Οι αγαπημένες μας ταινίες για το 2019 

Μία δωδεκάδα με συμμετοχές «μία και μία»

Οι αγαπημένες μας ταινίες για το 2019

Το 2019 σε λίγα εικοσιτετράωρα μας λέει αντίο, ενώ οι μηχανές του 2020 ήδη ζεσταίνονται. Καθώς, λοιπόν, κλείνει ο κύκλος και αυτής της χρονιάς, κάνουμε και τον συνακόλουθο απολογισμό της. Και είναι μία καλή ευκαιρία να συμβεί το ίδιο και με τις κινηματογραφικές κυκλοφορίες που μας χάρισε φέτος.

Μέσα σε αυτές τις 365 ημέρες το σινεμά μάς κράτησε συντροφιά με πρεμιέρες από κάθε λογής φιλμ, με πολλά από αυτά να μας ψυχαγωγούν, να μας γοητεύουν, να μας συγκινούν, και άλλα να μας αφυπνίζουν, να μας «ταρακουνούν», να μας προκαλούν να βγούμε από την πεπατημένη, να εντείνουν το σασπένς μέσα μας ενώ τριγυρίζουν ακόμη στη σκέψη μας. Στο τέλος κάθε έτους οι μικρές αυτές νοερές αποδράσεις που πραγματοποιήσαμε μέσα στην σκοτεινή αίθουσα με το τεράστιο λευκό πανί να παίρνει χρώμα και ζωντάνια ενώπιόν μας και είδαμε πώς είναι να ονειρεύεται κανείς κόσμους με ανοιχτά μάτια, έχοντας ανεξάντλητη περιέργεια να εξερευνήσει άλλους τόσους και να εκτιμήσει την ανθρώπινη ουσία που κρύβεται σ’ αυτούς.


Βρείτε όλα τα αφιερώματα για την ανασκόπηση του 2019 πατώντας εδώ.


Το καθιερωμένο εορταστικό μας αφιέρωμα στις ταινίες που αγαπήσαμε είναι εδώ για ακόμη μία φορά και η λίστα για το 2019 κάθε άλλο παρά εύκολα βγήκε! Να τονίσουμε ότι η δωδεκάδα που ξεχωρίσαμε μαζί με τον Αντώνη Παυλίδη δεν έχει γίνει με ιεραρχικό τρόπο. Κάθε project που αναφέρουμε μέσα σ’ αυτή βρίσκεται ως κάτι εξίσου αγαπημένο με τα υπόλοιπα.

Αποχαιρετώντας την παλιά δεκαετία και προετοιμαζόμενοι για αυτήν που πρόκειται να κάνει ποδαρικό, σας ευχόμαστε υγεία, δύναμη και αστείρευτη δημιουργικότητα σε ό,τι κάνετε! Μακάρι να απολαύσετε ακόμη πιο ωραίες προβολές με την έλευση του καινούργιου χρόνου!


