Hit Man Review – Ένας ιδιαίτερος συνδυασμός δράσης και ρομαντικής κωμωδίας

Τρία είναι τα στοιχεία που κάνουν την ταινία Hit Man του Richard Linklater πραγματικά ξεχωριστή. Πρώτον, το ευφυές σενάριο που συνδυάζει με ευρηματικό τρόπο τη ρομαντική κωμωδία με δυνατές δόσεις θρίλερ και δράσης. Δεύτερον, οι εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών Glen Powell και Adria Arjona, οι οποίοι βρίσκουν την ιδανική χημεία μεταξύ τους, δίνοντας παράλληλα βάθος αλλά και αυθεντικότητα στους χαρακτήρες που υποδύονται.

Και τρίτον, η σκηνοθετική ματιά του Linklater, που κατευθύνει την ταινία προς τη σωστή κατεύθυνση, επιτυγχάνοντας την κατάλληλη ισορροπία μεταξύ χιούμορ και φιλοσοφικών προεκτάσεων, προσφέροντας έτσι μια αληθινά ψυχαγωγική κινηματογραφική εμπειρία.

Ξεκινώντας από την πλοκή, ακολουθούμε τον Gary Johnson, έναν καθηγητή φιλοσοφίας και ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Ορλεάνης, ο οποίος εργάζεται στον ελεύθερό του χρόνο, κυρίως για οικονομικούς λόγους, μυστικά με το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Όταν ο Jasper, ένας αστυνομικός που υποδύεται ψεύτικους εκτελεστές που αποσπούν ομολογίες από τους ανθρώπους που πληρώνουν για τα συμβόλαια θανάτου, τίθεται σε αναστολή λόγω αστυνομικής βίας, ο καλοκάγαθος Gary αναγκάζεται απρόθυμα να αναλάβει αυτόν τον ρόλο. Και κάπως έτσι ξεκινάει η περιπέτειά του.

Οι δύο άνθρωποι που είναι υπεύθυνοι για τη συγγραφή του σεναρίου είναι ο Powell και ο Linklater. Αντλώντας έμπνευση από την αληθινή ιστορία ενός καθηγητή πανεπιστημίου που εργάστηκε για την αστυνομία του Χιούστον στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τη δεκαετία του 1990 ως ψεύτικος πληρωμένος εκτελεστής, το ταλαντούχο ντουέτο δημιούργει μια ιστορία που υφολογικά αλλάζει αβίαστα από την κωμωδία στη δράση και από το θρίλερ στο ρομάντζο. Αν όλο αυτό σας ακούγεται κάπως δύσκολο να συντονιστεί, η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά ισορροπημένο και ιδιαιτέρως ομαλό στις μετακινήσεις του.

Αυτή η απρόβλεπτη φύση της αφήγησης, σε συνδυασμό με την ευέλικτη σκηνοθεσία του Linklater, κάνει την παρακολούθηση της ταινίας να μοιάζει φρέσκια και ευχάριστη. Είναι δηλαδή από εκείνες τις ταινίες που γνωρίζουν ακριβώς τι θέλουν να πετύχουν και το καταφέρνουν με άψογο τρόπο. Οι μεγάλες αποκαλύψεις που στρίβουν την πλοκή σε διαφορετικά μονοπάτια, μπορεί να μοιάζουν διακριτικές. Αυτό συμβαίνει διότι από τα πρώτα 15 λεπτά της ταινίας, ο ρυθμός με τον οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα αποκτά την απαραίτητη ροή, διατηρώντας το ενδιαφέρον του κοινού αμείωτο και προσθέτοντας συνεχώς νέα στοιχεία στην ιστορία χωρίς όμως να υπερτονίζονται οι ανατροπές.

Δεν είναι τόσο ότι δεν μπορείς να προβλέψεις πού ακριβώς θα καταλήξει, αλλά το γεγονός ότι παίζει έξυπνα με τις προσδοκίες σου είναι σίγουρα ένα από τα στοιχεία που την κάνουν την ιδανική πρόταση για τον μήνα, ιδιαίτερα για τους λάτρεις των μαύρων κωμωδιών. Αφαιρώντας τα αρνητικά στοιχεία της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι θυμίζει ταινία βγαλμένη από εκείνη την περίοδο. Τότε δηλαδή που υπήρχε γοητεία, ρομαντισμός, ευχάριστη και παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα αλλά και χαρακτήρες που μπορούσες εύκολα να τους ακολουθήσεις συναισθηματικά.

Αξίζει να σημειωθεί βέβαια η διάθεση των Linklater και Powell να αποτίσουν φόρο τιμής στο κλασικό νουάρ και στους ηθικά αμφιλεγόμενους χαρακτήρες με θολή την ηθική τους πυξίδα, κινούμενοι πάντα στις γκρίζες ζώνες, καθιστώντας τους φυσικά πιο ρεαλιστικούς, αλλά κυρίως πιο ενδιαφέροντες.

Αυτή η προσέγγιση δίνει έναν έξτρα τόνο μυστηρίου στα δρώμενα, καθώς, όσον αφορά την αφήγηση, προσθέτει το κατάλληλο βάθος και πολυπλοκότητα που χρειάζεται για να οδηγηθούμε προς την κορύφωση. Οι θεατές βρίσκονται συνεχώς σε αβεβαιότητα σχετικά με τις προθέσεις και τα κίνητρα των χαρακτήρων, κάτι που ενισχύει την αγωνία αλλά και το κλίμα αβεβαιότητας που επικρατεί ανάμεσα σε αυτούς και την ιστορία.

Συνοψίζοντας, το Hit Man είναι μια τίμια προσπάθεια από τον σκηνοθέτη της τριλογίας Before, που δε διστάζει να μας παρουσιάσει και την σκοτεινή πλευρά του ήρωά του με μοναδικό στόχο τη δημιουργία ενός ειλικρινούς και πολυδιάστατου χαρακτήρα. Η ικανότητά του να φέρει κοντά το παλιό με το μοντέρνο, πέρα από την νοσταλγική διάθεση, δίνει στην ταινία έναν αέρα μιας άλλης εποχής που μάλλον την καθιστά ακόμα πιο γοητευτική και ενδιαφέρουσα για το σύγχρονο κοινό.