουν τους παραδοσιακούς γρίφους που ξέρουμε, τα εργαλεία που έχει ο παίκτης στη διάθεσή του, επιτρέπουν τις περισσότερες φορές μια ευρεία γκάμα από πιθανές λύσεις. Αυτό ταιριάζει ιδανικά στο πνεύμα ελευθερίας, εξερεύνησης και ανακάλυψης που βρίσκεται στον πυρήνα του Breath of the Wild, ενώ, χαρίζει και συνοχή στο Hyrule. Διότι τίποτα δε φαίνεται -και σε επίπεδο μηχανισμών-, απομονωμένο ή αποκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο. Τα περισσότερα αντικείμενα των προηγούμενων Zelda λειτουργούσαν υπό συγκεκριμένες συνθήκες και δεν είχαν αυτή την καθολική χρησιμότητα, ούτε το εύρος χρήσης που έχουν τώρα τα εργαλεία, οπότε ήταν σχετικά εύκολο να καταλάβεις τι πρέπει να χρησιμοποιήσεις πότε, είτε στο εκάστοτε dungeon, είτε στον κόσμο έξω από αυτά.

    Μιας και αναφερθήκαμε στα Dungeons, ας έρθουμε και σε αυτό το θέμα που πάντα αποτελούσε ένα βασικό κομμάτι της εμπειρίας των Zelda. Πλέον δεν υπάρχουν dungeons με την παραδοσιακή έννοια. Υπάρχουν τα shrines που είναι δωμάτια με κάποιου είδους σύντομη πρόκληση μέσα (είτε μάχης, είτε γρίφων) και κάποια άλλα που μοιάζουν κάπως με τα παραδοσιακά “μπουντρούμια” του παρελθόντος αλλά δεν έχουν ούτε το μέγεθος, ούτε το βάθος για να είναι άμεσα συγκρίσιμα. Παρόλη λοιπόν την φανταστική ποικιλία και το εύρος ιδεών που επιδεικνύουν τα shrines αλλά και τα…“άλλα”, θεωρώ η παρουσία ορισμένων πιο δομημένων, κλιμακούμενων, χορταστικών Dungeons, θα ήταν το κερασάκι σε μια ήδη απίθανη τούρτα. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως το παιχνίδι στερείται σπουδαίων και πιο έντονων στιγμών. Όσοι φοβηθήκατε πως η περιπλάνηση και ανακάλυψη μικρών “δωματίων” θα είναι το μόνο που θα κάνετε, μην ανησυχείτε. Ωστόσο, η “γεμάτη” αίσθηση της επίλυσης ενός πολύπλοκου και απαιτητικού dungeon σίγουρα είναι ένα συναίσθημα που μου έλειψε στο Breath of the Wild.  Επιστρέφοντας στα του Hyrule για να κλείσουμε αυτό το κομμάτι, όλα τα παραπάνω μαζί με αρκετά ακόμα (το σύστημα μάχης και των εύθραυστων όπλων που υποχρεώνει τον πειραματισμό, των αλόγων, της φωτογραφικής μηχανής και των collectables που γίνονται με φανταστικό τρόπο, της πολύ καλής τεχνητής νοημοσύνης που μασκαρεύει κάπως το πρόβλημα της ποικιλίας των εχθρών κ.α.) που δυστυχώς δεν μπορώ να αναφέρω με αναλυτικό τρόπο γιατί θα χρειαζόμουν άλλες τόσες σελίδες, συνθέτουν έναν κόσμο που όμοιό του δεν έχω ξανασυναντήσει σε παιχνίδι. Τα αλληλοεπιδρώμενα  συστήματα και οι αλληλένδετοι μηχανισμοί διαπλέκονται για να υφάνουν ένα περιβάλλον που σου επαναφέρει με έναν μαγικό τρόπο την παιδική περιέργεια, δημιουργικότητα και δίψα για ανακάλυψη, τον παιδικό, αγνό τρόπο προσέγγισης ενός άγνωστου κόσμου, το παιδικό κυνήγι της περιπέτειας.

    Ας αφήσουμε όμως για λίγο την παιδική μας πλευρά και ας περάσουμε στην εξέταση του σεναρίου στο οποίο κατά τη γνώμη μου, εντοπίζεται η μεγαλύτερη αδυναμία του τίτλου. Αυτή τη φορά το επίκεντρο είναι καθαρά η Zelda και είναι η μοναδική χαρακτήρας για την οποία γίνεται μια συνειδητή προσπάθεια να αποκτήσει ένα κάποιο βάθος στις πράξεις, τα συναισθήματά και τις αντιδράσεις της. Το σύνηθες θέμα της ενηλικίωσης είναι και πάλι παρόν αλλά δεν αφορά τον Link (πόσο ταιριαστό θα ήταν μέσα σε αυτόν τον κόσμο όπου ενσαρκώνει για τόσες ώρες την παιδικότητά μας…) αλλά την Zelda. Και τα καταφέρνει μέχρι ενός σημείου. Η πορεία της είναι ικανοποιητικά δομημένη αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχει κάτι το ενδιαφέρον ή πρωτότυπο να μας πει. Η πλοκή είναι σχεδόν ανύπαρκτη, χωρίς εκπλήξεις, χωρίς διακυμάνσεις, “επίπεδη”, ενώ, οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, παρόλο που ο καθένας τους διαθέτει μια πολύ ξεχωριστή προσωπικότητα, δεν αναπτύσσονται καθόλου. Η ειρωνεία είναι πως το παιχνίδι συνεχώς προσπαθεί να σε πείσει για την φιλία ή έστω το υποτυπώδες δέσιμο με αυτούς αλλά είναι πάντα κάτι το θεωρητικό που ο παίκτης δεν έχει βιώσει και άρα δεν μπορεί παρά να μένει σχετικά αδιάφορος. Σκέφτομαι πόσο έξυπνα έχτιζε τις σχέσεις με τους σοφούς το Ocarina of Time και νιώθω πως η Nintendo εδώ δεν κατάφερε να εφαρμόσει ούτε αυτά που –αποδεδειγμένα- ξέρει. Δομικά πάντως, έχει γίνει μια ταιριαστή επιλογή καθώς η εξέλιξη γίνεται συλλέγοντας τις χαμένες μνήμες του Link μέσα από (τι άλλο;) την εξερεύνηση του κόσμου.

    Γενικότερα πάντως, είναι εμφανές πως δεν δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην ιστορία κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και προτιμήθηκε να μείνει συνειδητά στα απολύτως απαραίτητα (π.χ. ο Ganon δεν έχει καμία προσωπικότητα εδώ, είναι απλά η απόλυτη ενσάρκωση του κακού), κάτι που σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ άστοχο. Απλά πιστεύω πως και με αυτά τα λίγα θα μπορούσαν να επιτύχουν καλύτερα αποτελέσματα. Όπως ακριβώς καταφέρνουν στους περισσότερους χαρακτήρες που κατοικούν στο Hyrule αλλά και στο ίδιο το setting. Μπορεί τα χωριά να μην είναι πολλά, ούτε και μεγάλα αλλά ειλικρινά δεν πρέπει να έχουν ούτε έναν αδιάφορο χαρακτήρα. Όλοι έχουν μια χαριτωμένη παραξενιά, κάτι το ιδιαίτερο και είναι ανέλπιστα καλογραμμένοι. Στην αλληλεπίδραση με αυτούς, βρίσκονται οι ωραιότερες ιστορίες του παιχνιδιού. Γι΄ αυτό είναι κρίμα που, ενώ σαφέστατα χαρίζουν μεγάλη ζωντάνια στον κόσμο, τις περισσότερες φορές αποτελούν απλά ωραιοποιημένα tutorials ή μασκαρεμένα fetch quests. Πολλές φορές ήθελα να συνεχιστεί η ιστορία τους, να έχει έστω μια μικρή κατάληξη, αλλά δυστυχώς, προς απογοήτευσή μου, δεν συμβαίνει συχνά. Όταν συμβαίνει από την άλλη, όταν δεν περιορίζεται στο “φέρε μου αυτό για τον Χ παράξενο λόγο”, τα αποτελέσματα είναι μαγικά. Κάποια sidequests έγιναν από τα αγαπημένα μου ολόκληρης της σειράς και φυσικά είναι αυτά που χαρίζουν το συναισθηματικό βάθος που λείπει από την βασική ιστορία προσφέροντας και την σκοτεινή, την αστεία, την “ζεστή”, την ανθρώπινη πινελιά σε αυτόν τον κατεστραμμένο κόσμο.      

    Για το τέλος άφησα τον οπτικοακουστικό και τεχνικό τομέα.  Το παιχνίδι μοιάζει με προγραμματιστικό θαύμα αν αναλογιστούμε πως ουσιαστικά μιλάμε για ένα παιχνίδι του Wii U. Η πολυπλοκότητα και ο αριθμός των συστημάτων που “τρέχουν” ανά πάσα στιγμή μέσα στον κόσμο είναι πραγματικά εντυπωσιακά. Η φυσική, τα εφέ, οι φωτισμοί, τα animations, η τεχνητή νοημοσύνη και οι σκιάσεις, όλα εκπληκτικά τηρουμένων των αναλογιών αλλά και το επίπεδο της αλληλεπίδρασης σε συνδυασμό με το μέγεθος του κόσμου που ξεδιπλώνεται μπροστά μας χωρίς ίχνος loading. Δεν είναι βέβαια αψεγάδιαστο, με το frame rate να πέφτει αισθητά σε κάποιες περιοχές ενώ υπήρχαν και –σπάνιες- στιγμές που το παιχνίδι πάγωνε για ένα δευτερόλεπτο (όταν χτυπούσα έναν εχθρό). Αντιλαμβάνομαι το μέγεθος του επιτεύγματος, ενώ, ειλικρινά θεωρώ ότι αυτές οι στιγμές δεν επηρεάζουν σε ουσιαστικό βαθμό την εμπειρία, παρόλα αυτά, δεν σημαίνει πως θα δε ήταν καλύτερο να μην υπάρχουν. Αισθητικά τώρα, ο τίτλος κρύβει μια ομορφιά που είναι δύσκολο να συλλάβεις από εικόνες. “Μεγαλώνει” μέσα σου όσο παίζεις και αυτή η εκτίμηση προέρχεται τόσο από το art direction που εμπνέεται από το ιαπωνικό folklore, τις όμορφες απαλές εικόνες που τόσο συχνά ξεπροβάλλουν μπροστά σου αλλά και από την ζωντάνια του, την κίνηση και την εκφραστικότητά του. Μια εκφραστικότητα που αποτυπώνεται με τον πιο θεσπέσιο τρόπο στην μουσική επένδυση. Η προσέγγιση που επέλεξε να ακολουθήσει η Manaka Kataoka είναι αντισυμβατική σε σχέση με το παρελθόν της σειράς. Το βασικό θέμα του κόσμου δεν είναι κάποια πομπώδης και επική σύνθεση αλλά στηρίζεται σε μινιμαλιστικούς “σχολιασμούς” στο πιάνο και μεγάλες παύσεις. Αυτή η “εγκράτεια”, αφενός αφήνει τους φυσικούς ήχους του περιβάλλοντος να ακουστούν και αφετέρου προσθέτει μια μελαγχολική χροιά στο μετα-αποκαλυπτικό Hyrule που βρίσκω απόλυτα ταιριαστή. Πέρα από την ποιότητα των συνθέσεων που είναι πολύ υψηλή, ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει τόσο στα ηχητικά εφέ που δημιουργούν ένα πολύ πλούσιο ηχητικό τοπίο, όσο και στην διαδραστικότητα της μουσικής. Το τέμπο ενός θέματος αυξάνεται ή μειώνεται ανάλογα με το αν είναι μέρα ή νύχτα, όργανα προστίθενται ή αφαιρούνται από την ενορχήστρωση και πάει λέγοντας. Αποκορύφωμα, το ανέβασμα στο Hyrule Castle για την τελική μάχη.