Παράσιτα | Parasite

Το βραβευμένο φέτος με Χρυσό Φοίνικα, οικογενειακό δράμα-θρίλερ Parasite του Νοτιοκορεάτη δημιουργού Bong Joon-ho (Okja, Snowpiercer, Mother, Memories of Murder) συνιστά ένα λαμπρό αντισυμβατικό έργο που χωρίς να λαϊκίζει, αρθρώνει με νεύρο, ρυθμό, κριτική και ειρωνική διάθεση ένα εύστοχο σχόλιο για την φυσιογνωμία των μοντέρνων μεγαλουπόλεων, την έννοια της αποστέρησης, της κοινωνικής υποκρισίας και το χάσμα που προκύπτει στην ανθρώπινη συνύπαρξη εξαιτίας των ανισοτήτων και των ακραίων οικονομικών διαφορών που το βαθαίνουν. Συνδυάζει αριστοτεχνικά την τραγωδία, το μυστήριο, το παράδοξο αλλά και το μαύρο βιτριολικό χιούμορ μέσα από μία κοφτερή και αφοπλιστικά ωμή ματιά. Η περίτεχνα στυλιζαρισμένη αυτήν μυθοπλασία λειτουργεί ως μία ανατρεπτική και ρεαλιστικά ανατριχιαστική κοινωνική αλληγορία με σοβαρά διλήμματα και τον παράγοντα του απρόβλεπτου να είναι κυρίαρχα εδώ. Το φιλμ επικεντρώνεται σε έναν άνεργο πατέρα, τον ‘Kim Ki-taek’ (Kang-ho Song) και την οικογένειά του η οποία όμως δείχνει να γίνεται αρκετά εμμονική με την ζωή των ευκατάστατων γειτόνων τους, των  ‘Parks’. Κάποια μέρα λοιπόν, η συγκυρία το φέρνει έτσι που τα πράγματα μπερδεύονται επικίνδυνα και ο έλεγχος της κατάστασης δεν αργεί να χαθεί και από τα δύο σπίτια έπειτα από ένα αναπάντεχο μακάβριο συμβάν. Παίζουν επίσης οι: Jang Hye-jin, Park So-dam, Choi Woo-shik, Lee Sun-kyun και την Jo Yeo-jeong.


Ο φάρος | The Lighthouse

Το ασπρόμαυρο ατμοσφαιρικό θρίλερ ψυχολογικού τρόμου The Lighthouse του ταλαντούχου σκηνοθέτη του The Witch, Robert Eggers, το οποίο εισέπραξε διθυραμβικά σχόλια και στο 72ο  Φεστιβάλ των Καννών, τεστάρει τις ψυχικές μας αντοχές με έναν κλειστοφοβικό εφιάλτη που γίνεται βίωμα για δύο φαροφύλακες. Από την μία έχουμε τον παλιό και αψύ θαλασσόλυκο ‘Thomas Wake’ (Willem Dafoe) και από την άλλη, τον υπό τις διαταγές του εκπαιδευόμενο και κάπως πιο ήπιων τόνων, υπομονετικό ‘Ephraim Winslow’ (Robert Pattinson), με τον χρόνο της αφήγησης να τοποθετείται τέλη του 1890 σε ένα απομακρυσμένο νησί της Νέας Αγγλίας. Οι δύο αυτοί σκυθρωποί και φειδωλοί στα λόγια άνδρες έχουν αναλάβει την συντήρηση και την φύλαξη του φάρου που βρίσκεται εκεί. Η επικοινωνία τους εμφανίζει πολλά σκαμπανεβάσματα. Παρόλαυτα, με προσωρινό τους καταφύγιο το ποτό και την περίπλοκα εξελισσόμενη συναναστροφή τους, πασχίζουν να τα βγάλουν πέρα με την μονότονη, μοναχική τους ασχολία, να αναμετρηθούν με τον παραλογισμό, τα πιο πρωτόγονά τους ένστικτα και τα πιο ζοφερά τους οράματα. Το φως που φεγγοβολά από τον πύργο του φάρου σαρώνει περιμετρικά το μέρος και εντείνει την ακαθόριστη ζάλη που τους τυλίγει θολώνοντας την κρίση τους και ξυπνώντας την πιο βαθιά απωθημένη αγριότητα ενδόμυχά τους. Κάτι αδιόρατα δυσοίωνο και κακό δοκιμάζει την λογική τους πάνω σε εκείνους τους βράχους και μέρα με την μέρα ισχυροποιείται ολοένα και πιο πολύ. (Δεν έχει προβληθεί ακόμη στις ελληνικές αίθουσες)


