Heath Ledger: Ένας τελειομανής που χάθηκε πολύ νωρίς 

Αφιέρωμα στον "Joker" και τον άνθρωπο πίσω από αυτόν

Heath Ledger: Ένας τελειομανής που χάθηκε πολύ νωρίς

Είναι σχεδόν αδύνατον να παραλείψεις από την κουβέντα την ερμηνεία του στον ρόλο του Joker, στο The Dark Knight (2008), όταν θέλεις να μιλήσεις για τον Heath Ledger. Ο τρόπος με τον οποίο “βυθίστηκε” στον χαρακτήρα του ψυχοπαθή κλόουν αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για αρκετούς ηθοποιούς στον χώρο, την ίδια στιγμή όμως, έχτισε κι έναν θρύλο γύρω από το όνομα του αλλά και από τις μεθόδους που χρησιμοποίησε για να φτάσει στο σημείο που ο ίδιος θα ένιωθε ολοκληρωμένος και ικανοποιημένος από το τελικό αποτέλεσμα. Συνεργάτη στο σκοτεινό αυτό ταξίδι στο μυαλό ενός από τους πολυπλοκότερους και πιο σύνθετους villain που έχουν γραφτεί, είχε τον σκηνοθέτη της ταινίας, Christopher Nolan.  

Η πρόταση στον Ledger για τον ρόλο του Joker έγινε προτού καν ξεκινήσουν τα αδέλφια Nolan τη συγγραφή του σεναρίου για την ταινία, δίνοντας τους έτσι την ελευθερία να χτίσουν έναν χαρακτήρα πραγματικά από το μηδέν. Η διάθεση των τριών ήταν ξεκάθαρη από την αρχή, κι αυτό που τους ενδιέφερε, ήταν να μας παρουσιάσουν έναν σκοτεινό, ψυχοπαθή, κατά συρροή δολοφόνο, χωρίς όμως κάποιο συγκεκριμένο αφηγηματικό τόξο. Δεν τους απασχολούσε η εξέλιξη του χαρακτήρα δηλαδή και αυτό που ήθελαν ήταν να δημιουργήσουν το απόλυτο χάος. Και το κατάφεραν, γράφοντας μάλιστα κινηματογραφική ιστορία!

Δυστυχώς, ο τραγικός θάνατος του Ledger, το 2008, έξι μήνες πριν την επίσημη πρεμιέρα του The Dark Knight, πρόσθεσε στην ερμηνεία του ένα στοιχειωτικό τόνο που σε ακολουθεί μέχρι τα τελευταία λεπτά στην οθόνη. Σε κάθε σκηνή κλέβει πραγματικά την παράσταση και εσύ τον παρακολουθείς καθηλωμένος να γλείφει νευρωτικά το κάτω χείλος του στόματος του ή να ξεσπά αιφνιδίως σε αναίτια γέλια περιπαίζοντας τα θύματα του, και δεν μπορείς παρά να αναρωτηθείς αν ήταν αυτός ο ρόλος η αιτία που δεν είναι πλέον μαζί μας. Το τι πραγματικά συνέβη το γνωρίζει μονάχα ο ίδιος. Το Χόλιγουντ άλλωστε, λατρεύει να αφήνει τέτοιου είδους ερωτήματα αναπάντητα.

Η αλήθεια είναι ότι ο Heath Ledger αγαπούσε την δουλειά του αλλά και τη ζωή γενικότερα. Δεν είναι τυχαίο ότι από την στιγμή που μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1998, μέσα σε δέκα μόνο χρόνια, κατάφερε να θεωρείται ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς παγκοσμίως. Από νεανικές ρομαντικές κομεντί όπως το, 10 Things I Hate About You (1999), μέχρι ψυχεδελικές ταινίες φαντασίας όπως το, The Imaginarium of Doctor Parnassus (2009), έβρισκε πάντα τον τρόπο να σου μαγνητίζει το βλέμμα με την ερμηνεία του. Δεν φοβόταν να φανεί ευάλωτος μπροστά στον φακό, όντας αυτοδίδακτος, προσέγγιζε τους ρόλους του με δέος, θαυμασμό αλλά και μια εσωτερικότητα που κατόρθωνε, πάντα, να μας την επικοινωνήσει με οποιοδήποτε εκφραστικό μέσο μπορούσε.  

Παρακάτω, θα σας προτείνουμε μερικές ταινίες (στην λίστα δεν υπάρχει το The Dark Knight για ευνόητους λόγους) που θεωρούμε ότι, παρόλο που δεν είχε σε όλες πρωταγωνιστικό ρόλο, αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο το πολύπλευρο ταλέντο του αδικοχαμένου Αυστραλού ηθοποιού.  


