Στο σημερινό επεισόδιο των Unboxholics, ρίχνουμε μια ματιά στο Nintendo 2DS, την αρκετά αλλαγμένη και ελαφρώς υποβαθμισμένη έκδοση του 3DS. Πρακτικά, ως πλατφόρμα, το μόνο που της λείπει είναι η τρισδιάστατη απεικόνιση, εξ' ου και η ονομασία 2DS. Στα χέρια μας έχουμε την Black & Blue έκδοση, ωστόσο στην αγορά υπάρχουν και άλλες αποχρώσεις διαθέσιμες, με τη Nintendo να έχει υποσχεθεί ότι η γκάμα των χρωμάτων, όλο και θα αυξάνεται. Οι πρώτες εντυπώσεις του κοινού, όταν πρωτοεμφανίστηκε το 2DS, ήταν αρκετά κακές και οφείλουμε να ομολογήσουμε πως και σε εμάς, η κονσόλα φάνηκε αδιάφορη. Τώρα όμως που την έχουμε στα χέρια μας και τη δοκιμάσαμε, θεωρούμε πως αρχίζει να μας κερδίζει, ολοένα και περισσότερο. Το πλαστικό που χρησιμοποιήθηκε και γενικότερη η ποιότητα κατασκευής, είναι αισθητά υποδεέστερη από το 3DS. Έχει όμως μία retro αισθητική, που συναντήσαμε στο επίσης υποδεέστερο Wii mini.
Πρακτικά, ως πλατφόρμα, το μόνο που της λείπει είναι η τρισδιάστατη απεικόνιση, εξ' ου και η ονομασία 2DS.
Προφανώς και το κοινό στο οποίο απευθύνεται το 2DS, είναι ηλικιακά μικρότερο από αυτό του 3DS. Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μία αρκετά πιο ανθεκτική συσκευή που θα αντέξει σε πολύ ισχυρότερες πτώσεις. Βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση η οθόνη είναι εκτεθειμένη σε μία πτώση, ωστόσο μετά από την εμπειρία μας με τις οθόνες των DS και 3DS, σας διαβεβαιώνουμε πως και αυτές αντέχουν αρκετά.
ΤΟ SOFTWARE ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ HARDWARE
Σε αντίθεση με το 3DS, το 2DS ενσωματώνει μία οθόνη, η οποία χωρίζεται σε δύο τμήματα, μέσω του πλαστικού διαχωριστικού. Αν εξαιρέσουμε την απουσία της τρισδιάστατης απεικόνισης και το mono -αντί των stereo ηχείων-το 2DS έχει όλα τα χαρακτηριστικά που υπάρχουν στο 3DS. Το σημαντικότερο, κατά την άποψή μας, πλεονέκτημα του 2DS είναι το σχήμα του και το πόσο βολικά κάθεται στα χέρια του παίκτη. Οι αντίχειρες δε λυγίζουν για να φτάσουν τα πλήκτρα και το μοχλό, ενώ οι δείκτες αγκαλιάζουν (ala GameCube), τα δύο bumpers. Επίσης, τα πλαστικά και η πιο "φθηνή" κατασκευή, κάνουν το 2DS αρκετά πιο ελαφρύ, πράγμα πολύ θετικό για φορητή παιχνιδομηχανή. Γενικότερα, θα προτιμούσαμε το υποδεέστερο, αλλά πιο ξεκούραστο 2DS για να παίζουμε παιχνίδια, παρά το 3DS της premium κατασκευής, που μετά από λίγα λεπτά μουδιάζει τα χέρια και κάνουμε παύσεις για να επανέλθει το αίμα στη θέση του. Την ώρα που θα το πιεστεί το power button, το software δεν έχει ιδέα για το συμβαίνει στο hardware, οπότε όσοι έχετε εμπειρία με το 3DS, ξέρετε ακριβώς τι να περιμένετε. Μάλιστα, αν και είναι λιγάκι άτοπο, το μηχάνημα από το software συνεχίζει πεισματικά να αυτοχαρακτηρίζεται 3DS. Τέλος, μία ακόμη βελτίωση αφορά στη μπαταρία του 2DS, η οποία αντέχει περίπου 30 λεπτά περισσότερο από αυτήν του 3DS.
To Nintendo 2DS κυκλοφορεί εδώ και μερικές ημέρες στα ελληνικά καταστήματα στην τιμή των €140, σε διάφορες, όπως προαναφέρθηκε, αποχρώσεις.