Μεσοκαλόκαιρο | Midsommar

Ο Ari Aster και μετά την Διαδοχή, απ’ ό,τι φαίνεται δεν σταματά να ακολουθεί με ευλάβεια τα μονοπάτια του αγνού ψυχολογικού τρόμου, παραδίδοντάς μας μία εξίσου φιλόδοξη δουλειά, το Midsommar. Επιλέγει να μας αφηγηθεί έναν ιδιότυπο, αλληγορικό horror μύθο όπου μοιάζει να ανθίζει ένας ακόμη εφιάλτης που παίζει με τις πιο ευαίσθητες χορδές του θεατή σε συναισθηματικό και υπερβατικό επίπεδο με φόντο τα ειδυλλιακά τοπία της Σουηδικής υπαίθρου. Πρωταγωνιστές της πλοκής είναι η σταρ του Lady Macbeth, Florence Pugh (The Little Drummer Girl, Outlaw King) και εκείνος του Strange Angel, Jack Reynor (What Richard Did, Macbeth). Συγκεκριμένα, υποδύονται τους ‘Dani’ και ‘Christian’, ένα νέο ζευγάρι το οποίο προσπαθεί να ξαναβρεί τους ρυθμούς του έπειτα από ένα τραυματικό βίωμα που τους συγκλονίζει, και ειδικά την κοπέλα. Το μακάβριο, το ανεξήγητο και το μυστηριώδες εν προκειμένω, αλληλοδιαπλέκονται αξεδιάλυτα με το στοιχείο του απόκοσμου. Κάτι που αρχίζει ως μία γραφική περιήγηση στην εξοχή σύντομα καταλήγει σε μία συνταρακτική εμπειρία βίας, ψυχικής και σωματικής οδύνης στα χέρια μιας μυστικιστικής κοινότητας που φέρνει αντιμέτωπους τους ήρωες με την αληθινή φρίκη και τον παραλογισμό. Οι δυο τους και ορισμένοι άλλοι από την συντροφιά τους θα χρειαστεί να παλέψουν για την ζωή τους απέναντι στην παγανιστική αυτήν λατρεία που κοντεύει να απορροφήσει ολοκληρωτικά έναν από αυτούς.


Ο Ιρλανδός | The Irishman

To βιογραφικό-γκανγκστερικό δράμα εποχής The Irishman του Martin Scorsese, εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του “I Heard You Paint Houses” του Charles Brandt, αποτελεί περίτρανη απόδειξη ότι ο ασυναγώνιστος αυτός δημιουργός είχε για ακόμη μία φορά την τόλμη και την όρεξη να ανατρέξει σε γνώριμα λημέρια του κινηματογραφικού οργανωμένου εγκλήματος και με τα βαριά διαπιστευτήρια που έχει στο συγκεκριμένο είδος να μας χαρίσει ίσως το πιο ώριμο, σκοτεινά στοχαστικό και στιβαρό δείγμα δουλειάς του. Ρεσιτάλ ερμηνείας δίνουν φυσικά τρία ιερά τέρατα της υποκριτικής, οι Οσκαρικοί Robert De Niro, Al Pacino και Joe Pesci σ’ ένα στιβαρό και πιο ενδοσκοπικό crime αφήγημα που αποτίνει φόρο τιμής στην νοσταλγία για άλλες ταινίες-ορόσημα στην καριέρα του Scorsese. Το κουβάρι της υπόθεσης ξετυλίγεται ατμοσφαιρικά και ωμά ρεαλιστικά μέσω της εξομολόγησης του Frank Sheeran (Robert De Niro), ενός άνδρα βετεράνου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που από οδηγός φορτηγών μετατρέπεται σε επαγγελματία εκτελεστή, αναμειγνυόμενος ενεργά με τις δραστηριότητες του νονού Russell Bufalino (Joe Pesci), ενώ αργότερα γίνεται στενός συνεργάτης του αρχισυνδικαλιστή Jimmy Hoffa (Al Pacino) που εξαφανίζεται αναπάντεχα το 1975. Το χρονικό της δράσης του φιλμ εκτείνεται σε βάθος σχεδόν πέντε δεκαετιών και μέσω αυτού πραγματοποιείται μία αναδρομή τόσο στη ζωή του κεντρικού δρώντα όσο και στο κοινωνικοπολεμικό περικείμενο της περιόδου που πραγματεύεται, παραδίδοντάς μας μαθήματα αμερικανικής Ιστορίας, φιλτραρισμένα με μαεστρία μέσα από τον φακό του υποκόσμου.