The Patriot (2000)

Υπό τις οδηγίες του Ronald Emmerich, ο Heath Ledger, καταφέρνει να πραγματοποιήσει ένα από τα μεγαλύτερα του όνειρα, να συνεργαστεί με τον μεγαλύτερο και διασημότερο ηθοποιό της Αυστραλίας, τον Mel Gibson. Στο The Patriot, δείχνει για πρώτη φορά σε ένα ευρύτερο κοινό. Προσωπικά, τον Heath Ledger τον γνώρισα μέσα από την συγκεκριμένη ταινία. Η φιγούρα του ήταν πάρα πολύ οικεία, κι ερμηνεία του γεμάτο ευγένεια αλλά και δυναμισμό, αυτό που μένει στο τέλος, είναι η προβληματική σχέση πατέρα και γιού.


Monster’s Ball (2001)

Ο ρόλος του στο Monster’s Ball, του Marc Foster, δεν είναι μεγάλος αλλά ο τρόπος που τον διαχειρίζεται είναι μοναδικός και ικανός να “μείνει” μαζί σου μέχρι το τέλος. Ένας χαρακτήρας ντροπαλός, που έχει σχεδόν παραιτηθεί από την ίδια την ζωή, βαθιά πληγωμένος αλλά πάντα με μια καθαρότητα στο βλέμμα του, ειδικά στην τελευταία δραματική σκηνή με τον πατέρα του. Τέτοιου είδους ρόλοι, φαίνεται ότι “κουμπώνανε” πάνω του με έναν απόλυτο τρόπο, ίσως επειδή η συνεσταλμένη κι πιο ευαίσθητη πλευρά του, μπορούσε να επικοινωνήσει με μεγαλύτερη ευκολία τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.


Ned Kelly (2003)

Η αρχική σκηνή στο Ned Kelly, του Gregor Jordan, με τον Ledger, να αφηγείται με voice over μια γλυκιά ιστορία σχετικά με τον πατέρα του, αγουροξυπνημένος μέσα σε ένα υπέροχο αυστραλιανό τοπίο, με συγκινεί κάθε φορά που την βλέπω. Πίσω στην πατρίδα του λοιπόν, έχοντας αποκτήσει την αυτοπεποίθηση που απαιτούνταν για πιο ιδιαίτερους ρόλους, αναλαμβάνει να υποδυθεί τον «Jesse James» της Αυστραλίας, τον περιβόητο παράνομο Ned Kelly. Μαζί με τον Orlando Bloom, τον Geoffrey Rush και την Naomi Watts, πρωταγωνιστεί στο γλυκό αυτό Kangaroo Western, παραδίδοντας για ακόμη μια φορά μια βαθιά κι αληθινή ερμηνεία.  


Lords of Dogtown (2005)

Το Lords of Dogtown είναι μια αμερικανική βιογραφική δραματική ταινία, σε σκηνοθεσία της Catherine Hardwicke. Η ταινία παρακολουθεί μια ομάδα νεαρών σκεϊτάδων στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Εδώ ο Ledger, μεταμορφώνεται για πρώτη φορά, αλλάζει την προφορά του, και μας παρουσιάζει έναν κάπως πιο ιδιαίτερο χαρακτήρα, οποίος παρόλα αυτά, είχε αρκετά χαρίσματα. Η συγκεκριμένη ταινία είναι ίσως η μοναδική στιγμή που άκουσε τα περισσότερα αρνητικά σχόλια όσον αφορά την ερμηνεία του αλλά και την γενικότερη μεταμφίεση του στον ρόλο του, Skip Engblom.


Brokeback Mountain (2005)

Η βραβευμένη με Όσκαρ ταινία Brokeback Mountain, που απεικονίζει την περίπλοκη ερωτική σχέση μεταξύ δύο καουμπόιδων στην Αμερική την περίοδο, 1963 με 1983, και σκηνοθετήθηκε από τον, βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη από την Ταϊβάν, Ang Lee, βασισμένη σε μια ιστορία της Annie Proulx, ανήκει σίγουρα στις πιο βαθιά εσωτερικές ερμηνείες του Αυστραλού ηθοποιού. Εδώ ο Ledger, κερδίζει υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Αντρικού Ρόλου, και η δημοφιλία του εκτινάσσεται στα ύψη. Αυτή ήταν, άλλωστε, η ταινία που λειτούργησε ως γέφυρα για την γνωριμία του με τον Nolan.


The Imaginarium of Doctor Parnassus (2009)

Και κάπως έτσι, φτάνουμε δυστυχώς, στην τελευταία και πιο αλλοπρόσαλλη ταινία που πρωταγωνίστησε ποτέ. Ο Terry Gilliam, ίσως να ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να διαχειριστεί τον οριστικό, τραγικό επίλογο της καριέρας του. Μαζί με το Brokeback Mountain, και το Ned Kelly, το The Imaginarium of Doctor Parnassus, ανήκει στις πιο συγκινητικές και ευαίσθητες στιγμές της καριέρας του. Η ταινία είναι ένα φανταστικό ταξίδι περιπλάνησης, με πλούσιο συναίσθημα, μαγεία και σουρεαλισμό, και κάπου εκεί μέσα στον παράξενο αυτό κόσμο του, Doctor Parnassus, θα βρίσκεται για πάντα ο Heath Ledger.

1 σχολιο(α)