    Συνοψίζοντας...

    Η Nintendo έχτισε το όνομά της τις δεκαετίες του 80 και του 90 παράγοντας υψηλής ποιότητας παιδική ψυχαγωγία που ήταν τόσο επιδραστική και έντονη στα παιδιά που ακόμα και μέχρι σήμερα καρπώνεται τα τότε επιτεύγματά της. Τα παιδιά εκείνα αποτελούν το συντριπτικό ποσοστό του λεγόμενου hardcore κοινού της, σήμερα. Ωστόσο, το Breath of the Wild δεν βασίζεται στη νοσταλγία, δεν επιχειρεί να ενεργοποιήσει τις ίδιες συνδέσεις στο μυαλό σου αναπαράγοντας με μικρές παραλλαγές τις οικείες και αγαπητές σχεδιαστικές φόρμες που ήξερες. Κάνει κάτι πολύ πιο δύσκολο, σου δημιουργεί εκ νέου αυθεντικά, πρωτόλεια συναισθήματα. Από αυτά που νόμιζες πως θα ήταν δύσκολο να νιώσεις ξανά, τώρα στα 30 σου. Δεν σου υπενθυμίζει πως ένιωθες όταν ήσουν παιδί, σε κάνει να νιώθεις και πάλι σαν παιδί. Τα τελευταία παιχνίδια της Nintendo που κατάφεραν κάτι παρόμοιο ήταν τα Super Mario Galaxy πριν μια δεκαετία, ωστόσο κι αυτά, κουβαλάνε σε ορισμένες πτυχές του σχεδιασμού τους, τη “στάμπα” της casual φιλοσοφίας του Wii. Το  Breath of the Wild από την άλλη, είναι μια αγνή επιστροφή της Nintendo όχι στο παρελθόν αλλά στις σχεδιαστικές αξίες που την έκαναν τόσο αγαπητή. Μια αυθεντική παιδική περιπέτεια που στηρίζεται μέσα από έναν μαγευτικά ζωντανό κόσμο, στο μυστήριο, την εξερεύνηση και την ανακάλυψη. Ένα παιχνίδι που όχι μόνο επαναφέρει τη σειρά Zelda στην πρώτη γραμμή των σχεδιαστικών εξελίξεων, αλλά πηγαίνει κάποιες πτυχές  του μέσου ένα μικρό βηματάκι παραπέρα. Και το πιο συναρπαστικό απ’ όλα; Τα περιθώρια βελτίωσης αλλά κυρίως εξέλιξης αυτής της νέας, ελεύθερης φόρμας φαντάζουν τη δεδομένη στιγμή, ανεξάντλητα.

    10
    Τέλειο
    Box Art
    Tested on : Nintendo Switch
    Developer : Nintendo EPD
    Publisher : Nintendo
    Distributor : CD Media
    Available for : Nintendo Wii U, Nintendo Switch
    Release date : Παρασκευή, 03 Μαρτίου 2017
    Latest Reviews
    Login to post comments
    Comments (61)
    Refresh Comments
    Choose Order:
    • Comment Link
      snesman
      snesman 10/04/2017 19:01:36
      Δεν περίμενα κάτι λιγότερο από τον εν λόγω τίτλο, από τα καλύτερα review που έχω διαβάσει στα 25 χρόνια ενασχόλησης μου με τα βιντεοπαιχνίδια, και αναφέρομαι και στα έντυπα μέσα που πέρασαν από τα χέρια. Και όπως πάντα δεν ξέρω γιατί αλλά τα περισσότερα από τα review που έχω συνδέσει στο μυαλό μου ως (καλύτερα) έχουν να κάνουν με την σειρά zelda. Είναι αυτό το κάτι το μαγευτικό είναι αυτό το μυστικό υλικό που η nintendo ξέρει να βάζει μπόλικο από αυτό στα παιχνίδια της, εγώ το λέω ως αγνό βαθύ τόσο ώριμο αλλά και ταυτόχρονα σε μετατρέπει σε παιδί gameplay και σε πέρνει μαζί σε ένα κόσμο που νιώθεις ότι το έχεις επισκεφτεί ξανά νιώθεις οικία δεν νιώθεις ξένος τον ξέρεις τον έχεις δει με τα μάτια της φαντασίας σου όταν ονειρεύεσαι το τέλειο παιχνίδι. Αυτά τα πράγματα μόνο από την nintendo.
    • Comment Link
      lovesfool
      lovesfool 08/04/2017 20:57:05
      Έτσι...

      Πώς να βγει νωρίτερα το review; Κι εγώ το έχω από το Σ/Κ που βγήκε, παίζω παίζω κι ακόμα ούτε στο 1/4 δεν έχω φτάσει.

      Όπως διάβασα σε σχόλιο αλλού, θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τη βιομηχανία και πώς αυτή θα "μάθει" και θα "ακολουθήσει" σε πράγματα που κάνει το Breath of the Wild. Για μία ακόμα φορά, η Nintendo ανακαλύπτει τον τροχό και δείχνει στους υπόλοιπους ότι δεν υπάρχει μόνο το κάρο, αλλά και το αυτοκίνητο...

      Ακόμα και τα παράπονα για durability, μηχανισμούς μάχης, stamina κτλ, όσο προχωρά το παιχνίδι και ξετυλίγει τους μηχανισμούς του και τα upgrade, αποκτούν κι αυτά νόημα. Απλά, απίστευτο.

      Χαίρομαι που το έβγαλαν και για Wii U και δεν μου στέρησαν την εμπειρία, γιατί να πάρω κονσόλα για ένα και μόνο παιχνίδι, δεν το έχω κάνει ποτέ κι ούτε είχα σκοπό να το κάνω. Κακόμοιρο Wii U, που ήσουν υποτίθεται "αδύναμο" και σε σνόμπαραν τα CoD και τα FIFA του κόσμου. Απροβλημάτιστα παίζεις τέτοιο παιχνίδαρο, αλλά για κάποιο λόγο, GTA δεν θα άντεχες. Αδικοχαμένο. Κρίμα, γιατί με βόλεψε πολύ η κονσόλα. Γυαλιά σε όλους βάζει ο Aonuma και πρώτα από όλους στο ίδιο το management της Nintendo, που μόνο του σκότωσε το Wii U. Έφταιξε κι ο μακαρίτης, φταίει και το DNA τους.

      Link μπορείς, εσύ μας οδηγείς!
    • Comment Link
      θανασης.φακωτακης
      θανασης.φακωτακης 08/04/2017 19:41:45
      Είχα βάλει στοίχημα με τον ξάδερφό μου ότι θα πάρει ~10~!!!
    • Comment Link
      Nikol@r@s
      Nikol@r@s 07/04/2017 20:20:38
      Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ο γνωστός κανόνας της Nintendo που θέλει να κάνει το καλό,καλύτερο. Δεν βλέπω την ώρα να ξεκινήσω το παιχνίδι, πολύ καλό Review.
    • Comment Link
      Vlad_25
      Vlad_25 07/04/2017 13:49:58

      Συμφωνώ με μερικούς πως η βαθμολογία είναι άδικη και δεν θα έπρεπε να πάρει 10. Αυτή τη βαθμολογία την παίρνουν games αριστουργήματα που κρατάνε κυρίως το παραδοσιακό στυλ των προηγούμενων παιχνιδιών και εξελίσσονται στα γραφικά. Ενώ το Zelda αλλάζει όλο τον κόσμο γύρω του με άγνωστες προσθήκες μέχρι τώρα και με υφάκι ότι πάει να προσομοιώσει τον πραγματικό μας κόσμο. Οπότε η σωστή βαθμολογία είναι 11/10 !