Τζότζο | Jojo Rabbit

Αφότου έκανε ένα επιτυχημένο παγκόσμιο άνοιγμα στο φετινό Φεστιβάλ του Τορόντο, έφτασε με φόρα και στο ΦΚΘ η κινηματογραφική σάτιρα εποχής Jojo Rabbit του υποψήφιου από την Ακαδημία, Νεοζηλανδού Taika Waititi (Thor: Ragnarok, What We Do in the Shadows), με σταρ τον ίδιο, την Scarlett Johansson και τον μικρούλη Roman Griffin Davis. Στην ανατρεπτική αυτήν μαύρη κωμωδία ο Waititi ερμηνεύει τον Hitler, όσο σουρεάλ και αν φαντάζει κάτι τέτοιο, με την διαφορά ότι μας συστήνει ίσως την πιο ανάλαφρη-παιδαριώδη εκδοχή που θα μπορούσε να διανοηθεί κανείς για τον Αδόλφο! Μάλιστα, το πρόσωπο αυτό υποτίθεται ότι είναι ο φανταστικός φίλος ενός πιτσιρικά (Griffin Davis), του ‘Jojo "Rabbit" Betzler’ που ζει στη Γερμανία μαζί με την μητέρα του, ‘Rosie’ (Johansson) επί B’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αλλά τί συμβαίνει όταν το αγόρι ξετρυπώνει μέσα από την σοφίτα τους μία νεαρή Εβραία που κρύβεται; Με την εξαιρετική αίσθηση του μαύρου χιούμορ που διαθέτει ο αντισυμβατικός αυτός δημιουργός μας διηγείται έναν μύθο που καυτηριάζει το μίσος, τον ρατσισμό, την άγνοια και τον εθνικισμό, με μοναδικό στυλ και ατάκες! Μεταξύ άλλων συμμετέχουν οι: Sam Rockwell (Three Billboards Outside Ebbing, Missouri), Alfie Allen (Game of Thrones), Rebel Wilson και η Thomasin Mackenzie. (Δεν έχει προβληθεί ακόμη στις ελληνικές αίθουσες)


Ιστορία γάμου | Marriage Story

O υποψήφιος για Χρυσό Αγαλματίδιο, Noah Baumbach με την ξεχωριστή σκηνοθετική του μανιέρα μας παραδίδει το δράμα-κωμωδία Marriage Story, επιμελούμενος μία ανεπιτήδευτη, γλυκόπικρη ιστορία για τις οικογενειακές δυναμικές αλλά και για αυτές που υπάρχουν μεταξύ δύο συζύγων, με πρωταγωνιστές την Scarlett Johansson και τον Adam Driver. Εδώ, ο ‘Charlie’ (Driver), ένας θεατρικός σκηνοθέτης και η σύντροφός του, ‘Nicole’ (Johansson) που είναι ηθοποιός, παλεύουν να διαχειριστούν ένα άσχημο διαζύγιο το οποίο εξωθεί τον καθέναν τους στα άκρα. Και μέσα από το ιδιαίτερο αυτό έργο-εξομολόγηση, ο καθένας τους καταθέτει από την σκοπιά του πώς ενεργεί απέναντι στα δεδομένα που έχουν πια ανακύψει. Αγωνίζονται παρά τον επώδυνο χωρισμό τους, να είναι εκεί για το παιδί τους και για χάρη του να γεφυρώσουν τα χάσματα στην επαφή ανάμεσά τους κρατώντας όσο είναι εφικτό τις ισορροπίες στη ζωή του γιου τους. Εμφανίζονται επιπλέον οι: Laura Dern, Alan Alda, Ray Liotta, Merritt Wever και ο Azhy Robertson.


