Netflix - Warner Bros: Είμαστε έτοιμοι για τη νέα υπερδύναμη του Χόλιγουντ;

Στον κόσμο της μυθοπλασίας, ανεξάρτητα από το είδος αλλά κυρίως στην επιστημονική φαντασία, οι δημιουργοί συχνά ανοίγουν ένα παράθυρο σε πιθανές μελλοντικές πραγματικότητες και σε συστήματα εξουσίας που μοιάζουν με σκιές του δικού μας κόσμου. Στο Alien Earth για παράδειγμα, πέντε εταιρείες κολοσσοί, οι Weyland Yutani, Prodigy, Lynch, Dynamic και Threshold, καθορίζουν την πορεία του πλανήτη και διαμορφώνουν κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής, αποκαλύπτοντας ένα σύμπαν όπου η δύναμη συγκεντρώνεται σε τόσο μικρό αριθμό παικτών που η έννοια της ισορροπίας γίνεται σχεδόν ουτοπική. Αυτή η λογική θυμίζει ολοένα περισσότερο τη δική μας βιομηχανία ψυχαγωγίας, όπου η ιστορική συμφωνία του Netflix με τη Warner Bros δείχνει πως η φαντασία και η πραγματικότητα αρχίζουν να πλησιάζουν επικίνδυνα.

Αυτό το τεράστιο deal φέρνει την παγκόσμια βιομηχανία ψυχαγωγίας σε ένα σημείο που μοιάζει σαν να βρισκόμαστε στην στροφή πριν από έναν άγνωστο και σκοτεινό δρόμο. Το Netflix αποκτά τον πλήρη κατάλογο έργων της Warner, τη βιβλιοθήκη και τη δύναμη της HBO, την υπηρεσία HBO Max και ένα τεράστιο ποσοστό της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός ολόκληρου αιώνα. Η διαδικασία φυσικά βρίσκεται ακόμη κάτω από τον έλεγχο των ρυθμιστικών αρχών σε Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρώπη, όμως η εταιρεία εμφανίζεται βέβαιη ότι η ολοκλήρωση θα έρθει μέσα στους επόμενους δεκαοκτώ μήνες. Το αποτέλεσμα (όπως σας αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο) θα τοποθετήσει στο ίδιο περιβάλλον franchises όπως Harry Potter, Game of Thrones, DC, Friends σε συνδυασμό με το σύγχρονο DNA του Netflix που καθορίζει την εποχή των σειρών.

Παρά τον ενθουσιασμό που επικρατεί στην αγορά γύρω από ένα αυτό το μεγάλο εγχείρημα, οι προβληματισμοί είναι έντονοι, επειδή η συγκέντρωση μιας τόσο πρωτοφανούς δύναμης σε έναν μόνο παίκτη γεννά φόβους για περιορισμό των ταινιών που θα φτάνουν στη μεγάλη οθόνη, ενώ η στάση του Netflix απέναντι στον θεσμό του κινηματογράφου ενισχύει αυτή την ανασφάλεια για έναν κλάδο που ήδη παλεύει να επιβιώσει με περιορισμένους πόρους.

Την ίδια στιγμή μεγαλώνει και η ανησυχία για το πώς αυτή η νέα συγκέντρωση δύναμης θα επηρεάσει τη δημιουργική διαδικασία, επειδή η συνύπαρξη μεγάλων στούντιο κάτω από ένα ενιαίο πλαίσιο μπορεί να περιορίσει τον χώρο για πειραματισμό και να ωθήσει τις παραγωγές σε ακόμη πιο προβλέψιμες και συνηθισμένες συνταγές. 

Υπήρξε κάποτε μια εποχή όπου τα στούντιο πειραματίζονταν πραγματικά. Από το τέλος της δεκαετίας του 60 μέχρι τα μέσα των 70ς, το Χόλιγουντ άφησε χώρο σε νέους δημιουργούς να δοκιμάσουν πράγματα που θεωρητικά θα έμοιαζαν ασύμφορα. Η μεταβατική περίοδος μετά την κατάρρευση του παλιού μοντέλου παραγωγής, σε συνδυασμό με την άνοδο της αντικουλτούρας που αμφισβητούσε κοινωνικά και καλλιτεχνικά πρότυπα, επέτρεψε έργα που σήμερα θα θεωρούνταν υπερβολικά ριψοκίνδυνα. Με απλά λόγια, δεν θα τα χρηματοδοτούσε απολύτως κανείς. Φανταστείτε δηλαδή έναν δημιουργό να προσπαθεί σήμερα να πείσει ένα στούντιο-καρχαρία για μια ταινία όπου ένας μοναχικός ταξιτζής σε μια χαοτική πόλη βυθίζεται σε έναν καταθλιπτικό και γεμάτο οργή εσωτερικό μονόλογο για ενενήντα περίπου λεπτά, πριν φτάσει στο μεγάλο φινάλε όπου θα ξεσπάει και θα μετατρέπει τις μαύρες του σκέψεις σε πράξεις. Αυτό είναι το Taxi Driver. Μια ταινία μνημείο για το σινεμά που σήμερα, το πιο πιθανό είναι το σενάριο της να κατέληγε θαμμένο κάτω από μια στοίβα ανεπιθύμητων σεναρίων στον κάδο ανακύκλωσης κάποιου υπολογιστή στη γραμματεία του στούντιο.

Κι όμως, το Taxi Driver, το Easy Rider, το The Godfather και πολλές ακόμη ταινίες γεννήθηκαν σε ένα περιβάλλον όπου τα στούντιο αναζητούσαν ανανέωση και πόνταραν σε δημιουργούς με ισχυρή φωνή. Η δημιουργική τόλμη της εποχής εκείνης καθόρισε για δεκαετίες το τι θεωρούμε σήμερα κινηματογραφική τέχνη.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάποιος έχει πλάνο και, όπως όλα δείχνουν, το πλάνο αυτό εξελίσσεται ακριβώς όπως είχε προβλεφθεί. Ο ίδιος ο co-CEO του Netflix, Ted Sarandos, έχει δηλώσει πολλές φορές ότι η παραδοσιακή εμπειρία της αίθουσας δεν αποτελεί πλέον βασική επιλογή για το ευρύ κοινό και ότι οι περισσότεροι προτιμούν να βλέπουν ταινίες στο σπίτι με το Netflix να είναι το μέλλον της ψυχαγωγίας επειδή προσφέρει άμεση πρόσβαση σε παγκόσμιο κοινό, σε ένα μοντέλο το οποίο θεωρεί πιο ευέλικτο και πιο σύγχρονο τρόπο.

Μια τέτοια θέση αποκτά διαφορετικό βάρος τώρα που το Netflix πλησιάζει να απορροφήσει έναν ολόκληρο αιώνα κινηματογραφικής ιστορίας μέσω της Warner Bros, επειδή η δική του φιλοσοφία για το πού πρέπει να κατευθυνθεί η ψυχαγωγία μπορεί να καθορίσει την πορεία μιας ολόκληρης βιομηχανίας. Αν η αίθουσα αρχίσει να θεωρείται δευτερεύουσα επιλογή και το περιεχόμενο καθορίζεται κυρίως από αλγόριθμους και μετρήσιμες συνήθειες του κοινού, τότε το μέλλον της κινηματογραφικής εμπειρίας διαγράφεται πιο αβέβαιο και πιο σκοτεινό από ποτέ.