      Έγραψες!!! Από τα πιο πετυχημένα σχόλια που έχω διαβάσει :-p
    • Comment Link
      Jimaruto
      Jimaruto 07/04/2017 12:34:04
      Συμφωνώ με μερικούς πως η βαθμολογία είναι άδικη και δεν θα έπρεπε να πάρει 10. Αυτή τη βαθμολογία την παίρνουν games αριστουργήματα που κρατάνε κυρίως το παραδοσιακό στυλ των προηγούμενων παιχνιδιών και εξελίσσονται στα γραφικά. Ενώ το Zelda αλλάζει όλο τον κόσμο γύρω του με άγνωστες προσθήκες μέχρι τώρα και με υφάκι ότι πάει να προσομοιώσει τον πραγματικό μας κόσμο. Οπότε η σωστή βαθμολογία είναι 11/10 !
    • Comment Link
      Stormbringer
      Stormbringer 07/04/2017 11:22:24
      Οι υψηλές βαθμολογίες αποδεικνύουν το θεμελιώδη νόμο της φυσικής, δράση και αντίδραση. Απολύτως λογικό να γεννά αντιδράσεις απο όσους για τον α,β,γ λόγο δεν τους άρεσε. Δε γίνεται να αρέσουν τα πάντα σε όλους. Όπως το 10 πχ του Bloodborne, του Dark Souls III, του Inside, του Journey κλπ κλπ δεν το καταλαβαίνουν όλοι έτσι κι εδώ. Διαφορετικά γούστα, διαφορετικές απαιτήσεις.
      Είναι τα παιχνίδια αυτά αψεγάδιαστα? Όχι. Ο καθένας μπορεί να βρεί αδυναμίες και ατοπήματα τόσο τεχνικής φύσεως όσο και παικτικής και σχεδιαστικής. Το ίδιο συμβαίνει όταν ψυχρά, υπολογιστικά, άψυχα και μηδενιστικά διαιρέσεις και κοιτάξεις έναν έναν, ξερά τους μηχανισμούς τους σαν μονάδα κι όχι σαν σύνολο. Σαν ατομικό γρανάζι κι όχι μέρος μίας καλοδουλεμένης μηχανής. Δε χρειάζεται να φέρω παραδείγματα, όλοι το καταλαβαίνουμε.
      Αλλά και βεβαίως υπάρχει το αλλά, το ότι κάτι δεν αρέσει ή δε γεμίζει προσωπικά κάποιον δεν αφαιρεί σε τίποτα στη σημαντικότητα και στην ποιότητα τους.
      Εν προκειμένω, στο Breath of the Wild, έχοντας στην πλάτη μου 100+ ώρες παιχνιδιού, 105 Shrines κι έχοντας δει θεωρώ το παιχνίδι σχεδόν στο σύνολο του, μπορώ να αντικρούσω κάθε επιχείρημα.
      Σαφέστατα και υπάρχουν ελαττώματα στο παιχνίδι, το παράλογο θα ήταν να μην υπήρχαν. Τίποτα όμως απο αυτά δεν αφαιρεί απο την αίγλη, την ποιότητα και το κατόρθωμα του νέου μέλους της σειράς που ευφευρίσκει και επαναπροσδιαορίζει τον εαυτό του και τη βιομηχανία 30 χρόνια τώρα.
      Μιλάτε για ιστορία. Και ερωτώ, πότε η ιστορία δεν ήταν στο παρασκήνιο στα Zeldas. Πότε δεν ήταν η παρακολούθηση μιας εξιστόρησης παραλλαγμένης αλλά με τα ίδια μοτίβα? Όποιος θέλει μυστήρια, ώριμη γραφή, ανατροπές ας κοιτάξει άλλα αριστουργήματα όπως το Witcher III.
      Durability? Το ξέρω είναι δύσκολο κάποιος να σκεφτεί out of the box αλλά είναι εσκεμμένος μηχανισμός του παιχνιδιού. Κι αυτό γιατί θέλει κάθε όπλο να είναι ένα απλό εργαλείο κι όχι αντικείμενο πόθου και ειδωλολατρείας. Θέλει η ροή να είναι συνεχής και ομαλή. Κρατάς τα δυνατά όπλα και ξεσκαρτάρεις τα αδύναμα. Σπάνε? Τα αλλάζεις στη στιγμή. Έχεις μόνο δυνατά? Ε κάποια στιγμή πρέπει να αποτινάξεις τα δεσμά του ''υλισμού'' στο παιχνίδι. Εγώ δε βλέπω καμία ουσιώδη επίπτωση στο gameplay και προκαλώ τον οποιονδήποτε να μου παραθέσει μία. Aπο τη στιγμή που έχεις διαθέσιμα όπλα και δεν υπάρχει κίνδυνος να μείνεις ποτέ με άδεια χέρια προσαρμόζεσαι στους μηχανισμούς του παιχνιδιού (όπως και σε κάθε παιχνίδι άλλωστε) και δεν ξανακοιτάς πίσω.
      Tεχνικός τομέας? Μία απο τα ίδια. Είναι ένα θαύμα της σχεδιαστικής μηχανικής, ένα οπτικό αριστούργημα, ένας ζωντανός πίνακας ζωγραφικής. Μα πέφτουν τα frames απο το ποταπό 30 στα 25? Όπως δε με ενδιέφερε στα Shadow of the Colossus, Dark Souls, Bloodborne έτσι εντελώς αδιάφορο είναι κι εδώ και καμία επίπτωση δεν έχει στο gameplay. Ο τεχνικός τομέας και η απόδοση του ποτέ δεν ήταν ούτε θα είναι λόγος για αφαίρεση βαθμολογίας εφόσον δεν είναι τα πράγματα στο σημείο του broken. Για να μη μιλήσω για το γεγονός ότι σε ένα τόσο πολύπλοκο περιβάλλον αμέτρητων υπολογιστικών αλγόριθμων λόγω των εκπληκτικών physics δεν έχω δεί ούτε ένα bug και glitch σε 100 ώρες παιχνιδιού.
      Voice overs και λοιπά όλοι το καταλαβαίνουμε ότι είναι ανάξιο αναφοράς, πόσο μάλλον να ζητάμε να έχει επίπτωση στην αξία.
      Και για να πάω στον αδερφό μου, φίλο μου και άνθρωπο πάσας εμπιστοσύνης και νονού του παιδιού μου, Δημήτρη...όπως είπα εάν κατακερματίσεις το παιχνίδι ναι θα βρείς χίλια δύο κακά. Μάχη ναι μέτρια αλλά πολύ πολύ καλύτερη απο κάθε άλλο Ζelda και πραγματικά βήμα μπροστά για τη σειρά. Προσδίδει την κατάλληλη πρόκληση στην αρχή και φυσικά προς το τέλος είναι πιο βατά τα πράγματα.
      Far Cry Towers. Δεν είναι το copy paste που το παρουσιάζεις και υπάρχουν σε μία σωστή αναλογία τόσο σαν στόχος όσο και σε ποσότητα. Απαραίτητοι εάν θέλεις να εμβαθύνεις διότι ο χάρτης όπως αποδίδεται είναι τοπογραφικής λεπτομέρειας και μπορεί κάποιος να ''διαβάσει'' πολλά πράγματα απο εκεί....
      Τα 900 collectibles πάλι το έχουμε συζητήσει και απορώ που το ξανα-αναφέρεις. Είναι τόσα ώστε εάν θες να βρίσκεις πάντα κάτι κάπου πολύ εύκολα. Δε θες? Κανένα πρόβλημα. Δεν ΠΡΕΠΕΙ να τα ψάξεις ή να τα βρείς όλα. Εξού και το reward για όλα τα Korok Seeds είναι ένα ''αφόδευμα'' για να σου πει η Nintendo, ''Ξεκόλλα'' απο τις χαζές νοοτροπίες.
      Όλα τα υπόλοιπα δε βλέπω ή εγώ δεν τα πιάνω πως προσδιορίζονται σαν παράπονα απο τη μεριά σου.
      Ένα αμφιλεγόμενο στοιχείο του Breath o fthe Wild και που δεν αναφέρει κανένας επικριτής του, είτε γιατί δεν έχει εμβαθύνει είτε γιατί δεν έχει ασχοληθεί πέραν του YouTube, είναι ο κίνδυνος να μη δει κάποιος το ουσιώδες περιεχόμενο του τίτλου που είναι με το χέρι φτιαγμένο και κατακερματισμένο κατα ύψος και μήκος του Overworld. Κάθε τι ακριβώς που υπήρχε μέσα στα Dungeons υπάρχει πλέον έξω. Ακριβώς με την ίδια σημασία και σπουδαιότητα. Οι ίδιας αξίας γρίφοι, οι παρόμοιας στρατηγικής μάχες. Για αυτό είπα ακομπλεξάριστο γιατί ξέρει ότι ο καθένας θα θελήσει απο μόνος του να ψάξει να τα βρει χωρίς το ίδιο να υποδείξει τίποτα.
      Θα κλεισω Δημήτρη μου με το ότι αναφέρεις το Wind Waker σαν αριστούργημα (και προσωπικό αγαπημένο μου). Εάν θέλεις να ξέρεις το Breath of the Wild είναι η εξέλιξη αυτού του concept x100 με τη σχεδιαστική επιλογή που ανέφερα πιο πάνω. Ότι αναφέρεις σαν μειονεκτήματα υπήρχαν και στα προηγούμενα Zeldas ανεξαιρέτως.
      Το Breath of the Wild σίγουρα επιδέχεται βελτιώσεων, τόσο ισορροπίας όσο και σχεδιασμού. Το καλούπι όμως είναι αδιαμφισβήτητα το πιο σημαντικό επίτευγμα. Οι λόγοι? Διαβάστε το εξαιρετικό review.
    • Comment Link
      johngamer64
      johngamer64 06/04/2017 20:39:13
      Μια υπέροχη δημιουργία που είναι υπερβολικά άξιος διάδοχος της σειράς και αξίζει το κάθε του ευρώ με το παραπάνω καθώς μπορείς να περιηγηθείς για ατελείωτες ώρες στον κόσμο του game
    • Comment Link
      ben.vele
      ben.vele 06/04/2017 20:08:04
      Μονο σε εμενα δεν μου αρεσει το παιχνιδι?
    • Comment Link
      DimJim1
      DimJim1 06/04/2017 10:55:51
      Εγώ αλήθεια πια δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει η βαθμολογία. ειδικά σε αυτό το site. βγάλτε την. γενικά, όχι μόνο εδώ. παντού.

      Είναι μια ΑΟΡΙΣΤΗ κλίμακα που περιλαμβάνει τους ίδιους αριθμούς για όλα τα παιχνίδια του κόσμου, και αυτό είναι άδικο. Δεν γίνεται παραγωγή με άπειρα βίντεο σε 4κ και απίστευτο κόσμο να συγκρίνεται με το Pacman. Και στο τέλος να μαλώνουμε για το ότι δεν αφαιρέθηκε ή δεν προστέθηκε βαθμός. Τέλος πια με τους κριτές χωρίς ΜΠΟΥΣΟΥΛΑ. Δηλαδή δώστε αν είναι, ας βγει η παγκόσμια ένωση να δώσει manual για το τι σημαίνει το κάθε νούμερο και μετά βλέπουμε. Τι πάει να πει 8 μουσική ας πούμε; φάλτσαρε πουθενά ο καλλιτέχνης; Δεν είναι αρκετά πιασάρικο; Σας παρακαλώ, βγάλτε τη βαθμολόγηση από τα παιχνίδια από αυτό το ΔΙΚΟ ΜΑΣ site. ΜΗ ΓΙΝΕΣΤΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. Όποιος το κάνει πρώτος, αυτόν θα ακολουθώ.
    • Comment Link
      Tatas
      Tatas 06/04/2017 02:03:38
      Το παιχνίδι μου ήρθε την παρασκευή, έδωσα και 5€ σε ένα παλικάρι να μου κάνει dump τα αρχεία γιατί αλλιώς ο emulator στο PC δεν μπορεί να διαβάσει το δισκάκι, διάβασα τις ώρες που το παίξατε και λέω τι στο καλο τόσο αργά το πάω, πραγματικά έφαγα 1,5 ώρα και βάλε να μαγειρεύω, ποιος Ramsay και μακάκιες LINK ρε ο άρχοντας την κουζίνας.

      Το παιχνίδι για μένα έχει θέματα, αλλα είναι μικρά αλλα λίγο πιο μεγάλα, με ενοχλεί το ότι απλά κολυμπάς στο νερό και χάνεις αρκετό stamina δηλαδή στην αρχή που δεν είχα πολύ stamina και σκότωνα ένα τέρα στο νερό κολύμπαγα να πάρω τα drops και πολλές φορες πνιγόμουνα για πραγματικά 1 δευτερόλεπτο. Τα όπλα σπάνε πολύ εύκολα για μένα, θα έπρεπε πιστεύω να παίξει με τα stats των οπλων όπως για παράδειγμα στο borderlands. Τα side quest το μεγαλύερο μέρος από αυτά τα λίγα που έχω κάνει είναι απογοητευτικά σε στύλ θέλω να μαγειρέψω, αχ δεν έχω καρότα. θα ήθελα το map να ήταν 20% πιο συμπυκνωμένο, αν ξεμείνεις κάπου χωρίς άλογο βαριέσαι την ζωή σου μερικές φορες, και για να μην μπερδευτείτε εννοώ όταν κανεις κάποιο quest γιατί αλλιώς άμα βολοδέρνεις απλά κανεις teleport. Πιστεύω το story αποτυγχάνει να διαλέξει ποιος είναι ο πρωταγωνιστής για να σε κάνει αν δεθέις μαζί του, όσο και αν ακούω απο τα npc το πόσο μαματος είμαι αισθάνομαι ώρες-ώρες σαν τον Ζήκο. Και άλλα προβλήματα πιο μικρά. Απο θέματα performance δεν μπορώ να πώ κάτι καλά τα 4-8κ και 30fps αλλα για μένα δεν μετράνε τοσο, όσο το οτι μπόρεσα να βγάλω σήμερα το γκρί φίλτρο που με ενοχλούσε αφάνταστα και οτι μπορώ να το παίξω με το χειριστήριο του xbox one s.