Κάποτε στο Χόλιγουντ | Once Upon a Time... in Hollywood

Η ένατη ταινία του Quentin Tarantino είναι σίγουρα ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του κινηματογράφου για την χρονιά που μας αποχαιρετάει. Πρόκειται για μια ιστορία που διαδραματίζεται την χρονιά που η αδικοχαμένη Sharon Tate (Margot Robbie) δολοφονήθηκε από μέλη της οργάνωσης του Charles Manson, και μας δείχνει την προσπάθεια ενός ξεπερασμένου τηλεοπτικού σταρ (Leonardo Di Caprio) και του έμπιστου κασκαντέρ του (Brad Pitt) να διαχειριστούν την καθοδική πορεία της καριέρας τους στην χρυσή εποχή του Hollywood. Μέσα από το αιματοβαμμένο 69’ λοιπόν, ο Tarantino μας παρουσιάζει την πιο ευαίσθητη κινηματογραφική στιγμή του. Με μια νοσταλγική ματιά προς το παρελθόν αποφασίζει να μας προχωρήσει μπροστά και μας διηγείται μία ιστορία από την φανταχτερή περιοχή της πόλης των αγγέλων.


Joker

Το Joker του Todd Phillips, έχοντας κερδίσει ήδη τον Χρυσό Λέοντα από το 76ο Διεθνές Φεστιβάλ της Βενετίας, βάζει μία δυναμική υποψηφιότητα για την κούρσα των Βραβείων της Ακαδημίας, αποτελώντας αδιαμφισβήτητο φαβορί για την διεκδίκηση τουλάχιστον μίας θέσης στην 92η διοργάνωση. Ο Phillips και ο Joaquin Phoenix (Joker) συνεργάζονται σε ένα ιδιαίτερο ψυχόδραμα ενός βαριά ψυχικά ασθενή ανθρώπου με κρίσεις γέλιου που παλεύει να επιβιώσει στις φτωχικές συνοικίες της Gotham City, δουλεύοντας ως street artist με απώτερο σκοπό μία πετυχημένη καριέρα στον χώρο του stand up comedy. Η ατμόσφαιρα της ταινίας είναι δηλητηριώδης από το πρώτο πλάνο. Η απόφαση του Phillips να προσεγγίσει τον χαρακτήρα του Joker αποφεύγοντας να ακολουθήσει βασικά κομμάτια της ιστορίας του και έχοντας δώσει έναν ρεαλιστικό και σκοτεινό τόνο στην ταινία, δημιούργησε μία πρωτότυπη εκδοχή του, η οποία είμαι σίγουρος πως ξεπέρασε κάθε προσδοκία.


Κόντρα σε Όλα | Ford v Ferrari

Μετά την αποτυχημένη απόπειρα εξαγοράς της Ferrari από την Ford, ο ιδιοκτήτης της, νιώθοντας προδομένος και εξαπατημένος, κηρύσσει πόλεμο εναντίον της. Αποφασίζει να συμμετάσχει στον αγώνα αντοχής του Le Mans, ώστε να αποδείξει την ανωτερότητά του ενάντια στην παντοκράτειρα της εποχής, την ασυναγώνιστη ομάδα της Ferrari. Η ιστορία διαδραματίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και ακολουθούμε τον οδηγό και σχεδιαστή αυτοκινήτων Carroll Shelby (Matt Damon) και τον οδηγό Ken Miles (Christian Bale) στην προσπάθεια τους να φτιάξουν το θρυλικό Ford GT40, με το οποίο θα συμμετάσχουν στον 24ωρο αγώνα δρόμου του Le Mans. Οι ταινίες με θέμα τους αγώνες ταχύτητας έχουν αναμενόμενα γρήγορο ρυθμό και θα είναι για πάντα η χαρά των οπαδών των γρήγορων αμαξιών. Ίντριγκα, δόξα και εκρηκτική ατμόσφαιρα με εξαιρετικές ερμηνείες από Bale και Damon. Μετά το Girl, το Interrupted, το Cop Land, το Walk the Line και το Logan, ο James Mangold συνεχίζει το σερί του με το Ford v Ferrari.


