Φτάσαμε, λοιπόν, στο τέλος του καλοκαιριού. Ναι, ξέρω ότι πολλοί από εσάς δε σας αρέσει να σας το υπενθυμίζουν αλλά οφείλετε να παραδεχτείτε ότι ημερολογιακά το καλοκαίρι, πράγματι, τέλειωσε. Μαζί με όλα τα υπόλοιπα «βάσανα» της καθημερινότητας μας ξεκινάνε και οι γλυκές ενασχολήσεις, όπως είναι το gaming. Σαφώς και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού για πάρα πολλούς από εμάς δεν έπαψε να είναι κομμάτι της ημέρας μας αλλά όπως και να το κάνουμε ο Σεπτέμβρης, όπως και για όλες της δραστηριότητες, έτσι και για το gaming, σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας σεζόν.
Γράφω αυτό το κείμενο γιατί θέλω να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις και συναισθήματα που νιώθω τον τελευταίο καιρό. Η νέα γενιά έχει μπει επίσημα εδώ και περίπου δύο χρόνια. Αν μάλιστα αναλογιστούμε –προσωπικά θα το αναλογιστώ- και το Wii U μέσα σε όλο αυτό μιλάμε για τρία περίπου χρόνια. Μετά από τρείς λοιπόν, νέες σεζόν στη νέα γενιά αυτή είναι η πρώτη που νιώθω πράγματι ότι κάτι φρέσκο και ουσιαστικό έρχεται. Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητώ την ύπαρξη εξαιρετικών τίτλων μέσα σε αυτή τη τριετία, αλλά κοιτώντας το μέσο πιο σφαιρικά νιώθω ότι σε αυτή τη γενιά κάτι λείπει. Μην με ρωτήσετε τι ακριβώς είναι αυτό που με κάνει να πιστεύω κάτι τέτοιο μιας και νομίζω ότι είναι ένα σύνολο πραγμάτων και όχι κάτι συγκεκριμένο. Ωστόσο, φέτος νιώθω ότι έρχονται καλύτερες μέρες για τους gamers. Οι ανακοινώσεις στις δύο πρόσφατες μεγάλες εκθέσεις του καλοκαιριού (Ε3 & Gamescom) ήταν πολλές και ελπιδοφόρες, οι κυκλοφορίες των επόμενων μηνών αδιαμφισβήτητα μεγάλες και το γενικότερο κλίμα σαφέστατα πιο θετικό.
Μπορεί να θέλω να πιστεύω κάτι τέτοιο και στην πραγματικότητα να βιώσουμε μια ακόμη νωχελική σεζόν. Μπορεί να φταίει ότι σεζόν ξεκινάει με το Metal Gear Solid V: The Phantom Pain. Αλλά δεν ξέρω κάτι μου λέει ότι η βιομηχανία τώρα αρχίζει μετά από τουλάχιστον μια διετία να βάζει κάρβουνο στις μηχανές της. Όχι, τα remasters, τα remakes και οι "Definitive Editions" συνεχίζουν να…δίνουν και να παίρνουν, αλλά τουλάχιστον έχουμε μπόλικο φρέσκο περιεχόμενο στη λίστα αναμονής.
Όπως και να έχει είναι στη φύση του ανθρώπου να θέλει να πιστεύει σε καλύτερες μέρες και να αισιοδοξεί για το αύριο. Όσοι αγαπούν τα βιντεοπαιχνίδια και η αγάπη αυτή δεν είναι επιφανειακή αλλά πηγάζει από τις εμπειρίες και τις αναμνήσεις νομίζω πως με καταλαβαίνουν. Τι λέτε και εσείς; Νιώθετε κάτι παρόμοιο με εμένα ή εγώ παραείμαι αισιόδοξος;
Εκ μέρους όλων μας, εδώ στους Unboxholics, σας εύχομαι καλή νέα αρχή σε οτιδήποτε ξεκινάτε ή συνεχίζετε.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους και όλες!