      Δεν μπορώ να πω ότι δεν με ενοχλεί το 10 όταν υπάρχουν θέματα, μου θυμίζει λίγο αυτούς που βάζουν 0 ή 10 χωρίς να έχουν παίξει το παιχνίδι αλλα σε πολύ-πολύ-πολύ μικροτερο βαθμό. Αλλα ο καθένας βαθμολογεί όπως θέλει πραγματικά θα μπορούσε να έχει 4 φορες περισσότερα προβλήματα και πιο σοβαρά και πάλι να είχε βάλει 10 ο Πρίτσκας, όπως και όταν ο Σάκης βαθμολογεί Dark Souls παιχνίδι εγώ τον καταλαβαίνω γιατί γουστάρω τρελα το παιχνίδι και έχω άπειρες ώρες αλλα ξέρω στην πλειοψηφία ο μέσος ορος θα είναι 1-2 βαθμούς πιο κάτω. Αν ο καθένας είχε ένα πιστόλι στο κεφάλι του και του έλεγε βάλε βαθμολογία δεν με ενδιαφέρουν τα συναισθήματα σου θέλω ακρίβεια, το 99% των βαθμών θα ήταν διαφορετικός λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία.

      Η βαθμολογία του BOTW για μένα είναι ότι αξίζει να το παιχτεί το πως/πότε δεν έχουν σημασία.
    • Comment Link
      inboygr
      inboygr 06/04/2017 00:18:11
      "Τα περιθώρια βελτίωσης αλλά κυρίως εξέλιξης αυτής της νέας, ελεύθερης φόρμας φαντάζουν τη δεδομένη στιγμή, ανεξάντλητα."


      .&-
    • Comment Link
      seit
      seit 05/04/2017 22:07:24
      Τι να πεις για αυτη τη σειρα που ονομαζεται zelda..Οτι απο το 86 μεχρι σημερα εχουν βγει δεν ξερω ποσα zelda, και ενω καποια αλλα παιχνιδια ΑΑ δεν μπορουν να σταθουν στις συνεχειες τους αυτο το zelda μενει εκει πιστο,ακομη και το ποιο κακο απο τη σειρα το σεβεσαι..Ειναι σαν ενα λουλουδι που ανθιζει σιγα σιγα ,αν το κοψεις θα χασεις την ομορφια του και την μυρωδια του, ναι την μυρωδια του γιατι ζει το παιχνιδι, δεν θυμαμαι να εχω πει σε παιχνιδι εκει που επαιζα, ωχ παλι βρεχει χαχα..η ιστορια σκοπιμα πιστευω ειναι ετσι να μην σου λεει πολλα και ο link ανεκφραστος γιατι εχουμε να κανουμε με αμνησια ετσι νομιζω παιδεια..Θα ηθελα να πω ενα μεγαλο μπραβο και στον προεδρο που εγραψε ενα αριστουργηματικο review για ενα παιχνιδι εργο τεχνης για εμενα..Και ενα ευχαριστω στα παιδεια εδω που πρωτα τερματιζουν τα παιχνιδια και μετα γραφουνε τα reviews για τα games..Aλλο να γραψεις στις δεκα ωρες και αλλο στις εκατο ..
    • Comment Link
      NikeFerrari
      NikeFerrari 05/04/2017 21:49:57
      Ήρεμα παιδιά παρακαλώ. Ο καθένας ας έχει την άποψη του για το παιχνίδι. Δεν χρειάζονται οι χαρακτηρισμοί σε προσωπικό επίπεδο.
    • Comment Link
      dimitris.kostarelos
      dimitris.kostarelos 05/04/2017 21:07:52

      Doc, εγώ παίζω - διαβάζω - βλέπω - γράφω για το συναίσθημα, και μόνο για το συναίσθημα. Στα δικά μου μάτια, περισσότερο μετρά η νοσταλγία και το immersion σε μια εμπειρία, και η προσπάθεια να αποδώσει κάποιος έννοιες που είναι δύσκολο να αποδωθούν, παρά οι καθαροί gaming μηχανισμοί και το πόσο αψεγάδιαστοι είναι. Γι΄ αυτό άλλωστε και το αγαπημένο μου παιχνίδι εξακολουθεί να είναι ακόμη το Metal Gear Solid' γιατί ήταν βασισμένο στο συναίσθημα, στους χαρακτήρες, στον David Hater που πίστευε στ' αλήθεια πως ήταν ο Solid Snake, και στο - υπέρμετρο ίσως! - πάθος ενός νεαρού τότε δημιουργού που δεν κοιτούσε να ακολουθεί την πεπατημένη.
      Όταν ένας δημιουργός συλλαμβάνει αυτό το consept, την πεμπτουσία της εξερεύνησης που κάναμε όταν ήμασταν παιδιά, εγώ δεν μπορώ παρά να του βγάλω το καπέλο.


      Συμφωνω απόλυτα μαζί σου greg.

      Καταρχάς συγχαρητήρια για το review. Δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο, άλλα ούτε και τίποτα περισσότερο να πω την αλήθεια. Και με έκανες να δημιουργήσω λογαριασμό μόνο και μόνο για να αφήσω την άποψη μου.
      Πως γίνεται να αφήνουμε αυτή την εταιρία κάθε φορά έξω από τον χορό δεν το καταλαβαίνω. Θα συμφωνήσω κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πως είναι ένα τεράστιας αξίας παιχνίδι, εξαιρετικό κλπ κλπ, που δεν παύει να έχει πολλά μειονεκτήματα, για ΑΚΟΜΗ μια φορά.
      Μιλάμε για ένα κάτω του μετρίου χιούμορ, ένα τραγικό voice over (όπου υπάρχει) τομέα σε μια τέτοια παραγωγή, frame drops, stutters, σύστημα μάχης για 10χρονα, σπάσιμο των όπλων σε βαθμό εκνευριστικό και αχρείαστο, καμία σοβαρή ιστορία και σενάριο (δεν μπορεί να υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει αυτό το πράγμα για σενάριο!). Αυτά είναι μερικά προβλήματα που θα έπρεπε να έχουν επίπτωση στον τίτλο. Όπως έχουν και τονίζονται σε ΚΑΘΕ παιχνίδι ΑΛΛΗΣ εταιρίας. Δεν καταλαβαίνω γιατί χαϊδεύουμε κάθε φορά την Nintendo. Εγώ που είμαι οπαδός της πάνω από όλα πρώτος θα τονίσω τα λάθη της. Διαφορετικά δεν υπάρχει κριτική. Δεν υπάρχει τίποτα.
      Αν ήταν άλλη εταιρία θα την είχαμε θάψει για την διπλή κυκλοφορία και την 'κοροιδια' ουσιαστικά των χρηστών, για τα λάθη του τεχνικού τομέα του παιχνιδιού, για το αδύναμο hardware (που τελικά είναι απλώς το tegra 1 χωρίς modifications καν!) και άλλα πολλά. Δεν μπορώ αυτό το 'συντονισμένο' τουμπεκί που κάνουν όλα τα Sites λες και θα χάσουν την κότα με τα χρυσά αυγά. Έχουμε χρυσοπληρώσει τα παιχνίδια της εταιρίας ειδικά στην Ελλάδα, μιλάμε για ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ σε δραχμές , δεκάδες χιλιάρικα. Πειράζει να ασκούμε κριτική σε κάτι που κάποτε ήθελε να πάει μπροστά την τεχνολογία και τώρα απλά θέλει ζεστά λεφτάκια ΜΟΝΟ;



      "Παιδικο, συναισθηματικο, αγνο, εγκρατες, μινιμαλιστικο, χαμηλη προκληση, χαρα της εξερευνησης, ανουσια οπλα, μικρη ποικιλια εχθρων, χαρουμενο, ζεστο, 900 collectibles, far cry towers, αδειο, αλλα ταυτοχρονα μελαγχολικο, μαγνητες, μπομπιτσες (σε 2 σχεδια), πρωτοποριακο stasis, ηλιοβασιλεματα οπως μονο η Hyrule ξερει να δινει, εχει κλαιουσα Zelda..... 10"
      Αντε να δουμε που θα σταματησει η κατρακυλα. Παικτικα το παιχνιδι ειναι ενα 5 ενω ο κοσμος του με το ομολογουμενως ωραιο δεσιμο φυσικης και εξερευνησης δεν ειναι κατι περισσοτερο απο απλα ενδιαφερων. Αγαπηστε το οπως εσεις κρινετε αλλα το να κρυβουμε κατω απο χαλι σοβαρα σχεδιαστικα λαθη για να βαλουμε 10 και ωστε να ακολουθησει η θαλασσα των επιβραβευτικων σχολιων "ωστε να γινεται κουβεντα" δεν ταιριαζει στη σοβαροτητα των καιρων...


      Ναι μεν λες τη γνώμη σου, σεβαστό,
      Αλλά....
      Δίνεις την εντύπωση ότι δεν έχεις παίξει το παιχνίδι και θυμίζεις τρολάκι. Αυτά που λες σαν αρνητικά εννοείται ότι απλά δεν είναι αρνητικά, και πολύ πιθανόν να τα έχεις κάνει copy paste απο haters δεξιά και αριστερά στο Internet.
      Προσωπικά πιστεύω ότι λες μαμακίες και προκαλείς.
      Καλύτερα να επέμβει κάποιος moderator και να σε απομακρύνει έστω προσωρινά.