Εκδικητές: Η τελευταία πράξη | Avengers: Endgame

Η υπερηρωική περιπέτεια Avengers: Endgame της Marvel Studios γίνεται το 22ο φιλμ στο σύμπαν της Marvel και βάζει ένα τέλος στον κύκλο των εξελίξεων που άνοιξαν τα The Avengers (2012), Avengers: Age of Ultron (2015) και το Avengers: Infinity War (2018). Οι Robert Downey Jr., Chris Evans, Mark Ruffalo, Chris Hemsworth, Scarlett Johansson, Jeremy Renner, Don Cheadle, Paul Rudd, Brie Larson, Karen Gillan, Danai Gurira και Bradley Cooper βρίσκονται υπό τις οδηγίες των αδερφών Anthony και Joe Russo που κάθονται στην καρέκλα του σκηνοθέτη και καταφέρνουν μέσα από έναν δύσκολο δημιουργικά δρόμο να μας παραδώσουν μία απολαυστική κινηματογραφική εμπειρία που δύσκολα θα ξεπεραστεί από αυτού του είδους ταινίες. Πρόκειται για μία οδύσσεια σε ένα κινηματογραφικό σύμπαν που μετράει πλέον έντεκα χρόνια ζωής και έχει αφήσει πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη στην ιστορία του μοντέρνου σινεμά, οπότε πιστεύω πως αξίζει η συμμετοχή της στις λίστες με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.


Στα Μαχαίρια | Knives Out

Στην αστυνομική μαύρη κωμωδία Knives Out του Rian Johnson που έχει πραγματοποιήσει ήδη ένα φιλόδοξο πέρασμα από το φετινό Φεστιβάλ του Τορόντο, βρίσκουμε ένα λαμπερό cast ηθοποιών όπως οι Daniel Craig, Chris Evans, Jamie Lee Curtis, Michael Shannon, Ana de Armas, Toni Collette, Lakeith Stanfield, Don Johnson, Katherine Langford, Jaeden Martell και ο βραβευμένος με Όσκαρ Christopher Plummer. Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από την έπαυλη των Thrombey, όταν ο γνωστός μυθιστοριογράφος Harlan Thrombey πεθαίνει μόλις μετά τα 85α του γενέθλια και καταφθάνει ο αδυσώπητος ντετέκτιβ Benoit Blanc για να ερευνήσει ποιος μπορεί να βρίσκεται πίσω από τον θάνατο του. Ο Johnson μας παραδίδει έναν έξυπνο και στιλάτο κινηματογραφικό γρίφο, γεμάτο εκπλήξεις και ανατροπές που σίγουρα ανήκει στις σημαντικότερες στιγμές του 2019.


Με Λένε Dolemite! | Dolemite is My Name

Ο Rudy Ray Moore (Eddie Murphy) είναι ένας μεσήλικας αποτυχημένος τραγουδιστής, ο οποίος θεωρεί πως ο James Brown ευθύνεται για την κατιούσα της καριέρας του και πως είναι ο μοναδικός υπεύθυνος που του έκλεψε την δόξα. Έτσι, αποφασίζει να δημιουργήσει τον Dolemite, ένα αθυρόστομο και ακραίο alter ego. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνει να συγκεντρώσει τα φώτα της προβολής και της δημοσιότητας επάνω του, με τις εκκεντρικές εμφανίσεις του στην stand-up σκηνή. Τα πράγματα εξελίσσονται θετικά τελικά για αυτόν και η στιγμή που θα κατακτήσει την μεγάλη οθόνη δεν θα αργήσει να έρθει. Δυναμική επιστροφή με αρκετή δόση συγκίνησης του αξεπέραστου Eddie Murphy σε έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο επάνω του. Είναι σίγουρα για εμένα η έκπληξη της χρονιάς, καθώς δεν είχαμε δει τον Murphy σε ανάλογο ρόλο στο παρελθόν.


Honorable mentions:

Ad Astra
Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών
Buoyancy
Les Hirondelles de Kaboul
The King
High Life
Portrait of a Lady on Fire
Transit
Ready or Not


Ποιες ταινίες ξεχωρίσατε εσείς φέτος; Περιμένουμε τα σχόλια σας!

3 comment(s)