Black Rabbit Review: Η νέα σειρά του Netflix φιλοδοξεί να γίνει το νέο Ozark

Στο Netflix τα τελευταία χρόνια ξεχωρίζει ένα είδος τηλεόρασης που συνδυάζει την ψυχαγωγία με πιο σοβαρές καλλιτεχνικές φιλοδοξίες, τα σκοτεινά οικογενειακά δράματα που φέρνουν μαζί την εγκληματική δράση με τις προσωπικές συγκρούσεις. Σειρές όπως το The Sopranos και το Breaking Bad όρισαν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο η μικρή οθόνη αφηγείται σκοτεινές οικογενειακές ιστορίες μέσα από τον φακό του εγκλήματος και της ηθικής αμφισημίας, ενώ το Bloodline και το Boardwalk Empire συνέχισαν την παράδοση εστιάζοντας στις εσωτερικές εντάσεις που διαβρώνουν την οικογενειακή ενότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, το Netflix βρήκε το δικό του εμβληματικό παράδειγμα με το Ozark, μια σειρά που συνδύασε την αισθητική του νουάρ με την πολυπλοκότητα των οικογενειακών σχέσεων, και τώρα επιχειρεί να τοποθετήσει το Black Rabbit ως τη νέα προσθήκη με την φιλοδοξία να σταθεί δίπλα σε αυτές τις επιτυχίες.

Το Black Rabbit λοιπόν είναι πάνω απ’ όλα μια ιστορία για δύο αδέλφια που δεν μπορούν να ξεφύγουν από το παρελθόν τους, με φόντο έναν χώρο πολυτελείας και λάμψης που σταδιακά αποκαλύπεται εύθραυστος, επικίνδυνος και ηθικά, βρώμικος. Ο Jude Law ενσαρκώνει τον Jake, έναν επιτυχημένο επιχειρηματία της νυχτερινής ζωής της Νέας Υόρκης, ενώ ο Jason Bateman υποδύεται τον Vince, τον χαοτικό αδελφό που κουβαλά μαζί του χρέη, σκιές και απειλές από το παρελθόν. Αυτή η κεντρική ιδέα, το πώς δηλαδή η οικογένεια γίνεται καταφύγιο αλλά και παγίδα για τους χαρακτήρες, είναι που φέρνει τη σειρά κοντά στο Ozark θεματικά, όπου η έννοια της επιβίωσης συνδέεται με τον κόσμο του εγκλήματος και οι οικογενειακοί δεσμοί δοκιμάζονται μέσα σε μια ατμόσφαιρα συνεχούς έντασης. Και στις δύο περιπτώσεις η τηλεοπτική αφήγηση χρησιμοποιεί αυτή την εγκληματική δράση όχι μόνο ως εργαλείο για να προχωρήσει η πλοκή αλλά και ως καθρέφτη για τις πιο σκοτεινές πλευρές των προσωπικών τους σχέσεων.

Την σειρά υπογράφουν οι Zach Baylin και Kate Susman, έκανε πρεμιέρα στις 18 Σεπτεμβρίου και αποτελείται από οκτώ επεισόδια ενώ το καστ πλαισιώνουν οι Cleopatra Coleman, Sope Dirisu, Amaka Okafor και Troy Kotsur. Στη σκηνοθεσία εκτός από τον Bateman συναντάμε και τη Laura Linney και τον Justin Kurzel. 

Σκηνοθετικά, το Black Rabbit διαθέτει ενδιαφέρουσες στιγμές, με τον Jason Bateman να αποδεικνύει για ακόμη μια φορά πως ξέρει να χτίζει ατμόσφαιρα μεθοδικά και να εγκλωβίζει τον θεατή σε περιβάλλον καθημερινό, όπως ένα απόγευμα στις γειτονιές της Νέας Υόρκης, όπου πίσω όμως από τις κλειστές πόρτες των σημείων συνάντησης των βασικών χαρακτήρων ξεδιπλώνονται ιστορίες που αποκαλύπτουν μυστικά, τροφοδοτούν απειλές και διατηρούν αμείωτη την αγωνία. Η φωτογραφία με τις σκιές και τις μουντές αποχρώσεις ενισχύει αυτή την αίσθηση κλειστοφοβίας, ενώ η αφήγηση προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον ρεαλισμό και τη δραματική υπερβολή που απαιτεί το θρίλερ. 

Ωστόσο, όσο ποιότητα και αν δίνουν οι ερμηνείες των Law και Bateman, η πλοκή συχνά μπερδεύει τον θεατή. Φορτώνεται συνεχώς με δευτερεύοντες χαρακτήρες που κάνουν την εμφάνισή τους χωρίς σαφή αιτιολόγηση και εξαφανίζονται προτού αποκτήσουν δραματική σημασία, ενώ οι υποπλοκές απομακρύνουν την προσοχή από το βασικό δίπολο των δύο αδελφών, στερώντας από την ιστορία τη συναισθηματική της συνοχή. Ίσως κι αυτός να είναι ο λόγος που, αν και αποδίδουν πειστικά τόσο τη μεταξύ τους σχέση όσο και τη μεμονωμένη παρουσία τους, δύσκολα συνδέεσαι μαζί τους σε βαθύτερο συναισθηματικό επίπεδο.

Εν κατακλείδι, το Black Rabbit είναι μια σειρά που διαθέτει ατμόσφαιρα, προσεγμένη σκηνοθεσία και δύο πρωταγωνιστές με ισχυρή παρουσία, στοιχεία που του δίνουν τη φινέτσα ενός τηλεοπτικού θρίλερ υψηλών προδιαγραφών. Η φωτογραφία, η μουσική και ο ρυθμός των τελευταίων επεισοδίων αναδεικνύουν την ένταση και προσφέρουν στιγμές αυθεντικού σασπένς. Από την άλλη πλευρά, το σενάριο βαραίνει με περιττούς χαρακτήρες και υποπλοκές που αποδυναμώνουν το κεντρικό δράμα, χάνοντας συχνά τη συναισθηματική δύναμη που θα έδινε βάθος στην ιστορία των δύο αδελφών. Αν και στο κείμενο μας υπήρξε συχνή αναφορά στο Ozark, το Black Rabbit δύσκολα θα καταφέρει να σταθεί στο ίδιο επίπεδο.