      Μόλις σε ένα ποστ με αποκάλεσες τρολ, αδαή, μα++κα και προκλητικό. Ποιος χρειάζεται moderation?
    • Comment Link
      vasilas432
      vasilas432 05/04/2017 20:40:43

      Καταρχάς συγχαρητήρια για το review. Δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο, άλλα ούτε και τίποτα περισσότερο να πω την αλήθεια. Και με έκανες να δημιουργήσω λογαριασμό μόνο και μόνο για να αφήσω την άποψη μου.
      Πως γίνεται να αφήνουμε αυτή την εταιρία κάθε φορά έξω από τον χορό δεν το καταλαβαίνω. Θα συμφωνήσω κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πως είναι ένα τεράστιας αξίας παιχνίδι, εξαιρετικό κλπ κλπ, που δεν παύει να έχει πολλά μειονεκτήματα, για ΑΚΟΜΗ μια φορά.
      Μιλάμε για ένα κάτω του μετρίου χιούμορ, ένα τραγικό voice over (όπου υπάρχει) τομέα σε μια τέτοια παραγωγή, frame drops, stutters, σύστημα μάχης για 10χρονα, σπάσιμο των όπλων σε βαθμό εκνευριστικό και αχρείαστο, καμία σοβαρή ιστορία και σενάριο (δεν μπορεί να υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει αυτό το πράγμα για σενάριο!). Αυτά είναι μερικά προβλήματα που θα έπρεπε να έχουν επίπτωση στον τίτλο. Όπως έχουν και τονίζονται σε ΚΑΘΕ παιχνίδι ΑΛΛΗΣ εταιρίας. Δεν καταλαβαίνω γιατί χαϊδεύουμε κάθε φορά την Nintendo. Εγώ που είμαι οπαδός της πάνω από όλα πρώτος θα τονίσω τα λάθη της. Διαφορετικά δεν υπάρχει κριτική. Δεν υπάρχει τίποτα.
      Αν ήταν άλλη εταιρία θα την είχαμε θάψει για την διπλή κυκλοφορία και την 'κοροιδια' ουσιαστικά των χρηστών, για τα λάθη του τεχνικού τομέα του παιχνιδιού, για το αδύναμο hardware (που τελικά είναι απλώς το tegra 1 χωρίς modifications καν!) και άλλα πολλά. Δεν μπορώ αυτό το 'συντονισμένο' τουμπεκί που κάνουν όλα τα Sites λες και θα χάσουν την κότα με τα χρυσά αυγά. Έχουμε χρυσοπληρώσει τα παιχνίδια της εταιρίας ειδικά στην Ελλάδα, μιλάμε για ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ σε δραχμές , δεκάδες χιλιάρικα. Πειράζει να ασκούμε κριτική σε κάτι που κάποτε ήθελε να πάει μπροστά την τεχνολογία και τώρα απλά θέλει ζεστά λεφτάκια ΜΟΝΟ;



      "Παιδικο, συναισθηματικο, αγνο, εγκρατες, μινιμαλιστικο, χαμηλη προκληση, χαρα της εξερευνησης, ανουσια οπλα, μικρη ποικιλια εχθρων, χαρουμενο, ζεστο, 900 collectibles, far cry towers, αδειο, αλλα ταυτοχρονα μελαγχολικο, μαγνητες, μπομπιτσες (σε 2 σχεδια), πρωτοποριακο stasis, ηλιοβασιλεματα οπως μονο η Hyrule ξερει να δινει, εχει κλαιουσα Zelda..... 10"
      Αντε να δουμε που θα σταματησει η κατρακυλα. Παικτικα το παιχνιδι ειναι ενα 5 ενω ο κοσμος του με το ομολογουμενως ωραιο δεσιμο φυσικης και εξερευνησης δεν ειναι κατι περισσοτερο απο απλα ενδιαφερων. Αγαπηστε το οπως εσεις κρινετε αλλα το να κρυβουμε κατω απο χαλι σοβαρα σχεδιαστικα λαθη για να βαλουμε 10 και ωστε να ακολουθησει η θαλασσα των επιβραβευτικων σχολιων "ωστε να γινεται κουβεντα" δεν ταιριαζει στη σοβαροτητα των καιρων...


      Ναι μεν λες τη γνώμη σου, σεβαστό,
      Αλλά....
      Δίνεις την εντύπωση ότι δεν έχεις παίξει το παιχνίδι και θυμίζεις τρολάκι. Αυτά που λες σαν αρνητικά εννοείται ότι απλά δεν είναι αρνητικά, και πολύ πιθανόν να τα έχεις κάνει copy paste απο haters δεξιά και αριστερά στο Internet.
      Προσωπικά πιστεύω ότι λες μαμακίες και προκαλείς.
      Καλύτερα να επέμβει κάποιος moderator και να σε απομακρύνει έστω προσωρινά.
    • Comment Link
      Mournblade
      Mournblade 05/04/2017 20:35:55
      Doc, εγώ παίζω - διαβάζω - βλέπω - γράφω για το συναίσθημα, και μόνο για το συναίσθημα. Στα δικά μου μάτια, περισσότερο μετρά η νοσταλγία και το immersion σε μια εμπειρία, και η προσπάθεια να αποδώσει κάποιος έννοιες που είναι δύσκολο να αποδωθούν, παρά οι καθαροί gaming μηχανισμοί και το πόσο αψεγάδιαστοι είναι. Γι΄ αυτό άλλωστε και το αγαπημένο μου παιχνίδι εξακολουθεί να είναι ακόμη το Metal Gear Solid' γιατί ήταν βασισμένο στο συναίσθημα, στους χαρακτήρες, στον David Hater που πίστευε στ' αλήθεια πως ήταν ο Solid Snake, και στο - υπέρμετρο ίσως! - πάθος ενός νεαρού τότε δημιουργού που δεν κοιτούσε να ακολουθεί την πεπατημένη.
      Όταν ένας δημιουργός συλλαμβάνει αυτό το consept, την πεμπτουσία της εξερεύνησης που κάναμε όταν ήμασταν παιδιά, εγώ δεν μπορώ παρά να του βγάλω το καπέλο.
    • Comment Link
      dimitris.kostarelos
      dimitris.kostarelos 05/04/2017 20:06:48

      Συγχαρητήρια Γιώργο για το άψογο κείμενο σου. Ομολογώ πως απολαμβάνω την γραφή σου στο έπακρο' και νομίζω πως ο τρόπος σκέψης σου συγκλίνει στο 100% με τον δικό μου.

      Για το νέο Ζέλντα, προσωπικά δεν βρίσκω λόγια. Δεν χρειάζεται ούτως ή άλλως. Εκείνοι που τριγυρνούσαν σαν πιτσιρικάδες στους λόφους και τα άλση, με αυτοσχέδια τόξα καμωμένα από καλάμι, μονωτικές ταινίες και σαμπρέλες, γουόκι τόκι και πυξίδες, με μαύρα σαν τσουκάλι πόδια από τον ήλιο και ποδήλατα που είχαν από κανα 2-3 μπαλωμένες φόλες σε κάθε ρόδα, καταλαβαίνουν πολύ καλά το συναίσθημα που πηγάζει μέσα από το πόνημα της Νίντυ... γι' αυτό και το αντιμετωπίζουν έτσι, με τόση θέρμη. Γιατί τα συναισθήματα που είχαμε όταν ήμασταν παιδιά, ήταν αυθεντικά, ανεκτίμητα, και πάνω απ΄ όλα γνήσια. Συναίσθηματα που τώρα πια, έχουν χάσει την οξύτητα τους και το ζωηρό τους χρώμα, που όσο και να τα αναζητάς, δυστυχώς δεν υπάρχει περίπτωση να τα βιώσεις πάλι με τον ίδιο τρόπο. Πράγμα που τα καθιστά ανεπανάληπτα ως εμπειρίες στην ζωή κάθε ανθρώπου.

      Το Breath of the Wild είναι η μετουσίωση αυτών των συναισθημάτων σ' ένα μέσο. Πως αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος αυτό το επίτευγμα, αν όχι αριστουργηματικό;



      Greg, και γω 2 γειτονιες πιο κατω επαιζα τα καλοκαιρια, δεν μετακομισα το 1989 απο το NeoTokyo. Τα ιδια βιωματα εχουμε πανω κατω και μπορω να πω οτι μου λειπουν τα ιδια πραγματα απο εκεινη την εποχη, ας μην μετραμε τη νοσταλγια με ορους gaming προτιμησεων.
    • Comment Link
      Mournblade
      Mournblade 05/04/2017 19:51:17
      Συγχαρητήρια Γιώργο για το άψογο κείμενο σου. Ομολογώ πως απολαμβάνω την γραφή σου στο έπακρο' και νομίζω πως ο τρόπος σκέψης σου συγκλίνει στο 100% με τον δικό μου.

      Για το νέο Ζέλντα, προσωπικά δεν βρίσκω λόγια. Δεν χρειάζεται ούτως ή άλλως. Εκείνοι που τριγυρνούσαν σαν πιτσιρικάδες στους λόφους και τα άλση, με αυτοσχέδια τόξα καμωμένα από καλάμι, μονωτικές ταινίες και σαμπρέλες, γουόκι τόκι και πυξίδες, με μαύρα σαν τσουκάλι πόδια από τον ήλιο και ποδήλατα που είχαν από κανα 2-3 μπαλωμένες φόλες σε κάθε ρόδα, καταλαβαίνουν πολύ καλά το συναίσθημα που πηγάζει μέσα από το πόνημα της Νίντυ... γι' αυτό και το αντιμετωπίζουν έτσι, με τόση θέρμη. Γιατί τα συναισθήματα που είχαμε όταν ήμασταν παιδιά, ήταν αυθεντικά, ανεκτίμητα, και πάνω απ΄ όλα γνήσια. Συναίσθηματα που τώρα πια, έχουν χάσει την οξύτητα τους και το ζωηρό τους χρώμα, που όσο και να τα αναζητάς, δυστυχώς δεν υπάρχει περίπτωση να τα βιώσεις πάλι με τον ίδιο τρόπο. Πράγμα που τα καθιστά ανεπανάληπτα ως εμπειρίες στην ζωή κάθε ανθρώπου.

      Το Breath of the Wild είναι η μετουσίωση αυτών των συναισθημάτων σ' ένα μέσο. Πως αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος αυτό το επίτευγμα, αν όχι αριστουργηματικό;

    • Comment Link
      dimitris.kostarelos
      dimitris.kostarelos 05/04/2017 19:05:51

      Η πρώτη φορά που θα ήθελα να έχω τόσο πολύ κονσόλα της Nintendo. Απορώ απλώς πως κάποιοι που δεν το έχουν παίξει μιλάνε για ένα μέτριο παιχνίδι, με framedrops και κακή ιστορία, ας βάλουν κάνα Overwatch να παίξουν. Εγώ πάντως απ'ότι έχω καταλάβει μέχρι στιγμής μιλάμε για ένα αριστούργημα του gaming...



      Πως ειναι δυνατον καποιος που δεν επαιξε το BOTW και ονειρευεται να παρει την κονσολα να την λεει σε καποιον που πηρε την κονσολα και το BOTW day 1 και απλα απογοητευτηκε ,οχι λογω των framedrops αλλά απο το gameplay . Οσο για τους reviewers και τα δαση, καντε ενα search στο metacritic να δειτε τι διαμαντια πηραν ανω του 90 και μετα καταποντιστηκαν απο το word of mouth. Οποτε, ουτε 2000 reviewers δεν μπορουν να με πεισουν ως παλιο και πιστο φιλο της σειρας οτι το BOTW ειναι αξιος διαδοχος του ocarina και του windwaker. Αν οι περισσοτεροι το θεωρουν αριστουργημα καλως και το κανουν, ελπιζω οι αποψεις μας να συγκλινουν στο επομενο zelda.
    • Comment Link
      Assass1nGR
      Assass1nGR 05/04/2017 17:46:34
      Η πρώτη φορά που θα ήθελα να έχω τόσο πολύ κονσόλα της Nintendo. Απορώ απλώς πως κάποιοι που δεν το έχουν παίξει μιλάνε για ένα μέτριο παιχνίδι, με framedrops και κακή ιστορία, ας βάλουν κάνα Overwatch να παίξουν. Εγώ πάντως απ'ότι έχω καταλάβει μέχρι στιγμής μιλάμε για ένα αριστούργημα του gaming...
    • Comment Link
      Vlad_25
      Vlad_25 05/04/2017 14:27:51
      Ας προσθέσω ακόμη ένα επιβραβευτικό σχόλιο, έτσι για να φουσκώσει η "θάλασσα" των σχολίων, να δημιουργηθούν νέοι λογαριασμοί και να γίνεται κουβέντα και νταβαντούρι.
      Μπράβο για το review και πάλι για ένα από τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών.
    • Comment Link
      zombie
      zombie 05/04/2017 14:02:03
      Μπράβο Γιώργο για το review και συγχαρητήρια! Εχω αναφέρει ξανά οτι τα zelda και γενικά η Nintendo με κάνουν καλύτερο άνθρωπο, με κάνουν παιδί και σε ευχαριστώ που το αναφέρεις στο κειμενό σου! Επίσης σε ευχαριστώ που εσύ και άλλοι 60-70! περίπου συντάκτες ανα τον κόσμο κοιτάτε το δάσος και όχι το δέντρο και βάλατε 10!!
    • Comment Link
      dimitris.kostarelos
      dimitris.kostarelos 05/04/2017 13:42:23

      Ερωτηση. Απο την στιγμη που το παιχνιδι εχει αρνητικα ( πχ. σεναριο) πως γινεται να περνει 10 ? Το 10 σημαινει οτι ειναι αψεγαδιαστο σε ολους τους τομεις. Σε ΟΛΟΥΣ. Εστω και ενα αρνητικο να εχει το παιχνιδι δεν γινεται να περνει 10. Για μενα κανενα παιχνιδι δεν αξιζει 10. Γιατι απλα ολα τα παιχνιδια εχουν εστω και μια ατελεια. Καπου θα χωλαινουν.

      ΥΓ: Στο θρυλικο πλεον PC Master στο review του Half-Life 2 ειχαν βαλει 101%. Γιατι 100( ή 10 ) δεν περνει κανενα παιχνιδι :Ρ



      Θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του Σάκη, με τα οποία συμφωνώ απόλυτα και τον τρόπο που έκλεισε το review του Bloodborne (όπου είχε βάλει 10):

      "...Δεν είναι τέλειο. Έχει τα θέματά του, έχει τα σημεία που θα μπορούσε να κάνει περισσότερα, αλλά ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ είναι μία συγκλονιστική,
      αριστουργηματική εμπειρία."


      Ερωτηση. Απο την στιγμη που το παιχνιδι εχει αρνητικα ( πχ. σεναριο) πως γινεται να περνει 10 ? Το 10 σημαινει οτι ειναι αψεγαδιαστο σε ολους τους τομεις. Σε ΟΛΟΥΣ. Εστω και ενα αρνητικο να εχει το παιχνιδι δεν γινεται να περνει 10. Για μενα κανενα παιχνιδι δεν αξιζει 10. Γιατι απλα ολα τα παιχνιδια εχουν εστω και μια ατελεια. Καπου θα χωλαινουν.

      ΥΓ: Στο θρυλικο πλεον PC Master στο review του Half-Life 2 ειχαν βαλει 101%. Γιατι 100( ή 10 ) δεν περνει κανενα παιχνιδι :Ρ



      Θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του Σάκη, με τα οποία συμφωνώ απόλυτα και τον τρόπο που έκλεισε το review του Bloodborne (όπου είχε βάλει 10):

      "...Δεν είναι τέλειο. Έχει τα θέματά του, έχει τα σημεία που θα μπορούσε να κάνει περισσότερα, αλλά ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ είναι μία συγκλονιστική,
      αριστουργηματική εμπειρία."



      Το μειονεκτημα του Bloodborne ήταν κυριως ο τεχνικος τομεας και κυριως τα frame drops και το υπερβολικα μεγαλο loading. Απο κάθε άλλη άποψη το BB ήταν αψεγαδιαστο και φυσικά δεν μπορουμε να πουμε το ιδιο (δυστυχως) για το BOTW.
    • Comment Link
      ShadowGP
      ShadowGP 05/04/2017 13:35:58

      Ερωτηση. Απο την στιγμη που το παιχνιδι εχει αρνητικα ( πχ. σεναριο) πως γινεται να περνει 10 ? Το 10 σημαινει οτι ειναι αψεγαδιαστο σε ολους τους τομεις. Σε ΟΛΟΥΣ. Εστω και ενα αρνητικο να εχει το παιχνιδι δεν γινεται να περνει 10. Για μενα κανενα παιχνιδι δεν αξιζει 10. Γιατι απλα ολα τα παιχνιδια εχουν εστω και μια ατελεια. Καπου θα χωλαινουν.

      ΥΓ: Στο θρυλικο πλεον PC Master στο review του Half-Life 2 ειχαν βαλει 101%. Γιατι 100( ή 10 ) δεν περνει κανενα παιχνιδι :Ρ



      Θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του Σάκη, με τα οποία συμφωνώ απόλυτα και τον τρόπο που έκλεισε το review του Bloodborne (όπου είχε βάλει 10):

      "...Δεν είναι τέλειο. Έχει τα θέματά του, έχει τα σημεία που θα μπορούσε να κάνει περισσότερα, αλλά ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ είναι μία συγκλονιστική,
      αριστουργηματική εμπειρία."
    • Comment Link
      aris.fournarakis
      aris.fournarakis 05/04/2017 13:29:13
      Ερωτηση. Απο την στιγμη που το παιχνιδι εχει αρνητικα ( πχ. σεναριο) πως γινεται να περνει 10 ? Το 10 σημαινει οτι ειναι αψεγαδιαστο σε ολους τους τομεις. Σε ΟΛΟΥΣ. Εστω και ενα αρνητικο να εχει το παιχνιδι δεν γινεται να περνει 10. Για μενα κανενα παιχνιδι δεν αξιζει 10. Γιατι απλα ολα τα παιχνιδια εχουν εστω και μια ατελεια. Καπου θα χωλαινουν.

      ΥΓ: Στο θρυλικο πλεον PC Master στο review του Half-Life 2 ειχαν βαλει 101%. Γιατι 100( ή 10 ) δεν περνει κανενα παιχνιδι :Ρ
    • Comment Link
      gamilieris1998
      gamilieris1998 05/04/2017 13:15:06
      Πρόεδρος αξία !Υπέροχο review !! most hyped game
    • Comment Link
      dimitris.kostarelos
      dimitris.kostarelos 05/04/2017 12:52:25

      Παράκληση: Όσοι δεν το έχουν παίξει και απλά μπαίνουν να αφήσουν κάποιο "σχόλιο", ας δούνε/ακούσουν τουλάχιστον το παρακάτω video στο Youtube.

      https://www.youtube.com/watch?v=hk-EnbS42dM



      Σωστος. Αλλα υπαρχει και η δυνατοτητα να αποκτα ο καθενας την προσωπικη του αποψη παιζοντας το παιχνιδι.
    • Comment Link
      ShadowGP
      ShadowGP 05/04/2017 12:46:53
      Παράκληση: Όσοι δεν το έχουν παίξει και απλά μπαίνουν να αφήσουν κάποιο "σχόλιο", ας δούνε/ακούσουν τουλάχιστον το παρακάτω video στο Youtube.

      https://www.youtube.com/watch?v=hk-EnbS42dM
    • Comment Link
      dimitris.kostarelos
      dimitris.kostarelos 05/04/2017 12:43:30

      Καταρχάς συγχαρητήρια για το review. Δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο, άλλα ούτε και τίποτα περισσότερο να πω την αλήθεια. Και με έκανες να δημιουργήσω λογαριασμό μόνο και μόνο για να αφήσω την άποψη μου.
      Πως γίνεται να αφήνουμε αυτή την εταιρία κάθε φορά έξω από τον χορό δεν το καταλαβαίνω. Θα συμφωνήσω κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πως είναι ένα τεράστιας αξίας παιχνίδι, εξαιρετικό κλπ κλπ, που δεν παύει να έχει πολλά μειονεκτήματα, για ΑΚΟΜΗ μια φορά.
      Μιλάμε για ένα κάτω του μετρίου χιούμορ, ένα τραγικό voice over (όπου υπάρχει) τομέα σε μια τέτοια παραγωγή, frame drops, stutters, σύστημα μάχης για 10χρονα, σπάσιμο των όπλων σε βαθμό εκνευριστικό και αχρείαστο, καμία σοβαρή ιστορία και σενάριο (δεν μπορεί να υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει αυτό το πράγμα για σενάριο!). Αυτά είναι μερικά προβλήματα που θα έπρεπε να έχουν επίπτωση στον τίτλο. Όπως έχουν και τονίζονται σε ΚΑΘΕ παιχνίδι ΑΛΛΗΣ εταιρίας. Δεν καταλαβαίνω γιατί χαϊδεύουμε κάθε φορά την Nintendo. Εγώ που είμαι οπαδός της πάνω από όλα πρώτος θα τονίσω τα λάθη της. Διαφορετικά δεν υπάρχει κριτική. Δεν υπάρχει τίποτα.
      Αν ήταν άλλη εταιρία θα την είχαμε θάψει για την διπλή κυκλοφορία και την 'κοροιδια' ουσιαστικά των χρηστών, για τα λάθη του τεχνικού τομέα του παιχνιδιού, για το αδύναμο hardware (που τελικά είναι απλώς το tegra 1 χωρίς modifications καν!) και άλλα πολλά. Δεν μπορώ αυτό το 'συντονισμένο' τουμπεκί που κάνουν όλα τα Sites λες και θα χάσουν την κότα με τα χρυσά αυγά. Έχουμε χρυσοπληρώσει τα παιχνίδια της εταιρίας ειδικά στην Ελλάδα, μιλάμε για ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ σε δραχμές , δεκάδες χιλιάρικα. Πειράζει να ασκούμε κριτική σε κάτι που κάποτε ήθελε να πάει μπροστά την τεχνολογία και τώρα απλά θέλει ζεστά λεφτάκια ΜΟΝΟ;



      "Παιδικο, συναισθηματικο, αγνο, εγκρατες, μινιμαλιστικο, χαμηλη προκληση, χαρα της εξερευνησης, ανουσια οπλα, μικρη ποικιλια εχθρων, χαρουμενο, ζεστο, 900 collectibles, far cry towers, αδειο, αλλα ταυτοχρονα μελαγχολικο, μαγνητες, μπομπιτσες (σε 2 σχεδια), πρωτοποριακο stasis, ηλιοβασιλεματα οπως μονο η Hyrule ξερει να δινει, εχει κλαιουσα Zelda..... 10"
      Αντε να δουμε που θα σταματησει η κατρακυλα. Παικτικα το παιχνιδι ειναι ενα 5 ενω ο κοσμος του με το ομολογουμενως ωραιο δεσιμο φυσικης και εξερευνησης δεν ειναι κατι περισσοτερο απο απλα ενδιαφερων. Αγαπηστε το οπως εσεις κρινετε αλλα το να κρυβουμε κατω απο χαλι σοβαρα σχεδιαστικα λαθη για να βαλουμε 10 και ωστε να ακολουθησει η θαλασσα των επιβραβευτικων σχολιων "ωστε να γινεται κουβεντα" δεν ταιριαζει στη σοβαροτητα των καιρων...
    • Comment Link
      Samos
      Samos 05/04/2017 12:36:39
      Πολυ ωραιο review Γιωργο. Δεν θα σχολιασω την ποιοτητα του παιχνιδιου μιας και ολοι εχουμε καταλαβει περι τινος προκειτε , θα σχολιασω ομως τον αντικτυπο που ειχε στην ιδια την Nintendo αφου πιστευω πως απεκτησε παλι , εστω και λιγο , την εμπιστοσυνη του κοινου της (και οχι μονο).... Περιμενουμε και αλλα 10ρακια παιχνιδια απο τη Ninty , και αλλα "10ρακια" review για αυτα...!!!!!
    • Comment Link
      arcadereplay
      arcadereplay 05/04/2017 10:41:16

      Καταρχάς συγχαρητήρια για το review. Δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο, άλλα ούτε και τίποτα περισσότερο να πω την αλήθεια. Και με έκανες να δημιουργήσω λογαριασμό μόνο και μόνο για να αφήσω την άποψη μου.
      Πως γίνεται να αφήνουμε αυτή την εταιρία κάθε φορά έξω από τον χορό δεν το καταλαβαίνω. Θα συμφωνήσω κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πως είναι ένα τεράστιας αξίας παιχνίδι, εξαιρετικό κλπ κλπ, που δεν παύει να έχει πολλά μειονεκτήματα, για ΑΚΟΜΗ μια φορά.
      Μιλάμε για ένα κάτω του μετρίου χιούμορ, ένα τραγικό voice over (όπου υπάρχει) τομέα σε μια τέτοια παραγωγή, frame drops, stutters, σύστημα μάχης για 10χρονα, σπάσιμο των όπλων σε βαθμό εκνευριστικό και αχρείαστο, καμία σοβαρή ιστορία και σενάριο (δεν μπορεί να υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει αυτό το πράγμα για σενάριο!). Αυτά είναι μερικά προβλήματα που θα έπρεπε να έχουν επίπτωση στον τίτλο. Όπως έχουν και τονίζονται σε ΚΑΘΕ παιχνίδι ΑΛΛΗΣ εταιρίας. Δεν καταλαβαίνω γιατί χαϊδεύουμε κάθε φορά την Nintendo. Εγώ που είμαι οπαδός της πάνω από όλα πρώτος θα τονίσω τα λάθη της. Διαφορετικά δεν υπάρχει κριτική. Δεν υπάρχει τίποτα.
      Αν ήταν άλλη εταιρία θα την είχαμε θάψει για την διπλή κυκλοφορία και την 'κοροιδια' ουσιαστικά των χρηστών, για τα λάθη του τεχνικού τομέα του παιχνιδιού, για το αδύναμο hardware (που τελικά είναι απλώς το tegra 1 χωρίς modifications καν!) και άλλα πολλά. Δεν μπορώ αυτό το 'συντονισμένο' τουμπεκί που κάνουν όλα τα Sites λες και θα χάσουν την κότα με τα χρυσά αυγά. Έχουμε χρυσοπληρώσει τα παιχνίδια της εταιρίας ειδικά στην Ελλάδα, μιλάμε για ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ σε δραχμές , δεκάδες χιλιάρικα. Πειράζει να ασκούμε κριτική σε κάτι που κάποτε ήθελε να πάει μπροστά την τεχνολογία και τώρα απλά θέλει ζεστά λεφτάκια ΜΟΝΟ;


      Μάλλον δεν διάβασες το κείμενο φίλε μου και απλώς μπήκες εδώ να γράψεις αυτό που ήθελες.Τα περισσότερα τα αναφέρει ο Γιώργος στο κείμενο. Απο εκεί και πέρα ξέφυγες λίγο..
    • Comment Link
      Nintyd
      Nintyd 05/04/2017 10:08:07
      Καταρχάς συγχαρητήρια για το review. Δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο, άλλα ούτε και τίποτα περισσότερο να πω την αλήθεια. Και με έκανες να δημιουργήσω λογαριασμό μόνο και μόνο για να αφήσω την άποψη μου.
      Πως γίνεται να αφήνουμε αυτή την εταιρία κάθε φορά έξω από τον χορό δεν το καταλαβαίνω. Θα συμφωνήσω κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πως είναι ένα τεράστιας αξίας παιχνίδι, εξαιρετικό κλπ κλπ, που δεν παύει να έχει πολλά μειονεκτήματα, για ΑΚΟΜΗ μια φορά.
      Μιλάμε για ένα κάτω του μετρίου χιούμορ, ένα τραγικό voice over (όπου υπάρχει) τομέα σε μια τέτοια παραγωγή, frame drops, stutters, σύστημα μάχης για 10χρονα, σπάσιμο των όπλων σε βαθμό εκνευριστικό και αχρείαστο, καμία σοβαρή ιστορία και σενάριο (δεν μπορεί να υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει αυτό το πράγμα για σενάριο!). Αυτά είναι μερικά προβλήματα που θα έπρεπε να έχουν επίπτωση στον τίτλο. Όπως έχουν και τονίζονται σε ΚΑΘΕ παιχνίδι ΑΛΛΗΣ εταιρίας. Δεν καταλαβαίνω γιατί χαϊδεύουμε κάθε φορά την Nintendo. Εγώ που είμαι οπαδός της πάνω από όλα πρώτος θα τονίσω τα λάθη της. Διαφορετικά δεν υπάρχει κριτική. Δεν υπάρχει τίποτα.
      Αν ήταν άλλη εταιρία θα την είχαμε θάψει για την διπλή κυκλοφορία και την 'κοροιδια' ουσιαστικά των χρηστών, για τα λάθη του τεχνικού τομέα του παιχνιδιού, για το αδύναμο hardware (που τελικά είναι απλώς το tegra 1 χωρίς modifications καν!) και άλλα πολλά. Δεν μπορώ αυτό το 'συντονισμένο' τουμπεκί που κάνουν όλα τα Sites λες και θα χάσουν την κότα με τα χρυσά αυγά. Έχουμε χρυσοπληρώσει τα παιχνίδια της εταιρίας ειδικά στην Ελλάδα, μιλάμε για ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ σε δραχμές , δεκάδες χιλιάρικα. Πειράζει να ασκούμε κριτική σε κάτι που κάποτε ήθελε να πάει μπροστά την τεχνολογία και τώρα απλά θέλει ζεστά λεφτάκια ΜΟΝΟ;
    • Comment Link
      thanos13plastourgos
      thanos13plastourgos 05/04/2017 06:17:34
      Απο εμενα,σεβασμος σε εσενα γιωργο,στο κειμενο σου,αλλα και σε αυτο το μεγαλο παιχνιδι!
    • Comment Link
      vaggelis.alexiadis
      vaggelis.alexiadis 05/04/2017 00:52:53
      Θα ηθελα να πω οτι δεν περιμενα κατι λιγοτερο από τον Γιωργο αλλα πραγματικά δεν θα ισχυει νομιζω πως με αυτο το review ξεπερασε τον εαυτο του (y)
    • Comment Link
      Zurlader
      Zurlader 05/04/2017 00:52:29
      Θα ασχοληθώ σίγουρα με το παιχνίδι και ισως επίστρεψω στο hardcore κοινό της nintento..Μπράβο george για το review!!!!
    • Comment Link
      simovitch123
      simovitch123 04/04/2017 22:39:50
      Χωρίς αμφιβολία, το καλύτερο Review που έχω διαβάσει για το παιχνίδι... Εύγε Γιώργο για το εξαιρετικό κείμενο και συγχαρητήρια στη Nintedo για τη δημιουργία του κατά πάσα πιθανότητα, ''παιχνιδιού αυτής της γενιάς''!!!
    • Comment Link
      FlameSanji
      FlameSanji 04/04/2017 21:35:19
      Ειλικρινά αδημονουσα για το review σου, γιατί ήμουν βέβαιος πως το κείμενό σου θα με βοηθούσε να βάλω σε τάξη τα τόσα ομορφα συναισθήματα που μου έβγαλε αυτό το παιχνίδι (γιατί περι παιχνιδιού πρόκειται, μ' όλη τη σημασία της λέξης).
    • Comment Link
      manolinio7
      manolinio7 04/04/2017 20:16:38
      Δεν περιμενα κατι λιγοτερο ουτε απο τον συντακτη αλλα ουτε κι απο το παιχνιδι........
    • Comment Link
      mikesal
      mikesal 04/04/2017 19:48:06
      αν βαλουμε την νοσταλγια στην ακρη προκειται για ενα απο τα καλυτερα παιχνιδια που εχω παιξει στην νεοτερη εποχη των βιντεοπαιχνιδιων ...ολα αυτα τα παιχνιδια που καναν την διαφορα σε μενα ειχαν ολα ενα αριστουργηματικο πλουσιο κοσμο με μια πολυ καλη μηχανη γραφικων και η ιστορια δεν χρειαζοταν να σε κερδισει τοσο ...παιχνιδια οπως το skyrim ,το witcher 3 και η πολυπλοκοτητα του σχεδιασμου των Souls παιχνιδιων ....ολα παιχνιδια του 9-10 με κοινα στοιχεια σπαθια,μαγεια, τοξα, δρακους κλπ ....προσωπικα μιλωντας ο κοσμος των sci-fi παιχνιδιων δεν μπορει να συγκριθει με τον "μεσαιωνικο" κοσμο αυτων των παιχνιδιων ....περιμενω την συνεχεια σε αυτα τα μεγαλα παιχνιδια οχι μονο απο τα franchises τους αλλα και απο νεα ips.....μπραβο Γιωργο για το review σου και απο μενα
    • Comment Link
      nickkrip
      nickkrip 04/04/2017 18:55:23
      Gaming σεμινάριο από την Nintendo!
    • Comment Link
      Panosyle0307
      Panosyle0307 04/04/2017 18:35:22
      ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ review. Το μόνο που θέλω να συμπληρώσω κατά την ταπεινή μου άποψη είναι πώς για πρώτη φορά δημιούργησαν ένα τόσο καταπληκτικό κόσμο που κουβαλάει όλο το story του παιχνιδιού. Στο BOTW δεν προσπαθείς απλά να σώσεις την Zelda προσπαθείς να σώσεις όλο το Hyrule όλο αυτό τον κόσμο που αριστουργηματικά αποδόθηκε απο τούς δημιουργούς του. Με επιφύλαξη ( γιατί ακόμα υπάρχει το hype) μπορώ να πω οτι ίσως είναι το καλύτερο legend of zelda που έχω παίξει.
    • Comment Link
      Vlad_25
      Vlad_25 04/04/2017 17:17:11
      Η αληθεια ειναι οτι περιμενα διακαως να διαβασω το review του Γιωργου μιας και ειναι βαθυς γνωστης της σειρας και η γνωμη του εχει αυξημενη βαρυτητα. Ωστοσο ημουν σιγουρος οτι ενα τοσο μα τοσο ποιοτικο σε ολους τους τομεις παιχνιδι, δε θα επαιρνε κατω απο δεκα. Μπραβο και παλι για την εξαιρετικη παρουσιαση!!
    • Comment Link
      BlackoutCatt
      BlackoutCatt 04/04/2017 16:49:20
      Ευχαριστούμε για το υπέροχο review.
    • Comment Link
      dmaravelis
      dmaravelis 04/04/2017 15:50:59
      Ευχαριστούμε πολύ για την ανασκόπηση του νέου Legend of Zelda. Καλή συνέχεια!!!
    • Comment Link
      Φίλιππος Σρν
      Φίλιππος Σρν 04/04/2017 15:27:05
      Μαγευτικό review για ένα μαγευτικό παιχνίδι.
    • Comment Link
      thanosthehuge
      thanosthehuge 04/04/2017 15:14:15
      Σεμινάρια γραφής και πάλι από τον κύριο Πρόεδρο. :)
      Από αυτά που ακουω, παίζει και να χαίρομαι που δεν έχω κονσόλα της Nintendo να το παίξω, διότι μετά τα στανταρτς μου θα αυξηθούν τόσο που δεν θα μπορώ να χαρώ κανένα άλλο open world παιχνιδι!!
    • Comment Link
      evansicaria
      evansicaria 04/04/2017 15:06:07
      το τερματησα σε μια εβδομαδα με 50 ωρες
      που και που παιζω για κανενα shrine
      εχω 84
    • Comment Link
      Morpheas
      Morpheas 04/04/2017 14:59:34
      Πολυ ωραιο Review και ακομα πιο ωραια η εισαγωγη!!
      Ο πιο ζωντανος κοσμος ακουω... Με υλικα με πραγματικες φυσικες ιδιοτητες ακουω...
      Ενα απιστευτο ταξιδι σε μαγικο κοσμο ακουω....
      Κριμα που δεν εχω καμια σχεση με Nintendo!!!
      Μου αρεσει αυτη η ωθηση που θα δωσει στην Βιομηχανια!!
    • Comment Link
      Stormbringer
      Stormbringer 04/04/2017 14:46:07
      Γιώργο Πρίτσκα, φύγε απο το μυαλό μου σε παρακαλώ..!
      Εάν η ιδιοφυία μπορούσε να ''ενσαρκωθεί'', θα ήταν το Breath of the Wild.
      Τυχεροί όσοι έχουν τις κεραίες να διαπιστώσουν τη σημαντικότητα αυτού του σημείου καμπής της βιομηχανίας.
      Μετά τα Souls πρώτη φορά βλέπω ένα τόσο ακομπλεξάριστο, γεμάτο αυτοπεποίθηση παιχνίδι να σε σέβεται και να σου λέει, ΄΄Ορίστε........''
    • Comment Link
      marius_octavus
      marius_octavus 04/04/2017 14:09:18
      πόσο σας ζηλεύω όλους εσάς που παίζετε αυτό το έπος!!!!!
      Γιατί ρε Γιώργο έγραψες αυτό το κείμενο;;; γιατί; ας μη το έγραφες καλύτερα. δεν μπορώ. πωρώθηκα ακόμα πιο πολύ.
      καταπληκτικό review. μπράβο
    • Comment Link
      John-Stef72
      John-Stef72 04/04/2017 13:47:04
      Προς το παρόν, ο κύριος λόγος αγοράς ενός Switch. Γιατί, όπως όλοι ξέρουμε, οι αποκλειστικότητες δεν πουλάνε κονσόλες :)
      Το ότι οι 9 στους 10 αγόρασαν μαζί με το Switch το Zelda:BOTW λέει πολλά.Βέβαια, μπορείς να πεις ότι επισκίασε τα πάντα στο λανσάρισμα, γι'αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό για τις μέχρι τώρα πωλήσεις του Switch. Αγορά όταν μαζευτούν αρκετοί καλοί τίτλοι για την κονσόλα.
    • Comment Link
      NikeFerrari
      NikeFerrari 04/04/2017 13:36:18
      Γιώργο, τα συγχαρητήρια μου!!!! Προσπαθώ να οργανώσω τις σκέψεις μου και να πω και γω λίγα λόγια.

      Μπορώ να μιλάω για ώρες για αυτό το παιχνίδι, για το τι μου χάρισε και το τι περιέχει. Μου έχει αναταράξει τις προσδοκίες που έχω απο ένα παιχνίδι όσο αφορά την εξερεύνηση που υποκινείται απο αγνή περιέργεια και το μυστήριο που κρύβει το άγνωστο. Υποδειγματικό ως προς το πως πάει κόντρα στις σημερινές τακτικές άλλων παιχνιδιών που σε παίρνουν από το χεράκι και σε φλομώνουν με όλα τα σχετικά “άκομψα” παρελκόμενα.

      Αναφέρεις όλα τα άρτια στοιχεία που διέπουν αριστουργηματικά αυτό τον μαγικό τίτλο για όλους τους λόγους που πολύ εύστοχα περιέχονται επίσης στο κείμενο. Μετά απο 150 ώρες, συνεχίζει να υπάρχει αυτό το χαζό, παιδικό, αγνό χαμόγελο σχηματισμένο στο πρόσωπο μου. Αν είναι δυνατόν!

      Συμφωνώ σε ότι αφορά τον κύριο πρωταγωνιστή που είναι η Hyrule. Αηδιαστικά (με την καλή έννοια) οργανική, ζωντανή και φυσική. Είναι ένας θρίαμβος σε επίπεδο προγραμματισμού. Είχε τις ατέλειες του, εννοείται αλλά παραμένει θριαμβικό επίτευγμα.

      Το review αυτό για μένα αποτελεί μιά αριστουργηματική κατακλείδα ή επίλογο για αυτό το παραμυθένιο ταξίδι που μου χάρισε η Nintendo μέσω της πιο αγαπημένης μου σειράς. Εμπειρία που συγκλονίζει όσο καμιά άλλη ή ελάχιστες μέχρι τώρα, το παιδί που κρύβει ο καθένας μέσα μας, εγώ ίσως περισσότερο.
    • Comment Link
      The Godfather.
      The Godfather. 04/04/2017 13:35:09
      Γιώργο σαν γνήσιο παιδί γαλουχημένο με τις εμπειρίες που προσφέρει η μαμά νιντεντο αλλα ταυτόχρονα κ αντικειμενικό μας παρέδωσες ενα review επος που πραγματικά πήρε το χρόνο του σε εργατοωρες στη μαγική Hyrule ώστε συνταχθεί.Σε αντίθεση με άλλες παρουσιάσεις άλλων ιστοσελίδων φαίνεται εδω ότι έχεις αφιερώσει αρκετές ώρες.Το λέω αυτό καθώς κ εγω με τη σειρά μου παίζω αυτό το παιχνίδι που βάζει υποψηφιιτητα για ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών...κ ήδη χωρίς πολλα πολλα κ χωρίς να κουραστώ στιγμή το κοντέρ έχει γράψει 40 ώρες.Πιστευω πως όλοι ανεξαιρέτως πρέπει να παίξουν τον τίτλο.Έχει τόσα πολλα να τους δώσει...απο συναισθηματα και ελευθερια!
      Απλα respect στην Nintendo!
    • Comment Link
      Laertx
      Laertx 04/04/2017 13:33:55
      Ως οπαδός της Zelda και συγκεκριμένα της ocarina of time μετά από παρά πολα χρόνια ένιωσα για πρώτη φορά την συγκίνηση να πιάσω το χειριστήριο και απλά να κάτσω να αφεθώ σε αυτόν τον μαγικο κόσμο .συνεχιστε αυτό που κάνετε μας ενδιαφέρει πάντοτε η γνώμη σας, και σύμφωνο κατά λέξη σε αυτά που είπε ο Γιώργος
    • Comment Link
      Captain_Zaraki
      Captain_Zaraki 04/04/2017 13:19:16
      Καταπληκτικο review Γιωργο!Τι αριστουργημα πρεπει να ειναι το Breath of the Wild...και ποσο θελω να το παιξω αλλα διστυχως δεν παιζει ουτε Wii U ουτε Switch διστυχως...!Ελπιζω σε καποια φαση, οταν το Switch θα εχει αποκτησει μια καλη "βιβλιοθηκη" τιτλων να βρω και εγω την ευκαιρια να χαθω στον κοσμο του, αφου μονο και μονο απο το review και μερικα gameplay videos μου τρεχουν τα σαλια!
    • Comment Link
      Stratoulis
      Stratoulis 04/04/2017 13:12:17
      Μαγεία να διαβάζεις τον Γιώργο,επίσης μαγεία και το παιχνίδι!
    • Comment Link
      nkh3
      nkh3 04/04/2017 13:11:55
      Αυτό που συζητούσατε στο 21ο λεπτό (περίπου) του framerate, με κάνει να πιστεύω ότι το zelda έχει μεγάλη πιθανότητα να είναι το 3ο παιχνίδι που θα προστεθεί στο παζλ.Και εξηγώ.

      Στο μυαλό μου το "τέλειο παιχνίδι" έχει μία θολή μορφή. Όλα αυτά τα χρόνια παίζοντας νέα παιχνίδια, ανακαλύπτω σιγά σιγά χαρακτηριστικά σε αυτά, που "ξεκαθαρίζουν" , λίγο λίγο, την μορφή αυτού του "παιχνιδιού" στο μυαλό μου. Συμπληρώνεται με τα χρόνια σαν παζλ.
      Μέχρι στιγμής αυτό το υποθετικό παιχνίδι μοιάζει πρισσότερο με ένα συνδιασμό των Darks Souls 1 + The Witcher 3, μιας και αυτα τα δύο παιχνίδια είναι πλημμυρισμένα (περισσότερο από κάθε άλλο videogame) με στοιχεία που ζητάω εγώ... σε ένα παιχνίδι.

      Ελπίζω μια μέρα να βρω την ευκαιρία να παίξω αυτό το Zelda..Ειδάλως..to quest για την συμπλήρωση του παζλ συνεχίζεται :)
    • Comment Link
      sami80
      sami80 04/04/2017 12:57:14
      Review μαγεία!!!
    • Comment Link
      ShadowGP
      ShadowGP 04/04/2017 12:56:07
      Τι να πεις για αυτό το παιχνίδι... open world Disneyland! Μοναδικό.
    • Comment Link
      BraVeHeart
      BraVeHeart 04/04/2017 12:50:06
      Κοντεύω κι εγώ στις 90 ώρες και σιγά-σιγά πάω για τον τερματισμό. Έχω πολλά χρόνια να νιώσω έτσι με παιχνίδι. Αυτό που περιγράφει ο Γιώργος στο κείμενο για το "παιδί" που κρύβουμε μέσα μας, είναι ό,τι πιο ταιριαστό μπορεί να ειπωθεί για το Breath of the Wild. Αριστούργημα.